Tweede Transatlantic Tour Antillectual

En touren maar

De immer actieve heren van Antillectual hielden voor ons al eens een mooi dagboek bij van een tour door de Verenigde Staten; deel 1 van de Transatlantic Tour. Inmiddels heeft het tweede deel ook z'n beslag gekregen. Daarvoor werd met de Amerikaanse band Jena Berlin Midden-Europa doorkruist. Wederom waren de Nijmeegse punkrockers bereid voor MusicFrom een tourverslag bij te houden.

On the road

Antillectual bericht:
Dit hier is het tourreport van de tweede Transatlantic Tour door Midden-Europa, die plaatsvond van 5 tot en met 21 september. We zijn op weg met Jena Berlin uit Philadelphia. 'We' zijn: Willem, Pitter, Riekus (= Antillectual), Erik (chauffeur), Chad (merchguy Jena Berlin), Jon, Dave, Jeff en Zac (= Jena Berlin).

The Van

4 september, Nijmegen/Schiphol/Gent
De dag begint al vroeg, omdat we flink wat op te halen hebben: een chauffeur, een tourbus en een hoop Amerikanen. Erik (de chauffeur voor deze tour) en ik (Riekus) rijden naar Schiphol en Willem gaat naar Gent (BE) om de tourbus te halen. De mensen van Jena Berlin zijn al op het vliegveld en komen een beetje moe/jetlagged over. Geen wonder: ze hebben 8 uur in een vliegtuig gezeten, zonder slaap en met 6 uur tijdsverschil. Eenmaal thuis in Nijmegen gaan ze meteen slapen, wat mij wat tijd geeft om in te pakken en wat laatste dingen te regelen. Later op de avond gaan we eropuit om de jongens slaapzakken, douchegel en dergelijke te laten kopen en we nemen ze vervolgens mee naar de lokale punkkroeg de Bijstand.

De haven

5 september, OHK, Oostende, (BE)
Andere bands: Second Base (BE)
Na een korte repetitie met onze invalbassist, Pitter, is het tijd om apparatuur te laden en af te reizen naar Oostende. We hebben eerder gespeeld in de OHK en een geweldige tijd gehad toen. Buiten dat, Ken en zijn vrienden van Bobby in een Volvo regelen de show en hebben altijd goed werk geleverd. Daarbij zal dit de eerste keer zijn dat we een show van Jena Berlin te zien krijgen. Genoeg ingrediënten voor een avond om naar uit te kijken... Toch heb ik nog niet echt het gevoel alsof ik op tournee ben met al het gedoe vooraf en het spelen in een stad waar we vaker komen. De show is niet al te druk bezocht, maar na de show zit het met het tourgevoel goed: we zijn op pad en spelen! Onze goede vriend Etjen van Just Like your Mom heeft ons aangeboden om te slapen in zijn appartement, terwijl hij zelf op tournee is. Zoals altijd wacht ons een heerlijk ontbijt: veganistische saucijzen met baked beans.

No guts no...

6 september, Kingstown Cafe, Le Havre, (FR)
Andere bands: Nightingate
Kingstown Cafe is een kroeg gevestigd in een smalle steile straat die naar de haven van Le Havre leidt, een mooie plek om te zien! De heren en dame van Nightingate spelen een solide set en vervolgens is het aan Jena Berlin. De menigte lijkt het goed te trekken en Dave doet een kleine act, waarbij hij bij elk nummer een willekeurige pet uit het publiek leent. Als we onze set spelen, lijkt het publiek het alweer tof te vinden. te gek! Bij Bertrand thuis is het, zoals we al verwachtten, een samenkomen van vrienden van hem en we praten en drinken het een en ander tot in de vroege uurtjes.

Guts

7 september, Day off, Le Havre (FR)
Na een goede nachtrust en ontbijt gaan we naar de stad. Hoewel we eerder hebben gespeeld in Le Havre heb ik nog nooit de stad kunnen bekijken. Het blijkt dat het grootste deel van de stad is gebombardeerd tijdens WOII en herbouwd is in de jaren '50. Niet bepaald mijn favoriete stijl, maar als we naar de kust lopen begint de pret: een van de grootste gratis open air skateparken van Frankrijk is gelegen vlak bij het strand. Lekker zittend en kijkend naar de horde skatende, bmx'ende kids besef ik hoe rustgevend het kan zijn om gewoon mensen te zien genieten van hun sport, of hoe je het ook maar wilt noemen. Sommige kinderen zijn echt jong maar proberen alles uit en doen hun best om de fijne kneepjes te leren.

