Lawn over Safe Havens, Pinkpop en het Friese popklimaat

Lawn © Peter de Jong

De Fries-Groningse formatie Lawn bedacht een slim concept om het nieuwe album aan de man te brengen, of eerder: om de man naar de albumpresentatie te brengen. De band kwam met het idee van 'Safe Havens', waarbij de publieke opkomst bij de releaseparty’s in Vera, Romein en EKKO de cd-prijs bepaalde.

Zanger/gitarist Titus en bassist/toetsenist Maarten berichten ons over de Week van Lawn: Het is alweer even geleden dat wij (Lawn) een dergelijk dagboekje bij hebben gehouden. Indertijd waren de belevenissen rond ons album 'Backspace' het onderwerp, nu hebben we het album 'Silver' om over naar huis te schrijven. Maarten (bas) en Titus (gitaar, zang) hebben in dit geval de pen vastgehouden, maar de band bestaat ook nog uit Job (gitaar, zang), Okkie (drums) en Laurens (toetsen).

Speciale vermelding: de live-foto’s zijn van Marcel van Leeuwen (www.gzig.nl), al jaren verantwoordelijk voor mooie Lawn-foto’s.

Titus © Marcel van Leeuwen

30 mei:
Na een degelijke oefensessie gisteravond rijden we op deze zonnige namiddag naar Dordrecht voor een optreden in de Popcentrale/Bobby Kinghe. De afgelopen maanden hebben we veel optredens gedaan, dus enige routine in het laden, lossen, rijden etcetera is ons niet vreemd. Vandaag gaat het echter iets anders, want na dit optreden wordt Titus in Leeuwarden verwacht (als verantwoordelijke voor de muziekprogrammering van het Fries Straatfestival) en reist Maarten af naar Landgraaf voor Musicmaker-werkzaamheden op Pinkpop. Ondanks files komen we op tijd aan en voltrekt zich het bekende tijdspad: eten, opbouw, soundcheck, wachten...

Als opener staat Marie Celeste, een dames-trio, op het programma. Geen lichtvoetige pop maar vette rock rolt van het podium; prima! Onze eigen set gaat naar behoren en het geluidsniveau is (weer) aan de stevige kant. Dit keer vallen echter de rustigere nummers op; het publiek luistert ademloos. In Den Bosch, een week eerder, waren het juist de rocknummers die de meeste impact hadden. Zo blijkt maar weer eens hoe verschillend het publiek per locatie kan zijn. Na het optreden gaat er een fijne hoeveelheid cd’s over de toonbank; een erg geslaagde avond. Lang napraten zit er niet in; om nog wat nachtrust te pakken laden we een uurtje na afloop de bus in en rijden we de nacht in, huiswaarts.

Gitarist Job © Marcel van Leeuwen

31 mei:
Titus: na slechts vijf uurtjes slaap de onverbiddelijke wekker: een lange dag vol muziek staat op de agenda. Het Fries Straatfestival heeft me gevraagd dit jaar de programmering van de muziek te verzorgen en na drie maanden gepuzzel, geschuif en hard werken is het vandaag zover. Het weer is prima: een hele zorg minder. Vanaf tien uur fiets ik van podium naar podium en probeer alle problemen en onduidelijkheden zo snel mogelijk weg te werken.

Met onder andere Andre Manuel, Hit Me TV, We vs. Death en vele anderen op de ‘bill’ ben ik tevreden over de line-up. Bewust veel jonge en opkomende bands neergezet, want de afgelopen paar jaren is het popklimaat in Leeuwarden kerngezond. De finale van de Friese bandcontest, die ook vandaag in de avonduren plaatsvindt, is van erg hoog niveau. Tenminste, dat is wat ik achteraf meekrijg want als ik klaar ben met het festival (één uur ’s nachts) is de contest net afgelopen. De bijzonder tactloze security van Poppodium Romein is echter niet voornemens me even binnen te laten, ongeacht mijn zijdelingse betrokkenheid als medewerker van Friesland Pop bij de organisatie van de wedstrijd. Afgemat rij ik daarom huiswaarts; het voldane gevoel over het Straatfestival overheerst.

