De wondere, schone wereld van Yoshimi!

Yoshimi! is deze week de Artiest van de Week op MusicFromNL en daarom hebben we naast deze Nummer voor Nummer-bijdrage ook een actie voor je, waarbij je een gesigneerd exemplaar van zijn verrassende eerste album kunt bemachtigen.

Hij is pas 20 jaar en werd vorig jaar ontdekt door het Rotterdamse Tocado Records: Yoshimi! is de naam, de Japanse meisjesnaam waarachter de eigenzinnige artiest Niek Hilkmann schuilgaat. De Rotterdamse student heeft na twee ep's en een bijdrage aan deze remix-plaat nu zijn eerste volledige album opgenomen en dat valt niks tegen. Sterker: Yoshimi! is voor weinig gaten te vangen en levert met het volledig door hemzelf ingespeelde 'Milkshakes At The Pizzeria' een intrigerend debuutalbum af. Eentje die je het beste zelf kunt typeren vindt ook onze recensent.

Dat doe je met de vier songs in onze MusicPlayer. De recensent van dienst verwoordde het zo: "I'm Not Afraid To Make A Fool Out Of Myself" is een zin die het langspeeldebuut van Yoshimi! goed typeert. Het is zeer bewonderenswaardig hoe deze jongeman durft te experimenteren zonder zich waarschijnlijk maar een moment te bekommeren over "verkoopbaarheid". Het is dan ook een enorm gedurfd debuut en deze Niek Hilkmann ontpopt zich zo tot een gigantisch talent."

Hilkmann legt uit, waarbij hij het album verdeelt in twee delen:

Deel 1:
Glasses
Ik begin zaken graag aan het begin. Er waren jammer genoeg geen opnames van mijn geboorte beschikbaar, dus heb ik maar een stagiaire gevraagd om op mijn oude basisschool wat spelende kinderen voor me op te nemen. Deze komen door het hele liedje van tijd tot tijd voorbij. Aan het einde echter worden zij na een tramrit vervangen door opnames van pokerende economiestudenten op mijn middelbare school. Ik zing over letterlijk niet gezien worden door een meisje, maar eigenlijk gaat het hier over ouder worden, misschien wel een universeler thema dan liefde! Dit liedje stond ook al op mijn eerste demo-ep, maar is in de loop van drie jaar erg veranderd. Nu doen er aan het einde een koor en een synth mee!

Broken Backs And Bad Balloons
Waarschijnlijk is het opvallendst aan dit liedje dat er als finale een koor van vijftig man keihard ‘Papahpadah’ zit te schreeuwen. Dit koor is opgebouwd uit familie, vrienden, kennissen en Lefties Soul Connection. Mijn originele plan was om veel meer Nederlandse bands, theatermakers en andere creatieveilingen te vragen of ze een spoortje wilden opnemen, maar alleen Lefties Soul Connection had tijd. Het idee achter het liedje is simpel; ‘Papahpadah’ betekent niets, dus waarom zou ik dat vijftig mensen laten zingen?

Philosophy For Fangirls
Voordat ik Kunstgeschiedenis en Perzische taal en cultuur ging studeren heb ik ook nog een jaar filosofie gevolgd. Mensen die zich ondanks hun twijfels volledig aan de filosofie kunnen wijden maken me een beetje jaloers. Daarom pakte ik mijn gitaar en een antieke typemachine uit de jaren ‘20 (L. C. Smith & Corona) en maakte dit liedje. Het valt misschien op dat ik het niet zelf zing. Dat doet namelijk Manon, een vriendelijk meisje dat vaker op het album terugkomt. Soms wilde ik dat ik dit kon zingen zoals zij, maar dan bedenk ik dat zij een meisje is en ik niet en dat het daarom eigenlijk misschien maar goed is.

Song For Suzy
Dit liedje gaat een beetje nergens over ben ik bang. Nou ja, over liefde dan… Internetliefde zelfs. Zo’n typisch modern fenomeen van mijn generatie. Ok, een deel van mijn generatie. Het deel met een computer… En een internetaansluiting… Ik ken geen Suzy, ook niet op het internet en ben dus zeker niet op haar verliefd geweest, maar het lijkt mij wel erg leuk om dat nog eens een keer te gaan doen. Dit liedje is 50% langzamer opgenomen dan je het hier hoort en vervolgens versneld voor het album. Daardoor is het zo springerig.

