Master Surreal en Skiggy Rapz over de eerste Keynote Speakerz 'Record'

Na een fijne vinyl-ep eind 2006 was het wachten op meer en vorige maand werden we beloond met 'Record', het debuutalbum van Keynote Speakerz. De Utrechtste hiphopgroep bestaat uit de rappers en producers Master Surreal en Skiggy Rapz en is onlangs uitgebreid met DJ MSeize. 'Record' werd door onze recensent ontvangen "als een zeer prettig album, met een lekkere variatie aan stijlen, energieke nummers doorspekt met punchlines en metaforen en twee muzikanten die elkaar zowel achter de microfoon als in de studio goed aanvullen". We vroegen de heren derhalve naar het hoe en waarom van de liefst 18 nummers op dit debuutalbum. En ook in deze tekst vullen Surreal en Skiggy elkaar aan:

Intro
Skiggy: Surreal en ik hadden het erover gehad, dat we misschien op de intro van de cd wat samples konden gebruiken uit films waarin “keynote speaker” werd gezegd. Toevallig keek ik een paar dagen daarna naar de film `Intolerable Cruelty`. Een betere sample dan dit stukje bestaat geloof ik niet en het was een makkelijke keuze om deze gesproken sample als uitgangspunt te nemen voor de intro.
Surreal: Toen in we de laatse fase van productie van het album waren, hadden we DJ MSeize aangenomen als vaste live-dj. De meest scratches voor de verschillende nummers waren al gedaan door andere dj’s, dus was het dope dat hij in ieder geval nog wat kon bijdragen aan de intro.

Rise This Year (The Seed)
Surreal: Ik had dit refrein eigenlijk voor een solo-track willen gebruiken, gekoppeld aan het verse welke nu op ‘Don’t Stop’ staat (check de verwijzingen naar zaden en opkomen...). Dat verse paste uiteindelijk niet bij deze beat, maar het refrein des te meer.
Skiggy: Voor deze track hadden we eigenlijk een hele andere beat waar ik mijn tekst al een hele tijd geleden op had geschreven, maar na verloop van tijd hadden zowel Surreal als ik onze twijfels of die beat wel de juiste was. De beat die we er nu voor gebruikt hebben is vrij basic, maar ik vind het een goede binnenkomer om de toon te zetten voor de rest van het album. En DJ DNS is echt de shit op deze track!
Surreal: DJ DNS was de laatste dj die we benaderden. Hij is één van de beste turntablists van Nederland. Ik zag hem zeven of acht jaar geleden al battles rocken. De enige pointer die we hem gaven was dat het wel dope zou zijn als ‘ie iets uit de acappella van ‘It’s Like That’ zou nemen. We waren meer dan tevreden met het resultaat. :-)

Keynote Speakerz live in Tivoli de Helling © Anna van Kooij

It’s Like That!
Surreal: Met deze track is alles begonnen. Het is de titeltrack van de 1e ep en de 1e videoclip, maar ook de track die Keynote Speakerz definieerde toen we net besloten hadden een groep te worden. Heb deze beat in een brakke ochtend gemaakt, terwijl Skiggy, die toevallig bij mij crashte, nog sliep. Vanwege de simpele structuur van de beat en de prominent aanwezige sample wilde ik er eigenlijk niks mee doen, maar Skiggy stond er op.
Skiggy: Ik moet nog steeds lachen als ik terug denk aan de dag dat we deze track hebben opgenomen. Ik was echt stront verkouden en kon eigenlijk bijna geen zin afmaken zonder m´n neus te moeten snuiten! Met een rol wc papier in mijn hand heb ik uiteindelijk mijn verse ingerapt. De rol was daarna ook op. :-)
Surreal: Uiteindelijk wilden we door met deze track naar buiten te treden het statement maken, dat het ons bij dit project om de pure hiphop te doen was. En dat mensen kunnen lullen wat ze willen, we doen het gewoon!

It’s Like This!
Surreal: Omdat ‘It’s Like That’ zo’n rauwe track is wilden we voor de videoclip een outro die juist heel laidback en jazzy was. We kozen voor de beat van ‘It’s Like This’ en daarmee ontstond meteen het idee om dat dan ook de titeltrack van de 2e ep te maken. Dit is expres de laatste track die we hebben geschreven en opgenomen.
Skiggy: Na het uitbrengen van de ‘It´s Like That! EP’ en videoclip hebben ongeveer 5 miljoen mensen gevraagd ‘waarom die andere beat helemaal op het eind van de track niet langer is’ en ‘of daar nog een echte track van zou komen’. Toen wisten we al helemaal zeker dat dat de counter van 'It´s Like That' moest zijn, vandaar de naam 'It´s Like This'. Deze beat is ooit begonnen als een grap. De sample is van een populaire jazzy-artiest en ik heb nooit de intentie gehad om deze ook daadwerkelijk ergens voor te gebruiken, maar Surreal voelde de beat zo erg dat we er wel iets mee moesten doen.
Surreal: Ja man, maar zelfs nog voordat we officieel een duo werden, had ik deze beat al in het vizier. Hij is gewoon too damn funky! Tekstueel wilden we iets luchtigers doen dan ‘It’s Like That!’ en meer aan een party vibe refereren. Vandaar de verwijzingen naar enkele old school routines.

