Kingfisher Sky over het donderslag-debuut ‘Hallway Of Dreams’

Opeens viel er een krachtige debuutplaat op de mat, een lovende recensie volgde en Kingfisher Sky is ook al vastgelegd voor het Noorderslag-weekend en wij hebben twee prijsvragen. Wie, wat, waar? De Haagse gothicrock-band Kingfisher Sky dus, een band met veel ervaring in de gelederen, die met dit debuut wel eens meteen de doorbraak verwezenlijkt kan hebben. Een supergroep wilde hij het nog net niet noemen, onze recensent legde uit: "Drummer en bandleider Ivar de Graaf (ex-Within Temptation) schreef al vanaf 2001 samen met zangeres Judith Rijnveld aan het materiaal voor deze cd. Nadat het tweetal op basis van een demo onverwacht door Suburban werd getekend, werd de band onder andere uitgebreid met bassist Eric Hoogendoorn (ex-Orphanage) en gitarist Edo van der Kolk (ex-The Saturnine)."

En in november 2007 is het resultaat daar: "‘Hallway Of Dreams’ is drie kwartier puur genieten, en als de band dit niveau live vast kan houden kan de band heel ver gaan komen. Eén van de beste debuutalbums van 2007!", sloot de recensent af. Na deze overtuigende bewoordingen wisten we Kingfisher Sky te strikken als Artiest van de Week. Dat resulteerde in deze Nummer voor Nummer en twee prijsvragen. Nu eerst het verhaal van de eerste plaat, Ivar de Graaf geeft uitleg:

The Craving
'The Craving' is ontstaan uit een instrumentaal akoestisch nummer, wat ik een tijdje geleden heb geschreven. Toen Judith er zang voor ging verzinnen kon ze niet zo veel met de toonhoogte en nadat ik het nummer een paar tonen heb getransponeerd ging het ineens werken. Ik heb de neiging om teveel ideeën in een liedje te proppen en Judith is erg goed in het sorteren dus na wat “snijwerk” is 'The Craving' uiteindelijk geworden wat het nu is. De tekst gaat over een obsessieve liefde.

Hallway Of Dreams
Judith heeft het begin van dit nummer geschreven op de piano en George heeft dit eenvoudige pianospel nog mooier uitgewerkt. Ik kreeg meteen een idee voor de akkoorden in het refrein, toen ik hoorde waar Judith met haar zang naar toe ging. We vonden het wel leuk om met de drums in het 2e en 3e refrein een klassiek metal dubbele bassdrum stukje te doen, terwijl de rest van de instrumenten en melodielijnen vrij open bleven. We houden van contrasten!

'Hallway Of Dreams' is ook het titelnummer geworden. Aan de ene kant omdat de betekenis een beetje droevig is - omdat het over een vrouw gaat, die ooit geliefd en beroemd was en nu vergeten onder een brug woont. En aan de andere kant is onze demo, waarmee Kingfisher Sky is begonnen, bij ons thuis in de gang opgenomen. Dus dat zagen we ook als onze “Hallway of Dreams”.

Balance Of Power
Wat ik erg mooi vind in een nummer is als een bepaald instrument een melodie speelt die hetzelfde blijft en dat de akkoorden eronder steeds wisselen. Dat hoor je vaak in U2 en natuurlijk in 'Tubular Bells' van Mike Oldfield. Ja, dat Bassie en Adriaan stukje! Ik ging een beetje spelen met dat idee en zo is 'Balance Of Power' ontstaan. Uiteindelijk hoor je niet dat introloopje door het hele nummer heen, maar het zou wel kunnen! Het middenstuk wilden we een beetje Porcupine Tree-achtig met een gedempte staccato riff, die na een paar maten lekker open wordt gegooid.

November
Dit is één van de meest persoonlijke nummers. Judith is in november 6 jaar geleden haar vader verloren en elk jaar wordt het gemis versterkt door het gure en grauwe herfstweer. Ik had het refrein voor dit nummer het eerst. Ik hou ook erg van traditionele muziek uit Scandinavië en de Balkan en ik wilde een beetje dat sfeertje creëren door middel van de 7-kwarts maatsoort en de bouzouki-achtige gitaar in het refrein. Daan speelt hier een hele “bluesy” solo, waar ik aanvankelijk een meer “gelikte” solo had gedacht, maar het contrast is zo veel gaver.

