The Kevin Costners komen binnen zonder Steve Vai

The Kevin Costners op de bank in EKKO © Marc Driessen

The Kevin Costners is deze week de Artiest van de Week op MusicFromNL en daarom hebben we naast deze Nummer voor Nummer-bijdrage ook een prijsvraag voor je, waarbij je een gesigneerd exemplaar van hun debuutalbum 'Come On In' kunt winnen.

Goede dingen komen niet altijd snel. In het geval van The Kevin Costners komen de goede album-zaken zelfs in drie etappes. De Grote Prijs van Nederland-winnaar van 2006 zat middenin de opnames voor het debuut, maar besloot de samenwerking met de producer te beëindigen. Vervolgens tekende de Nijmeegs-Bossche-Antwerpse band bij Excelsior en werden de nummers deels opnieuw opgenomen bij Frans Hagenaars. 'Eind goed al goed' zou je zeggen, maar vervolgens belandde gitarist Sjors van der Meulen in de lappenmand. Door verscheidene operaties en een traag herstel moest de in april geplande release met twee maanden uitgesteld worden.

Zaterdag 14 juni was dat even vergeten, want toen werd de debuutplaat 'Come On In' gepresenteerd in Merleyn, Nijmegen. De plaat en de fijne single 'Lack Of Sun' konden meteen op de nodige aandacht en airplay rekenen. Ook het recensenten-gilde was positief gestemd: "In een krappe zeven minuten is de ruimte in je hoofd voor andere muziek verkleind naar miniscuul; The Kevin Costners zijn ongevraagd binnengedrongen en blijken nog welkom ook", schreef onze recensent al. OOR oordeelde: "Dat er met zorg en liefde aan deze plaat is gewerkt, hoor je aan ieder nummer, iedere noot. Het geheel is soulvol en zonder nonsens op plaat gezet door Frans Hagenaars."

© Daniel Baggerman

The Kevin Costners bestaat uit:
Bouke Zoete: zang/gitaar
Sjors van der Meulen: gitaar/zang
Rick Weren: bas
Bas van de Waterbeemd: toetsen
Stijn Klaver: drums

Laid Me Loved Me
Onze liedjes maken we in een oud spoorweghuisje in Noord Frankrijk. Heerlijk om een week aan één stuk tot diep, diep in de nacht door te spelen. Meestal is het vreselijk slecht weer als we daar zijn. Maar de keer dat we de demo van 'Laid Me Loved Me' me opnamen, scheen de zon. Dat kun je horen aan het introotje. Daar zitten we lekker buiten in het veld achter ons huisje. De vogeltjes fluiten en als je goed luistert hoor je zelfs het beekje ruisen. Eén microfoontje neergezet en die opname hebben we rechtstreeks op de plaat gegooid.

Gitarist Sjors © Jutha

Too Hard Won
We zijn behoorlijk lang bezig geweest met het maken van dit album. Deels omdat we midden in het proces besloten om van producer te veranderen. Met onze eerste producer Peter Crosbie zaten we vaak echt op de millimeter te kutten. Maar Frans Hagenaars zei tegen ons op zijn typische nonchalante toon: “Nee joh, jullie gaan lekker een beetje live spelen. Dat wordt hartstikke goed, man!” Ik had er mijn twijfels bij. Maar toen we 'Too Hard Won' in één take zo op de band knalden, was ik opeens een stukje minder sceptisch over die "relaxte" manier van werken van Frans.

Maybe
Dit is één van de eerste liedjes van The Kevin Costners. Eigenlijk een beetje een blauwdruk voor hoe de band moest worden. Simpel, simpel, simpel maar nooit simplistisch. Het is in feite een rifje van drie noten en dan één akkoord als refrein. Maar ik blijf het graag zingen. Overigens zeer moeilijk om zoiets eenvoudigs op de juiste manier op te nemen. We hebben hier toch wel een aantal volstrekte fuck ups qua opname van in de kast liggen. Maar deze versie vind ik zelf wel mooi qua sfeer.

Drummer Stijn op Metropolis 2007 © Peter de Jong

Lack Of Sun
Nooit gedacht dat dit onze vrolijke eerste single zou worden. Toen ik de muziek schreef, dacht ik eigenlijk dat het een droevig nummer ging worden. Dat kwam misschien omdat ik die "papada-koortjes" niet helemaal zuiver zong. Ik heb er dus ook een redelijk droevige tekst opgezet over een meisje genaamd "Sunshine" dat weg is gegaan. Tja, dan zou je zeggen dat het vanzelf een donkere boel wordt, maar het is een zonnig nummer geworden. Vreemd hoe dat soort dingen evolueren.