8 september, Day off, Le Havre/Toulouse (FR)
We staan vroeg op en zetten koers naar Toulouse, waar we zullen worden herenigd met onze vriend Pierro en dinsdag zullen spelen. We besluiten om tolwegen te vermijden (aangezien die flink prijzig kunnen zijn in Frankrijk), wat resulteert in een 13-uur lange rit door het prachtige landschap van Frankrijk.

Caravan Serail resto-karaoke pub

9 september, le Caravan Serail, Toulouse, (FR)
Andere bands: rentokill (AT), Openightmare (FR)
Na een lange douchesessie (zie negen stinkende jongemannen maar eens schoon te krijgen!) gaan we op naar het centrum van Toulouse. Pitter blijft achter in het rustiek gelegen huis om tours voor zijn andere band Rush n Attack te organiseren. Wij bezoeken een aantal platenwinkels, skateshops, kerken en dergelijke. Toulouse is een pracht van een indrukwekkende stad, met gebouwen zo oud als de middeleeuwen. Indrukwekkend voor mij, nog indrukwekkender voor onze Amerikaanse gasten.

Parkingbal

Als we naar de zaal rijden, beseffen we dat de naam 'Caravan Serail' precies omschrijft wat het is: een kroeg/karaoke-bar temidden van allerlei outdoor/camping/caravan winkels. We krijgen eindelijk de band van Pierro te zien. Hij regelt al shows voor ons sinds 2006. Daarnaast is het weerzien met onze Oostenrijkse vrienden van Rentokill. Ze zijn ook op tour. Na wat vergelijken van tourbussen, vreemde varianten op voetbal op de parkeerplaats en een fijne maaltijd is het tijd om te spelen. Na de show doen we nog een drankje met Rentokill bij Pierro thuis en wensen ze een fijne verdere tour. Fantastisch om overal waar je komt zoveel vrienden te treffen!

Sonic

10 september, Sonic, Lyon, (FR)
Andere bands: Next Friday (FR)
We nemen de lange weg naar Lyon zonder tol. Het is een lange maar mooie rit door het franse platteland, bossen, smalle wegen, gewoon prachtig. Wanneer we aankomen in Lyon blijkt de zaal een boot middenin de rivier de Rhône. Prachtige locatie, te gekke locatie, maar bovenal: smerigste rivier ooit! De stank van de rivier overstemt zonder moeite de geur van 9 jonge mannen in een busje. We begroeten onze oude vrienden Flo en Next Friday, die de avond zullen openen. Jena Berlin maakt een wandeling door de stad en wij proberen wat bij te slapen.

Interieur van de boot

Tegen 9 begint de boot aardig vol te raken, hoewel de show eigenlijk al om 8 uur zou beginnen. Franse timing! Next Friday opent de avond met wat fijne melodieuze punkrock, en in de zaal loopt de temperatuur goed op. Tegen de tijd dat we van het podium komen zijn we doorweekt tot op het bot, maar o zo voldaan. 5 van ons gaan slapen in Flo's appartement, de rest besluit om verderop bij Nicolas van de Twisted Minds' een drankje of wat te doen. Ergens rond 3 uur rolt het drinkende gezelschap de bus in. Volgende ochtend verzamelen we bij Flo's appartement en genieten van een ontbijt, douches etc.

11 september, Acropolis, Vimercate, (IT)
De rit naar Vimercate - slechts 10 km. van Milano - is, wederom, een lange. We komen aan bij iets dat het beste te omschrijven valt als 'basketbalveld' of 'sportpark', en onze label'bazen' Ste en Dami heten ons welkom. We zijn de enige bands die spelen, het is een openluchtshow en het is de eerste avond van de lokale Bierfeesten. Klinkt goed, toch? We krijgen een paar heerlijke verse pizza's voorgeschoteld en praten bij met de jongens van No Reason Records. De show is niet zo druk bezocht: veel mensen zijn er gewoon voor hun vrienden en bier en niet bijster geïnteresseerd in de bands. Degenen die wel komen kijken hebben het duidelijk naar hun zin en Chad (JB merchguy) brengt eindelijk zijn "huge MOSH" tijdens onze set. Na de show besluit een aantal om te slapen in de open lucht, want het weer is erg goed. Volgende ochtend worden we net op tijd wakker om de regen voor te zijn.

