De verblijdende folk van John Carrie

De debuutplaat van de als straatmuzikant begonnen en als Ierse folky singer/songwriter ontluikende John Carrie and Moor Green heet ‘Folk Is Not Happy’, maar is volgens onze recensent alleszins een geluidsdrager om blij mee te zijn. Hij schrijft: "‘Folk Is Not Happy’ is één van de opvallendste debuutplaten in ons land dit jaar. Het lijkt daarom ook slechts een kwestie van tijd voordat John Carrie en Moor Green binnenkort de stap naar een groter publiek zal gaan maken." Toe maar, we zijn gewaarschuwd en wisten deze jongen nog even snel te strikken voor deze bijdrage.

Today
Het openingsnummer is in twee takes opgenomen en probeert je eraan te herinneren dat er nu actie ondernomen moet worden om de wereld te redden. We lossen problemen meestal pas op als ze werkelijk op onze deur kloppen. Sjoerds mondharp komt als aangename verlichting en maakt de muziek geschikt “to chase chickens around the yard to”.

Head Down
Een nummer over één van die dagen dat je wenst uit de stad en uit andermans beslommeringen weg te zijn. De diverse muzikale smaken van de bandleden komen naar voren als er wat reggae in beweging komt en Karl een tweede rocky rhytm gitaar oppikt. Op een bepaald moment hebben we overwogen een slide gitaar aan het geheel toe te voegen maar een reggae/country crossover leek iets waar de wereld nog niet klaar voor is. Deze song bevat wel “Remko’s legendary Olympic standard tambourine tossing incident”, waarin Remko helemaal losgaat.

Space Between
Soms kom je na een verloren liefde te snel in een nieuwe relatie terecht. Vaak is dat geen succesformule. Remko had een oud Hohner A12 en een Fender Rhodes in de studio staan. Afgestoft en wel haalt Sjoerd er geluiden uit die een nieuwe dimensie aan het geheel geven. Gary stijgt boven zichzelf uit door enorm gas terug te nemen op de kritieke punten en door nauwelijks te exploderen.

Over And Over
Als we dit live spelen sluit het meestal naadloos aan op het nummer er voor en we hebben erover gedacht het in de studio ook te doen. Maar ja, het nummer ervoor wilde niet op het album zijn.

A Broken Toast
John verloor zijn broer twee jaar geleden onverwacht en met deze song probeert hij iedereen te bereiken die een soortgelijk verlies heeft meegemaakt. Iemand vroeg Bob Dylan ooit: “What are your songs about?” Hij antwoorde toen: “ Some of them are about three minutes, some of them are about five…” Wel, deze song duurt ongeveer acht minuten….

Autumn
Gary’s drum-arrangement heeft het opnemen van deze track mogelijk gemaakt. Hij is ongeveer een uur bezig geweest de “floortom” te stemmen om een bassige brom kwijt te raken en godzijdank lukte dat niet. Nu heeft Autumn de “oempf” die het tot leven wekt. Het gaat over gedane zaken waar we niet trots op zijn. Op dit nummer zijn we dat wel!

Only Love
Dit is een oudje, John schreef het een jaar of tien terug en het gehele muzikale arrangement was pas klaar vlak voor de opnames. John speelt hier zelf basgitaar, waardoor het nummer de huisstijl van Karl wat achter zich laat. We spelen dit ook zelden live, hoewel het nummer het dichtst bij traditionele Ierse folk komt van alle nummers. Het doet de albumtitel eer aan!

Back To The Sea
Dit is één van de eerste nummers die we als band samen speelden, en het nummer heeft zich sinds die tijd verder ontwikkeld. We denken dat Sjoerd en Gary je echt het idee geven dat de zee je woonkamer binnen rolt als je naar het nummer luistert. Het nummer neemt een paar verrassende wendingen en het is een showcase voor percussie-genie Gary. Let ook eens op het geluid van wrijvende handen als ritmisch middel. Het nummer dankt veel aan James’ “Lovelock’s Gaia theory”, en niet vergeten The Beach Boys, Robert Johnson en “stumbling home drunk”…

Small Change
Dit nummer is geboren in de gloed van een red light in hartje Amsterdam. Het nummer had een tijd geen naam en werd door de band “that punky tune” genoemd. We hebben een oude radio en een geleende Korg MS10 gebruikt voor het schrille outro geluid (“man that was loud!”). We wisten niet zeker of we het nummer de energie konden meegeven, die het verdient in de relatief steriele omgeving van de studio. Maar toen Gary eenmaal die tricky drum roll speelde, viel alles op z’n plek.

Turning Again
Opgenomen met een Spaanse gitaar in één take, soms zijn dat de beste! Als je wilt weten waar het nummer over gaat, de lyrics zijn geprint op de hoes van het album…

Please (hidden track)
Een favoriet voor live-shows. John kan eindelijk los gaan op de harmonica in deze “hidden track”. Sjoerd krijgt de kans om de band te leiden omdat gitaar en drums op de tweede plek komen. We vonden dit nummer een goede track om het album mee te eindigen, omdat het een opsomming is van de verschillende gevoelens die we hadden tijdens de opnames. Net zoals de laatste regel van de track zegt: “ain’t it nice to think your life has got some kind of light”.


Op de website van John Carrie zijn enkele nummers van de cd te beluisteren.