All For Nothing met Slapshot en 2 bussen door Europa

All For Nothing @ Baroeg © Casper de Bruin

De laatste maanden van 2008 zijn druk voor All For Nothing. De Rotterdamse hardcoreband doorkruiste namelijk van eind november tot half december half Europa met de bekende straight edge hardcoreband Slapshot. De groep uit Boston, een van de grondleggers van de New Yorkse hardcore scene, nam ook labelmaatje Energy mee. De drie bands deden bijna 20 podia in Italië, Zwitserland, Polen en vooral Duitsland aan, maar stopten ook bij Atak, De Buze en de Baroeg. All For Nothing hield voor deze site onderstaand tourdagboek bij.

26.11.2008, onderweg naar Frankfurt
Om de tour te kunnen beginnen moeten we met onze spullen naar het vliegveld Frankfurt Am Main afreizen. Daar zullen we de nightliner treffen evenals de andere twee bands op deze tour: Energy & Slapshot.
We verlaten Rotterdam om 21.00 uur en komen in Frankfurt A.M. aan om 02.00 uur middernacht. We wachten tot 06.25 uur op Slapshot en op Energy nog eens een uur langer. De nightliner komt rond diezelfde tijd aan. We schudden handen, laden de spullen in de trailer, zoeken een bed uit en vallen in slaap. De basgitaar van Energy is zoekgeraakt op het vliegveld en Conor (hun bassist) leent zolang die van ons. Op deze tour spelen we weer in Frankfurt en hij hoopt dan zijn basgitaar weer op te kunnen pikken.

27.11.2008, Kofmehl in Solothurn, Zwitserland
Het duurt een paar uur rijden voordat we aankomen in Solothurn. Hier ontmoeten we ook onze tourmanager Ronaldo. Na Slapshot hebben te zien soundchecken en te hebben genoten van een lekkere maaltijd openen we de eerste show van deze 18 dagen durende tour. Ondanks dat er maar 80 mensen op de show zijn, krijgen we een leuke respons. We krijgen direct te maken met het eerste probleem op de tour: onze bus heeft 16 bedden, terwijl we met 17 mensen zijn. Ronaldo belt direct om te kijken of er een andere bus kan komen.

28.11.2008, Pieffe Factory in Lucinico, Italië
We hebben eerder in de Pieffe Factory gespeeld op onze Europese tour in 2007. Gelukkig zijn er dit keer meer mensen binnen. Ongeveer 100 Italiaanse hardcore kids komen de show bezoeken, waaronder enkele bekende gezichten. We verkopen wat merchandise, drinken een paar biertjes en hangen wat rond met gezellige mensen in Lucinico.

29.11.2008, Boulevard Club in Rimini, Italië
Deze club ziet er heel gaaf uit. Het doet ons een beetje denken aan de entertainmentplek van een bungalow/vakantiepark. De pizza-oven staat al aan als we naar binnen lopen. Het aankomst eten is in één woord geweldig, maar het restaurant waar de promotor ons later mee naar toe neemt voor het avondeten is nog beter. Dit is het beste Italiaanse eten wat we ooit hebben gehad.

Vanavond spelen er nog vier lokale bandjes en daarom dopen we deze avond om tot “Rimini Hardcore Fest”. De mannen in Straight Oppostiton spelen een vette show en zelf hebben we ook een goede show. Het enige probleem is dat er een barrière voor het podium staat. Wij haten barrières in kleine clubs. Het verhaal achter de barrière is nog gekker: als de barrière voor het podium staat en iemand maakt iets kapot dan vergoedt de club de schade. Als dit niet het geval is draait de band op voor de kosten. Behoorlijk irritant, maar dat zijn de regels.

Gelukkig doet de barrière niet af aan het enthousiasme van de kids. Precies zoals wij het graag zien: stage dives en sing alongs. De afterparty is ook erg cool: Italian Heavy Metal Disco. Italianen verkleed als Mötley Crüe en de dj die klassieker na klassieker uit de speakers laat knallen. Het weer in Rimini is nog goed te verdragen in een trui en daarom kunnen we buiten genieten van onze drankjes en goede verhalen.

30.11.2008, La Gabbia Club in San Giorgio In Bosco, Italië
Dit is waarschijnlijk de meest luxueuze club waar we ooit hebben gespeeld. Onze merchandise staat naast de Guitar Hero booth. De club zelf is gigantisch net als het podium. We bouwen onze backline op en daarna bouwt openingsband Anger hun backline op voor die van ons. Anger speelt een goede mix van punkrock en pop.

