De week van Rotterdam Ska-Jazz Foundation (in Rusland)

The Rotterdam Ska-Jazz Foundation (RSJF) is 30 augustus naar Rusland en de Baltische staten vertrokken voor een drieweekse tour. Het uiteindelijke hoofddoel was de deelname aan het Dutch Punch Independent Art Festival in Rusland. Onderweg werden in totaal zeventien concerten op verschillende podia en festivals gegeven in Duitsland, Litouwen, Letland, Estland en Polen. Het Dutch Punch Independent Art Festival reist door Moskou, St. Petersburg en diverse andere Russische steden. Doel is een brug te slaan tussen het Russische publiek en de Nederlandse kunst en cultuur. Muzikanten, performers, dj’s en experimentele short-films stonden op het programma. Dit jaar stond het festival geheel in het teken van kunst uit de stad Rotterdam. In De Week Van kijken we met RSJF mee naar de week met de optredens in Rusland. Arjen Bijleveld (trombone, percussie) vertelt:


5 september
We zijn alweer een weekje onderweg en de eerste zes optredens zitten erop. Op naar Rusland waar de tour vooral om heen is gepland. Vanochtend vertrokken uit Palagna, Litouwen en nog twee dagen te gaan om Moskou te bereiken. Nog drie grensovergangen en met een extra reisdag moet dat lukken. We hebben inmiddels al behoorlijk wat landen bezocht de afgelopen jaren maar dit voelt toch anders. Je spreekt de taal niet en weet totaal niet wat je kan verwachten onderweg. We zijn om een uur of 16:00 bij de grenspost van Estland en al snel weten we dat dit nog wel even kan duren. Er worden lampen in de overkapping verwisseld en ze leggen simpelweg alles stil. De rij wordt steeds langer en dit duurt uiteindelijk dus al zo’n drie uur. Dan de Russische grens. Die bestaat uit 4 poorten. Eerst formuliertje ophalen en invullen, bij de volgende poort laten stempelen, strookje meenemen naar binnen en betalen, betaalbewijs weer meenemen naar volgende post enz. Zo zijn we nog een paar uurtjes bezig. Gelukkig dat een paar russen achter ons veel moeite doen om de juiste formulieren in gebarentaal met ons in te vullen. Ze zagen al aankomen dat het anders nog veel langer kon gaan duren. Ons proviand wordt wel steeds minder en uiteindelijk zijn we blij om rond 23:00 uur bij de eerst volgende benzinepomp ons diner en rookwaar te kopen.
De weg naar Pskov is nog zo’n 80 km. Hier hebben we slaapplaatsen geregeld bij de promotor van club TIR waar we een week later op de terugweg gaan spelen. Eerst nog ontbijt halen voor de volgende ochtend, de slaapplekken inrichten, kennis maken met de russische gids Jarik die ook net aankomt en de bus parkeren op een beveiligde parkeerplaats. Uiteindelijk slapen we rond vieren en zitten om 9 uur alweer in de bandbus richting Moskou.

6 september
Het is nu dag en we zien nu pas echt dat we in Rusland rijden. Gaten in de weg en inderdaad vooral lada’s en volga’s om ons heen. Het is toch wonderbaarlijk dat onze oude bus, die we met veel tijd en moeite hebben opgeleukt en comfortabel hebben gemaakt, nu helemaal in Rusland is op weg naar Moskou! We hebben inmiddels alleen niet echt het vertrouwen dat hij ook weer heel terug in Nederland zal komen! Stadje uit en meteen een stopteken door de politie..... We waren gewaarschuwd en daarom hadden we de gids ook bij ons. Even de politieauto in en er wordt een bedrag afgesproken. 50 roebels (1,5 euro) wordt op de stoel achtergelaten en we kunnen weer verder. Zo’n 800 km tot Moskou. Van de tweebaans weg wordt gemakshalve een drie en soms zelfs een vierbaansweg gemaakt. Grote trucks stoppen voor niets en rijden nog harder dan wij omdat de gaten in de weg gewoon te groot zijn. Omgekantelde trucks in de berm of met pech midden op de weg. Dit schiet dus niet echt op!
15 uur later bereiken we eindelijk de hostel. Meteen slapen en de volgende dag rondje stad en de toerist uithangen.

7 september
Dan op naar club B2 in het centrum van Moskou. Echt een prachtige club op de vierde verdieping met eronder restaurants en cafe’s. Eigenlijk behoorlijk fancy en vrij prijzig. De entree is omgerekend 10 euro terwijl een pakje cigaretten 50 eurocent kost!
Het optreden kwam moeizaam op gang maar naarmate de set vordere werd het publiek steeds enthousiaster en met een halfgevulde zaal was het uiteindelijk toch een geslaagde avond. Merchandice liep onwijs goed en na een tv interview en tig handtekeningen konden we met een goed gevoel nog even in een van de cafe’s onder de club nadrinken.


8 september
Met 11 miljoen inwoners kun je gemakkelijk 2 optredens doen in Moskou dus Club Gogol was de volgende. Heerlijk even niet de hele dag in de bus zitten. Met veel moeite en gepraat met de security konden we de bus laten staan in de voetgangerszone en bereikten we de binnenplaats van de club waar je overdekt kon eten en waar we dus buiten gingen spelen. Het liep steeds voller en we zagen behoorlijk wat publiek wat de avond ervoor ook in club B2 was. Dus beetje met de mensen kletsen en hier kwamen na het optreden ook Natasha en Stefan die Dutch Punch Festival hadden georganiseerd. We dachten dat het een “zit op je stoel” optreden zou worden maar zo’n mannetje of 50 stonden voor het podium en daarachter zaten mensen te eten en te drinken. De andere Rotterdamse bands kwamen ook hier naar toe na hun optreden. Wij gingen om een uur of 1 er van tussen want de volgende dag hadden we weer 700 km te gaan naar Sint Petersburg.