Big Fish
Eén van onze favorieten. Vanaf het begin van de opnames was besloten om een echte tin whistle en violen te gebruiken, wat natuurlijk veel authentieker klinkt dan de midi-klanken op de demo. Voor dit nummer had ik een akoestische gitaar in een halve folkstemming gedaan (voor de detaillisten: EADGAD) en een capo op de derde fret om hem nog “mandoline-achtiger” te laten klinken. In de demoversie was dit nummer vrij kaal. Alleen gitaar, fluit, viool en zang.

Met de cd-opnames hebben we heel wat geëxperimenteerd met het arrangement maar hoe meer we probeerden te doen hoe verder we van het nummer afdwaalden. Uiteindelijk zijn we weer terug naar de basis gegaan en hebben we het zo puur mogelijk gehouden. Wat het vooral afmaakte was de fretloze basgitaar van Eric Hoogendoorn. Judith heeft de tekst geschreven beïnvloed door de prachtige film van Tim Burton met dezelfde naam. Het beschrijft niet precies de film maar meer flarden uit het verhaal aangevuld met Judith haar eigen fantasie.

Through My Eyes
Dit nummer is ontstaan op een simpele manier namelijk op de bank met zijn tweeën en een akoestische gitaar. Ik speelde wat akkoorden die ik te gek vond, Judith begon te zingen en eigenlijk kwam in een keer het hele nummer tevoorschijn. In het middenstukje hoor je wederom de meerwaarde van echte strijkers. Wat prettig is van zowel songwriter als drummer te zijn, is dat je jezelf nog eens wat ruimte kan geven en dat heb ik in dit nummer ook gedaan na het rustige middenstukje.

Edo heeft hier de solo op verzonnen. Mijn idee was om de solo pas na de drumfills in te zetten, maar Edo zette hem al tijdens de drumfills in, wat ik echt super vond. De zang bouwt aan het einde op met koortjes, die heel anders zijn dan gewoon een tertsje erop. Een beetje klassiek getint.

Seven Feet
Deze is heel erg door Porcupine Tree en Blackfield geïnspireerd. Het krakende geluid in het begin zijn twee bloempotten van ons balkon, die we langs elkaar schuren! Judith kwam hierop tijdens het tuinieren. De tekst gaat over een soort stalker die de hele tijd in de buurt van zijn idool is zonder dat iemand hem/haar opmerkt.

Persephone
Nog één van mijn favorieten. Muziek en tekst sluiten heel mooi op elkaar aan in dit nummer. Het is gebaseerd op de Griekse mythe van Persephone die door Hades (god van de onderwereld) geschaakt werd. De moeder van Persephone was zo droevig dat er geen zon meer scheen en alle oogst mislukte. Zodoende werd afgesproken dat Persephone om de zes maanden weer naar boven mocht. Het folky gedeelte in de muziek is dus de moeder die de seizoenen laat veranderen als Persephone boven is, terwijl de riff die erop volgt je meteen weer naar de onderwereld brengt.

White Dress
Het zal geen geheim meer zijn, dat we naast rock ook erg van traditionele folk houden. Dit is een nummer dat een beetje het sfeertje heeft van Big Fish, alleen deze is wat meer aangekleed. Eén van onze producers Bouke Visser heeft hier tin whistle op gespeeld en heeft ook aan het einde nog een eigen lijntje bedacht, waar Judith en ik subiet kippenvel van kregen toen we het voor het eerst hoorden. Dit nummer is lichtelijk geïnspireerd door de grote folk-gitarist Bert Jansz en de band Jethro Tull.

Brody
Dit is ook één van de oudere nummers. De opbouw vind ik erg leuk in deze, omdat het niet het “coupletje-refreintje” verhaal is. Aan het einde nemen we de tijd om de boel lekker los te gooien en hier wordt ook wel even een knipoogje en een saluut gegeven richting mijn oude band Within Temptation. De tekst gaat over een knappe jongeman, die ontdekt wordt door een grote platenmaatschappij. Vervolgens wordt hij gestyled en gevormd met het doel om zoveel mogelijk jonge pubers in katzwijm te doen vallen, met zoetgevooisde liedjes en een zwoele blik. Hij zo graag iets van zichzelf willen laten zien maar helaas, daar is geen geld mee te verdienen.

Sempre Fedele
Het “toetje” van de plaat. Ook ontstaan met akoestische gitaar op de bank. Judith gaf een beetje aan wat voor sfeer en tempo ze wilde en daar ben ik mee aan de slag gegaan. De tekst is antiek Italiaans en betekent “ik blijf je trouw”. De tekst is een beetje om dat thema heen geschreven en heeft niet echt een specifieke betekenis, dus het is maar hoe mensen het interpreteren.


Op MySpace kun je de eerste vier tracks van het album beluisteren.