De week van Noctophyle (UK-tour)

Noctophyle uit Leiden stak onlangs Het Kanaal over voor een aantal optredens in Engeland en Schotland. Het bracht het viertal naar Newcastle, Sheffield, Glasgow, Fallkirk en Edinburgh. Zanger/gitarist Jordi hield voor Musicfrom.nl een dagboek bij. Over Loch Lommond, een alleenstaande vrouw van 100 kilo, speed en XTC, ranzige cider en veel bier.


Woensdag 10 augustus
De eerste dag van onze eerste tour. We hadden met z’n vieren afgesproken om vijf uur sochtends om te vertrekken naar Hoek van Holland. Alle spullen hadden we gisteren al in de auto gepropt, dus we konden snel vertrekken. Aangezien het niet zo heel ver weg is naar Hoek van Holland, en de boot pas om zeven uur vertrok waren we er veel te vroeg. Eerst maar zo’n bak ranzige automaatkoffie genomen, en uiteindelijk op de boot op weg naar Engeland. Na een uur gereden te hebben waren we er eindelijk achter hoe de Engelse verkeersregels zo ongeveer in elkaar zitten. We waren op weg naar Newcastle, waar we morgen ons eerste optreden zouden doen. Toen we daar na 600 kilometer aankwamen moesten we eerst op zoek naar een slaapplek die we niet konden vinden. Na twee uur besloten we maar om weg te rijden van Newcastle in de hoop dat we buiten de stad wel iets konden vinden dan in ons budget past. We kwamen aan in Ponteland waar een aardige mevrouw ons een vijf sterren kamer aanbod in de Diamond Inn, wat we net konden betalen. Savonds de lokale pub onveilig gemaakt, en nadat iedereen geloofde dat we echt geen drugs bij ons hadden zijn we maar gaan slapen.


Donderdag 11 augustus
De volgende morgen een typisch Engels ontbijt gehad, en toen weer terug naar Newcastle, op zoek naar The Stout Fiddler, waar we die avond zouden spelen. Verrassend genoeg reden we in een keer goed, en gelukkig was tie al open om een uur smiddags. Eerst maar wat pintjes gedronken en wat gepoold. Daarna zijn we maar het centrum ingegaan om wat flyers uit te delen, we moesten tenslotte nog vijf uur wachten. Toen we terug kwamen was Mutley gearriveerd, de band waar we vandaag en morgen mee zouden spelen. Even later was ook de promoter gearriveerd, en gelukkig bleek dat we in zijn huis konden slapen. De show ging wel aardig, ook al waren er niet zoveel mensen. Na de show reed Danny (promoter) met ons mee naar zijn huis. (wat we anders nu nog niet gevonden hadden). Het bleek dat we met z’n veertienen in zijn huis sliepen. Danny stond ons toe om al zijn bier op te drinken, omdat hij zich schuldig voelde over de gig omdat er niet zoveel mensen waren. Roy en Tom gingen na een tijdje in de auto slapen, en ik en Freddel zijn na nog heel wat biertjes en tig south park afleveringen ergens in slaap gevallen.


Vrijdag 12 augustus
300 kilometer voor de boeg vandaag. We spelen in the Cricketers Arms in Sheffield. Na vier en een half uur in de auto gezeten te hebben omdat we het niet konden vinden, werden we opgehaald door Rich de promoter van deze gig, aan de rand van sheffield. We waren weer veel te vroeg dus weer aan het bier en poolen, met de bewoners van het plaatselijke gesticht deze keer. Ze waren allemaal heel aardig, maar keken een beetje raar uit hun ogen, en ze hadden allemaal wel wat. Na twee uur en heel wat pintjes wilden ze al onze cd kopen voordat we uberhaupt gespeeld hadden. De gig savonds ging super. We speelden als tweede, de zaal zat stampensvol, en mensen bleken zelfs al sommige van onze nummers mee te kunnen zingen, die ze gedownload hadden. Na de show bleven we slapen bij Amy, een alleenstaande vrouw van 100 kilo, 35 jaar, met drie kinderen en rode dreadlocks. Ze was echt superaardig, maakte macaroni voor ons midden in de nacht en mochten in haar huis bier blijven drinken zolang we wilden.