12 september, Triebwerk, Wiener Neustadt, (AT)
Andere bands: Astpai (AT)
En weer een lange rit vandaag. Het is goed om de jongens van Astpai weer te zien en weer terug te zijn in de Triebwerk. We speelden daar in de zomer van 2006 en het is echt een heel inspirerende plek, de hoeksteen van wat "Neustadtpunk" wordt genoemd. Jena Berlin en Astpai hebben een paar shows samen gespeeld in de States, dus het is eigenlijk net een stel vrienden dat elkaar weer eens ziet. De show is een benefiet voor dierenrechtenactivisten die gearresteerd zijn een tijdje geleden. Dus we hebben een show met drie fijne bands op een prachtige locatie, en het is nog voor een goed doel ook. Punkrock! De show wordt goed bezocht en alle drie de bands gaan flink uit hun dak. We slapen bij Zock van Astpai thuis, waar de transcontinentale vriendschap nog tot in de vroege ochtend wordt gevierd.

JB, A & A

13 september, Zone11, Hallein b. Salzburg, (AT)
Andere bands: Astpai (AT)
Na een wasbeurt en een enorm Oostenrijks ontbijt (veganistische spreads yo!) rijden wij en Astpai naar Salzburg, of eigenlijk Hallein, net buiten Salzburg. De zaal is schitterend, een mix tussen een kroeg en een jeugdcentrum. Helaas, de zaal waar wij spelen is op de eerste verdieping, dus dat wordt een flink staaltje sjouwen. Astpai opent de show en er is al goed wat publiek in de zaal. In de tussentijd krijgen we een bevestiging dat we een last-minute show in Zürich doen op dinsdag. De menigte lijkt echt van de show te genieten en we krijgen een hoop goede reacties achteraf. We nemen uitgebreid afscheid van onze vrienden in Astpai en uiteindelijk slapen we in twee verschillende huizen: bij promoter Kristoff's ouders en bij een jongen die zichzelf Ozzy noemt. Geen zorgen: er zijn geen vleermuizen mishandeld die nacht. De volgende ochtend verwelkomt ons met alweer een heerlijk ontbijt.

14 september, Lifetripstudio, Gornja Radgona, (SLO)
Deze show is behoorlijk last minute opgezet door onze vriend Dario van In-sane. Het zal de laatste show ooit zijn in dit gekraakte voormalige kinderdagverblijf in een klein dorpje in het noorden van Slovenië. In de afgelopen jaren hebben Dario en zijn vrienden flink wat shows gedaan hier, maar omdat hij gaat verhuizen naar Ljubljana en omdat de gemeente niet echt mee wil werken wordt de tent gesloten. Tijdens de soundcheck zijn we getuige van de allereerste show ooit van Jesus Fire Dick, een experimenteel noise-ensemble met Dario, Dave, Jeff en ondergetekende. Naarmate de avond vordert spelen we voor Dario en een handjevol van zijn vrienden, die gelukkig flink uit hun dak gaan en meezingen waar maar kan.



15 september, Tovarna ROG, Ljubljana (SLO)
Andere bands: Alliance (SLO), The Black Heart Rebellion (BE)
Terwijl we Ljubljana inrijden dringt het tot ons door dat dit een pracht van een stad moet zijn. De Tovarna ROG is onderdeel van een groot gekraakt terrein, een voormalige fietsenfabriek. Tijdens het avondeten (heerlijke chili), hebben we een gesprek met de Sloveense publieke omroep, die nu toevallig een documentaire aan het schieten zijn over het autonome gebied. Ze willen weten wat onze indruk van deze plek is in vergelijking met Nederlandse en Amerikaanse kraakpanden. Blijkbaar zijn kraakpanden veel zeldzamer in Slovenië dan in Nederland. En eerlijk is eerlijk: dit is een geweldig mooie plek, met een zaal voor bands, een opvang voor dak-en thuislozen en een skatepark voor, nou ja, skaters!

Met een buik vol chili besluiten we de prachtige stad te verkennen, halen wat ansichtkaarten, lens-vloeistof en we hangen wat rond in de lokale H & M. De show trekt een publiek dat ik niet zou hebben verwacht op een maandag, ongeveer honderd man sterk. Na de show rijden we naar Dario's nieuwe huis net buiten Ljubljana. Maar niet voordat we een stop bij de plaatselijke snackbar maken om te genieten van het zogeheten 'burek' of 'fried death', wat Dave's darmen de komende 24 uur bezig zou houden en volgens Jon een jaar in mindering heeft gebracht op zijn levensverwachting. De volgende dag zou een lange, laaahahahaange rit naar Zwitserland worden.

