Grand Wazoo over 'Zooology', Frank Zappa-verwijzingen, Mingus, dodelijke slangen en improvisatie

Grand Wazoo is deze week de Artiest van de Week op MusicFromNL en daarom hebben we naast deze Nummer voor Nummer-bijdrage ook een prijsvraag voor je, waarbij je een gesigneerd exemplaar van hun bijzondere debuutalbum 'Zooology' kunt winnen.

Onze recensent was bijzonder getroffen door dit derde album van Grand Wazoo. "Van traditionele jazz langs funk, rock, bigband, triphop baant de band zich een dynamische weg om een uniek eclectisch geluid neer te zetten." De muziekkameleon, die zich vernoemde naar een sterk jazzgeoriënteerd album van Frank Zappa heeft volgens de luid jubelende scribent niet zomaar een muziekstuk afgeleverd, maar: "Een plaat die niet aan een muzieksoort toebehoort, niet een tijdelijke hype volgt, maar een organisch moment vastlegt, zich in je hoofd vast nestelt en er wellicht nooit meer uitkomt."

Alsof dat nog niet genoeg was, sloot de recensie af met: "De zes Amsterdammers hebben (on)gewoon een steengoede en levendige plaat afgeleverd, die iedere avontuurlijke muziekliefhebber in Nederland en daarbuiten in huis zou moeten halen om volledig te worden opgezogen door de magie van ‘Zooology’." We pakten meteen de cd erbij en sloten ons aan bij de strekking van de recensie. Vervolgens zonder langer te dralen namen we contact op met de heren. Die waren ook enthousiast en leverden onderstaande bijdrage.

Grand Wazoo is:
- Milan Mes (trompet)
- Franke van der Molen (saxofoons)
- Sven Hamerpagt (gitaar)
- Martijn van der Riet (basgitaar)
- Felix Schlarmann (drums)
- Anne Jan Reijn (elektronica)

Saxofonist Franke klom in de pen:

Black Mamba
Dit nummer is vernoemd naar één van de meest dodelijke slangensoorten ter wereld. Sven kwam op deze titel nadat hij de slang in de rimboe van Botswana voorbij zag schieten. Het oorspronkelijke idee voor de titel ('Black Mamba Please Bite Me!') was nog prikkelender dan de huidige titel.

Dit nummer is gebaseerd op een compositie van Sven waarvan alleen het eerste deel af was. We hebben met de band in de oefenruimte het een en ander uitgeprobeerd, waarna Sven er thuis weer mee verder is gegaan. Het rustige middenstuk werd er toen aan toegevoegd om een scherp contrast te maken met het funky begin en einde. De drumsolo in dit nummer is een moment waarop drummer Felix lekker kan uitpakken, en de rest van de band met zijn maatverschuivingen zo nu en dan op het verkeerde been zet.

Stevie
De oerversie van dit nummer stamt nog uit een tijd dat we een wat klassieker soort jazz-funk speelden. Het nummer had een op Stevie Wonder geïnspireerde soul-achtige feel, met een steeds herhalend akkoordenschema. Op een zeker moment heeft het nummer een metamorfose gekregen door het akkoordenschema maar één keer te spelen, en over het hele nummer uit te spreiden. Zo krijg je een langzame opeenvolging van steeds weer andere akkoorden. We hebben de akkoorden vervolgens met nogal uiteenlopende stukken ingevuld. Een opvallend stuk is de elektronica-solo van Anne-Jan. Het resultaat is een nummer waar veel verschillende sferen in zitten. Het enige herhalende element is de melodie, die overigens ook op verschillende manieren gespeeld wordt.

Guacamole Queen
Dit nummer, het meest rockende nummer van 'Zooology', is gecomponeerd door Sven. De basis van dit nummer wordt gevormd door twee lijnen die door elkaar worden gespeeld: één door bas en trompet, en één door gitaar en saxofoon. Het aftellen door Milan en Martijn om het nummer in te zetten heeft meer dan eens tot chaotische taferelen geleid, vanwege de verschillende stijlen van aftellen die blijkbaar gehanteerd kunnen worden. Het nummer doet het vanwege de stevige groove altijd goed op het podium.

