Circle J met Skontra en Pacharan door Noord-Spanje

Van 19 tot en met 27 september tourde de Utrechtse folkpunkband Circle J samen met het gelijkgezinde Asturiaanse Skontra door Noord-Spanje. Na vijf optredens en vijfduizend afgelegde kilometers is het tijd voor bezinning. Hoe is het allemaal begonnen? Wat is er allemaal gebeurd? Remco, drummer van Circle J, doet voor deze site verslag van een avontuur vol kippenvel, feest, vermoeidheid en groupies.

Drummer Remco © Anna van Kooij

Hoe het allemaal begon
“Spaanse folkpunkband zoekt optredens in Nederland.” Ik denk dat het ergens in augustus 2006 was, dat mijn oog viel op deze korte oproep die geplaatst was op het forum van punx.nl. Mijn interesse was gewekt en een aantal maanden later tourden we samen met Skontra door heel Nederland. Skontra verliet ons land met de belofte dat ze hetzelfde voor ons in Spanje zouden regelen. We hadden toen nog geen idee dat “hetzelfde” eigenlijk “enorm veel beter” betekende…

Circle Jasper op Mundial 2008 © Nailman

Miranda de Ebro (Burgos) en Barakaldo (Biskaje)
Tijdens de eerste optredens, in Miranda de Ebro (Burgos) en Barakaldo (Biskaje), werd al duidelijk dat de luitjes van Skontra goed hun best hadden gedaan om voor voldoende publiciteit te zorgen. Overal hingen posters, en op forums en in lokale kranten werd aandacht besteed aan de gezamenlijke tour. Samen met de populariteit van Skontra in Noord-Spanje (en hopelijk ook uit nieuwsgierigheid naar dat folkpunkbandje uit Holanda) zorgde dit voor goed gevulde zaaltjes. Katu Zaharra in Miranda de Ebro was met zo’n honderd bezoekers vrijwel uitverkocht, en ook in Sala Edaska was het met zeventig betalende bezoekers “gezellig druk”. Beide avonden openden de punkers van Factor 77 de avond, waarna Skontra en Circle J het feest af konden maken. En feest werd het. Geen afwachtende houding van het publiek, maar meteen vol gaan. Cool!

Circle J kent zijn klassiekers en heeft ook lef, getuige dit duet met Mano Negra-cover:



De Keuken
Op zondagmiddag vertrok de stoet uit Barakaldo richting Gijon (Asturias), waar we een aantal nachten met z’n elven gratis in een appartement konden verblijven. Dunja, de veertien maanden oude dochter van onze fluitiste Marianne en banjoman Jasper, was onderdeel van de travel party, dus werd besloten om de keuken tot rookruimte te bombarderen en de rest van het appartement rookvrij te houden. Elk moment dat we in het appartement verbleven, werd daarom met een mannetje of tien in de niet al te grote keuken doorgebracht, waar we onze tijd besteedden aan het nuttigen van drank, erg veel drank, het roken van sigaretten, erg veel sigaretten, en het filosoferen over het leven. De ene wijsheid volgde de andere in rap tempo op, maar helaas… door de enorme hoeveelheid alcohol heeft niemand nog een idee van wat er allemaal gezegd is.

Tomba, Jasper en Marianne op Mundial © Nailman

Naast de erg vermakelijke avonden in “De Keuken” was er ook nog tijd voor ontspanning. Alberto, de zanger van Skontra, nam ons mee naar de mooiste plekken in de buurt van Gijon, met als hoogtepunten een bezoek aan nationaal park Picos de Europa (geen beer of wolf gezien, maar ze zitten er wel!) en Cudillero, een oud vissersdorp dat zo op een ansichtkaart zou kunnen staan. Uitkijkend over de prachtige kustlijn kreeg Alberto een sms dat een eerder opgenomen interview met hem op dat moment op de Asturiaanse radio te beluisteren was. Onze eigen “pipa” Dennis bleek de radiozender op zijn telefoon te kunnen ontvangen. Wat volgde was een twintig minuten durend interview over Skontra en Circle J, afgesloten met ons nummer 'See You All In Hell'. Een erg vreemde en supertoffe ervaring om dit op deze manier te horen, op één van de mooiste plekken in Europa.

Gijon, Villaviciosa en A Coruña
Na vier dagen “rust” konden we gelukkig weer het podium op. Wat we niet hadden verwacht, is dat de laatste drie optredens zouden uitmonden in een slopende, maar geweldige vierdaagse marathon, waarin gemiddeld zo’n twee uur slaap per nacht werd gepakt. Een marathon die begon in de Savoy Club in Gijon en eindigde in een boerderij in de buurt van Bordeaux.

Live in Gijon

Savoy Club, Gijon (Asturias)
De Savoy Club is de thuisbasis van Skontra. Het is dan ook niet verwonderlijk dat zo’n honderdvijftig mensen de weg naar deze nogal hoerige jaren zeventig club wisten te vinden. Vanaf de eerste tonen die Skontra speelde, ging het dak eraf. Aan ons was het de taak om het feest af te maken. En dat lukte. Na afloop van het optreden ging het feest door in de plaatselijke coffeeshop, waar nog gerookt, geblowd en gedronken mag worden. Drastische maatregelen (een dronken Spaanse in een taxi zetten, twintig euro betalen aan de taxichauffeur en in je beste Spaans zeggen: “Breng haar alsjeblieft naar huis!”) waren nodig om groupies (ja, echt!) van ons (nou ja, eigenlijk alleen van Tomba, onze zanger) af te slaan. Om een uurtje of negen ’s ochtends was iedereen weer in het appartement. Nog een biertje en een whiskey in De Keuken, en slapen maar.