16 september, Dynamo Werk21, Zürich, (SWI)
Deze show is geregeld toen we al lang en breed onderweg waren. Onze vriend Alain heeft Dynamo voorgesteld de show te doen en ons hiermee enorm geholpen. Dynamo is een enorm pand aan de rivier in Zürich. Er is onder andere een muziekzaal, een fitness, een metaal-werkplaats en nog veel meer; een te gek cultureel centrum. En alweer hebben we een publiek groter dan we hadden verwacht en zelfs speciale gasten uit de States. Jeremy en Eric van Jumpstart Records zijn net in München aangekomen voor de Bierfesten en hebben besloten langs te komen. Wij hebben wat technische problemen, maar daarbuiten gaat de show heel goed. Om de avond tot een compleet succes te maken trakteert de dj ons op een paar klassiekers, waaronder 'Love In An Elevator' van Aerosmith. Hoewel niet iedereen dit even goed weet te waarderen wordt er toch een goede portie "huge MOSH" gebracht. De mensen van Dynamo zijn zo vriendelijk om ons te laten slapen in hun backstage en serveren ons goede koffie en chocolade de volgende morgen.

17 september, Feierwerk, München, (GER)
Andere bands: We Fade To Grey
Eindelijk een fatsoenlijke korte rit naar München! De rit is zelfs zo kort dat we aankomen voor Alexander, de promoter. Blijkbaar zijn er twee shows gaande vanavond: wij spelen beneden, terwijl op de bovenverdieping Maria Taylor speelt. We worden gevoed met een fantastische veganistische hachee en wachten intussen op de lokale band. We Fade To Grey opent met een stevige indie/postpunk-set. Als we eenmaal beginnen te spelen lijkt Pitter zijn microfoon de geest te hebben gegeven. De geluidsman doet een aantal verwoede pogingen tot reanimeren, maar het mag niet baten. Met wat improvisatie weten we er toch nog een solide set van te maken. Altijd fijn om in het publiek wat bekende gezichten te zien en na afloop van de show kunnen we rekenen op wat goede conversaties. Een meisje blijkt een underground radio show te doen en maakt een praatje met ons voor in haar programma. Uiteindelijk slapen we bij Alexander en zoeken 's morgens een postkantoor op om die kaartjes maar eens op de bus te doen. Wat volgt is een rit naar Mannheim, waar we helaas een avondje zonder show voor de boeg hebben.

18 september, Mannheim, (GER): rustdag
Onze vriend Litty kon ons niet helpen met een show, maar hij was zo vriendelijk om ons een slaapplek in Juz Mannheim, het lokale jongerencentrum, aan te bieden. Gelukkig is er een VOKÜ (Volksküchen - goed en goedkoop voer) gaande. Het merendeel van ons besluit de avond door te brengen op een show van Paint it Black en Blacklisted in Trier, met een aantal lokale kids. Naar verluidt zijn er in de bus een hoop nieuwe vrienden gemaakt...

Heute:

19 september, Buntes Haus, Celle,(GER)
Andere bands: Overdraft (GER), One Strike Left (GER)
De dag begint met fantastisch nieuws. Terwijl ik mijn tanden sta te poetsen krijg ik een telefoontje van Yvo. Yvo kon niet met ons mee op deze tour, omdat hij en Suzette hun tweede kind verwachten. En jawel, Yvo heeft goed nieuws: op de avond van de 18de is hun tweede zoon Raaf geboren, moeder en kind maken het prima. Te gek! Aangekomen in Celle duurt het even voordat we de zaal hebben gevonden, ondanks de tomtom. De zaal blijkt te liggen op een reusachtig terrein met tenminste vier zalen, en het schijnt dat er zelfs een Kiss coverband speelt vanavond, in één van de andere zalen. KISS! Wat doen wij hier nog? Hoe dan ook, we spelen in een van de kleinere zalen en er begint zich al een menigte te verzamelen. Overdraft opent de avond terwijl wij herstellen van alweer een ongelooflijke veganistische chili. Als volgende speelt One Strike Left, daarna wij en Jena Berlin. De rest van de nacht is een redelijk zwart gat in ons collectieve geheugen, aangezien onze gastheren ietwat gul waren met de consumpties...

