André Schaminée van Living Room Records

Onlangs lanceerde Living Room Records weer twee schijfjes, te weten de nieuwe albums van audiotransparent en Gitbox!. Reden om één van de drijvende krachten achter het onafhankelijke label, André Schaminée, te gast te vragen in Achterom. André (Beugen, 1976) is werkzaam in de ruimtelijke ordening en runt samen met software-enigineer Jan Rijk (Den Haag) het label dat behalve platen van audiotransparent en Gitbox! ook bijvoorbeeld schijfjes van Benjamin B en Spider Rico en zeer gewaardeerde verzamel-albums uitbrengt. Voor alle duidelijkheid Living Room Records heeft niets te maken met Live in Your Living Room en Live In The Living.

Wat houdt jouw werk voor Living Room Records in?

LVR wordt gerund door twee: naast mij is daar Jan Rijk. Jan is hoofdzakelijk verantwoordelijk voor de websites (onze lvr site is zojuist helemaal vernieuwd). Ik ben de regelneef, doe veel PR, onderhoud een netwerk en het contact met de bands. Alle belangrijke beslissingen worden in overeenstemming genomen.

Hoe ben je in dit initiatief verzeild geraakt?

De klassieke uit de hand gelopen hobby. Eerst maakte ik tapes van mijn eigen bandjes. Daarna ook van andere bands. Op een bepaald moment (Jan was er toen inmiddels bij) heb ik eens 20 bands gebeld die ik waardeerde en een compilatie gemaakt. Die kreeg goede reviews in de gerenommeerde bladen, maar ook aandacht van de VPRO en zelfs BBC, waarna het allemaal een vlucht nam. Sinds de eerste full-length van audiotransparent durf ik wel te zeggen dat lvr een gevestigd labeltje is. Mijn eigen band is overigens ter ziele, zonder al te veel roem te hebben vergaard. Dat laatst is niet verwonderlijk aangezien ik in mijn jeugd danig verpest ben door het eindeloos musiceren in marsritmes (zie foto).
 
Wat is er voor jou boeiend aan het werk voor het label?

Het is wellicht een open deur, maar ik leer hier erg veel van. Het maken van een cd is toch een heel project, met financiering, tijdsplanning en dat soort zaken. Klinkt niet erg rock ’n roll, maar als je het goed wilt doen, wel erg belangrijk. Daarnaast ontmoet ik veel mensen en bands; als insider zie en hoor je bovendien veel meer dan als liefhebber. En ja de ijdelheid speelt ook wel mee. Ik kick er best wel op dat in mijn cd kast ook cd’s staan die ik zelf heb uitgebracht.
 
Wat zijn de struikelblokken van jouw werk?

Geld. Tijd. Van beide altijd te weinig.
 
Wat zijn de toekomstplannen van Living Room Records?

Zowel Jan en ik hebben een "echte" baan naast lvr en we hebben geen ambitie om lvr fulltime te gaan doen. Ik denk dat onze kracht daar ook in zit. Wat we doen, willen we goed doen, maar tegelijk hebben we veel vrijheid omdat het geen boterham op hoeft te leveren. Onze catalogus is breed, maar ik zou nog meer zijstappen willen maken, naar elektronica en jazz bijvoorbeeld. Gezien onze beperkte tijd zullen we maximaal zo’n 4 à 5 platen per jaar blijven uitbrengen. Heel prima, wat mij betreft. We gaan door met lvr zolang we er voldoening uit halen. Dat kan nog een jaar zijn, maar ook nog 15. We zien wel.
Soms komen er gevestigde namen overgewaaid van andere labels (Benjamin B en Gitbox!), maar we zullen ook altijd met nieuwe bands blijven komen! De volgende releases zijn een split 7" van Gem & Spider Rico (eind 2005) en een full length van de Rotterdamse band the Bullfight (2006).
 
Hoe selecteer je de acts waarvan je werk op een album of een verzamelaar wilt uitbrengen?

Is het liedje goed?
Zijn de mensen te pruimen?
Kunnen we d’r wat van verkopen?
 
3 x ja, dan gaan we praten.
 
Wanneer ben je tevreden?

Nou ja, verkoopscijfers zijn belangrijk. Als er regelmatig geld bij zou moeten, dan denk ik niet dat we als label erg geslaagd zijn in wat we doen. Goede recensies zijn fijn, maar het allerbeste vind ik vriendelijke reacties in de gastenboeken, mensen die zeggen dat ze geraakt zijn of die gewoon een hele goede avond bij een band hebben gehad. Zonder behaagziek te zijn hebben we wel het motto: we are here to entertain you!

Wat is er goed en wat kan er verbeterd worden in het Nederlandse muziekcircuit?

We zijn met zijn allen erg bescheiden hier in Nederland. Het klimaat is opperbest met superveel prima bands + labels. We (bands, labels, pers en publiek) moesten die introvertie misschien maar eens afwerpen, terwijl we tegelijk wel kritisch blijven naar het aanbod.
Ik vind dat te vaak middelmatige bands door een roze bril worden besproken, terwijl bands die zich onderscheiden op een gouden weegschaal worden gelegd en met de groten der aarde worden vergeleken. Pas als ze die vergelijking doorstaan, kunnen ze op enig enthousiasme rekenen. Hierdoor ontstaat een valse nivellering. Ik heb de indruk (maar wie ben ik) dat het in België en UK anders gaat. Ik durf wel te stellen dat als we het in Nederland zouden aandurven om periodiek hypes te laten ontstaan rond bands, het hele popklimaat binnen de kortst mogelijke keren ontzettend veel gunstiger wordt. En of die hype dan door Excelsior, Zabel, Stacey of LVR getekend is, maakt uiteindelijk volgens mij niet eens zoveel uit.

Wat betekent muziek voor jou?

De ene dag alles, de andere dag is het een belangrijke bijzaak. Afhankelijk van wat er nog meer op mijn pad komt. Muziek is echter nooit ver weg.

Kun je een (leuke) anekdote vertellen?

Je maakt wel eens wat mee. Fiebo van Benjamin B die me belt om te vragen waar de ingang van 013 is terwijl ze in Merleyn moeten spelen. Spider Rico die een variant op strippoker speelt in de studio (de plaat werd live opgenomen, degene die een fout maakte moest iets uittrekken) en producer Corno Zwetsloot die plotsklaps de bassist piemelnaakt zag rondbanjeren. Telefoon van een Noors camerateam met de vraag of ze mogen komen filmen op de cd presentatie van audiotransparent (n.a.v. de titel ‘nevland’). De jongens van, alweer, Spider Rico die vlak voor een optreden ontdekken de helft van hun spullen (versterkers, drumstokken, reservesnaren) vergeten te zijn. De drummer van Grandaddy die een wietpijp maakt van een appel. Drumster Karin van Damer die tijdens een gig doodgemoedereerd de telefoon opneemt ("nee het schikt niet, we zitten midden in een optreden"). De jongens van audiotransparent die met de toerbus over hun eigen cd’s heenrijden. Zanger Marcel van Club Diana die de hele band tot twee keer toe kwijt raakt in een hotellift (!). En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Voor alle verdere informatie surf je naar de geheel vernieuwde site van Living Room Records.