Frontman Bouke © Jutha

Downfall
Dit was dus eigenlijk een soort reggae-lied. Er stond zo’n “Doe Maar” basje onder in 16den. Dat klonk live heel lekker maar we kregen het niet op tape. Het werd op de één of andere manier een beetje een draak. Dus hebben we 'm helemaal overnieuw gedaan. Terug begonnen bij het gitaartokkeltje en de melodie, en alles opnieuw opgebouwd. En “paf” het werkt. We hadden er wel vreselijke twijfels over, omdat we die oude versie zo gewend waren, maar dit is absoluut beter zo. Niet in de laatste plaats vanwege de gitaarsolo aan het eind.

Election Eve
Klinkt misschien een beetje "arty", maar dit liedje is geïnspireerd op een heus kunstwerk. Meer bepaald een foto van William Eggleston. Heel mooi werk maakt die man. Moet je zeker eens naar zoeken. Het liedje is ook redelijk "ambitieus" voor ons doen. Groots van aanpak, zwaar op de hand en zelfs sentimenteel. Maar wel ontzettend leuk om op te nemen met al die lagen over elkaar. En die "Beatle-truc" van gitaren rechtstreeks in de tafel was een goeie zet van Frans.

Bouke en bassist Rick © Peter de Jong

You Will
Een lied voor de werkende man. “It’s too late and you’re on you way home. To do much less than you where planning to. And you don’t want to see your bossy wife, your tired eyes. But you will.” Het moest dus ook een nummer worden voor ’s avonds in de auto. En dat is gelukt. Overigens het beste snare-geluid dat we ooit hebben opgenomen.

Come On In
‘Come On In’ is begonnen als een prachtig experimentje, dat Sjors floot over een folk-achtige gitaarriedel. Het baadde in de echo en je zag meteen het Apalachen-gebergte voor je, of zoiets. Dat was natuurlijk niet de bedoeling. Uiteindelijk is het toch de titeltrack van ons album geworden. De tekst is bedoeld als een uitnodiging aan mensen die in de kou staan, om binnen te komen en zich te warmen aan eh... warme gevoelens, of zo. Hé, kunnen wij er wat aan doen dat we nu eenmaal van die lieve zachte jongens zijn!

Toetsenist Bas op Metropolis 2007 © Peter de Jong

No Steve Vai
Een soort mission statement van The Kevin Costners: “We ain’t Steve Vai. We’re barely able to play.” Maar we hebben er lol in, dus je zal het er mee moeten doen. We refereren in dit liedje uitgebreid aan The Beatles. Volgens sommigen is dat niet cool. Volgens ons wel. In elk geval een stuk cooler als refereren aan Boy George of Modern Talking, of zo.

Everywhere
Een lekkere stevige stamper is altijd fijn. We hebben het met Peter Crosbie opgenomen en die heeft er allerlei geslaagde productionele foefjes ingestoken qua zang. De gitaren hebben we wel opnieuw gedaan. Die klonken dan weer té geproduceerd. De synth-solo aan het einde komt rechtstreeks uit ons huisje in Frankrijk. Hebben we niet geprobeerd opnieuw te doen, die was te waanzinig.

Sad Replacement
Dit liedje had altijd 'Eenzaam Op Een Feestje' als werktitel. We vonden dat het zo klonk toen we de demo opnamen. Handig als de muziek zo dicteert waar de tekst over moet gaan. Onder het instrumentale stuk zit een opname van een feestje. Gewoon stom gebabbel en gebral, maar het maakt die dalende lijn van de Rhodes des te droeviger.

En gitarist Sjors © Peter de Jong

The Lights
Eigenlijk is dit de opname die me het dichtst aan het hart ligt. Het is één van de allereerste dingen die we met The Kevin Costners hebben opgenomen. Op een klein 4track recordertje tijdens onze eerste trip naar het huisje in Frankrijk. Technisch is er van alles mis met de opname, maar er zit zoveel sfeer in dat Frans Hagenaars heel resoluut zei, dat we dat nummer gewoon in z’n geheel ongewijzigd op de plaat gingen zetten. En daar ben ik ‘m best wel dankbaar voor.


Waar het kwintet live aantreedt, zie je in de Concertagenda. Op de MySpace van The Kevin Costners is een deel van het album te beluisteren en hieronder zie je de clip van 'Laid Me Loved Me'.