People You Know over voice-overs, Carnivàle en Leonard Cohen

People You Know © Rob Huibers

People You Know is deze week de Artiest van de Week op MusicFromNL en daarom hebben we naast deze Nummer voor Nummer-bijdrage ook een prijsvraag voor je, waarbij je een gesigneerd exemplaar van hun goede debuutalbum ‘People You Know’ kunt winnen.

SneakerFreak was een fijne band. Toch hoeven we niet lang te treuren over het verscheiden van het Utrechtse trio. De leden gingen immers naadloos verder onder de nieuwe naam People You Know en muzikaal werd het er alleen maar fijner op. Waarom die naamsverandering? Het trio werd uitgebreid naar kwintet met de toevoeging van een drummer (die we kennen uit Knobsticker) en bassist, waarmee de akoestische sound ook meer verdieping kreeg. En zo was de naamsverandering voor de band een logische volgende stap. Sterker; het nieuwe album kreeg dezelfde naam mee.

Toen PYK nog SneakerFreak was © Peter de Jong

Onze recensent schreef het al: "Het debuutalbum van People You Know is eigenlijk de cruciale tweede plaat van SneakerFreak." Eentje die net als debuut 'Go' zeer veelbelovend is: "Het zijn semi-akoestische popsongs met een lichte folk-inslag. De band is duidelijk gegroeid en de liedjes zijn veel volwassener geworden. De verhalen zijn evenwichtiger. De instrumentbeheersing en de productie hebben een grote stap vooruit gemaakt. Kortom: People You Know is een knap stuk verder gekomen."

People You Know bestaat uit:
Zang: Arthur van Westerop
Gitaar: Lourens van Haaften
Gitaar: Ferry van der Groep
Bas: Marco van Os
Drums: Pimba

Yeah Yeah Yeah Yeah
Het allereerste nummer dat we hadden voor deze plaat. We hebben het zelfs al gespeeld op de cd-release van 'GO' in maart 2006 – toen nog met z'n drieën en onder de naam SneakerFreak. Met drums en bas erbij is de nadruk veel meer op de vaart en het ritme komen te liggen. Nu kan het zo onder een racespelletje of iets dergelijks.

De nieuwe plaat

The Outside
De koortjes in dit nummer vinden we het tofst van alle koortjes op de plaat. De harmonie in het refrein is behoorlijk vreemd, maar met die zanglijnen wordt het juist daarom heel mooi. Ja hoor, zeer content mee.

Bigger Things
Dit is de eerste single. De basis voor de clip is gemaakt door ontwerpbureau LAVA (Raphaelle Picquet, Jorgen Koolwijk). Budget: € 0,-. Raphaelle maakte een schets voor een animatie die aansloot op onze huisstijl, met verknipte foto's. Die schets vonden we zo geslaagd, dat we gewoon verder zijn gegaan met het materiaal dat zij al had gemaakt. Een tip voor mensen die denken "dat is nog eens een simpele manier om een clip te maken": Het kostte veeeel meer tijd dan we dachten. Maar leuk is het inderdaad!

Dance
Het eindstuk – dat zeer rustig begint met een zich herhalende melodielijntje en half-parlando tekst, maar uiteindelijk eindigt in een vlammende gitaarsolo – had eigenlijk door Leonard Cohen ingezongen moeten worden. Maar hoe krijg je die man zover?

People You Know © Rob Huibers

Dream
We hebben dit nummer eerst 's avonds ingespeeld. Lekker langzaam moest het, heel relaxed. We dachten nog: was dat niet wat overdreven traag gespeeld? Nou ja, morgen maar luisteren. Terug in de studio de volgende ochtend vonden we het veeel te snel! Fascinerend hoe groot het verschil in perceptie is tussen 's ochtends en 's avonds.

Vervolgens hebben we het meteen nog 's ingespeeld, nu vroeg op de dag. 's Avonds keihard gelachen bij het terugluisteren. "Nee, dit kan écht niet, zo langzaam!" Toch is die nóg langzamere versie op het album gekomen, omdat die precies de magie had waar we naar zochten. Kortom, voor optimaal genot: 'Dream' heel vroeg in de ochtend luisteren!

