Trains, Planes and Automobiles met RSJF

Hidde under attack...

Midden mei beleefde de Rotterdam Ska-Jazz Foundation een veelbewogen weekje in Midden-Europa. Via Vlissingen reisden de heren met de trein richting de Slowaakse hoofdstad Bratislava, daarna naar Boedapest en Wenen, vervolgens naar Warschau, om zichzelf de dag daarna terug te vinden in de Stadsschouwburg in Rotterdam voor de Dansnacht. Kortom: Trains, Planes and Automobiles met de RSJF. Gitarist Jeroen van Tongeren doet verslag.

Arjen en Richie

Dat spelen in een bandje heel wat meer behelst dan voor een uitzinnig publiek twee uur lang een schitterend stuk muziek neer te zetten is onder muzikanten een goed bewaard geheim. Voor dat het zover is dient er vaak flink gereisd te worden, liters alcohol gedronken en eindeloos rondgehangen. En als dan de avond tot een goed einde gebracht is volgt meestal nog een nacht van nog meer alcohol en weinig slaap. Menigmaal heb ik me afgevraagd wat de gemiddelde muzikant drijft. Wellicht dat deze misschien beschikt over een behaagzieke geest of zelfs een zwaar masochistische afwijking. Vandaar dat we afgelopen tijd maar eens het psychische, mentale en fysieke gestel aan een test onderworpen hebben. Met andere woorden de grenzen opzoeken. Dat hebben we zowel letterlijk als figuurlijk aangepakt. Het plan van aanpak is als volgt, je begint rustig en relaxed en voert dan beetje bij beetje de druk op.

Het Franse Zickenstock Festival

Op vrijdagmiddag ga je dan dus naar De Piek in Vlissingen, alwaar je een gezellige rustige en relaxte samenkomst hebt. Onder het genot van een kopje koffie of een eerste biertje wordt het mooie weer in Porto besproken met de bassist die vanwege een klaplong niet mee kon omdat hij nog niet mocht vliegen. Dat optreden in Porto van de maandag ervoor lijkt dan al weer maanden geleden (muzikanten hebben ook een beperkt korte termijn geheugen). Jammer dat de opkomst in Vlissingen niet erg hoog is, maar het wordt desondanks toch een geslaagde avond in een on-Nederlands gezellige plek. Na afloop kruisen we door naar Zeeuws-Vlaanderen voor de overnachting in het altijd idyllische Westdorpe.

Nachttrein Vienna

Na een muzikantenontbijtje en een paar liter koffie, rijden we naar Frankrijk voor een festival-gig. Dit zogenaamde ZickenStock festival wordt ook aangedaan door enkele collega ska bands. Een leuke gelegenheid dus om weer eens wat bij te praten. Van al dat praten krijg je trouwens een behoorlijk droge mond en daar weten we wel een goed middeltje tegen! Franse festivals hebben de unieke eigenschap dat er soms Franse bandjes op het programma staan die in Frankrijk wereldberoemd zijn. Voor niet-Fransen is het soms verrassend hoe typisch Frans, en heel erg leuk die zijn. Andersom zijn Nederlandse bands bij Fransen onbekend, en afgaande op het enorme enthousiasme blijkbaar ook meer dan leuk. Zo leuk dat na afloop onze toetsenist meerdere oneerbare voorstellen heeft moeten afslaan. Helaas voor hem heeft hij uiteindelijk een bed moeten delen met onze bassist. De sleutel van zijn kamer was in het bezit van een comateuze saxofonist.

Kingston Kitchen

De zondag die volgt wordt gebruikt om onze spullen te pakken en afscheid te nemen van huis en haard. Maandagmiddag verzamelen we namelijk op Utrecht CS om de trein naar Frankfurt te nemen. Vanuit Frankfurt volgt dan de nachttrein naar Wenen vanwaar we, dinsdag dus, met een huurbus naar Bratislava zullen rijden. Een staat van totale geestelijke onthechting is het gevolg van dit reisplan, waarvan de bedoeling geheel onduidelijk lijkt.

Randel Club, Bratislava

Om de verwarring nog groter te maken blijken we bij aankomst de saxofonist te hebben omgeruild voor een Frans-Duitse zanger, is het hele repertoire omgegooid en hebben we een andere naam: Kingston Kitchen 809. De Komende 4 dagen is het dus niet de gebruikelijke instrumentale ska-jazz dat de klok slaat maar een avondje ska-entertainment met Dr. Ring-Ding en leden van de RSJF. Ondanks de korte nacht en de voedselvergiftiging van Dr. Ring-Ding weten we de avond tot een goed einde te brengen. De kop is er af!

