Swelter presenteert debuut-cd in Hedon

De cd-presentatie in Hedon © KJ Guch

De Zwolse indie popband Swelter tekende in november bij het label CoraZong Records en bracht daar recent het debuutalbum ‘Songs Of Distance’ uit. Het kwintet, in 2005 ontstaan vanuit Lampshade, presenteerde de langspeler in Hedon. Rondom de cd-presentatie beleefde Swelter een drukke week en de leden hielden voor deze site ook een dagboek bij.

Woensdag 25 februari: interviews, interviews en eh... interviews (Bart)
Sinds afgelopen donderdag hebben we zo’n beetje elke dag een interview staan en dat duurt ook nog wel tot aan vrijdag. Meestal doe ik die, als zanger en tekstschrijver van de band, samen met een ander bandlid. Zaterdag hadden John (bassist) en ik een interview met een lokale krant, zondagavond een radiointerview met een regionale radiozender, maandagavond ook, maar dan een andere, dinsdagavond kwam MusicMaker langs in onze oefenruimte, vanavond zaten John en ik op het Media Park in Hilversum bij V-radio, morgenavond weer een radio-interview met een regionale radiozender en vrijdagochtend wordt ik om 7.15 uur wakkergebeld door KX Radio voor een kort interviewtje.

Voordeel is dat ze elke keer één of meerdere nummers van Swelter draaien, en als de vragen een beetje origineel zijn is een interview best leuk ook! Het is in elk geval tof om te merken dat er vanuit zoveel verschillende kanten interesse is voor onze debuut-cd en releaseparty in Hedon. Al heeft Matthijs van Nieuwkerk nog niet gebeld ;-)

Donderdag 26 februari: optreden in een huiskamer (Gelke)
De dag voor de cd-presentatie in Hedon stond ons het laatste Stukafest optreden te wachten. Stukafest staat voor StudentenKamerFestival, waar diverse acts in een stuk of 15 studentenkamers optredens geven. Afhankelijk van de grootte van de kamer varieert dat tussen de vijf en 35 bezoekers. We hadden al twee StukaFest-edities achter de rug: in Enschede en in Utrecht. Vandaag troffen we in Groningen een vrij ruime studentenkamer, met een heuse tribune van op elkaar gestapelde banken en matrassen! Gezellig barretje erbij, prima voor elkaar! Speciaal voor vanavond had één van de bewoners onze bandfoto supergroot op de muur getekend. Door de foto te projecteren met een beamer, en de foto daarna over te trekken zag het er echt vet uit! Echt cool om te zien dat iemand daar 3 uur mee bezig is geweest, speciaal voor ons. Het podium(pje) was mooi belicht, met heuse discolichten...

Het AD/UN over Stukafest

We speelden ook hier drie sets, voor telkens een verschillend publiek, wat zich per ronde van act naar act verplaatst. De derde set ging nog wel het best. We kregen een enorm hard applaus, (ja, dat kan van 25 mensen!) en er werd om een toegift gevraagd. Hier hadden we niet echt op gerekend. We hadden nog wel een extra nummer op de setlist staan, maar die slechts 1 of 2 keer geoefend. Het ging eigenlijk wel heel goed, al was het soms even improviseren. Na nog een tijdje kletsen en wat biertjes drinken reed de bob (Otto) ons terug naar Kampen. Het was een mooi laatste Stukafest optreden!

We hebben enorm genoten van de Stukafesten en raden elke artiest aan dit eens te doen! We kwamen erachter dat ook geheel uitgekleed en akoestisch onze liedjes overeind blijven, en dat we ons ook in zo’n kleine setting prima kunnen redden. Omdat je als band ongeveer een halve meter hebt tussen jou en het publiek was het best wel spannend, maar de reacties logen er niet om. En we hebben zelfs nog het AD gehaald met ons optreden op Stukafest in Utrecht, wat wil je nog meer!

Cd-presentatie © Ronald Schelling

Vrijdag 27 februari: plaat-release en presentatie in Hedon (Otto)
Eindelijk was het zover. Na anderhalf jaar van opnemen, mixen, masteren, optreden, voorbereiden en ja… ook wachten gingen we eindelijk onze debuutplaat officieel lanceren.

Voor mij begon de laatste fase tot aan de release bij ons optreden vorige week, in het Burgerweeshuis, Deventer met a balladeer. We hadden al een tijdje niet meer op een poppodium gespeeld en het was weer even wennen. Na de show kwamen er vragen naar boven als ‘kunnen we het volgende week wel?’ en ‘zit alles er wel goed in?’… Natuurlijk wel! Die zondag erna hebben we de vaste repetitie afgelast en zijn we gaan bowlen. Dat heeft er absoluut voor gezorgd dat we toch redelijk ontspannen naar de grote dag toe hebben gewerkt. Ik denk dat ik voor meerdere mensen spreek als ik zeg dat dat te merken was op het podium.