Sing For You
Dit nummer is pas geschreven toen het album al bijna af was en dus als laatste opgenomen. Bij alle liedjes wilden we met zo min mogelijk partijen een zo compleet mogelijk arrangement neerzetten, maar hier hebben we wat meer vrijheid genomen. Dus een track met heel veel gitaren, koortjes en zelfs violen: de hele rataplan dus.

That's When It Happened
Toen we dit nummer pas speelden had Lourens een loopje dat net zo goed door Hank B. Marvin van the Shadows geschreven had kunnen worden. Sodebille... wat hebben we genoten! Nog steeds jammer dat-ie het te oubollig vond, maar hij was onvermurwbaar.

Management
Lourens kwam met een dvd-box op de proppen van een meesterlijke serie genaamd Carnivàle. We waren allemaal na één aflevering verslaafd. Een groep bizarre circuslieden die rondtrekt door het Amerika van de jaren dertig beleeft de gekste avonturen. De leider van dit gezelschap – genaamd 'management’ – zit in één van die wagens achter een gordijn, en komt nooit in beeld. Via zijn spreekbuis, de dwerg Samson, geeft hij orders over de te volgen weg. Uiteraard zijn die order vaak onlogisch, wat niet zelden weerstand en vragen oproept bij de anderen. “Go talk to management!” zegt Samson steevast bij kritische noten. Maar niemand durft die wagen in...

Arthur live op Dwergpop

Maps
Op National Geographic Channel was zo'n fijne popi-docu, dit keer over verloren steden langs de oever van een rivier. Aan de hand van overblijfselen van nederzettingen werd bepaald waar vroeger de rivier gestroomd had. Daarover zei die lekkere zware voice-over: "all rivers leave tell tale signs in the contour lines of maps". Arthur heeft de zin meteen opgeschreven omdat hij ’m zo mooi vond. Het liedje dat uiteindelijk uit die zin gegroeid is, gaat over twee oud-geliefden die elkaar na dertien jaar weer tegenkomen in het vliegtuig. Gaandeweg het liedje blijkt dat de liefde "tell tale signs" heeft achtergelaten in deze twee mensen.

Black, White & Sweet
Dit liedje schreven we, net als 'Dream' overigens, voor modeontwerpster Ilja Visser. We hebben samen met haar een concept bedacht rond het "Tao van Pooh". Inderdaad, die knuffelbeer. Maar let wel, de Grote Beer, van vóór Disney, niet die suffe honingeter die...

Afijn.

De titel van de show en de basis van haar collectie zou zijn 'Black, White & Sweet'. Daarop schreven wij dit nummer, om op de catwalk te spelen. Een week voor aanvang werd de titel en het concept van de collectie toch nog aangepast en werd het 'Dream' in plaats van dit nummer dat de modeshow haalde.

Ten Minutes In Between
De eerste keer dat we dit liedje live stonden te spelen, vielen we bijna in slaap. Op een goeie manier dan, hè. Het is vroeg in de morgen geschreven en beschrijft de staat tussen slapen en ontwaken. Die sfeer bleek dus vrij sterk in het liedje te zitten. 'Dream' heeft het ook een beetje. Als je klaar bent met het spelen ervan en je hebt de juiste snaar weten te raken, ben je helemaal ontspannen. Bijna meditatie eigenlijk.

Fish
Nog een liedje dat we voor modeontwerpster Ilja Visser schreven. Sterker: dit hebben we gespeeld terwijl we pontificaal op de catwalk zaten, in een bootje, met bammetjes en zo. Dat was bijna net zo leuk als het meemaken van de sfeer en stress backstage...

Ronnie
Op de presentatie van ons eerste album draaide Ronald Ligtenberg plaatjes na afloop. Arthur raakte in gesprek met hem en toen bleek dat ‘Ronnie’ bezig was met een nieuw project: dansfeesten voor doven. Hoe kom je in hemelsnaam op zo’n idee, dacht Arthur, en hij fantaseerde daar dit liedje over. Inmiddels zijn we tweeëneenhalf jaar verder en heeft Ronald met dit idee – Sencity genaamd – alle hoeken van de wereld gezien.


Om te weten waar je PYK live kunt zien, ga je naar de Concertagenda. Verder hoor je in onze MusicPlayer drie snippets van dit album en op de website van People You Know is de hele cd te beluisteren in de Player.