Yukka vertelt over 'Still'

Het kan snel gaan, gisteren de recensie geplaatst en nu al de toelichtingen bij de nummers van het album 'Still' van Yukka. In de recensie werd gesproken van een uitstekende plaat en een waardige opvolger van Yukka’s debuutalbum ‘It Isn’t Safe’. Zanger Jasper Slaghuis vertelt over de nummers op het tweede volwaardige album Yukka-'Still'.

Full Of Fire
“In bed, I sweat…”. Zonder intro knalt het je hoofd in. Een onspeelbaar drumritme gevolgd door zenuwachtig gitaarspel en nerveuze zang. Zo’n hete rusteloze zomernacht waarin je in halfslaap je gedachten de vrije loop laat.

Not Happening
Gebouwd op maar twee akkoorden. Grote verschillen in hard en zacht, in opkroppen en ontladen. Je zegt dat je dit nooit meer laat gebeuren. Tot het weer gebeurt.

Hide Away
Geïnspireerd door The Stereophonics en het album RocknRoll van Ryan Adams. Onrustige, fragmentarische coupletten tegenover een vol, bevrijdend refrein. De drums en het Hammond orgel geven het geheel een vleugje disco.

Coming Home
Een zo leeg mogelijk, hypnotiserend begin met een Led Zeppelin-achtige climax. De zang is geënt op de grote soul zangers.
Het idee dat je ooit ergens thuis zult komen en de hoop dat er dan iemand is die op je heeft gewacht.

Shady Sadie
De titel komt van The Beatles, de Moog van Stevie Wonder. Een refrein dat klinkt als een venijnig kinderliedje.

I Can’t Sleep
Geschreven op zo’n avond waarop alles wat je hebt niet genoeg lijkt te zijn. Oorspronkelijk akoestisch, vervolgens overvol met koortjes en tenslotte in deze versie uitgekristalliseerd. De prachtige Fender Rhodes geluiden zijn van Henk-Jan Heuvelink.

High
Een van de oudste nummers op dit album. Oorspronkelijk hadden we het plan een hele plaat te maken met door Motown beïnvloede liedjes. Na vier nummers hebben we dat idee weer laten varen. Drie daarvan hebben deze cd gehaald: High, Shady Sadie en Come to me.

Streetlights/Sidewalks
Je loopt in een grote stad de ondergaande zon tegemoet terwijl langzamerhand de straat- en winkelverlichtingen aangaan. Je voelt je goed. Een ode aan Al Green.

Come to me
Met weer een sterk Motown gevoel de positieve tegenhanger van High. “Tell me why you can’t be what I need”. Te gek Hammond orgel. Ook wat invloeden van The Jam/The Style Council.

My Final Remark
Dit lied gaat over het eindpunt van een relatie. Als alle ruzies uitgevochten zijn en er niets anders op zit dan in stil verdriet uit elkaar te gaan. Een verloren strijd voor beide kanten. De omgekeerde gitaarsolo is fantastisch.

Ready For Your Love
Geschreven toen de cd al half af was, maar te goed om te laten liggen. Bij de opnames hadden we het nummer nog nooit samen gespeeld. Dezelfde zweterige onrust als Full Of Fire, maar agressiever. Om te luisteren terwijl onder je, je Harley over de weg ronkt.

Maybe
Arjan en ik kwamen allebei met nieuwe nummers die qua ritmiek en akkoordenwerk heel veel op elkaar leken. Het werd Maybe. De mooie stuwende drums en bas zorgen voor een vette groove. Het wahwah gitaartje maakt het geheel af. Het koorwerk is van Jeroen en Marike Jager.

Timing Is Everything
Crowded House met ballen. De enige akoestische gitaar op de plaat.

Wild In Me
De inspiratie kwam van U2 en Curtis Mayfield. Funky gitaarwerk en prachtige blazerpartijen. Je duistere kant moet je bewaken, maar ook koesteren.

Trouble
Onze ode aan Ryan Adams’ ode aan Prince. Het nummer is binnen 5 minuten geschreven. De intro is ‘geleend’ van de titelmuziek van Twin Peaks. De geweldige gitaarsolo is van Ivo Maassen, inmiddels een vast lid van de band. Erg geslaagd. De officieuze afsluiter van de plaat.

Still
Onbedoeld uiteindelijk het titelnummer geworden. Ik had het idee voor dit nummer al een hele tijd maar kreeg het maar niet af. Tot ik besloot dat het af was. Kort maar krachtig en samen met de accordeon een mooi sluitstuk.


Op de website van Yukka zijn vier nummers van de cd te beluisteren/downloaden.