Find Myself
Surreal: Deze beat is één van mijn all time favorites. Mensen die de originele sample hebben gehoord, weten hoeveel ervan in deze track zit. Maar ook wat ik er aan heb moeten knippen, herstructureren en equalizen om uiteindelijk tot het eindresultaat te komen. Het refrein stond al vast. Ik ben voor mijn verses begonnen met mijn toenmalige situatie, ging over naar meer globale problemen, om vervolgens weer dicht bij mezelf te eindigen. Qua onderwerp is dit echt Master Surreal materiaal.
Skiggy: Qua onderwerp is dit dus niet echt Skiggy materiaal. Maatschappijkritische en politieke teksten schrijf ik niet echt geregeld. Ik heb er natuurlijk wel een mening over en zag het daarom dus ook als een uitdaging om er iets over te schrijven, mezelf van een andere kant te laten zien. Daarnaast was het zo dat Surreal een keer bij mij langskwam en zei; check ff deze nieuwe beat...ik ging helemaal los!

Skiggy Rapz (links) en Master Surreal © Martijn Zuidweg

My Thang
Surreal: Met deze track wilde ik zeggen: Dit is mijn ding, hiphop. Het is er in zoveel verschillende stijlen tegenwoordig, maar ik doe het gewoon op mijn manier. M’n tekst is weliswaar fictief, maar toch ernstig gemeend: Laat mij m’n eigen ding doen en dring me het jouwe niet op!
Skiggy: We moesten in januari op EuroSonic spelen op een avond, waar ook nog enkele andere hiphopgroepen geprogrammeerd stonden. Er was daar een groep uit Engeland (waar ik de naam van kwijt ben), die tijdens onze soundcheck helemaal in paniek naar ons toe kwamen en zeiden: “This is our beat!!” Bleek dat ze dezelfde sample hadden gebruikt! Daarna lieten ze ons hun versie horen en konden we gelukkig de conclusie trekken, dat die van ons een stuk doper is :-)
Surreal: Skiggy Rapz, de bescheidenheid zelve. :-)

3-4-U ft. Paradox
Surreal: Toen we Pax (frontman Illicit) voor deze track vroegen, hadden we alleen een kale loop van de beat en het idee om een ode te maken aan ons “statsie”. Pax kwam met zijn verse over de brug en we besloten om het laatste gedeelte als refrein te gebruiken, maar dan bij elke mc met een kleine twist. Pax is sowieso een baas. Habek!
Skiggy: Ik heb op het laatste moment nog best wel veel qua muziek toegevoegd aan de track. Het was in het begin inderdaad alleen de drums en de baslijn. Als je goed luistert, hoor je ook dat de gezongen refreintjes niet 100% passen bij de akkoorden die eronder liggen, maar dat geeft het juist wel weer een randje.

T.O.F.C.
Surreal: Dit was de 1e track waar we aan begonnen nadat we besloten hadden om een duo te vormen en ook meteen één van de laatste tracks die we afgemaakt hebben. De 1e helft is uit 2004 en de laatste helft van begin 2007. De titel is een afkorting, die voor de rest helemaal niet meer in het nummer voorkomt!
Skiggy: Damn! Ik was vergeten dat er zoveel tijd tussen die opnames zat! Ha ha!
Surreal: Het begon heel spontaan, om te kijken hoe onze wisselwerking was als we wat kortere verses aan elkaar knoopten. We hebben ook opzettelijk geen refrein toegevoegd om het basic te houden. Wel heb ik nog tijdens het afmixen het bruggetje met de violen toegevoegd.

Skiggy Rapz © Anna van Kooij

Blueberry ft. Ninthe
Skiggy: Deze tekst is het meest persoonlijke wat je van mij op het album tegen zal komen. De beat riep zowel bij mij als Surreal een hoop gevoel op en dat hoor je ook terug in de track. Qua muzikaliteit is deze track wel mijn personal favourite.
Surreal: Ik schreef gewoon wat ik bij de muziek voelde. Het is een hele eerlijke tekst geworden, met hier en daar een subtiel absurdistische brag (“Just in case I won’t live forever”). Iedereen krijgt met tegenslagen te maken. Pieken en dalen. Het belangrijkste is dat je er het beste van maakt en dat je dankbaar bent dat je mensen om je heen hebt die om je geven.
Skiggy: Ninthe deed haar ding ook echt erg goed. Ik had de tekst en zanglijn al een tijdje geschreven voor het refrein en uiteindelijk hebben we besloten om Ninthe te vragen of ze het in wilde zingen. Dat wou ze erg graag doen en in een uurtje stond alles erop!