13 – 14 – 15 – 16 augustus
Wegens foute beloftes van andere promoters hebben we nu drie dagen geen optreden, dus besloten we meteen met Mutley mee te gaan naar Dumbarton (vlakbij Glasgow, waar ze wonen) zodat we ieder geval een slaapplaats hebben. Als ik er op terug kijk zie ik deze dagen als een zwart gat, maar ik doe mijn best om zoveel mogelijk te beschrijven. We kwamen aan bij het appartement van Crawford (bassist Mutley) en Frazer (broer van Crawford, drummer van UKDC (waar we de laatste gigs mee zouden spelen)) Ze hadden ons al gewaarschuwd dat het niet zo netjes zou zijn, maar dat het een dump zou zijn vol met junkies hadden we niet verwacht. De speed en XTC vloog je om de oren, en iedereen dronk er ranzige cider. Zo ging dat ongeveer drie dagen lang, mensen gingen niet voor zes uur naar huis dus goed slapen zat er ook niet echt in. Mensen dronken daar geen bier, maar omdat wij dat nou eenmaal wel doen hebben we maar een paart traytjes ingeslagen. We zijn nog wel een keer naar Glasgow geweest waar Tom en Freddel zich hebben laten tatoeëren. deze dagen waren nogal vermoeiend, maar het was wel gezellig. Vooral veel vrienden gemaakt die we allemaal over hebben kunnen halen om naar onze optredens in Glasgow te komen.


Woensdag 17 augustus
Vandaag spelen we in The Vale Bar. Een pub met daarboven een zaal, met zowaar een podium van bijna twee meter hoog. De hoogte ging tijdens de bouw waarschijnlijk ten koste van de oppervlakte, want we hadden per persoon niet meer dan een vierkante meter. Aangezien onze shows altijd nogal energiek zijn donderde ik tot drie keer toe bijna twee meter van de trap naar beneden. Het optreden ging echt geweldig. Al onze nieuwe vrienden waren gekomen, plus nog veel meer mensen. Iedereen vuisten in de lucht en meeschreeuwen maar. Na ons speelde UKDC, die wij toen voor het eerst zagen. Drunkpunk ten top. Het geluid was niet al te best, en die gasten speelde ook niet al te strak, maar desalniettemin was het echt een goeie show. Als laatste speelde er nog een vage emoband waar ik verder geen woorden aan vuil wil maken. We waren alweer vroeg terug in het appartement, en gelukkig hadden we voordat we weggingen nog wat bier ingeslagen. Nog ff wat Bombay Badboy noodles gehaald bij de supermarkt (die 24 uur per dag open is!!!) en het werd weer een lange nacht.


Donderdag 18 augustus
Vandaag spelen we in Rockers, midden in het centrum naast het centraal station. Op de een of andere manier zijn we van dit stuk de routeplanner kwijtgeraakt (of helemaal nooit gemaakt) maar gelukkig wilde Lauren (vriendin van iemand??) ons wel de weg wijzen. We vergaten natuurlijk dat er geen vijfde persoon bij kon in onze toyota starlet. Dat werd dus een zware reis. Gelukkig reden we er in een keer naar toe. Na onze soundcheck bleek dat er ook nog een chickband zou spelen, altijd gezellig. Helaas was deze avond een beetje verkeerd geprogrammeerd. Drie poprock bandjes die teveel ballads speelden, en wij. Het publiek kwam grotendeels voor die ballads, dus dat was een beetje een tegenvaller. Toch een goed optreden gegeven, en het bier was voor het eerst niet al te duur. Die chickband kan ik me niet zo heel goed meer herinneren, alleen dat het arrogante wichten waren. Maar goed, we waren alweer vroeg terug in ons appartement, dus besloten we om deze avond af te sluiten in The Yard, de pub tegenover ons appartement die deze keer niet om elf uur dicht ging. Eindelijk!!!