Signed

20 september, Merleyn, Nijmegen
Andere bands: Brat Pack (NL)
Thuis-show, eindelijk! Zac wordt herenigd met zijn lang verloren burritos voordat we aftaaien naar Merleyn. Het is bijna eng om te zien hoeveel bekende gezichten er zijn na 2 weken hoofdzakelijk nieuwe gezichten. Zoals altijd wanneer ik terug in NL ben, moet ik er erg aan wennen dat er zoveel Nederlands gesproken wordt om me heen. De show wordt supergoed bezocht. Blijkbaar is onze marketing-scam ("enige kans om Pitter in actie te zien") geslaagd! Jena Berlin maakt een praatje met Fritz van AssCard Records, die hun nieuwe LP in Europa uitbrengt en Brat Pack opent deze mooie avond. Ik kan met niet precies herinneren wanneer ik Brat Pack voor het laatst zag, maar zoals altijd ben ik verbaasd hoe goed ze live zijn. Jena Berlin doet een geweldige show en om eerlijk te zijn, ik ben ook erg tevreden met de onze. Jammer dat we snel moeten inpakken om plek te maken voor de dansavond. Dit geeft ons echter de kans om naar de Bijstand te gaan, alwaar hun 25-jarig bestaan gevierd wordt. De rest van de avond bestaat voornamelijk uit keihard meebleren van rock-klassiekers, balen dat de dj geen Aerosmith heeft en redelijk laat thuis komen.

21 september, JC METTEKO, Mechelen, (BE)
Andere bands: The Sedan Vault (BE)
Ergens voelt het raar om deze show te doen na de Nijmegen show. je komt thuis, maar toch ook weer niet. Hoe dan ook, we komen tijdig aan in Mechelen en een aantal neemt de tijd om deze (schijnbaar) prachtige stad te bekijken. Iedereen is redelijk op het einde van zijn energie en de Amerikanen hebben nog een lange nacht voor de boeg op Schiphol. Niet de beste omstandigheden voor een fantastische show, maar we zullen het ermee moeten doen. We openen de show en ik moet toegeven dat ik me nog nooit zo ellendig heb gevoeld tijdens het spelen: honger en vermoeidheid op het podium zijn niet mijn favoriete bron van vermaak. Toch gaat de show nog best goed, afgezien van wat technische mankementen. Gelukkig krijgen we te eten na de show en begin ik me gelijk al wat beter te voelen.

Jena Berlin heeft minder geluk: tegen de tijd dat zij klaar zijn met spelen is al het eten op... Joran en zijn vrienden doen hun uiterste best om de jongens met wat tosti's (dat heet in Belgie Croque-Monsieur) te voeden, terwijl the Sedan Vault een flink rek synthesizers opentrekt voor hun indie/prog-rock-set. Zodra zij klaar zijn ruilen we wat platen en cd's met Jena Berlin en pakken we onze tassen. Het plan is om eerst de tourbus in te leveren in Gent, vervolgens in onze eigen (6 persoons...) bus naar Schiphol te rijden en dan door naar Nijmegen.

Krrrk

Op de grens met Nederland gebeurt er iets bijzonders. We zijn dus al dik 2 weken op pad door Europa, door landen die niet bij de EU horen (Zwitserland), landen die nog maar net bij de EU zitten (Slovenië) en streken waar de politie nou niet bepaald de reputatie heeft zachtzinnig te zijn voor buitenlanders (Beieren). Toch zijn we niet één keer aangehouden. Tot nu... De Marechaussee ecorteert ons naar een mobiel politiekantoor en vraagt naar onze paspoorten. Ik heb de mijne niet bij me. Al vrij snel blijkt dat de heren agenten eerder in zijn voor een gezellig gesprekje dan voor een serieuze uithoor-sessie. "Oh, een rondje Europa? En.. wat is je favoriete land?" Ondanks dat ik mijn paspoort niet bij me heb kunnen we zonder problemen vertrekken, op naar Schiphol, waar we de Amerikanen gedag zeggen en vervolgens doortuffen naar Nijmegen, waar we rond 05:30 uur onze hongerige, vermoeide lijven te ruste leggen.


De heren zijn amper terug of de volgende tournee dient zich aan! Van 17 oktober tot 8 november tourt Antillectual met One Win Choice door de Verenigde Staten. Voor die tijd kun je de Nijmeegse punkrockers nog op zondag 12 oktober op Zomaarpop in Oirlo zien. Meer informatie over die festivalshow is te vinden in onze Concertagenda. Voor meer informatie over Antillectual vind je op en via het artiestenprofiel hieronder.