Pansexual Rotoplooker
Dit nummer staat al relatief lang op ons repertoire. De titel is één van de meerdere Frank Zappa-verwijzingen ("You have just destroyed one model XOJ-37 Nuclear Powered Pan-Sexual Roto-Plooker. And you're gonna have to pay for it!"). Het nummer is ontstaan uit een akkoordenschema, waar we vervolgens gezamenlijk een compositie van gemaakt hebben. Het nummer heeft wel elementen van de klassieke jazz-structuur (melodie – solo – melodie) die we vroeger vaker in onze nummers toepasten. In dit geval zijn er sfeerrijke improvisatie-stukken toegevoegd.

Total Criminalisation
Dit nummer is begonnen met een melodielijn van Franke. Hij is een groot Charles Mingus liefhebber, en dit nummer is geïnspireerd op de composities van Mingus, waarin melodielijnen soms nogal absurde wendingen kunnen nemen. Het funky tussenstuk leent zich erg goed om live heel lang te rekken en tot een enorme climax op te bouwen. Franke en Sven hebben, zoals wel vaker, bij Sven thuis gepuzzeld met de verschillende delen en er een samenhangende compositie van gemaakt. De verschillende stukken worden dan op de computer ingespeeld, waarna er een grote vrijheid ontstaat om van alles te gaan schuiven, veranderen of weghalen.

Astrosumo
Anders dan alle andere nummers is 'Astrosumo' niet gecomponeerd, maar tijdens de opname van 'Zooology' in Studio 8 van Alex Geurink en Henk de Kruijf ontstaan. Het idee was om een soort van collectieve “sound-jam” op te nemen, die we bij de productie van de cd op de één of andere manier zouden kunnen gebruiken. Het is uiteindelijk een op zichzelf staand nummer geworden, met veel suspense.

Plastic People
Samen met 'Astrosumo' vormt dit nummer het rustpunt van 'Zooology'. Er zit een bridge in met een driestemmige blazerslijn. Die derde partij hadden we altijd al liggen, maar we hebben maar twee blazers. Het mooie van de studio is dat je als je wilt een heel orkest kunt inspelen door over het originele stuk weer nieuwe lijnen op te nemen. Bassist Martijn is een cratieve improvisator, maar hij had in eerste instantie geen zin om een bassolo te spelen. Het heeft enig doorzettingsvermogen gevergd, maar het is uiteindelijk gelukt om hem over te halen. En het resultaat mag er wezen!

Suite Abdul
Dit nummer is begonnen als een soort oefening in polyritmiek (het door elkaar heen spelen van verschillende ritmes). Het nummer is vernoemd naar een snackbar in Berlijn met de briljante naam “Onkel Abdul’s Treffpunkt”. We hebben het een “suite” genoemd omdat het stuk uit een aantal min of meer afzonderlijke passages bestaat, die wel op dezelfde ingrediënten zijn gebaseerd. Vorig jaar zijn we een weekend naar Berlijn afgereisd om in een “Kulturfabrik” op te treden. Trompettist Milan wist het publiek voor ons te winnen met zijn ontwapenende polder-Duits. Ze vonden de naam van de bewuste snackbar alleen niet zo hilarisch als wij.

Song For Soma Junkies
Dit nummer wijkt af van de rest door de aparte maatsoort. Het is een vijftien-zestiende maat: het lijkt een vierkwarts maat, waar steeds een klein stukje van af wordt geknipt. In het sologedeelte wordt het ontbrekende stukje er hier en daar weer ingeplakt. We hebben bij de opname van dit nummer in de studio lekker uitgepakt met de spullen die daar voorhanden waren, waaronder een origineel hammondorgel en een mooie westerngitaar. Aldous Huxley fans zullen wel weten dat Soma een drug is die tot een gevoel van geluk en vergeetachtigheid leidt. Soma Junkies leven bij wijze van spreken in een vijftien-zestiende maat. Dat is raar, maar het klinkt wel lekker!


Voor kleine voorproefjes van het album kan men terecht op de MySpace-site van de band en in onze MusicPlayer vind je vier volledige nummers. Om te weten waar je het sextet live kunt zien, ga je naar de Concertagenda.