De show wordt slechts bezocht door ongeveer 50 mensen, hetgeen toch jammerlijk is, vooral in zo’n grote club, maar het ergste moet nog komen. Eén van de gitaristen van Anger heeft een beetje te veel gesnoept van het lokale bier en begint behoorlijk irritant te doen tegen iedereen die niet van Italiaanse afkomst is. Hij begint links-fascistisch getinte onzin uit te kramen waaronder dat iedereen uit Amerika slecht is. Hij probeert het eerst bij onze zangeres Cindy. Daarna bij de gasten van Energy en vervolgens is hem vriendelijk gevraagd op te rotten. Niks mis met een paar biertjes, maar je kan ook te ver gaan.

Ronaldo gooit hem vervolgens de backstage uit, omdat hij al het bier probeert te stelen. Hij gaat uiteindelijk via de achter uitgang weg. Op het moment dat we onze spullen gezamenlijk weer in de trailer willen zetten komen de gasten van Energy erachter dat ze een Gibson gitaar misten. We proberen meerdere leden van Anger telefonisch te bereiken, om te vragen of de band hem per ongeluk mee had genomen, maar geen gehoor. Telefonisch wordt er aangifte gedaan bij de politie.

01.12.2008, Backstage in München, Duitsland
Na een lange rit door de Alpen arriveren we in München. Het eerste wat we zien bij het ontwaken is de tourbus van Funeral For A Friend. Al snel komen we erachter dat zij dezefde avond in een andere zaal spelen. Het coole hiervan is dat de mannen van de Cancer Bats hun support-act zijn. We hebben met hun in 2007 gespeeld tijdens de Never Say Die tour. Al snel komen we Mike en Liam tegen die ons ook herkennen van de show. De Backstage is een enorm complex en ziet er vet uit! Het uitladen is weer eens wat anders, omdat we met onze spullen helemaal naar de andere kant van het complex moeten komen. Chris van Slapshot krijgt een vorkheftruk in het vizier en klimt erop. Good clean fun!! Lollie de geluidsman doet fantastisch werk en zorgt voor een goed geluid. Na de show hangen we wat rond met Cancer Bats-drummer Mike onder het genot van bier en goede tourverhalen. Maximum hang out!

02.12.2008, F-Haus Jena, Duitsland
Yes! We zijn terug in Jena. We houden van deze plaats. In het verleden hebben we twee onwijs vette shows gespeeld in een plek genaamd Café Wagner en we kijken dus uit naar deze show. Omdat we vroeg arriveren hebben we tijd om de stad te verkennen, dat is mooi want daar zijn we niet eerder aan toe gekomen. Het F-Haus doet ons veel denken aan een kleinere Paradiso. Energy opent en speelt een goede set. We spelen een harde show en mensen lijken het naar de zin te hebben. In het bijzonder de groep gasten die uit de plaats “Schleiz” komen. Zij verdienen de titel: “Hardest Moshing in Jena on a Weekday". Ernst en Cindy halen na de show falafel en vinden coole Simpsons goodies: twee flesjes DUFF bier.

03.12.2008, Blow Up Magdeburg, Duitsland
De bedden in de bus zijn zeer comfortabel en we hebben nooit eerder op tour zoveel geslapen. Het is wel even anders als wat we gewend zijn, maar het bevalt goed. Het ritme waarin je zit is anders, omdat je laat gaat slapen en laat wakker wordt. Meestal ontbijten we om vijf uur en het ontbijt is het welkomsteten van de zaal. Normaal rijden we zelf op tour en op die manier krijg je de kans om veel te zien van het landschap. Op deze nightliner kun je alleen op de onderste verdieping naar buiten kijken. Dus op deze tour, waarbij we voornamelijk ’s nachts rijden krijg je niet veel mee van de verschillende landen. De show van vandaag is in een kleine club genaamd Blow Up. 200 tickets zijn in de voorverkoop verkocht en wij hebben er zin in. Een kleine club en 200 mensen die op komen dagen out dat betekent een leuke show. Het geluid is niet helemaal optimaal, maar de sfeer wel! Lokale helden AntiCops spelen een vette set. Uiteindelijk zweten 230 mensen met ons mee en dat is waar we het voor doen!!!

04.12.2008, Progresja in Warsaw, Polen
We hebben een lange rit vandaag, want de buschauffeur heeft 30 minuten rust iedere 2,5 uur. Dus een lange rit is ook echt lang. Tribcore, de crew die de show organiseerde, heeft vandaag een 5-jarig jubileum. Ze hebben de show goed geregeld, maar de opkomst valt een beetje tegen. Echter, de mensen die er zijn gaan compleet los bij Slapshot. Het wordt nooit saai om Slapshot te zien spelen. Ze hebben ontzettend veel plezier in het spelen, of zo lijkt het in ieder geval voor het publiek. Soms kun je aan de merchandise verkoop zien dat mensen het optreden zeer waarderen en dit is zo’n avond.

