Mr. Love and The Stallions 'cook up' Germany & Holland

In dB's februari 2008 © Frans van Arkel

De groep Mr. Love and the Stallions deed al eens een "Cooked Up Tour": met de Duitse band The Planeausters op tournee door Berlijn, Wenen, Praag en kleinere steden in Duitsland en Tsjechië. De tweede Cooked Up Tour kende hetzelfde idee, maar dan met een nieuwe bassist. De tour leidde vanaf 24 oktober eerst vijf dagen door Nederland, voordat vijf Duitse podia werden aangedaan. Voor MusicFromNL hield de band een tourdagboek bij.

Tourverslag Cooked Up Tour 2008:
Een band uit Nederland gaat op tour in Duitsland en Nederland. Wat moeten wij ons daar bij voorstellen? Hotelkamers? Groupies? Drugs? Stampvolle stadions? Kortom, ligt Duitsland al aan de voeten van deze vijf indie-rockers uit Utrecht? Welnee joh. Touren met Mr.Love betekent vooral hard werken. Uren in een busje zitten met vier zwetende mannen met ranzige praatjes en een amper gezond te noemen alcohol-behoefte. Slapen doe je nauwelijks en als je er wel aan toe komt is dat bij iemand thuis, op de grond. Spelen doe je gewoon in kroegen en kraakpanden voor een habbekrats. Touren met deze gasten betekent vooral veel lol en feest. En natuurlijk de meisjes en de drank. Het is en blijft Mr. Love op tour!

Donderdag 23 oktober
De tournee trapt af in het Patronaat café in Haarlem. Wij moeten nog een beetje inkomen, en het publiek ook. Het aankleden, de deur uitgaan en arriveren bij het Patronaat café zit blijkbaar nog niet echt in het systeem van de Haarlemmers. De kroeg is matig gevuld. Wel is er veel lol wanneer we het meisje ontmoeten waar we kortgeleden nog een liedje voor moesten componeren op 3FM. Evelien heet ze, en ze is fan.

Lou in gesprek met nieuwe bassist Max in Jerry's

Vrijdag 24 oktober
Vrijdag kan het feest dan echt beginnen. Het eerste optreden met Max Faulkner, onze nieuwe bassist. En het eerste optreden met The Planeausters, de band uit het zuiden van Duitsland, waar we al jaren tourtjes mee doen. Maar helaas: de ellende begint al vroeg wanneer we horen dat The Planeausters vast zitten in het verkeer. Half negen staan ze op het programma en om half tien arriveren ze moe en doodziek in de club. Tijd om spullen te verzetten en een soundcheck te doen is er niet. Ze laten zich echter niet kennen en spelen al kuchend een korte set op onze apparatuur.

Tijdens het optreden van The Planeausters begint het rustig wat vol te lopen. Wanneer wij het podium betreden is de Meander acceptabel gevuld met veel bekende gezichten. Zoals de jongens van Fortress Music, en ook de uit Duitsland overgekomen tourmanager en vriend: Rolf. De set knalt en Max zijn debuut bij Mr. Love is een feit. De man bast met alle gemak alvast de helft van alle nummers mee. En dat na één repetitie!

Drummer Lou in een korte tourdepressie

Na het optreden vertrekt de tourkaravaan naar Utrecht om domweg dronken te worden in het huis van Remco (gitarist Mr.Love). Speciaal voor de gelegenheid wordt het rookverbod in Remco’s huisje afgeschaft. Als een stel audiofielen werken we onszelf door zijn cd-collectie heen en de sfeer is te gek. Lekker relaxed.

Zaterdag 25 oktober
Jerry's Music Café in Veldhoven is een begrip voor Mr. Love and the Stallions. We speelden er al meer dan tien keer, en elke keer is het feest en staat de tent vol. Wij zijn erg gelukkig dat we dit de Planeausters kunnen laten zien na het wat rottige optreden in de Meander. Max heeft ondertussen alle nummers ingestudeerd en we zijn klaar om voor het eerst als 5-mans formatie te knallen.