Okkie © Marcel van Leeuwen

01 juni:
Maarten: Vandaag is het de laatste dag van een legendarische editie van Pinkpop. Vooral legendarisch omdat de line-up rechtstreeks uit 1997 gekopieerd lijkt te zijn. General Motors regelde voor Musicmaker tien passepartouts in ruil voor een interview met Kyle Gass (van Tenacious D, op de redactie pertinent opgevat als Tunesisch bier). Geen punt. Maar kom op zeg: Stereophonics, The Verve, Metallica, Alanis Morisette, Rage Against The Machine… Ach, de zon scheen en de meisjes huppelden vrolijk over het gras. Ook allemaal geen enkel punt.

02 juni:
Titus: het is eerste werkdag van de week, maar ik heb nooit zoveel met maandagen. Gelukkig komen deze avond de Queens of the Stone Age naar Groningen en het gebeurt niet elke dag dat een band van dat formaat op je deurmat speelt. Tot die tijd stort ik me op werk, het bijwerken van websites en de nodige mail-afhandeling.

Maarten © Marcel van Leeuwen

Het mag geen verrassing heten dat je als band tegenwoordig meer tijd lijkt kwijt te zijn aan het bijhouden van al je communicatiemiddelen. Hyves, Last.fm, MySpace, YouTube, blogs; om maar eens een paar te noemen. Je vraagt je serieus af of de muziek zelf bijzaak begint te worden en je beter met één liedje op 3678654 ‘internet-communities’ jezelf kunt gaan verkopen. Ik hou van schrik al een bestand bij waar alle passwords van al onze profielen in staan, het is anders niet bij te houden. Feit blijft dat internet de zaken wezenlijk heeft veranderd. Muziek is veelal gratis te verkrijgen en door de overvloed aan informatie is het soms lastig om mensen naar optredens te trekken.

Het is dan ook handig om als bandje na te denken over hoe je met deze verandering omgaat. In het geval van Lawn heeft dat geresulteerd in het Safe Haven-plan: bij enkele live-shows hebben we de prijs van onze nieuwe cd af laten hangen van het bezoekersaantal. Op onze site kon je jezelf opgeven bij één van de optredens en door middel van een teller werd de tussenstand bijgehouden. Een plan zonder verliezers, want bij voldoende animo heeft het publiek cd plus optreden voor weinig geld, hebben wij met Lawn een mooie avond en profiteert ook het podium; ze loopt minder risico doordat wij voor de deuropbrengst spelen. In Vera en Poppodium Romein werkte dit principe wonderwel, en vrijdag is EKKO in Utrecht aan de beurt.

Aan het eind van de dag zijn alle relevante sites (Hyves, MySpace etc.) voorzien met informatie over dit optreden. Deze avond vertoef ik in de Oosterpoort, waar de Queens of the Stone Age twee uur lang hun botte rockliedjes er door jagen.

Okkie © Marcel van Leeuwen

03 juni:
Titus: Alle berichtjes en e-mails hebben het gewenste resultaat. De al enige tijd stilstaande teller is in beweging gekomen: mensen melden zich aan voor de Safe Haven-show en aan het eind van de dag komen we aardig in de buurt van de eindstreep. De verwachting is dat op de avond zelf er altijd wel mensen komen opdagen die van deze actie niets wisten, dus we kunnen er van uitgaan dat we wederom slagen in onze opzet!

Inmiddels hebben we contact gezocht met het blad FRET en wordt er afgesproken om in Utrecht een interview te doen. Tijdens de soundcheck van de voorprogramma's die avond is er immers genoeg tijd om bij te praten over Lawn, onze nieuwe plaat 'Silver', het werken met producer Phil Vinall (dEUS, Placebo) en de toekomstplannen. Want hoewel voetbal en vakantieperikelen de Lawn-trein even tot stilstand brengen staat er genoeg op stapel voor het nieuwe seizoen: meer club-optredens, festivals en releases in Duitsland en misschien Engeland...

04 juni:
Titus: Over festivals gesproken; op deze woensdag rollen twee aanvragen/ bevestigingen binnen om te komen spelen op festivals. Plein Open in Den Haag op 26 juli heeft een uitstekende naam opgebouwd en het is erg tof om hier te mogen spelen. Een uitstekende start van het nieuwe seizoen. Het andere festival is het ’s Gravenhoffestival in Zutphen op 30 augustus, waar we in de avonduren met onder andere Moke en Silkstone de line-up verzorgen. Dit zal dan een drukke dag gaan worden aangezien we op deze middag ook nog in Leeuwarden aan zullen treden met een heus symfonieorkest.

