Mala Vita over patchanka en de zomerse soundtrack 'En Exilio'

Mala Vita op Viva Fiesta in Atak © Anouk Timmerman

Mala Vita is deze week de Artiest van de Week op MusicFromNL en daarom hebben we naast deze Nummer voor Nummer-bijdrage ook een actie voor je, waarbij je een gesigneerd exemplaar van hun uiterst zomerse derde cd kunt bemachtigen.

Fervente festivalgangers of concertbezoekers kunnen de groep de afgelopen jaren haast niet gemist hebben: Mala Vita. Ze maken met helden als Mano Negra, The Clash, Roy Paci, Gogol Bordello en Goran Bregovic in gedachten een onwaarschijnlijk broeierige en opzwepende mengeling van rumba, balkan, reggae, ska, tarantella, canzone napoletana, punk, folk en cumbia en zien zichzelf als zigeuners van de 21e eeuw. In maart leverde het warmbloedige gezelschap de tweede cd af.

'En Exilio' betekent zoveel als in ballingschap, wat weer verklaard kan worden door de Joegoslavische achtergrond van een groot deel van de bandleden. Dat uit zich ook tekstueel. "Ondanks pessimistische onderwerpen als eenzaamheid en oorlog is het toch een waar feest om naar te luisteren", zo schreef onze recensent. "De diversiteit van de leden komt terug in de vele talen waar in gezongen wordt: Italiaans, Servo-Kroatisch, Engels, Spaans en mengelingen daarvan. ‘En Exilio’ is typisch zo'n cd die perfect is voor de komende zomermaanden", en zo denken gelukkig ook de festivalprogrammeurs er over.

Mala Vita © Anouk Timmerman

Ritmo di Protesta (feat. Salah Edin)
Muziek als protestvorm. In Zuid-Europa, waar onze roots liggen, en in veel armere delen van de wereld is het heel gewoon om muziek te gebruiken om (soms verborgen) te protesteren tegen machthebbers of om onvrede te uiten. Die traditie hebben wij ook in veel van onze nummers overgenomen. We hebben de Marokkaans-Nederlandse rapper Salah Edin gevraagd om aan dit nummer mee te werken omdat hij dat ook doet en wij ons in zijn statements kunnen herkennen. Daarnaast vond ik het ook te gek om tussen de verschillende talen die we zingen ook een Arabische tekst te hebben. Er zijn veel mensen in Nederland die die taal spreken, dus ik zou het tof vinden om het ook vaker in muziek terug te horen.

Nogmaals in Atak © Anouk Timmerman

Addio
Is de eerste single van het album en ook qua thema de belangrijkste song. De cd heet 'En Exilio' en dat is Spaans voor "in ballingschap". Daarmee bedoelen we het gevoel van ontheemding waar veel migranten mee te maken hebben. Het is een persoonlijk thema, omdat de meeste bandleden uit de Balkanoorlog zijn gevlucht. In het refrein van Addio zingen we "Vaarwel mijn land" en verder omschrijven we een gevoel van heimwee en nostalgie. In de coupletten zing ik, "Sono un bandito nel deserto, delinquente solitario: ik ben een bandiet in de woestijn een eenzame delinquent". Omdat voor veel mensen migranten gelijk staan aan criminelen. Dat maakt het er niet makkelijker op.

Don't Leave Me Lonely
Als we nummers schrijven doen wij (ik, Emil de accordeonist en Davor, gitaar) dat in de studio van onze geluidstechnicus en meestal onder invloed het een en ander (voornamelijk alcohol). Van sommige nummers druipt het er gewoon van af en daar is dit er een van. Gewoon lekker schreeuwen in het refrein en zingen over de verrotheid van liefde en verlangen. Kan erg prettig zijn!

Mala Vita op Westerpop 2008 © Frans van Arkel

Give it Up
Reggae laten overvloeien in stampende punk is waar Manu Chao de meester in is. Vooral zijn oude band Mano Negra is een groot voorbeeld voor ons geweest als beginnende band. Inmiddels hebben we een geheel eigen stijl ontwikkeld, maar in 'Give it Up' is waarschijnlijk het meeste van die oude patchanka invloed te herkennen. Het is één van de eerste nummers van onze live-set en altijd het moment waarop het publiek de vibe vangt en helemaal los gaat.

Westerpop 2008 © Frans van Arkel

God is a Gipsy
"America is Gods own country" zeggen ze daar wel eens. Nou, niet voor ons. Wij zijn sowieso niet religieus, maar als we iets moeten kiezen, laat God dan maar een zigeuner zijn. Misschien gaan we dan wel naar de hemel en worden we niet beoordeeld of veroordeeld. Bovendien is het een eerbetoon aan een volk dat altijd verschrikkelijk is behandeld, terwijl er van henzelf nooit enige agressie is uitgegaan. Ondanks alles heeft de zigeunercultuur (en zeker de muziek) de cultuur van hele werelddelen beïnvloed en eigenlijk alleen maar heel veel moois gebracht.

Oko Moje
Dit is het meest traditionele nummer op het album. Een 7/8 ritme en melancholische Balkanmelodieën. Wij zijn in principe gewoon een rockband, die veel invloeden gebruikt uit de Balkan-Latin-Italo, maar af en toe willen we wel een wat traditionelere song schrijven. 'Oko Moje' is ook het rustpunt op de cd en dat is maar goed ook denk ik, tussen al die energie-explosies.

