Onze Arjen deze week bij Achterom

Normaal gesproken zijn we niet zo van "eigen volk eerst", maar met de compleet vernieuwde MusicFromNL-site net online leek het ons een goed idee om je de kans te geven de projectleider en initiator van MusicFromNL, Arjen van der Straaten eens wat beter te leren kennen. De 34-jarige Arjen is geboren in Voorburg, maar woont al lang in Rotterdam, inmiddels doet hij dat met Saskia en drie kinderen, Sam, Lieke en Abe. Arjen studeerde sociologie voor hij in de internetwereld ging werken.

Wat houdt je werk in?

Mail beantwoorden, mensen aansturen, klanten bezoeken, verkooptrajecten opzetten, marketingplannen maken, barterdeals opzetten, administratie, innovatie, beheer, sales en andere dingen die ik nu vergeet.

Hoe ben je in het vak verzeild geraakt?

Toen ik 18 was en in Rotterdam ging wonen en studeren werk ik lid van de studentenvereniging RSG. Nooit en nooit zou ik lid worden van een studentenvereniging, maar één avond daar was genoeg om dat idee los te laten, iedereen ging daar uit zijn dak op muziek die nieuw voor mij was, echt iedereen was met muziek bezig, ik ben daar mijn grote liefde tegengekomen, ze viel eindelijk voor me toen ze me zag drummen. Al die bands werkten super inspirerend, dus was het tijd een festival te organiseren. Eerst wilden we dit doen in RSG, maar inmiddels stonden we daar bekend als de blowers, onze vriendenclub trof elkaar vooral buiten RSG, in het portiek van Haringvliet 100, want daar mochten we wel blowen, overigens is Haringvliet 100 later omgedoopt in TOCADO. Maar goed we waren dus niet welkom in RSG en toen dachten enkele onder ons - the Godfathers of Tocado - "we pakken het anders aan, we gaan direct naar Nighttown". Daar zaten we dan aan het bureau van Pim Bottema en tot ieders verbazing was het enkele minuten later helemaal geregeld. Maar er moest natuurlijk wel een backline komen en de bands moesten betaald worden, kortom er moest een stichting komen om subsidie te kunnen krijgen, er werd een notaris omgekocht met een fles Whiskey en de Stichting THC, de Tocado Harmony Coalition, was een feit. Uiteindelijk zijn er flink wat Tocado Festivals geweest, waarbij we alleen maar lokale acts programmeerden, een aantal van die festivals liepen super, andere weer minder, maar altijd waren er de hotdogs van Dr. Stone. Maar er was inmiddels zoveel om over te schrijven dat er natuurlijk een muziekblad moest komen, dat werd THC's Outgaanscourant, binnen no-time was dit hypeblad de hype binnen Rotterdam, als er ergens muziek uit kwam, schreven wij erover en de engelse muziekbladen waren er niets bij. Achteraf kwam ik erachter dat het andere muziekblad dat in Rotterdam verscheen "Muziek in beweging" onder de bezielende leiding stond van ene Roel Bouman en we stimuleerden elkaar toen al het onderste uit de kan te halen, de laatste THC's Outgaanscourant was 16 bladzijden dik en het centrum was altijd de Outgaansagenda, de meest complete agenda van Rotterdam. Naast TOCADO was ik vooral bezig met mijn band La La Limited en mijn studie natuurlijk...

Voor La La Limited deed ik het management. Kortom het organiseren en de passie voor de muziek zit er bij mij gewoon in. Maar ik raakte daardoor wel in sociale- en relatieproblemen, nachten was ik aan het werk, de deadline van THC's Outgaanscourant lag gemiddeld op 05.30 in de ochtend, met de band waren we zelden voor zessen thuis, kortom beetje te heftig en lastig om er geld mee te verdienen. Van de een op de andere dag stopte ik ermee, ik ben naar Zweden gegaan en daarna heb ik me gericht op afstuderen, dat is gelukt ik ben nu docterandus in de Stadssociologie gespecialiseerd in het functioneren van de openbare ruimte ;)

Na mijn studie had ik de gelegenheid een eigen bedrijf te beginnen door geld dat ik van mijn ouders had gekregen, internet was net geboren en dat was voor mij de oplossing voor het maandelijkse distributiegedoe. Eerst wilde ik een site maken alleen voor Rotterdam, maar dat werd al snel Nederland. Ik denk dat ik de rest bewaar voor mijn autobiografie en door ga met de volgende vraag:

Wat zijn de verdere toekomstplannen?