The Planeausters zijn nog steeds ziek maar spelen toch een prachtige set met juweeltjes als ‘Stuck Inside Of Here’ en ‘Something Beautiful’. Wij zijn blij te zien dat de beste geluidsman van Brabant ‘Luuk’ ook goed raad weet met het geluid van onze Deutsche Freunden. Het optreden wat wij geven is fantastisch. Alles klopt! Ik ben erg goed bij stem, Einar hengst bijna door zijn nieuwe keyboardjes heen en Max staat zelfverzekerd naast Lou de boel ritmisch op te geilen. Het is erg druk, afgeladen vol mogen we wel zeggen, wanneer knetterversies spelen van ‘Black Hearted Soul’, ‘Glory’ en ‘Love In Paris’.

De avond na het optreden is een optelsom van veel drank en blijft een stallion achter om daar de nacht door te brengen. Al staat de persoon in kwestie helaas om 7 uur ‘s ochtends al weer op de stoep. Eruit geschopt door het vriendje van... Ach ja, dat is touren met Mr.Love and the Stallions...

Micha, zanger-gitarist van The Planeausters

Zondag 26 oktober
Het is zondag, een chilldagje. Lekker nakeuvelen over de te gekke tijd in Jerry’s in het stadswandelpark in Eindhoven. De kater wegdrinken met bokbier terwijl Max en Billy (bassisten van The Planeausters en Mr.Love) wat jazzy improvisaties weggeven op gitaar. Ik moet concluderen dat de beste gitaristen in deze twee bands de bassisten zijn. Vreemd....

Die avond staat de Altstadt op het programma. Super lekkere tent midden op het stratumseind in Eindhoven. Als pubers hing heel Mr. Love hier aan de toog en stonden we op zaterdagavond te pogoën op ‘Smells Like Teen Spirit’ en ‘Killing In The Name’. Nu staan we zelf de rocksterren uit te hangen op dit mooie podium. Maar er komt werkelijk niemand af op het optreden. Waarschijnlijk door de tijd en het weer (zondagavond 23.00 uur, regen), of misschien omdat we de avond ervoor nog een optreden gaven op 10 km afstand. Snel vergeten en op naar Utrecht waar er toch nog wat wordt gefeest en gedronken.

Live in WaterFront met uitzinnige studenten

Maandag 27 oktober
Maandag rijden de Planeausters alvast naar Berlijn. Mr. Love staat geboekt in de WaterFront waar ze de suprise-act zijn van een stand-up comedy avond voor de studie international business administration. Mmmm... hopen dat dit volk wat los kan komen, denk ik in mezelf. Maar wanneer de gordijnen openen is het raak. Het publiek moet eerst wat opwarmen maar staat aan het einde van het optreden enorm uit zijn dak te gaan voor het podium. Max vond het dan ook "very enjoyable indeed". We nemen afscheid van hem en gaan als kwartet de nacht in. Op naar Berlijn!

In de taxi in Berlijn

Dinsdag 28 oktober
Na een lange uitputtende nacht op de Autobahn komen we rond een uur of elf aan in Berlijn. We pakken het tourschema erbij. Sleutel ophalen bij Heinz op de Urbanstrasse. Aha, plan A. We ontmoeten een zeer aardige typisch Berlijnse alto (incl. mutsje!). We rijden naar de Zollenstrasse waar het appartement voor een middagdutje zich bevindt. Tijdens deze rit geeft Lou een van zijn typetjes weg, de mad scotsman, al zwalkend over de weg, (wij trekken wit weg... eh: witter). De hele band huilt van het lachen. Aangekomen drinken we nog een biertje en delen een high-5. Respect! We zijn er. We vallen in coma op de vloer.

Rolf, Bas en Remco voor de Tacheles, Berlijn

Het enorme kraakpand Tacheles in voormalig Oost-Berlijn is het doel van vanavond. Tacheles is prachtig ruw en alternatief. De perfecte locatie voor een Mr. Love show. We gaan eerst lekker uit eten waarbij ik uit alle smaakvolle gerechten kies voor een schaal met mayo en curry en alle 3 de Bratwursten die in Berlijn te krijgen zijn. Gelukkig trakteert Remco de band op een fles Prosecco om dit weg te spoelen. De sfeer is gezellig. We spreken nog even snel de set door (het ride bekken daar, daar een bliepje, daar de gitaar zus, de bas zo.. enz.), lopen de club in en gaan direct het podium op.

