Anne Soldaat over het debuut van zijn Do-The-Undo

Het recent verschenen debuutalbum van Do-The-Undo is niet onopgemerkt gebleven, om er maar eens een understatement tegenaan te smijten. Natuurlijk is het verleden van de spil van de band, Anne Soldaat, in wijlen Daryll-Ann een garantie voor aandacht. Die bleek echter helemaal terecht. Op de eerste cd van zijn nieuwe band serveert Soldaat met veel gevoel voor hitpotentie de ene na de andere klasse popsong.

Pop met een hoofdletter P dus. Onze recensent oordeelde dat "Do-The-Undo één van de toonaangevende bands van 2007 en wellicht de daaropvolgende jaren wordt". Hij uitte zich in dermate lyrische bewoordingen, dat wij - zeker na het zien van de indrukwekkende show van Soldaat en kompanen op Noorderslag - niet anders konden dan de band vragen voor de rubriek "Nummer voor Nummer".

En dus is het woord aan Anne Soldaat:

Son Of A Gun
Het product van eindeloos 'pielen' op de akoestiese gitaar. Het lied had eerst een Johnny Cash-achtig 'I walk the line' country-ritme. Maar dat paste weer niet bij het falset-stuk van het nummer. Toen werd het ritme een meer recht-door stamp, compleet met "disco-bas"...

The Concrete Floor
Is eigenlijk een "spin-off" van m'n dance-project. Met behulp van Apple (computer)+ Logic (muziek-software) + Apogee Ensemble (audio-interface) probeer ik meer dansbare liedjes te maken. (Tja, wie niet eigenlijk?) De drumpartij is een combinatie van gesamplede en door Henk (Jonkers) gespeelde drums. In tegenstelling tot de andere nummers op de cd, heb ik dit nummer eerst thuis op de computer in de steigers gezet en toen meegenomen naar de studio. Bij de andere nummers was het vooral de omgekeerde weg.

Two Sides
Had zo op een Daryll-Ann plaat gekund. Melancholie, hè...

Mary
Zeker tien jaar geleden de eerste versie van dit liedje opgenomen in de Sleep-Inn (thans: Hotel Arena). Ik had net een band-echo gekocht en ging spontaan een Elvis à la Sun Studio imitatie doen... Het is uiteindelijk meer country geworden. Wel m'n eerste liedje dat maar drie akkoorden heeft!

Don't Ever
Net zoals 'The Concrete Floor' op de computer ontstaan. Niet vanuit de gitaar, maar vanuit de piano geschreven. Kom je toch op dingen die je via de gitaar niet zou hebben ontdekt... Diederik Nomden speelt piano op dit nummer. Ben blij met die slide-gitaar, want die geeft het nummer net wat het nodig heeft.

I Know Now
Oorspronkelijk geschreven voor een kinderliedjes-project, dat nog niet echt van de grond is gekomen. De eerste regels van het liedje had ik al:
"Als mijn opa heel erg oud is gaat-ie dood
in een huis onder de grond gaat-ie slapen voor altijd
dan wordt het stil, hij ligt alleen, mijn opa"

Shake Hands, Be Polite
Vanuit mijn huiskamer kijk ik recht op de woning van Markward. Hij heeft natuurkunde gestudeerd, maar is nu vooral trompettist, onder andere bij the Herb Spectacles (óók Excelsior). Op warme zomerdagen kan ik hem in mijn huis horen als die 's middags aan het oefenen is. Voor dit nummer wipte hij even over. In mijn kamer hebben we de trompetpartij voor dit nummer in een uur of twee opgenomen.

Take Me Lord
Ook als 'The Concrete Floor'. In zijn demo-vorm klonk het meer als een soort "Martha & the Vandella's on acid".

A House Is Not A Home
De eerste schets van dit nummer dateert van 1996. Het blijft dan toch tien jaar in mijn hoofd en af en toe roep ik het "naar voren", alsof ik zeg: "Toe maar, laat maar eens horen, wie je ook al weer bent". Ik speel het een keertje rond en zeg: "Mmm, OK, je bent leuk, maar je moet nog een beetje groeien. Maar er komt een dag dat ik je de wijde wereld in stuur. Ja, ik weet het - natuurlijk is dat eng. Maar ik zal zorgen dat je tegen die tijd flink genoeg bent om op eigen benen te staan."

My Girl Don't Mind
Dichter bij de Rolling Stones zal ik niet komen. Fijne piano van onze eigen Nicky Hopkins: Thijs van Duijvenbode!

This Man
Dichter bij Status Quo ga ik nog wel een keer komen. Dat weet ik zeker!

It Doesn't Matter
Jarenlang gestoeid met slechts het intro en couplet van dit lied. Op een dag is het refrein me in de schoot gevallen.
Met de sleutel-regels: "Giving up, or giving all you can.."

The Heart I Had
Ik zong bij wijze van grap het refrein van 'Radar Love' over dit lied heen, met de bedoeling later mijn eigen tekst er bij te maken. Van Dick, de bassist, mocht dat niet. "Gewoon zo laten", zei hij. "Met een beeetje mazzel krijgen we een rechtzaak aan de broek!" Hij bedoelde waarschijnlijk dat er niet zoiets als "slechte publiciteit" bestaat.

Wildlife
Ook een lied waar ik sinds de jaren negentig van de vorige eeuw aan heb geschaafd. We hebben er zelfs ooit tijdens Daryll-Ann's 'Happy Traum'-sessies een take van opgenomen. Met één van de weinige gitaarsolo's op dit album...

Down Time
Vaak vraagt mijn vriendin als we net wakker zijn: "Wat heb je gedroomd vannacht?" Meestal weet ik het echt niet meer. Maar deze tekst is een letterlijke weergave van wat ik heb gezien in een droom. Het was in de tijd dat mijn vader in een ziekenhuisbed op de rand van leven en dood zweefde. Hij leeft gelukkig nog steeds.


Het album van Do-The-Undo is te beluisteren in de Luisterpaal van 3VOOR12. Daarnaast zijn er drie liedjes op de eigen site te beluisteren en drie op MySpace (waarvan één andere).