Matthijs Herder van Oceana Company op mellotron © KJ Guch

We kwamen eigenlijk geen moeilijkheden tegen tijdens de soundcheck in Hedon; het klonk allemaal redelijk snel goed. We hadden voor deze gelegenheid ook nog een aantal gastmuzikanten uitgenodigd, maar die hadden niet meer mee gerepeteerd dus dat moest nog even snel tijdens de soundcheck gebeuren. Ook dat verliep probleemloos, Matthijs Herder speelde mellotron, Willemien Ahuis accordeon en mijn meisje Ryanne Sambros zong een liedje mee. Bij deze mijn petje af voor hun keurige voorbereiding thuis!

Wij waren klaar met soundchecken en het eten was klaar. Inmiddels was Maurits Westerik ook gearriveerd. Maurits is de frontman van GEM en hij was onze special guest en support van de avond. Tijdens het heerlijke diner uit de keuken van Hedon (topkok Edo, bedankt!) werden al snel leuke verhalen uitgewisseld over opnames en optredens. Na het eten ging Maurits nog even soundchecken en toen duurde het niet lang meer voordat de deuren open gingen…

Drummer Otto © Stijn van Baalen

Dan komen er toch wat zenuwen om de hoek. Ik heb gelukkig nog wel een aantal nummers van Maurits kunnen zien, het was heel mooi, maar ik moest me toch maar even met de rest gaan afzonderen. Beetje warmspelen, flesje prik erbij, toch nog weer even naar de wc, op de klok kijken en transpireren… Iets na tienen startte ons intro, ik liep het podium op achter Gelke aan en zag een propvolle zaal. Ik voelde me nog wat onwennig toen ik achter mijn drumstel ging zitten maar na een halve minuut spelen waren de zenuwen alweer vervangen door spelplezier!

Gelke in Hedon © Stijn van Baalen

Eigenlijk heb ik het hele optreden in een redelijke roes gespeeld. Het liep allemaal lekker door, de set was goed opgebouwd en het podiumgeluid was goed voor elkaar. We hebben een redelijk stevige set gespeeld met twee keer een blok van twee rustigere liedjes, ik kon aan alles merken dat dit perfect werkte. Na de twee rustigste nummers 'Refugee' (met accordeon) en 'We Both Know' (met mellotron) speelden we nog een blok van drie stevigere nummers, allemaal achter elkaar door en dat was nog even lekker zweten naar het einde toe. Voordat ik het wist waren we alweer bij het laatste nummer, 'Something Worth Repeating', aangekomen. Bart zijn gitaar ontstemde halverwege het nummer, maar dat mocht de pret niet drukken, nog geen tien seconden na het laatste akkoord werd er al om een toegift geschreeuwd.

Gast-accordeoniste Willemien Ahuis © Geert de Groot

Gelukkig hadden we een toegift ingestudeerd, 'Falling Slowly' van The Frames. Omdat we twee keer met The Frames hebben gespeeld (in Tivoli en de Melkweg) en dit voor ons de hoogtepunten waren qua optredens, vonden wij het gepast om onze cd-presentatie af te sluiten met een cover. We deden de versie van ‘Once’, de film waarbij het liedje zelfs een Oscar had gewonnen. Ryanne kwam het podium op en zong een mooie tweede stem met Bart mee en het was een prachtige, dynamische uitvoering. Tevreden verlieten wij het podium…

Na een snel biertje in de kleedkamer zijn we de foyer in gelopen. Daar heb ik vooral heel veel cd’s gesigneerd. Wat een belangstelling, wat een drukte! Ik had nog met zoveel mensen een praatje willen maken maar dat kwam er gewoon niet van, dat zal vast wel het resultaat van een geslaagd optreden zijn! De laatste uurtjes van de avond/nacht hebben we doorgebracht in De Singel, een leuke kroeg in Zwolle en toen deze zijn deuren sloot was het feest echt voorbij en ben ik zeer tevreden in slaap gevallen.

Nogmaals de cd-presentatie © Ronald Schelling

Maandag 2 maart: veel foto’s en even rust (Bart)
Het oefenen hebben we gisteren maar geskipt in alle euforie. Normaal oefenen we twee keer in de week, maar we hadden zo veel geoefend en gespeeld dat we het wel even geloofden. Er zijn veel mooie foto’s binnengekomen. Tijdens de hele show in Hedon stonden er wel zo’n 8 fotografen voor het podium. De meeste zijn zo aardig geweest ze op te sturen zodat we ze op de website kunnen zetten. Verder hebben we het rustig aan gedaan, ook wel eens lekker!

En een laatste foto uit Hedon © Geert de Groot

Woensdag 4 maart: recensies, luisterpaal en tv-show Duitsland (Bart)
Er druppelen steeds meer recensies over onze debuutplaat. Een heel spannende periode. Maar wat zijn de reacties goed! We werden al meteen cd van de week bij Kink FM, dat is natuurlijk een ontzettend lekkere start. Vervolgens kwamen Platomania, Fileunder, Alternative.blog en nog veel meer. Die recensies zo lezend lijkt wel alsof elke journalist grotendeels hetzelfde vindt van de plaat of dat ze toch elkaars recensies een beetje in de gaten houden. Ze lijken soms verdacht veel op elkaar in elk geval. Lees ze maar eens.