Op Bevrijdingsfestival Flevoland 2009 © Tim van Veen

Ya No Quiero
Is Spaanstalig en gaat over straffeloosheid. Op veel plekken in de wereld lopen nog mensen rond, die in foute regimes de meest vreselijke misdaden hebben begaan, maar vanwege een soort onschendbaarheid gewoon nog rondlopen tussen hun eigen slachtoffers. Dat probleem kom je in Latijns-Amerika veel tegen en dat heb ik ook met eigen ogen gezien. Om herhaling van een oorlog te voorkomen, moet er wel eerst een soort gevoel van gerechtigheid bestaan onder de mensen in een land. Anders wordt het verhaal oneindig.

De cd-presentatie in Paard van Troje © Peter Heuves

Šljivovica
Een ode aan de bekendste en meest gedronken drank uit voormalig Joegoslavie. De drank heeft een bepaald effect op je die met andere sterke shit niet te verkrijgen is. Iemand zei ooit: "Als ik dit nummer hoor dan ruik ik de Sljivovic al". Bij onze cd-presentatie in Het Paard hebben we aan de hele zaal glaasjes met Sljivovic uitgedeeld. En inderdaad, er hing een onwijze alcohol-lucht in de zaal en vanaf dat moment veranderde de show ook echt in een grote party. Het werkt dus echt, dat spul!

Bevrijdingsfestival Flevoland 2009 © Tim van Veen

Qualcosa
Het meest Italiaanse liedje wat ik ooit heb geschreven. In de zin dat het sterk beinvloed is door mijn oude held, Adriano Celentano. In de studio hebben Davor en Emil er een balkanachtige refrein bij geschreven waardoor het toch weer onmiskenbaar ons eigen ding wordt. Dat vind ik erg tof aan onze muziek, dat het altijd een kant op gaat die ik zelf niet eens had verwacht.

DF
DF staat voor Distrito Federal, de officiële naam voor Mexico City. Einde 2007 hebben een tour in Mexico gedaan en grootste gedeelte van de tijd waren we in die enorme metropool. Het staat bekend als één van de meest criminele plekken op aarde, is niet bijzonder toeristisch aantrekkelijk en de stad zuigt de energie uit je. Toch hebben we ons bijna nergens zo thuis gevoeld. We hebben daar een grote vriendengroep gekregen en iedere mogelijkheid die we krijgen grijpen we aan om terug te gaan. Het is als een onmogelijke liefde: eigenlijk is er niets beters dan dat.

Westerpop 2008 © Frans van Arkel

Silent Regiment
Als we over politiek schrijven willen we dat niet te opzichtig doen, niet met vingertjes wijzen en zo. Behalve als het over de VS gaat, want ik ben die gasten zo zat. The Clash (ook grote voorbeelden) zongen iets van dertig jaar geleden al "I'm so bored with the USA" en er is gewoon helemaal niets veranderd. Nog steeds moorden ze ontzettend veel mensen uit met een soort zelf uitgeroepen mandaat van God. De grootste en gevaarlijkste fundamentalisten op aarde. Misschien wordt het nu beter, maar dat moet ik eerst nog maar zien. Het 'Silent Regiment' zijn overigens niet de soldaten, maar juist het volk dat het laat gebeuren. De opstand in de westerse wereld tegen de Irak-oorlog bijvoorbeeld was wel erg mager.

Srce
Een soort liefdesliedje in Mala Vita-stijl. Geen zoete melodieën of teksten, maar zo snel en zo hard mogelijk. Anders ligt het er ook maar zo dik bovenop.

Op Parkpop 2008 © Jeroen Jansen

Dobro Veèe
Davor en Emil schreven dit nummer ooit en waren van plan om het te verkopen aan een volkszanger in de Balkan, omdat ze het wel erg folky vonden. Ik heb ze (zonder al te veel moeite) over kunnen halen om er wel een albumtrack van te maken. Live is dit het laatste nummer van de show en zorgt altijd wel een flinke explosie in het publiek.

Balkanize (Zox remix)
Vorig jaar hebben we een single-track opgenomen met Gambeat. De bassist van Manu Chao's band Radio Bemba. Hij heeft ook onze vorige plaat 'Disorganizzata' geproduceerd en tussen twee albums in hebben we 'Balkanize' opgenomen met een clip. 'En Exilio' hebben we zelf gerpoduceerd in samenwerking met onze technicus Zorko Opacic (Zox) en Werner Pensaert die het heeft gemixt. Geheel vrijblijvend maakte Zox een remix van 'Balkanize' die we te gek vonden en als een bonus op de plaat wilden hebben. De hiphop-beat gebruiken we live ook vaak als sample.

Win een gesigneerde cd van Mala Vita! »

Viva Fiesta © Anouk Timmerman

Luister en live:
Snippets van het gehele album zijn te beluisteren via Mala Vita's musicplayer en 6 complete nummers zijn te beluisteren via MalaVita's MySpace. Om te zien waar de heren spelen en om bijvoorbeeld alle releases en weblinks van Mala Vita te bekijken, ga je naar het artiestenprofiel.