Remco en Bas voor Club Bassy, Berlijn

Het is lekker druk en het publiek reageert uitbundig op onze wervelend slordige maar wel enorm urgente show. De microfoon standaards hebben het te voorduren onder onze stage-tricks en we lachen continu naar elkaar. Wij voelen ons geweldig! Ook de Planeausters zijn onder de indruk. "I’m afraid to go on stage, now", zegt Micha, frontman van The Planeausters. Maar geen nood. Ook de Planeausters winden het publiek om hun vinger. Lekker rockende nummers als ‘Swim’ en ‘ I Wish A Was A Song’ wisselen af met poppy nummers als ‘Going Back To New York’. Micha’s stem is weer de oude en hoestbuien blijven uit. Qua show zijn we beiden in ons element. Maar de avond is nog jong.

We duiken het nachtleven van Berlijn in. Nadat we even in de ‘White Thrash Fast Food Club’ zijn geweest eindigen we in een geheel in stijl gelaten Oost-Duitse club. Alles ademt communisme. Wat een heerlijke lelijkheid! Die avond worden we geconfronteerd met dronken Ieren (Ireland and Germany toeda toeda) en een Amerikaan die meent dat we spelen dat we in een band zitten, in plaats van dat we daadwerkelijk spelen in een band.

Einar met een grote kater, Berlijn

Lou en ik gaan wat eerder naar huis en vallen wederom in coma op de vloer. Helaas zo diep dat Remco, die de club later verlaat, het pand niet meer in kan komen. We horen onze telefoons niet. Hij boekt al mokkend een hotelkamer. Daar gaat onze gage! In de club wordt nog wat sweet love versierd. Maar wederom staat onze casanova om zeven uur ‘s ochtends op de stoep. Er gaat toch iets structureel mis met de meisjes deze tour!

Bas bij een stukje Berlijnse muur

Woensdag 29 oktober
De volgende ochtend is de helft van de band meer dood dan levend en besluit de rest van de dag slapend door te brengen. Lou en ik gaan Berlijn in waar we Potsdammer Platz en Unter die Linden bezoeken. We drinken koffie bij Starbucks en eten een broodje bij Subway. Afgrijselijke toeristen zijn we. Maar we hebben super veel plezier en subway broodjes zijn gewoon goddelijk lekker!

Leipzig. De tweede stop in Duitsland. Onderweg eten we bij de Burger King. Wat op zich niet erg noemswaardig is, was het niet dat we bij de vorige tien keer al hadden besloten er nooit meer te eten omdat de frietjes ronduit smerig zijn. We besluiten een post-it in de bus te hangen met ‘Niet eten bij Burger King’. Misschien dat we het nu kunnen onthouden.

De club in Leipzig is klein en heeft meer iets weg van een koffiehuis dan van een rock ‘n roll hol. Eigenlijk het tegenovergestelde van het ruige Tacheles van gisteravond. We stellen wat chagrijnig onze apparatuur op en spelen een spelletje tafelvoetbal met onze tourmaatjes van The Planeausters. We eten kipvleugeltjes, wat mijn totaal van die dag, incl. Burger King, op 25 kipvleugeltjes brengt.

Live in Leipzig

Het publiek bestaat uit een handvol, extreem rustige, mensen met een dampende bak koffie voor de neus. En dan kei-hard ‘Love In Paris’, het klopt voor geen meter. Tel daarbij op de twee extreem irritant giechelende lesbiennes in de hoek, die het optreden nog vreemder doen overkomen Toch vraagt het publiek om een toegift en omdat de koffie zo lekker is doen we het gewoon! Maar al met al een wat ongeïnspireerde set.