05.12.2008, So36 in Berlijn, Duitsland
We hebben ontzettend veel zin in de show in Berlijn. We hebben een photoshoot met onze nieuwe vriend Boris op het moment dat we aankomen in Kreuzberg. We lopen rondom de So36 voor wat goede plekjes en hij maakte prachtige foto’s. Bedankt! We hadden het ons kleiner voorgesteld, maar de zaal is enorm diep! De show wordt druk bezocht door zo’n 450 mensen.

Halverwege onze set vindt iemand het blijkbaar leuk om een andere gast in de moshpit een klap op zijn achterhoofd te geven. Dit gaat sterk tegen onze opvattingen in. Dit is namelijk een hardcoreshow en mensen dansen in de pit, als je het niet trek ga dan verder naar achter staan. Ga niet zomaar klappen uitdelen aan mensen die in de pit staan en je zogenaamd irriteren. We stoppen de show en zorgen dat de vervelende gast vertrekt. Make it Count speelt een leuke show! Na de show kunnen we eindelijk kennismaken met onze nieuwe tourboekster: Ute van MAD. Daniel Bader (Thingamajigger) komt nog ff backstage buurten en heeft lekkere cakes meegenomen.

06.12.2008, De Buze in Steenwijk, Holland
Terug in Nederland! Deze show is verplaatst naar Steenwijk, omdat deze show eigenlijk in het Bolwerk plaats moest vinden, maar die zijn aan het verbouwen. De opkomst valt enorm tegen, want de 200 reserveringen worden niet allemaal opgehaald. Richard zijn vriendin Marjon en onze goede vrienden Peter en Luca komen naar de show en het is fijn bekende gezichten te zien. We krijgen na de show te horen dat we zo snel mogelijk van bussen zullen wisselen.


07.12.2008, Atak in Enschede, Holland
De Atak is verplaatst naar een gloednieuw gebouw en het ziet er fantastisch uit. Het ziet er allemaal heel luxe uit en heeft ook nog eens goed geluid. Dit zou een goede zondagavond worden. Veel mensen die meezingen en bewegen. Extra complimenten voor het eten, één van de betere maaltijden op de tour! Aan het begin van de show krijgt Cindy een migraine-aanval. Het kostte haar veel moeite om niet op het podium over te geven.


08.12.2008, Arm in Kassel, Duitsland
De bus staat geparkeerd tegenover een tent die 24 uur per dag falafel en dergelijk voedsel verkoopt. De eigenaar moet gek op ons zijn geweest, want we hebben met 18 man flink wat geld uitgegeven aan zijn eten. De graffiti in de gang die leidt naar de zaal ziet er vet uit. Het is inmiddels steeds kouder aan het worden en het duurt even voor de backstage enigszins comfortabel aanvoelt. De club is redelijk klein, maar er zijn genoeg mensen binnen. We hebben tijdens onze set een hoop mensen die meezingen met Cindy die op de vloer moet staan vanwege ruimtegebrek op het podium. Als Slapshot begint te spelen explodeert de tent. We wisselen van bussen vandaag en iedereen krijgt een nieuw bed. Deze bus is nog iets luxer als de eerste en iedereen heeft een eigen bed. We krijgen bij de bus ook een nieuwe buschauffeur genaamd “mad” Fred.

09.12.2008, Nachtleben in Frankfurt, Duitsland
Wij komen uit Nederland en houden van koffie! Deze show vindt plaats onder een koffiebar. Dus belangrijke zaken eerst: 3 koffie en 2 cappuccino. Onze nieuwe merchandise hebben we op laten sturen naar de zaal en gelukkig is het allemaal aangekomen. Het is een leuke show. We verkopen een hoop shirts en de MCD/7“ worden goed ontvangen. We moeten douchen in een hotel verderop. Verdwaald sjokken we door een hoerenbuurt op zoek naar het hotel. Het blijkt slechts 5 minutjes lopen, terwijl wij er ongeveer 20 minuten over doen. Morgen gaan we naar Bremen en wij kijken er naar uit! Eerst moet de buschauffeur de bus in een bocht achteruit rijden. Het is niet gemakkelijk (dat heeft het halve nachtleven van Frankfurt kunnen zien), maar uiteindelijk is het hem toch gelukt.

10.12.2008, Slachthof in Bremen, Duitsland
Vanavond hebben we Curb Bite als support-act. Dit is de nieuwe band van onze vrienden uit de band Give. Het gebouw waar we spelen is een oud slachthuis. Veel gezellige mensen. Bauke van het label Swellcreek komt even buurten, dus is het tijd om eens ouderwets bij te kletsen. Nadat de zaal leeg loopt is het tijd voor ons om te vertrekken. In de lounge area hangen twee flatscreen tv’s, maar die zijn niet aangesloten. Ernst “the mechanic man” wist er eentje aan de praat te krijgen en we kunnen met zijn allen lachen om Dirty Sanches. Halverwege de dvd komt de buschauffeur boos de lounge in stampen. Hij begint te schreeuwen dat als we hem niet laten slapen het hem niet kan schelen als hij ons dood rijdt, want hij gaat toch al dood aan teelbalkanker. Wat zijn dit nou weer voor uitspraken?!!