A38 in Boedapest

De volgende dag rijden we naar Boedapest met een zanger die inmiddels weer wat meer kleur op zijn gezicht heeft. We spelen op de A38, een tot club omgebouwd schip, dat aangemeerd ligt in het centrum van Boedapest. Een geweldige locatie om een optreden te doen. De locatie is zo geweldig dat het eigenlijk geen zin heeft om er op uit te trekken. Liever wordt de middag, benut om elkaar de gage afhandig te maken met poker. Boedapest is een bruisende stad met vele clubs en zalen waar overal bandjes spelen, desondanks is de opkomst goed. Het publiek heeft er net als ons zin in, en bouwt een feestje.

Poster A38

Donderdagochtend rijden we vanuit Boedapest weer naar Wenen. In Wenen spelen we in de Arena. Een plek waar op een oud fabrieksterrein meerdere clubs en kroegjes zitten. Gelukkig ligt het hotel op loopafstand, wat meestal betekent dat er na afloop flink gefeest gaat worden. Wenen schijnt trouwens een erg mooie stad te zijn. Misschien dat het een goed idee is om in de toekomst met de RSJF nog eens een poging te doen wat meer van het centrum te zien. Er is in Wenen zeker sprake van een publiek dat wel warm loopt voor onze muziek.

Rental ruit kapot...

Om onduidelijke reden hebben we tijdens het parkeren in de hotelgarage de bus tegen een brandblusser geparkeerd en ligt onze achterruit aan scherven. Na wat knutselwerk met vuilniszakken en plakband, wordt ondanks een erg korte nacht de tocht naar Warschau met goede moed vervolgd. Een Weense vrijwilliger lift mee en heeft de eer om de bus op zaterdag weer dat hele pokkeneind terug te rijden en in te leveren bij het verhuurbedrijf. Waarschijnlijk beschikt hij ook over een masochistische afwijking!

Merijn @ CDG, Warszawa

Ondanks de boven verwachting goede wegen in Polen duurt de tocht ongeveer 12 uur. Maar deze lange zit wordt ruimschoots goedgemaakt door de ontvangst in de club (CDQ) in Warschau. Onze kleedkamer wordt bevolkt door een kudde Poolse meisjes met de kortst mogelijke mini-rokjes. Dit blijkt het voorprogramma. De gebruikelijke backstagelucht van zweetsokken en bier wordt verdreven door parfum. Je begrijpt dat het Poolse publiek een dergelijk charmant opwarmertje ook wel kan waarderen. Een lekkere volle zaal en bijzonder enthousiast publiek moedigen ons aan tot het geven van een vette laatste show.

Dr.Ring Ding in CDQ, Warszawa

Als de wekker echter zaterdagochtend om kwart voor zeven uur afgaat na een krappe drie uur slaap hebben we precies 2,5 uur om zonder navigator het vliegveld van Warschau te vinden. Puur op gevoel lukt dat ook nog. Dat je het als musicus nog ver kunt schoppen blijkt uit de naam van de luchthaven: Warsaw Frederic Chopin Airport. Als dat dan geen motief is voor al dat afzien en lijden! Want deze week is nog niet ten einde. We worden namelijk terug in Rotterdam verwacht voor twee setjes muziek op de Rotterdamse Dansnacht in de Stadsschouwburg. Na een relaxte vlucht naar Düsseldorf volgt een treintocht naar Utrecht. De tussenliggende uurtjes worden gespendeerd in dromenland. Als we vervolgens enigszins ontheemd weer op het podium staan, blijkt de zanger weer te zijn ingeruild voor de saxofonist. Met verkreukelde gezichten persen we er twee sets instrumentale ska-jazz uit.

Jeroen & Hidde @ A38, Budapest

Ware dit verslag niet geschreven, hadden we ons waarschijnlijk niets kunnen herinneren. Waarschijnlijk is er dus geen motief voor al dat afzien en lijden. Er is gewoon sprake van een heel erg slecht geheugen.


Luister en meer:
In onze MusicPlayer hoor je drie nummers en op de RSJF MySpace-site nog drie. Op beide locaties kun je terecht voor meer info.