Inloggen | Account maken



Wachtwoord vergeten?
Gratis account aanmaken

| Adverteren
MusicFromNL, Dé muzieksite van Nederland
 
 

Rick van Ponoka over 'Hindsight'

12 feb 2007, 17:35 | rubriek: Nummer voor Nummer | door: gastschrijver | gelezen: 5716x

Rick de Gier maakte een blauwe maandag deel uit van Silence is Sexy en Pim van de Werken (gitarist-Silence is Sexy) bast in zijn band Ponoka. Voor het artwork tekende SiS-bassist Barry Spooren maar daar houden de referenties aan de Grote Prijs-winnaar ook op, want De Gier heeft met Ponoka iets eigens te pakken. Iets wat wat niks met wave te maken heeft, maar meer als een mengeling van singer/songwriter, pop, rock en lo-fi gezien moet worden.

Een mengsel wat op de eerste plaat meteen behoorlijk staat en live nog wat moet groeien. Terug naar het debuutalbum op VOLKOREN, want dat mag er zeker zijn. Zangeres/toetseniste Alice ten Brinke is een zegening voor het geluid van Ponoka. Naast Ten Brinke kan De Gier op meer uitstekende hulp rekenen. Zo komt ook gitarist The Nap uit Kryptonite Garden en doen op plaat ook Minco Eggersman, René de Vries en Daniel Stimac mee.

Ervaring genoeg binnen de lijnen dus en onze recensent was ook over het eindresultaat zeer te spreken. Hij schrijft: “De veertig minuten van dit debuut bevatten geen enkele zwakke plek en na een paar keer draaien vechten een flink aantal liedjes om de podiumplaatsen.” Lees hier de hele recensie. Dit lezende besloten we om Rick de Gier maar eens te vragen of hij een boekje wilde open doen in onze rubriek "Nummer voor Nummer", wat “in hindsight” een goede ingeving bleek. Het woord is aan Rick.

I Have A Hard Time Explaining Myself
Ik heb iets met kleine, bescheiden openingsliedjes: 'Homecoming Queen' van Sparklehorse, 'Elizabeth On The Bathroom Floor' van Eels, 'Soothe' van The Smashing Pumpkins. Pretentieloos binnensluipen voor je van wal steekt. Dit liedje ademt de sfeer van mijn thuisopnames: straatgeluiden op de achtergrond, bekrast computerbeatje, achteloos orgeltje. Het album is eigenlijk veel minder lo-fi geworden dan ik me had voorgesteld voor we de studio in gingen. Maar de sporen zijn er nog. Muzikaal en tekstueel sluit dit liedje aan op het laatste nummer. Zelfde tempo, zelfde soort eenvoudige, bijna pastorale tekst.

Dead Ends
Toen de plaat werd opgenomen was er nog geen band. In de studio werd ik bijgestaan door producer/VOLKOREN-baas Minco Eggersman, die in één dag, met griep, alle drums opnam, en engineer René de Vries, die een keur aan instrumenten voor z’n rekening nam. Mijn demo’s dienden als geraamten voor de arrangementen, maar er is ook veel geïmproviseerd. Er hing een creatieve sfeer: leuke invallen werden meteen op de band gezet. Zoals het catchy pianoloopje in het refrein van 'Dead Ends'.

1996
1996 was een memorabel jaar. Ik sloot de middelbare school af, bracht een onbezorgde zomervakantie door met m’n vrienden, terwijl mijn ouders een paar maanden in het buitenland zaten. Ik bezocht mijn zus in Vancouver, waar ik lekker eenzaam door de stad doolde en de melancholische boeken van Douglas Coupland ontdekte, en ging vervolgens studeren. Daar gaat de tekst over: oude vrienden verlaten, nieuwe maken, onbezonnen leven. Zonder opzet is 'Hindsight' een behoorlijk nostalgische plaat geworden, wat we met de titel en het hoesje maar hebben versterkt. Al heb ik m’n uiterste best gedaan het sentiment er in de liedjes zelf niet te dik bovenop te leggen.