Vrijdag 19 augustus
Op de een of andere manier voel ik me nogal gebroken vandaag, en we hadden nog wel in de planning staan om een of ander meer te gaan bezoeken. Loch Lommond. En waarom gaan we daar heen vraag je je af…. Omdat de Real McKenzies een liedje over dit meer geschreven hebben. Het zag er erg mooi uit, met water en bomen en zo. Waarschijnlijk staat in de tekst van dat liedje ook dat het heel saai is, maar dat hebben we nu zelf kunnen ondervinden. Savonds een optreden in Jack’s bar in Fallkirk. Fallkirk is zo’n anderhalf uur rijden, mits er geen file staat. Die stond er dus wel, dus we deden er iets langer over. Dat maakte ook niet uit want toen we aankwamen was er nog niemand. We speelden samen met drie Alternative/Grunge/Emo bands, waarvan twee volgens mij hun eerste of tweede optreden ooit gaven. Alle mama’s en papa’s waren meegekomen, en die konden ons niet echt waarderen. Totdat er na het achtste nummer of zo een hele groep stonerkids binnenkwam, die meteen begonnen te pitten, en opeens ging de hele zaal los. Behalve dan de papa’s en de mama’s. zelfs nog een heleboel cd’s verkocht met dank aan de promoter. Zij ging door de zaal met onze merch lopen leuren, en niet zonder succes. De volgende dag moesten we alweer om een uur in Edinburgh zijn, dus we besloten om vanavond maar een keer te gaan slapen.


Zaterdag 20 augustus
We stonden om 8 uur op. Alle spullen inpakken, en op naar Edinburgh. Hier zou UKDC dit festival openen. We waren er op tijd en kregen zelfs een heus polsbandje voor bands!! UKDC gaf echt een retegoed optreden weg. Wij speelden als derde. Vanwege het mooie weer vond de meerderheid van de bezoekers het beter om buiten bier te gaan drinken (waar je de muziek overigens net zo goed kon horen) en eigenlijk geef ik ze geen ongelijk. Ondanks het weinige publiek toch een goeie show weggeven. Ondertussen waren ook Blok 1A en Disturbance met hun aanhang aangekomen. Eindelijk weer eens Nederlands praten tegen iemand anders dan van de eigen band, want die komen ondertussen echt me strot uit. In de loop van de dag hebben we nog heel wat pintjes soldaat gemaakt, en savonds in een ruk doorrijden naar Harwich. Blok 1A hebben we nog wel kunnen zien, goeie show!! Maar Disturbance, die afsloot hebben we moeten missen. We vertrokken om half negen savonds vanuit Edinburgh, en de volgende morgen om negen uur kwamen we aan in Harwich. De boot vertrok om tien uur, dus dat hadden we mooi voor elkaar. Onderweg heb ik nog midden in de nacht met Tom op een benzine station rondgehangen, en het laatste bier opgedronken, zodat Roy en Freddel in de auto konden slapen. De laatste vier uur reed ik, en ondertussen had ik maar een uur geslapen, en omdat het een aantal keer toch echt niet veel scheelde dat we bijna de vangrail schampten besloot Roy om het toch maar even over te nemen. Om half vijf waren we weer veilig thuis.

Hoop geleerd, en een hoop lol gehad. Volgend jaar gaan we weer, maar dan langer en beter.

In oktober komt de compilatie uit van Spitting Teeth Records, waar Noctophyle op staat, met oa Mutley, UKDC, Hard skin, en vele andere. Eind dit jaar komt er een split uit van UKDC en Noctophyle op Spitting Teeth Records, die ook in Nederland te koop zal zijn.

Voor meer info over Noctophyle en om te zien waar je de formatie de komende tijd aan het werk kunt zien, bezoek je www.noctophyle.com.