Festival Puelles Rock, Villaviciosa (Asturias)
Diezelfde dag, om vijf uur ’s middags, moest er gesoundcheckt worden. Ditmaal op Festival Puelles Rock, verscholen in de bergen van de Picos de Europa, vlakbij het stadje Villaviciosa. Met de drank van de vorige avond en ochtend nog volledig door de aderen gierend, was de twee uur durende bergrit een heel avontuur. Vooral onze roadie Marc had het er moeilijk mee. De inhoud van zijn lijf schreeuwde bij elke haarspeldbocht om naar buiten te mogen. Marc bleef zijn lijf echter de baas en de aangereikte kotszakken hoefden niet te worden gebruikt.

Na de soundcheck was het een kwestie van wachten. Heel lang wachten. Elke muzikant kent dit fenomeen, maar wij denken dat we een nieuw record neergezet hebben. Soundcheck klaar om 18.00 uur, showtime 3.30 uur. Dat is negen en een half uur wachten… Gelukkig hebben we veel geleerd in die negen en een half uur. Zo weten we nu hoe je op de juiste manier cider inschenkt (achterlangs, zonder te kijken), calimucho (goedkope rode wijn gemixt met cola) is best lekker en Pacharan (Asturiaanse anijslikeur) is gewoon een godendrank. Mas Pacharan, mas! Mas Pacharan, mas!

@ Puelles Rock

Na het lange wachten gingen we getergd het podium op en speelden een set die erg goed viel bij het publiek. Van de duizend aanwezigen op dit festival, dat geheel gewijd was aan het behoud van de Asturiaanse taal en cultuur, kregen we het merendeel aan het dansen, ondanks het feit (of misschien juist dankzij het feit) dat we de enige band in de line-up waren zonder doedelzak of gaita. Skontra speelde na ons, mijn bekkens verdwenen in de verkeerde bandbus (maar kwamen daar gelukkig net op tijd weer uit) en om acht uur ’s ochtends arriveerden we in De Keuken.

Sala Garufa, A Coruña (Galicia)
Na twee uur slapen ging de wekker. De laatste “nacht” in het appartement in Gijon zat erop, dus snel douchen, appartement schoonmaken en op weg naar de laatste gig in A Coruña, op zo’n vijf uur rijden van Gijon. Daar aangekomen bleek het erg moeilijk om Sala Garufa, de zaal waar we zouden spelen, te vinden in de wirwar van straatjes in het oude centrum. En daarna bleek het nog moeilijker om het hostel te vinden waar we die nacht zouden verblijven. Na uren geklooi was het eindelijk gelukt en konden we, vijf minuten voordat we het podium op moesten, ons eerste eten van die dag naar binnen werken. Nog vol van de pizza en op sterven na dood begonnen we aan de set. De zaal ontplofte! Mensen sprongen op het podium en brulden hele nummers mee, om daarna stagedivend het podium weer te verlaten. De energie van het publiek sloeg over op ons en het werd een geweldige laatste show.

Afterparty in A Coruña

Die nacht sliepen de meesten helemaal niet meer. De afterparty in Sala Garufa met alle bandleden van Bastards on Parade (het voorprogramma deze avond) en Skontra was geweldig. Bier, whiskey en gin vloeiden rijkelijk, er werd gedanst op folkpunk-klassiekers, en daarna trok iedereen verder de stad in. De laatste biertjes werden gedronken in de kamer van Alberto, afscheid werd genomen en om tien uur ’s ochtends stapten we in de bus, op weg naar Nederland.

Circle Jantje op Mundial 2008 © Nailman

Weer thuis
Een dag later, na een overnachting in een prachtige, Franse boerderij die heel toepasselijk werd gerund door één van de oprichters van Pinkpop, waren we weer terug in Utrecht. Veel tijd om bij te komen van deze vermoeiende, maar fantastische reis hadden we niet. Het volgende optreden wachtte al weer. Ditmaal in de ACU, op tien minuten lopen van mijn huis.

Bij deze iedereen bedankt die heeft meegeholpen aan de totstandkoming van deze tour: Skontra (Alberto, Alfredo, Cesar, Zapico, Marino, Gonza, Victor, Nieto), Factor 77, Bastards on Parade, Marc (chauffeur, merch, sjouwen en geluidsmensen in de gaten houden), Dymphi (merch en sjouwen), Dennis (pipa), Barbara (merch en sjouwen in Barakaldo) en last but not least ‘The nanny’ Hermen, zonder wie het nooit mogelijk was geweest om Dunja mee te nemen op deze trip!


Meer Circle J
Drie nummers van Circle J beluister je in onze MusicPlayer en om te weten waar je de folkpunkers live kunt zien, ga je naar de Concertagenda. Meer info over de band op en via de artiestenpagina hieronder.