Voorlopig is het MusicFromNL, we hebben net een nieuwe website gelanceerd, het resultaat van twee jaar werken. Mijn doel met MusicFromNL is altijd geweest een internetplatform op te zetten waar onbekende muziek ontdekt kan worden, maar nooit hadden we muziek online. Nu begint dat eindelijk vorm te krijgen. De volgende stap die we moeten maken is de community functie van MusicFromNL ontwikkelen zodat we via elkaar met muziek in contact komen, maar helaas is het geld echt op en dus is het hopen dat we nu genoeg geld kunnen verdienen om behalve de kosten te kunnen dekken, te kunnen investeren in de verdere ontwikkelingen. Elk jaar heb ik keuzes moeten maken om door te gaan met MusicFromNL of te stoppen, altijd ging ik door ook nu, maar ik moet zeggen dat ik enkele maanden terug in een soort inzinking echt dacht van "en nu ga ik gewoon een baan nemen in de stedenbouw". Het grappige is dat ik in die sector nog steeds tegen nieuwe contacten aanloop, dus wie weet wordt dat ooit wat. Aan de andere kant, de droom van TOCADO is/was ooit een eigen podium beheren, nu lijkt me dat nogal veel werk, maar bands echt aan het werk zetten en daar publiek op af te laten komen, dat zou mooi zijn, zeker in Rotterdam waar wel een goede energie hangt, maar er toch iets blijft missen.

Wat zijn de leuke kanten van jouw vak?

Het samenwerken in een team een functionaliteit waarvan je echt denkt, dit gaat het worden. Het mooiste zou natuurlijk zijn als bands echt ontdekt worden via MusicFromNL, maar daar was de oude site nog niet echt geschikt voor. Wat wel regelmatig blijkt is dat de website een centrale rol speelt in Nederlandse muziekwereld, dat is goed om te horen en stimuleert om toch weer door te gaan. Daarnaast vind ik het werken in de muziekscene leuk, je hebt doorgaans met mensen te maken die echt vanuit hun passie bezig zijn en dat is een voorrecht.

Wat zijn de struikelblokken van jouw vak?

Het ontbreken van geld in de Nederlandse muziekbranche en dan vooral aan de onderkant van de scene. Het betekent meestal dat er veel moet in weinig tijd, dat zorgt voor druk en het mindere gevoel dat je het niet optimaal hebt kunnen doen. Ook het "baas zijn" van een bedrijf is voor mij niet eenvoudig, ik ben vooral creatief en niet echt zakelijk, het kost mij dus moeite om hard te zijn naar mezelf en naar mijn medewerkers op het moment dat dat nodig is. Maar ik ga er van uit dat dit lessen zijn die ik in het leven moet leren. Ander struikelblok is het kunnen schenken van vertrouwen, ik wil goed van vertrouwen blijven, maar het is een paar keer gebeurd dat ik daardoor flinke klappen heb opgelopen of gewoon weer moest constateren dat er van de mooie verhalen niets overbleef en men vooral wilde meeprofiteren. Je wordt hierdoor toch voorzichtiger en dat doet je soms denken van: "krijg allemaal het heen en weer, als het zo moet, laat dan maar". Maar laatst heb ik toch weer met twee vrienden gezegd: "ok het staat niet zwart op wit, maar we gaan er gewoon weer voor met vertrouwen in elkaar", we zullen zien hoe het afloopt!

Wanneer ben je tevreden?

Wat werk betreft, zelden. Ik kan intens tevreden zijn met dingen, maar de volgende dag kan het toch weer beter. Ik denk dat dit mede komt door de dagelijkse strijd die ik nu een paar jaar voer om MusicFromNL levensvatbaar te krijgen. Ik heb veel geld in dit project gestoken en ik moet er aan blijven trekken, nu zelfs harder dan ooit. Je weet dat je dan geleefd wordt door je werk en ten koste gaat van andere dingen. Maar ik heb nog veel plezier in wat ik doe en soms maak ik echt van die juichsprongetjes, dat je echt het gevoel hebt dat het goed gaat, ja dan ben ik echt tevreden. Om 's nachts wakker te worden met hoe het toch beter zou kunnen.... ;) Thuis ben ik trouwens al jaren gelukkig, ik weet dat die basis belangrijker voor me is dan het werk.

Wat is er goed en wat kan er verbeterd worden in het Nederlandse muziekcircuit?

Er zijn veel podia en er komen steeds meer uiterst professionele podia. De faciliteiten zijn aanwezig, studio's, oefenruimtes, etc. Waar het fout gaat is het calimero-complex van Nederland in het algemeen. Ik heb een ongelofelijk schijthekel aan de uitdrukking "Onnederlands goed". Zolang we kneuterig blijven doen over onszelf wordt het moeilijk al die faciliteiten optimaal te gebruiken. Eén van de dingen waar ik ook nog echt niet uit ben is of subsidie nu goed of slecht is voor de scene. Met MusicFromNL hebben we ook voor deze keuze gestaan, we hebben ook geprobeerd subsidie te krijgen maar destijds was dat niet mogelijk, toen heb ik besloten dat ik onafhankelijk van subsidies wilde blijven.