The Planeausters zijn beter in hun element deze avond. Onvermurwbaar spelen ze de sterren van de hemel. Professioneel heet dat. Wij kijken wat jaloers naar onze tourmaatjes. Dit is de laatste keer dat we ons laten kennen op een podium! Daarna speel ik het klaar een feministe tot tweemaal toe onbedoeld te beledigen. "Do you have a gender problem with that", snauwt ze me toe als ik vraag of zij de chauffeur is van vanavond. We vertrekken we naar het slaapadres. Zij rijdt.

Onderweg stoppen we nog even bij een benzinepomp om bier in te slaan en zetten het feestje door in een werkelijk gigantisch studentenhuis. Over het algemeen bevolkt door theaterwetenschap en filosofie studenten. Rolf (tourmanager) heeft echt overal vreemde, leuke vrienden. We doen nog een Nederland vs. Duitsland op de tafelvoetbaltafel en drinken tot we weer op ons oude niveau raken. ’s Ochtends lekker vroeg op, want we moeten 500 km rijden naar Ulm.

Bas bezig met het tourverslag net voordat we de politie ontmoetten

Donderdag 30 oktober
Onderweg is het raak, voor de tweede keer (vorige tour was het ook al zo laat): een drugscontrole. Tja, vier mannetjes met lang haar, zonnebrillen en een Nederlands kenteken: dat is vragen om problemen. Maar het enige wat ze vinden zijn wat seksboekjes. Van slechte smaak getuigende seksboekjes. Het meisje van het tweetal politieagenten kan haar lach niet onderdrukken, en wanneer ze onverrichter zake wegrijden, ligt ze helemaal in een deuk. Leuk hoor, Duitse humor.

We spelen die avond in de Olga Bar in Ulm. Het is een kleine kroeg met een goede reputatie. Rolf werkte er vroeger achter de bar en doet dit voor de gelegenheid vanavond ook. Dat is wel nodig ook, want wanneer we terugkeren van een broodje kebab is de tent tot de nok toe gevuld. Wij knallen die avond. Het is strak en het rockt! Voor mij, nog geen twintig centimeter verder, staan twee mooie lokale "birds" het gehele optreden uitdagend naar ons te dansen. Potverdrie, leuk hoor, spelen met zo’n bandje enzo.

Ook The Planeausters, die voor de gelegenheid een extra lange set spelen, zijn in vorm. Het natuurlijk een beetje hun Jerry’s hier. Veel bekenden in het publiek. De sfeer is te gek. Nadat we wat cd’s verkopen en onze casanova zijn volgende verovering in de steigers zet, vertrekken we om ‘uit te gaan in Ulm’. Dat belooft wat!

Mr. Love, Planeausters en tourmanager Rolf

We worden telefonisch op de gastenlijst gezet bij ene club Eden. Binnen is het een groot schoolfeestje. Veel jong grut dat in groepjes zoenende paartjes aanmoedigt. Those were the days. Wij duiken de rookruimte in die ongeveer net zo groot is als de ‘gewone’ dansruimte. Daar doen we ons tegoed aan een aantal gin-tonics terwijl Lou jongleert met barkrukken, op zijn kop gaat staan, paaldanst, en met zijn muts over zijn gezicht zichzelf filmt. We hebben de grootste moeite aan onze nieuwe Duitse vrienden uit te leggen dat we toch echt geen drugs gebruiken.

We slapen bij Julia. Het meisje dat al de gehele tour meereisde met Rolf, voor de gezelligheid. Onze ladykiller hebben we strategisch achtergelaten in Eden. Hij zal die nacht niet komen slapen, of aan slapen toekomen. Wij daarentegen brengen de nacht door tussen de verzameling ‘Spongebob Squarepants’ van Julia.

Tourfood in Stuttgart

Vrijdag 31 oktober
Overdag drinken we relaxed een kopje koffie in het centrum van Ulm en bezoeken we de lokale platenzaak waar we een paar vette vinyl-tjes aanschaffen. We slenteren terug naar de Olga bar om onze spullen en onze loverboy op te halen. Die zit natuurlijk vol verhalen, die de rest van de groep al te graag wil horen. Het goede is wel dat hij bij zijn derde verovering nou eens niet om zeven uur op straat werd gezet. Het gaat steeds beter met de meisjes op tour!