Crank It Up
Surreal: Het leuke is dat ik veel reacties heb gekregen op “die strijkerssample die zo bekend voor komt en waarschijnlijk vaker is gebruikt”. Het grappige is dat dat helemaal geen sample is, maar dat ik verschillende strijkinstrumenten (viool, cello, bas) noot voor noot heb geprogrammeerd (dwz: op m’n midi-keyboardje ingespeeld, na een spontane ingeving). Het kan natuurlijk alsnog bekend voorkomen (no idea is original), maar ik heb het nergens bewust van nagespeeld.
Skiggy: Deze beat is een beat die ik voor mijn solo-materiaal niet zo snel zou gebruiken qua stijl, maar dat vond ik er juist zo dope aan! Het geeft me dan ook inspiratie om eens iets anders te proberen qua tekst en stemgebruik. Het is een echte rowdy clubtrack geworden, die het live ook altijd lekker doet!
Surreal: Toen ik de Belgische DJ Madfingerz bij (de turntablism battle) Wax In The City hoorde, moest ik ‘m gewoon op een track hebben! Iedereen die ook maar een beetje verstand van scratchen heeft snapt waarom.

Keynote Speakerz © Tim van Veen

Summer 4 Autumn
Surreal: Deze track hadden we oorspronkelijk opgenomen voor een mixtape van DJ JayP op de instrumental van een nummer van King Britt ft. Bahamadia. Uiteindelijk vonden we de teksten te goed om geen “echte” track van te maken.
Skiggy: Die mixtape versie is ook nooit uitgekomen helaas, des te meer reden om er een track van te maken!

Drink, Drank, Drunk
Surreal: Na ‘The Getaway’ gedaan te hebben wilden we nog zo’n om-en-om-verhalende tekst schrijven, maar dan wat lichtvoetiger en realistischer... Realistischer is helaas niet helemaal gelukt.
Skiggy: Maar toch wel realistischer dan ‘The Getaway’, dacht ik zo. :-) Deze track is gewoon een fictief, funny verhaaltje over een avondje uit. Persoonlijk vond ik het net als bij ‘The Getaway’ erg dope om met zn tweeën een verhaal in elkaar te draaien en dat op elkaar af te stellen.

Don’t Stop
Surreal: Deze track had oorspronkelijk een hardere, meer “clubby” geprogrammeerde beat met daarop een Engelstalige gast-verse van bevriende MC Per.Verz. Aan die versie hebben we een tijd lang gesleuteld, maar hoe meer andere nummers we af kregen, hoe meer we voelden dat de beat gewoon niet in de lijn van de rest van het album paste. Bij het zoeken naar een alternatief kwam ik de uiteindelijk deze beat tegen. Hij is totaal anders als het origineel, maar we hadden er al jaren wat mee willen doen (hij zat bij de oorspronkelijke selectie beats voor de 1e ep) en we besloten hem spontaan een keertje live te doen. Alles viel gewoon op z’n plek, alleen Per.Verz voelde zijn verse niet echt op de nieuwe beat, dus besloten we samen om die eraf te laten. Omdat we dit toch wel jammer vonden, stelde ik DJ MSeize voor om met een aantal lines uit Per.Verz z’n tekst te scratchen.
Skiggy: Ik ben echt blij dat we uiteindelijk deze beat hebben gekozen! Ik hoor zoveel goede reacties op die beat! Surreal heeft ‘m ook echt al een paar jaar liggen en we hadden al zoooo lang het idee om daar iets op te doen. Maar het kwam er elke keer niet echt van...totdat we zoals Surreal al zei, onze teksten een keer live deden op deze beat, mensen gingen los en toen wisten we wat we moesten doen!

Meet Me In Music ft. Kay-Ann
Surreal: Ook deze track begon met een andere beat als basis. Skiggy en Kay-Ann hadden afgespoken om voor een mixtape samen iets te doen op de “Like a feather” (Nikka Costa) beat, uitermate geschikt voor zowal rap als zang. Aangezien ik het altijd al een gruwelijke beat heb gevonden, ben ik ook op de track gesprongen. De muziek van de uiteindelijke versie heb ik binnen een dag om de bestaande vocalen heen gebouwd. Alleen Skiggy z’n verse is later opnieuw opgenomen, de rest op de oorspronkelijke beat.
Skiggy: Ook die mixtape is never uitgekomen!! Maar zo konden we de track gebruiken voor de cd, so it´s all good! Eigenlijk had Surreal de beat die er nu onder zit gemaakt als een soort experiment, kijken of die zanglijn erop zou passen, it did!