Volgens mij is het subsidie-stelsel in het algemeen slecht voor de mentaliteit van de branche. De vechtermentaliteit die bands in het buitenland hebben, zie je hier zelden. Dat blijkt ook uit het gezeik over of de afgunst naar bands met succes. Topprestaties worden hier te vaak in verband gebracht met "ze hebben gewoon mazzel" of "ze kennen die en die", of dit nu klopt of niet bands hebben niet genoeg waardering voor het succes dat andere bands bereikt hebben. Het is nogal kinnesinnerig en ik denk dat het subsidie-gedoe debet is aan dit gebrek aan eigen verantwoordelijkheid. Als jij het wilt halen, dan zul jij het moeten dan en als je het dan haalt dan verdien je respect! Dat ons popbeleid op dit moment onder iemand als Medy van der Laan valt, is dan ook behoorlijk rampzalig, het is volgens mij een aardige vrouw, maar volgens mij snapt ze er werkelijk geen reet van. Ik denk dat we ons moeten beseffen dat al die mooie podia te vaak leeg zullen blijven als we niet echt geloven in en werken aan de kwaliteit van muziek van Nederlandse bodem.

Hoe groot is de invloed van geld in het muziekcircuit?

Groot.

Ben je zelf ook muzikaal aktief?

Ik ben mijn hele leven met muziek bezig, begonnen op de lagere school, drummen op tic-tac-toe doosjes "Candy Girl" tijdens de schoolsluiting, "Child in Time" spelen op oude tennisrackets waar we zelf een slagplaat op handen gemaakt, oeh-oeh-oeh, oeh-oeh-oeh....aaaaahhh-aaaahhh-aaaah, schitterend nummer blijft dat. Cesar Zuiderwijk is de neef van mijn moeder en of dat nu de reden is geweest dat ik ben gaan drummen weet ik niet, maar het zij zo. Wij woonden toen in Wassenaar en ik kon herrie maken dat het een lieve lust was, ik vulde de uren met meespelen met Mitch Mitchell, maar ook met Supertramp en zelfs Whitney Houston waar ik tijdelijk verliefd op was!
Op de middelbare school speelde ik nog niet echt in bands, maar ook daar was de schoolsluiting een mooi moment, het eerste optreden was met Shakie Shot en de Minnergasker Rockers in een of andere school in Den Haag. Het werd een legendarisch optreden, de bassist werd totaal stoned en dronken ingereden, 10 minuten na aanvang geloof ik, en hij heeft steevast "Sympathy for the Devil" het hele nummer een vakje gespeeld, naast het vakje waar hij zijn snaar moest beethouden. Onze uitsmijter was "Wild Thing" van Jimi Hendrix en wij gingen ervoor iedereen in verbijstering (bewondering?) achterlatend en het schoolbestuur ertoe bewegend nog voor het einde van onze set de disco te starten, één van de eerste soundclashes moet dat geweest zijn!

Tijdens mijn studietijd nam het muziekmaken een vlucht, onze band was redelijk succesvol, maar te moeilijk voor het grote publiek, we maakten er ook echt werk van, we hadden eigen lichtapparatuur, eigen licht- en geluidsmensen, een eigen decor, danseressen, samples, het was een echte tour. Ik adverteerde ook gewoon keihard in Deruit van OOR en we konden voor goede vergoedingen spelen. Ik bemoeide me ook steeds meer met de muziek zelf, ik speelde veel gitaar, het was echt hoogtij destijds. Maar op een gegeven moment was de koek op, in Zweden heb ik me ook weken in mijn kamer opgesloten en veel muziek geschreven met zang, gitaar en viersporenrecorder. Terug uit Zweden heb ik daarmee nog als gitarist opgetreden met de band Flink, maar het was een beetje over, ik heb talloos veel dingen aangegrepen, maar als je eenmaal op een bepaald niveau gespeeld hebt en al je tijd ergens in hebt kunnen steken is het lastig weer ergens echt lekker mee bezig te kunnen zijn, kortom mijn actieve muziekleven verdween naar de achtergrond, er kwam een gezin, een eigen bedrijf en regelmatig dacht ik met weemoed terug aan de uitlaatklep en het genot om op te mogen treden.

Totdat afgelopen zomer mijn vriend Martin van Cheech Wizard me vertelde dat ze de drummer er nu toch echt uit moesten gooien, hij dacht niet aan mij, maar toen ik vertelde van het hoe en wat waren we er snel uit. Ik kocht een electronisch drumstel (beste aankoop van de laatste 10 jaar) en we gingen weer oefenen. Ik geniet echt van onze oefensessies, we treden zo nu en dan op, 3voor12 schrijft recensies alsof we goden zijn, we zijn bezig een eigen oefenhonk te bouwen en na de zomer hebben we gezegd een nieuwe richting in te willen slaan. Ik merk wel dat in een band spelen een huwelijk erbij is en dat het dus niet altijd leuk is, maar het is toch wel echt weer een enorm fijn muziek te kunnen maken met publiek erbij.

Wat betekent muziek voor jou?

Heel veel, het is één van de basiselementen die alle mensen met elkaar kan verbinden.