9 september
Een paar van ons waren in de keuken van de hostel nog blijven hangen met de medewerkers die ook naar de optredens waren gekomen. Ook andere gasten die terug kwamen van een avondje Moskou sloten zich aan om nog effe door te zakken. Maar ja 6 uur was vertrektijd dus die konden met het biertje in de hand zo de bus in stappen om weer een dagje hobbelen tegemoet te gaan. Aan de andere kant is het toch altijd het beste om zo moe te zijn dat je de reis grotendeels slapend door kan brengen. 5 man kunnen in de bus comfortabel liggen dus dat gebeurt meestal ook.
Aangekomen in club platforma kunnen we meteen uitladen, soundchecken en het podium op voor een te gek optreden. Het was zaterdagavond, de club was vol en de sfeer was onwijs. Wat een respons! En dan gaat de energie z'n werk doen! Na het optreden nog een maaltje en weer helemaal moe naar het hostel in een buitenwijk van Sint Petersberg. Wat een armoede. Hier wil je de bus met spullen niet graag laten staan ’s nachts. Gelukkig biedt Teus aan om weer in de bus te pitten. Daar slaapt hij beter en heeft hij geen last van het gesnurk. Wat vooral opvalt is dat alles wordt bewaakt in Rusland. Ingangen van gebouwen, de benzinepomp, bewaakte parkeerterreinen. En ook hier ligt een man onder een dekentje in z'n hokje bij binnenkomst. Naar de 4e verdieping met de spullen valt toch zwaar na zo’n vermoeiende dag. Boven ook weer een portier. Op naar de kamers. Stinkt jullie kamer ook zo naar pis? Nee maar de dekens zijn wel echt ranzig. Dus slaapzakken en dekbedden uit de bus en weer alle trappen op en af. Van douchen wordt je hier ook niet echt schoon. Er komt bruin water uit de kraan. De heren doucheruimte staat al helemaal blank omdat de leiding kapot is en het water op de vloer stroomt. Gelukkig is in slaap vallen geen probleem.

10 september
Al in Moskou hebben we een gast ontmoet die op een of andere manier weet uit te vinden waar we slapen en nu zelfs helemaal naar Sint Petersburg is gereisd met de nachttrein en voor de deur staat om met ons op te trekken. Hardstikke aardige gozer. We krijgen wodka, Russische cola, een dvd met russische muziek en zo. Maar misschien toch een beetje te!?
De groep wordt in tweëen gesplitst. Een deel gaat naar de hermitage en de rest naar het politieburo om melding te maken van onze in Moskou (voor de club) gestolen kentekenplaat. Ja, hier zijn de fans echt hardcore. Al slaand op onze bus eisten ze dat we volgende keer terug moesten komen, trokken wat stickers eraf en waarschijnlijk onze kentekenplaat. Beetje alcohol werkt hier ook wel aan mee natuurlijk. Volgens Jarik onze gids kan het problemen opleveren aan de grens. Dus eerst een uurtje wachten op het buro en dan krijgen we de optie om de hele dag te wachten of een versnelde procedure aan te gaan. We kiezen voor het laatste en dit betekent dus roebels onder de tafel.
De drummer van onze collega’s van St Petersburg ska-jazz Revieuw (en Spitfire), Dennis, heeft een optredentje voor ons geregeld in Fidel Bar. We hadden eerst een offday maar als we op deze manier een maaltijd, slaapkosten en gratis drinken kunnen regelen zeggen we meteen ja. We komen hier ook om te spelen uiteindelijk! Het was in akoestische setting en voor een vol cafe was het weer erg gezellig!

11 september
Op naar het laatste optreden in Pskov. Nu maar 300 km. We spreken om 11 uur met Natasha en Stefan (Dutch Punch) af en doen het vandaag rustig aan. Hier en daar even stoppen en we struinen een markt af voor wat eten. Het verschil tussen Moskou en St Petersburg en de rest van wat we tegenkomen onderweg is wel erg groot. In de kleinere plaatsen is het behoorlijk armoedig. Iedereen probeert wel wat te verkopen om zo waarschijnlijk weer aan wat eten te komen voor die dag. Pskov hadden we de maandag ervoor op de heenreis al gezien en is behoorlijk mistroostig. Het optreden was ok. Mannetje of 50 op een maandag.
Na een te gekke week hebben we wel weer even genoeg gehad bedenken we in het slaapzaaltje waar we in heel erg slecht bedden liggen en je rug de grond raakt. De vele kilometers, de wel erg korte nachtjes, de enorm slechte wegen, 5 keer politie betalen, een of andere vent die beweerde onze bus bewaakt te hebben wilde roebels, en hier in Pskov, in het slechtste hotel van dit tourtje wilde de dame ons de sleutel van de douche niet geven. Ja, uiteindelijk wel maar dan voor 10 roebel pfff.

12 september
Terugkijkend op een waanzinnige week waarbij alles verder erg goed was georganiseerd en met te gek publiek besluiten we dat we graag nog een keer terugkomen, maar dan wel vliegen!!!
Maar we hebben eerst nog een tour af te maken. Naar Estland, Litouwen, Polen en Duitsland. Dus op naar de grens en kijken of het nu wat vlotter zal gaan.......


Kijk voor meer informatie over de Rotterdam Ska-Jazz Foundation op www.rsjf.nl