The Getaway in Tivoli de Helling 2006 © Anna van Kooij

The Getaway
Surreal: Dit is één van m’n favorieten om de manier waarop we op deze beat echt een cinematisch avontuur hebben weten te creëren. Toen we de beat uitkozen, was het meteen duidelijk dat het een achtervolgingsverhaal moest worden. We bedachten een plot en zijn om en om een X aantal maten gaan schrijven, elke keer rekeninghoudend met waar de één uitkwam en de ander het weer op moest pikken. We schreven het in één avond en de volgende avond namen we het op.
Skiggy: Dit is ook één van mijn favorieten. Deze track deden we nog voor ‘Drink, Drank, Drunk’, dus een verhaal vertellen met zn tweeën was voor ons beiden totaal nieuw. Ik moet zeggen dat het echt vlekkeloos ging en ik vind dat de combinatie van de beat en de tekst echt heel erg goed op elkaar aansluiten.
Surreal: De panische hoofdsample komt uit een giallo (een soort Italiaanse horrorfilm) van Dario Argento. Toen ik de muziek in de slotscène hoorde, ben ik meteen aan de slag gegaan met de beat.

Say What?! ft. King Jule & Avi
Surreal: We wilden niet met heel veel gastrappers werken, maar wel een “posse cut” op het album hebben. In eerste instantie dachten we aan wat bekendere namen, maar uiteindelijk leek het ons het vetst om gewoon wat met de crew te doen. Avi ken ik sinds ik in Utrecht woon en hij is gewoon één van de nicest people die ik ken. King Jule ken ik eigenlijk vrij kort, maar we hadden wel meteen die klik. Ze zijn alle twee relatief onervaren, dus het was van onze kant best een gok, maar damn! Hun verses bliezen ons stuk voor stuk weg! Alle twee met een hele eigen stijl.
Skiggy: Ja dit is echt wat je noemt een onvervalste posse cut! Avi en King Jule komen echt heel hard op deze track! Uiteindelijk vind ik dat mijn bijdrage aan deze track wat scherper had gekund. Er zit zelfs een fout qua uitspraak in mijn tekst! Let maar eens op de line: “and anybody claiming these rhymes are tired”.
Surreal: Ik met wilde deze beat terug gaan naar de tijd, dat iedereen James Brown samplede en het BPM van de gemiddelde hiphop-track nog boven de 100 lag. (remember Big Daddy Kane, Paris, Tuff Crew…). DJ DNS komt ook uit die era, dus hij wist precies wat voor cuts de track nodig had!

Live in Tivoli 2005 © Tim van Veen

Outro
Surreal: De beat van deze track is mischien al tien jaar oud. Heb ‘m toendertijd nog in Fasttracker2 (oud MS-DOS gebaseerd muziekprogramma) gemaakt. Heb ‘m wel helemaal opnieuw geprogrammeerd in m’n huidige muziekprogramma (FLStudio). Oorspronkelijk wildde we hier scratches of shoutouts (bedankjes) op doen, maar op het laatste moment besloten we hem intrumentaal te laten omdat... (Oops!)

My Bad! [Not So Well Hidden Bonus Track, Our Bad!]
Surreal: Dit is de allereerste track die Master Surreal en Skiggy Rapz ooit samen hebben opgenomen! Ik was net terug uit New York toen ik, geïnspireerd door mijn ervaringen in Brooklyn, deze beat maakte. Toen ze vroegen of ik voor een compilatie-album een track wilde leveren, kwam ik op het My Bad concept (iets wat ik daar opgepikt had). Ik had al twee coupletten klaar toen Skiggy voor het eerst bij me langs kwam en nodigde hem uit om ook een verse te droppen.
Skiggy: Deze track was voor mij persoonlijk ook echt een soort mijlpaal. Het was volgens mij de allereerste keer, dat ik met Surreal ging hangen en toen had ie net die beat gemaakt. Hij vroeg of ik er misschien ook een stukje op wou rappen. Hongerig als dat ik was heb ik meteen die verse geschreven. De keer daarna dat ik kwam chillen hebben we de track opgenomen. Ik weet nog dat ik de dag daarna op vakantie ging naar Spanje. Damn ik heb de hele vakantie alleen maar die track geluisterd!
Surreal: Als het puur aan ons had gelegen was deze track mischien niet op het album gekomen, maar we kregen zoveel verzoekjes dat we hem er toch op gezet hebben. Gotta give the people what they want. Heb ‘m alleen wel helemaal opnieuw gemixt. De scratches zijn trouwens van m’n oude DJ, Chief, die nu produceert bij het Soulsearchin’ collectief (bekend van producties voor onder andere Uniq, Extince en Raymzter).


Op hun MySpace en www.keynotespeakerz.com kun je een aantal tracks van het album luisteren of downloaden en de video’s bekijken.