Ook lekker dat we sinds deze week op de 3VOOR12 luisterpaal staan. De cd bivakkeert de hele tijd in de hoogste regionen van het ‘hoog gewaardeerd’ lijstje. Ander goed nieuws is dat we een tv-optreden mogen gaan doen in Berlijn op FAB TV. Op woensdag 25 maart zullen we een nummer spelen en een kort interview doen. Jaja, dat is 1400 kilometer rijden voor een liedje van 4 minuten, je moet er wat voor over hebben. Maar het wordt vast een avontuur! We begrijpen dat we dan zo’n 300.000 kijkers hebben, dus dat zal nog wel flink nagelbijten worden! We proberen er ’s avonds nog een show aan vast te knopen, eens kijken of dat lukt. Ik heb vanavond zo’n acht zaaltjes gemaild. In het Engels, want zó goed is m’n Duits niet...

Instore Blue Music © George ten Brink

Zaterdag 7 maart: Kampen veroveren!
Maar liefst twee keer Kampen op het programma vandaag! Extra leuk voor mij want: my hometown! Vanmiddag deden we een akoestische instore in dé muziekzaak van Kampen: Blue Music. De eigenaar, Geert, is erg enthousiast over onze plaat en loopt ons dan ook flink te promoten de laatste paar weken. We werden dan ook warm onthaald. Geert had een zanginstallatie geregeld en na kort alles instellen klonk het eigenlijk al prima. We gebruikten onze huiskameroptredens setting, maar versterkten alles iets bij. Het optreden was voor mij wat ploeteren omdat ik zelf ‘achter’ het geluid zat, maar de enthousiaste reacties van het publiek maakten veel goed. Na die tijd mochten we als bedankje allemaal een cd uitzoeken (de bandleden ;-)). We hebben weer lekker wat cd’s verkocht en ondertussen, mede dankzij Geert die tussen elk nummer riep dat we zo fantastisch waren en dat hij de cd in de winkel had! Meteen nog promotie gemaakt voor ’s avonds, want dan speelden we in het lokale jongerencentrum ’t Ukien, samen met El Pino & The Volunteers.

Daar hadden we zo’n 1,5 jaar geleden in EKKO ook mee gespeeld, mijn enige optreden dat ik ooit op krukken deed, en het was leuk de jongens weer te zien, het was al snel gezellig in de kleedkamer. Ook tof om na zo’n akoestische set weer lekker elektrisch te kunnen knallen. De set verliep erg lekker: goed monitor geluid, fijn applaus en we hadden er lekker het tempo in. De nieuwe liedjes van El Pino klonken veelbelovend en we zijn dan ook benieuwd naar hun plaat die dit najaar uitkomt! In 2 weken hebben we nu het Burgerweeshuis, Hedon en ’t Ukien (Deventer, Zwolle, Kampen, waar we vandaan komen) gehad. Nu wordt het tijd weer lekker de regio uit te gaan.

OBA live radio 5 Amsterdam © Marijke de Boer

Maandag 9 maart: radio live debuut voor Swelter! (Otto)
Vanavond hebben we voor het eerst live op de radio gespeeld en op het moment van schrijven kan ik toch eerlijk zeggen dat ik het erg geslaagd vond. We speelden in OBA Live voor LLINK op radio 5. Behalve dat het live op de radio te horen was, waren de opnames ook nog eens op een mooie locatie. De uitzending vond plaats in de Openbare Biblitheek Amsterdam op vier hoog met uitzicht over het IJ en Amsterdam in de avonduren. Ondanks wat kleine complicaties bij het bereiken van OBA verliep alles redelijk op schema en dat is nog wel eens lastig, rond het spitsuur Amsterdam op tijd bereiken. Eenmaal daar konden we via een flinke vrachtlift onze instrumenten tussen de boeken en computers door naar het kleine geïmproviseerde studio'tje brengen. De soundcheck verliep vlot, complimenten voor de technici daar, en niet veel later speelden we ons eerste liedje (van de vier) live op de radio.

De band

Er zat eigenlijk best veel tijd tussen de liedjes en dat was voor mij wel wat onwennig. Bij een normaal optreden speel je de nummers natuurlijk gewoon achter elkaar en dan kom je in een soort van `flow´ maar dat was nu heel anders. Ik had elke keer aan het eind van een liedje zoiets van "OK... nog een!" maar dan moesten we weer stil zijn voor twintig minuten of een half uur... En dan na die tijd, als je weer moet spelen, dat gevoel terug proberen te krijgen. Maar ondanks dat ben ik toch heel tevreden. We kregen na de uitzending meteen een cd mee met de opnames en op de terugrit hebben we hem met een tevreden gevoel beluisterd. Dat belooft wat voor ons tv-debuut op FAB TV, Berlijn (Duitsland) op 25 maart en TROS muziekcafé, Amsterdam op 28 maart....


Om te weten waar je Swelter live kunt zien, ga je naar de Concertagenda. Meer info verder via de artiestenpagina hieronder en de website van Swelter.