Yoshimi! live © Daniel Baggerman

Ow...
Het is moeilijk om door de bomen het bos te zien als je net iemand ontmoet, met alles dat je in de tussentijd hebt opgestapeld. Je kan proberen alles te laten zien en hopen dat je er zelf doorheen schijnt. Dat proberen ik en Manon hier dus. Maar of dat lukt blijft altijd een vraag. Dit liedje was in een iets andere versie gebruikt op een modeshow, maar ik weet de naam ervan niet meer precies. De ontwerpster heette Serena, het thema was smetvrees en het had iets te maken met wol. Ze won er een paar prijzen mee geloof ik! Alles wat digitaal klinkt in dit liedje is eigenlijk alleen maar gepitcht.

Deel 2:
I will act like I am not afraid to make a fool out of myself and I will make you love me...
Liefdesliedjes zijn leuk om te zingen, maar als ik zeg ‘act’ bedoel ik ook ‘act’! Want in dit geval is alles wat ik zing en zeg voor de show. Zoals je ook in de video ziet is dit een eenakter vol fijne clichés. Maar binnen een bepaalde context, in dit geval het theater, kan je wel verdraaid zeker van je zaak zijn. Grappig genoeg worden er wel echte opnames van de bruiloft van mijn tante op Mauritius doorheen gegooid. Dat is mijn nichtje Lois die daar huilt om de man met het dikke accent. Wie Hans is weet ik echt niet.

André-Jacques Garnerin

Save Me, Garnerin!
André-Jacques Garnerin (1769-1823) is de originele uitvinder van de parachute, maar hij was ook een showman. Hij reisde langs alle vorstenhuizen in Europa en sprong samen met zijn vrouw uit zijn ballonnen voor geld. Toen hij daar te oud voor werd, heeft zijn dochter het nog een tijdje van hem overgenomen. Het valt best te zeggen dat niemand in zijn tijd echt veel fysiek profijt van Garnerin’s uitvinding heeft ondervonden en dat hij niemand toen echt gered heeft. Grappig genoeg is Garnerin zelf wel gestorven tijdens een constructie-ongeluk van zijn parachutes en ballonnen. Dat is nog eens een mooie dualiteit tussen echt en show. Onderdelen van dit liedje heb ik lang geleden, in 2007, ook gebruikt in een remix voor de Britse electropopband Wolfgang. Maar hij deed of hij een robot was en nu hoef je hem dat niet meer te horen doen.

Season Song #4
Dit is het oudste liedje op het album. Sterker nog, ik denk dat dit het eerste liedje is wat ik gemaakt heb als Yoshimi! na mijn twee dancefolk-screamo try-outs. Het klinkt nog ongeveer hetzelfde als toen. Gaat over seizoenen en dergelijke. Nee, eigenlijk meer over wachten op iets. Of er ook een ‘Season Song #1 t/m 5’ bestaat is voor jou een vraag en mij een weet!

The World Goes Down / People Go Dancing
Dit liedje is zowel op de tracklist als chronologisch het einde van dit album. Het bestaat uit twee delen en heeft veel elementen uit voorgaande liedjes (waarvan sommigen nog van mijn 2de ep) erin verwerkt zitten. Een thema dat al enkele malen eerder ter sprake is gekomen is de dualiteit tussen showmanschap en de werkelijkheid, wat in dit liedje nog eens intern wordt gecontrasteerd en herleid tot de liedjes op het album zelf. Zo worden de samples van mijn tantes bruiloft op Mauritius uit liedje #6 gecombineerd met de kinderen uit liedje #1 en komt tekstueel de operatie uit liedje #2 weer terug. Mensen die er de tijd voor nemen en langs alle malle symboliek kijken kunnen misschien nog een echt verhaal hierin ontdekken. Het nummer is opgebouwd uit zevenentachtig losse sporen en mijn computer crashte iedere keer als ik het liedje probeerde af te mixen. Daardoor duurde het album afmaken allemaal wat langer dan verwacht... Maar één ding is zeker; Dit is zeker een soort einde.

Doeg!

Win een gesigneerde cd van Yoshimi! »

Vier tracks van deze cd vind je in onze MusicPlayer. Je kunt de hele plaat beluisteren op Last.fm. Meer info over 'Milkshakes At The Pizzeria' vind je in onze afdeling Releases.