Hindsight
Als tiener woonde ik in de doodse suburb Houten. Gelukkig lag Utrecht in de buurt, waar mijn vrienden en ik in de weekends uitgingen. In tenten als EKKO en Tivoli hing een bepaald soort alternatief tienermeisje, theatraal en aanstellerig, dat je toch wilde versieren. Er zaten wat verknipte, destructieve types tussen, wat je destijds liever negeerde, maar achteraf voor schuldgevoelens zorgde. Goed onderwerp voor een liedje. Oorspronkelijk was dit een eenvoudig akoestisch gitaarnummer, maar het rockende slot was van meet af aan gepland. Misschien zou een cover van 'Hey Jude' door Pavement ongeveer zo klinken.

Help Is On The Way
Ik zocht een subtiele, beetje zwoele vrouwenstem voor onder refreintjes en zo. Alice ten Brinke was een kennis van Minco en René, die een middag langskwam om haar stukjes in te zingen. Dat ging vrij zakelijk en was een rare ervaring. Inmiddels zit ze in de band; haar stem vult de mijne mooi aan, vind ik. De optimistische tekst van het regeltje dat ze met Minco zingt in het refrein – ‘I know help is on the way’ – slaat eigenlijk nergens op omdat de rest van de tekst juist vrij somber en aarzelend is. Maar we hadden weinig tijd en ik kon ter plekke niks anders bedenken. Nu vormen ze een soort tegengas tegen de twijfel.

Everything Under My Feet
Op zoek naar een fijne lo-fi-ruis nam ik met een memorecordertje een simpele computerbeat op van mijn pc-boxjes. Op de achtergrond lag mijn zoontje, toen een maand of drie oud, toevallig te kraaien. Hij geeft het liedje een euforisch randje, vind ik.

See You Around
Vind ik zelf één van de leukste nummers. Goeie dromerige sfeer. Ik houd van xylofoontjes.

Back By Midnight
Twee dagen voor de opnames hadden we nog een up-tempo nummer nodig. Snel geschreven, lekker rechttoe rechtaan. Een introspectief liefdesliedje. We hebben lang gezocht naar het juiste keyboard-geluid en vonden het tenslotte in zo’n log seventies-orgel dat René langs de straat had gevonden. Dat ‘I hope you’ll be back by midnight’ in het slot, schreeuwden we eerst met z’n allen, maar het klonk toch beter als alleen Alice het deed.

Closer
Over vriendschappen die doodbloeden maar je toch niet loslaten. Het riedeltje in de tweede helft is een achterstevoren afgedraaid gitaartokkeltje. Veel van zulke dingen hebben we rechtstreeks van mijn demo’s geplukt.

September
Een ongecompliceerd radioliedje. Het was een warme september en ik was net in Zaandam komen wonen en fietste langs het water en dacht aan vroeger en vroeg me af wat ik hier eigenlijk deed. De melodie schoot me ter plekke te binnen. Twee jaar later weet ik nog steeds niet helemaal wat ik hier doe, wel dat het tijd is om op te stappen.

Light-years To Kill
Die beat heeft René opgebouwd uit filmsamples, de meeste uit 'Elephant' van Gus Van Sant geloof ik. Nogal wrang in combinatie met de vriendelijke tekst.


Op de Ponoka-site kun je twee nummers downloaden. Het album zit momenteel ook in de Luisterpaal bij 3VOOR12, gebruik deze link om te kunnen luisteren.



Reageren op dit bericht Reageren

MusicFromNL is een interactief platform voor muziekliefhebbers, muzikanten en bands. Wij steunen bijzondere bands van Nederlandse bodem. Ook jij kunt hierin jouw rol spelen! Nieuwsgierig? Maak dan een gratis account aan.

Gerelateerde artiesten

 
 
 
 
 
 

Reacties

 
 
 
 

Player

 
 
 
 

Populairste artikelen