Laatste stop: Stuttgart. Helaas is het optreden van morgen, in Emerkingen, afgezegd omdat het een christelijke feestdag is in het dorp. En dan dulden ze geen rock ‘n roll praktijken binnen de kom! In Stuttgart aangekomen heeft onze tom-tom moeite om de Wagenhallen te vinden. Lou en ik gaan op zoektocht en vinden een zigeunerin, woonachtig in een treinwagon, die ons wel wil helpen. Ze stapt in en wijst ons de weg.

Remco speelt gitaar, Stuttgart

De Wagenhallen is een absurd grote kraakgemeenschap waar 90 kunstenaars werken en wonen. Die avond spelen wij in de kleine zaal en in grote zaal zal een gigantisch gypsy-feest plaatsvinden. De organisatie is compleet ruk en niemand weet iets. Tot een half uur voor aanvang van onze optredens zijn er nog geen microfoons aanwezig. Net op tijd komt er een boodschappenwagentje binnen crossen met de benodigde spullen.

Wanneer wij het podium betreden, geven we een goede show voor een mannetje of vijftig. Een groepje gasten gaat geheel uit zijn dak op nummers als het nieuwe ‘Radio 4 AM’ en ‘Glory’. Ik heb geen stem meer over na deze tien dagen en rasp mezelf zo goed als het gaat door de nummers heen. Toch een zeer geslaagd optreden. Misschien komt het wel door het margiela giletje van Remco dat hij die dag aanschafte.

De gang op de bank, bier aan het drinken, Stuttgart

Na de optredens wordt het publiek gevraagd ‘onze’ ruimte te verlaten. Wij verzamelen ons op banken bij de kachel en jammen wat op nieuwe nummers. Soms klinken we wel als een close harmony groep zoals we nummers uitbouwen in meerstemmige meezingers. Micha laat zijn beste Dylan covers horen en de sfeer is warm en relaxed. Bier halen we bij het gypsy-feest aan de andere kant van de deur. Het is een grappige tegenstrijdigheid. Het uitbundige feest en de lome muzikanten rond de kachel.

Bij de kachel in Stuttgart

We slapen die avond in een ruimte bevolkt door bizarre kunstwerken en een vier en een halve meter hoge pop. Maar voordat we onze bedjes in duiken nog even flink feesten. Het is immers de laatste avond. We gaan als gekken tekeer op jengelende violen, raggende drums, en onverstaanbaar gezang. Zigeunermuziek dus. Lou moet een aanwezige nymfomane teleurstellen. Gepikeerd gaat ze tekeer tegen haar vriendinnetje: ‘Ich möchte gern ficken, aber er hat keine Lust!!’. Om een uurtje of zes besluiten we toch maar te gaan slapen.

Mr. Love, dood

Zaterdag 1 november
De volgende dag worden we wakker met 12 dagen rock ‘n roll in onze lever, longen en ledematen. We besluiten daarvan een kort filmpje te maken. We duiken onze trouwe Volkswagen Transporter in en racen terug naar Nederland. Onderweg eten we bij Burger King. Shit! Vergeten!


Voor meer informatie, weblinks en speeldata van Mr. Love and the Stallions ga je naar de artiestenpagina van de Utrechters. Wil je de heren snel aan het werk zien? Dat kan en wel gratis, want Mr. Love And The Stallions doet een Instore tour langs vijf Bijenkorf-filialen:

- Zaterdag 15 november, Bijenkorf, Hendrik Jan v. Heeklplein 90, Enschede
- Zondag 16 november, Bijenkorf, Wagenstraat 32, Den Haag
- Zaterdag 22 november, Bijenkorf, Piazza 1, Eindhoven
- Zondag 23 november, Bijenkorf, Coolsingel 105, Rotterdam
- Zaterdag 29 november, Bijenkorf, Lange Viestraat 201, Utrecht