11.12.2008, Fernverkehr in Hof, Zedtwitz, Duitsland
De promoter vertelt ons dat Hof een “rockcity” is en hij heeft gelijk. Het sneeuwt wel in Rockcity en de club is ook steenkoud van binnen. Morgen is het een feestdag in dit gedeelte van Duitsland dus komen er een hoop mensen opdagen. Ook onze vrienden uit Schleiz. Die gasten weten wel hoe een hardcoreshow moet gaan. Stage dives en High fives. Top! We hebben een korte rit voor de boeg. Choke en Mark van Slapshot vertellen ons dat ze van de buschauffeur hebben gehoord dat er ratten in de bus zitten. Moet wel ons geheimpje blijven, want als Chris de bassist hier achter komt zet hij geen voet meer in de bus. Er worden al plannen gemaakt om zo snel als mogelijk weer van bus te wisselen

12.12.2008, AJZ in Chemnitz, Duitsland
Als we wakker worden lijkt Chemnitz wel een ansichtkaart: Alles onder de verse sneeuw. Mad Fred de buschauffeur is al weer aan de gang en loopt alleen buiten in het Duits te gillen over ontbijt. De club ziet er goed uit: Compleet met skate- en BMX-baan, alles onder de sneeuw. De backstage is de beste die we tot nu toe gehad hebben. Alles wat je kan bedenken ligt hier op tafel. En na het karige eten wat we gister kregen is dit een aangename binnenkomer. Wat ook karig was in Hof waren de douches. Die van de AJZ maken dus overuren.

All For Nothing © Papilio Fotodesign

Langzaam komen we er achter dat we nog maar twee data te gaan hebben en de gedachten aan werk en school brengen even de sfeer omlaag. Gelukkig zijn onze vrienden uit Schleiz er wederom en er wordt weer op zijn Duits meegezongen en gemoshed. Wat vet om mensen jouw nummers te zien zingen. De zanger van Energy, Tank, merkt dat zijn bed nat is: de bus is lek… Slapshot is het gezeik met de bus nu goed zat en we besluiten om in Oberhausen de bus te lozen en met twee kleine busjes naar Rotterdam te rijden. Mad Fred weet nog van niets.

All For Nothing © Papilio Fotodesign

13.12.2008, Persistence Tour: Turbinenhalle in Oberhausen, Duitsland
Over “gekke” Fred gesproken: die besluit halverwege de rit nog effe een tukje te doen van 3 uur. Hierdoor lopen we dus GIGANTISCH achter op schema. Bedankt lul.

Als we de Turbinenhalle binnenkomen zetten merken we gelijk waarom het HALLE heet: Wat een zaal. 3000 man en hij is nog niet vol. Bij binnenkomst is Sick Of It All aan het soundchecken. Super cool om dat te zien. Aardige lui. Dit wordt onze grootste show tot nu toe en als we om 16.45 het podium op lopen staat er 1500 man geduldig te wachten. Ondanks de vermoeidheid van de afgelopen dagen geven we vol gas. Het publiek gaat goed mee en dat merken we op het podium ook. Het geluid is super en we geven een goede set. Bij de merch tafel is het een drukte van belang. Nieuwe Duitse vrienden, bekende Duitse en Nederlandse vrienden en een hoop lege bierflesjes. Ook ontmoeten we Marc van MAD. Een super grote en vriendelijke Duitser. Na de show hoppen we over in twee kleine busjes. Nog even wat te eten scoren en dan op naar het hotel voor een kleine 4 uurtjes rust.

All For Nothing © Papilio Fotodesign

14.12.2008, Baroeg in Rotterdam, Holland
De laatste dag van de tour in onze eigen stad, geweldig! Ongeveer 150 mensen vullen de zaal van de Baroeg. Vrienden, familie en het is heel fijn ze weer te zien. Slapshot is inmiddels op een enkeling na ziek geworden. We maken aan het einde van de show een groepsfoto en nemen afscheid van elkaar. Ondanks dat we balen dat de tour moet eindigen hebben we het enorm naar onze zin gehad. Bedankt Slapshot, Energy, Marc, Ute & iedereen van MAD, de mensen van de zalen en iedereen die naar de shows is geweest. Dit is zeker een ervaring die we nooit meer zullen vergeten! Thx!!!


All For Nothing

Meer informatie over de Rotterdamse hardcoreband vind je op en via (de weblinks op) het artiestenprofiel.