Dit bijzondere project is onderdeel van het Frysk Festival en biedt de mogelijkheid om als band een samenwerking aan te gaan met een geheel andere muzikale partij. In ons geval dus een orkest, hetgeen nogal wat voorbereidingen met zich mee zal brengen. Het is me vandaag gelukt om contact te zoeken met een arrangeur die alle strijkers, blazers en slagwerkers van het orkest van arrangementen en bladmuziek kan voorzien. Onze nummers lenen zich wel voor een project als deze, wordt me verteld. Dat is al mooi meegenomen. In samenwerking met onze toetsenist Laurens moeten deze arrangementen de komende weken een beetje vorm gaan krijgen. Spannend!

Lawn © Peter de Jong

05 juni:
Maarten: Er vallen twee dingen op aan EKKO: de kleedkamer is klein en de parkeerkaarten zijn juist weer enorm. En als je ze niet op tijd terugbrengt, begint er een lieftallige dame heel erg paniekerig te doen. Maar bovenal hangt er een geweldige sfeer, en gelukkig ook op de avond van onze derde cd-presentatie. De mensen die zich hadden aangemeld om te komen aanleggen in onze Safe Haven kwamen in groten getale en de twee bands voor ons hadden ook wat volk meegenomen dus de zaal was aardig gevuld. Kensington ziet er hip uit, speelt hippe emo, maar wat een allejezus strakke band! Guinevere Leaves heeft een iets breder geluidspalet en vooral een hoop enthousiasme te bieden.

Gelukkig blijken wij ook in de smaak te vallen. De toeschouwers hebben iets weg van een Duits publiek, en dan zeer positief bedoeld: mensen die weten wanneer ze stil moeten zijn en enthousiast als ze enthousiast moeten zijn. Heerlijk om voor te spelen! En als ze dan ook nog niet te gierig zijn bij onze merchandise-stand kan de avond helemaal niet meer kapot. Vervolgens rústig aan de tent laten leeglopen, rústig nog wat nakletsen en rústig de bus inpakken. Om vervolgens met 160 kilometer dat hele pokke-eind naar het Noorden terug te knallen.

Toetenist Laurens © Marcel van Leeuwen

06 juni:
Maarten: Ham Radio Communications organiseert een stel huiskamerconcerten, en wij mogen aantreden in Leeuwarden en Groningen. Vandaag stellen we ons op in een huiskamer in de voormalige brandweerkazerne in de Friese hoofdstad. Alles heeft wat weg van een hippie-feest, met mensen in kleermakerszit, rustige luistermuziek en bijna gratis drank. We spelen deze twee dagen samen met Paper Tiger, een Utrechtse folkband dat zich voor de gelegenheid uitdunde tot een duo, en The Wind Whistles: een verlegen jongen en meisje uit het verre Canada. Om de beurt spelen we setjes van een kwartier, en het publiek doet waarvoor ze gekomen zijn: luisteren. Hoewel we slechts een enkel keertje geoefend hebben op dit volume en in deze bezetting (geen bas, ik heb eenmalig weer mijn oude liefde het drumstel opgezocht, met brushes welteverstaan) lijken de nummers goed over te komen. En ook wij zijn verbaasd: nooit geweten dat er zoveel detail in onze muziek zit! Moeten we vaker doen, die versterkers op twee!

07 juni:
Maarten: Gorechtkade, Groningen, hetzelfde idee als gisteren. Met een klein maar geniepig verschil: toetsenist Laurens heeft zijn Rhodes meegenomen en de huiskamer ligt op de derde verdieping. Geen lift. Gevloek. Pijnlijke ruggen. Maar uiteindelijk staat hij er, en spelen we zowaar nog beter dan de dag ervoor in Leeuwarden. Het besef dat we gewoon best zonder het grote gebaar mooie muziek kunnen maken is doorgedrongen, en het publiek geniet mee. Wederom is het bier slechts een euro, zijn er alleen maar muziekliefhebbers en is de sfeer geweldig. Totdat het feest afgelopen is en de Rhodes weer naar beneden moet…

Meer informatie over Lawn en weblinks vind je op de artiestenpagina en om te weten waar je ze live kunt zien, neem je een kijkje in de Concertagenda.