De zesde plaat van
Meindert Talma heet simpelweg
'Meindert Talma & The Negroes' en dat heeft er veel mee te maken dat het een echte groepsplaat is. De vorige cd,
'Kriebelvisje', werd met behulp van een paar gastmuzikanten (Anne Soldaat, Jeroen Kleijn en Cor van Ingen) gemaakt, maar het nieuwe album is weer met de Negroes. We spreken er uitgebreid over met Meindert Talma. Voordat we losbarsten eerst de prijsvraag maar onder de aandacht brengen.
Bij de
Prijsvraag die parallel loopt aan dit interview is een
gesigneerde versie van 'Meindert Talma & The Negroes' te winnen. We hebben drie exemplaren te vergeven. De hoofdprijswinnaar krijgt daar een spiksplinternieuw T-shirt bij. De prijsvraag loopt tot en met
zondag 22 mei.
Aan Meindert de eerste vraag om eens wat te vertellen hoe het nieuwe album tot stand is gekomen. Meindert: "Ik heb in augustus 2003 een demo gemaakt voor de band en begin 2004 zijn we begonnen met opnemen in
de huiskamer van Jan Pier Brands en Janke Brands, het echtpaar binnen de band. Die huiskamer is tevens onze oefenruimte, maar het is ook een soort studio geworden, er staat allerlei apparatuur. Op een analoge 16-sporen recorder die nog afkomstig is uit
Het Spul van Jan Heddema is het materiaal opgenomen door
Edwin Pot. We wilden het ook afmixen op die oude apparatuur, maar dat werkte niet goed en toen hebben we het overgezet op pro tools en heb ik nog het een en ander ingezongen in Studio Lobbes in Groningen. Het resultaat hebben we aangeboden aan Excelsior en die wilden het wel uitbrengen." Door te kiezen voor de huiskamer/oefenruimte hadden jullie alle tijd en ruimte om in rust aan het materiaal te werken? Meindert: "Ja, dat was ook de bedoeling. We zijn er verspreid over een aantal perioden uitgebreid mee bezig geweest. Als je bekijkt dat de demo dus al in augustus 2003 klaar was, heeft het al met al
behoorlijk lang geduurd. Nu komt dat mede door de geluidstechnische problemen en het moeten overzetten naar pro tools. Aan de andere kant is het zo dat er zo'n beetje elke twee jaar een plaat van me uitkomt, dus in die zin zit dit album behoorlijk op schema."
 Henx Fotografie |
Het album klinkt wel wat anders dan we gewend zijn, hoe komt dat? Meindert: "We hebben erg veel tijd besteed aan het geluid. Er is hard aan gewerkt om een mooie en ook
goed passende sound te krijgen. De vorige plaat was met die gastmuzikanten en het album daarvoor was een soort combinatie van een solo-plaat en materiaal met The Negroes, maar nu wilden we echt een
coherente groepsplaat maken. Er zijn wel verschillende stijlen op dit album te vinden, maar we wilden wel één sfeer." Klopt het dat er ook een aantal geluiden op staan die moderner overkomen dan we tot nu toe gewend zijn? Ik heb hier en daar wel wat meer strings gebruikt dan we gewend zijn, maar de basis is toch vooral weer bas, drums, (akoestische) gitaar en piano en orgels." Het negende nummer,
'De Blauwe Fedde', duurt zo'n elf en een halve minuut en kenmerkt zich door een psychedelische sfeer, hadden jullie toen de
paddo's ontdekt? Meindert: "Nee, nee, dat was oorspronkelijk gewoon bedoeld als een nummer van een minuut of drie/vier, maar we waren erg lekker bezig. We zijn niet van die drugsfiguren, hooguit een paar flesjes bier, maar het ging op dat moment erg lekker. We keken elkaar aan en dachten 'we gaan nog even door'. Dat nummer is in hoofdzaak die ene take van dat moment, later is er nog wel wat aan toegevoegd zoals pedal steel gitaar en zo."
 Henx Fotografie |
We kijken er op zich van op dat Excelsior trouw je platen uitbrengt, een ander label had de samenwerking inmiddels misschien al opgezegd, had je van te voren wel verwacht dat ze het uit wilden brengen? Meindert: "Het was alleen even afwachten hoe het zou uitpakken met het geluid. Bij thuisopnamen kan het geluid van de drums nogal eens verkeerd uitpakken, wellicht dat ze eerst zeker wilden zijn dat de plaat goed klonk. Maar het geluid is goed gebleven, de drums hebben zelfs een warm en intiem geluid en dus wilde Excelsior het album gewoon uitbrengen." Heb je nu nog een
vast contract, of wordt dat elke keer per plaat apart bekeken? Meindert: "Voor de vorige drie platen had ik een contract, sinds die tijd bekijken we het elke keer apart. Ik weet ook niet of Excelsior nog wel met vaste contracten werkt, volgens mij wordt het tegenwoordig steeds per album bekeken."
 Foto: Lucia Poelstra |
Dat de plaat feitelijk geen titel heeft is dat om te benadrukken dat het een echte groepsplaat is. Meindert: "Ja, ergens wel, we hebben nog wel nagedacht over een titel, maar ik vond het ook wel leuk om het een keer zo te doen. De gitarist (Nyk de Vries) is een tijdje uit de band geweest en kwam toen weer terug, dus we zijn nu weer met de bezetting waarmee we zo'n tien jaar geleden ook begonnen zijn, dat is ook een reden voor de titel. Vroeger kregen we nog wel eens de kritiek dat het klonk als Meindert Talma met een begeleidingsband, maar we zijn een
echte groep geworden en het klinkt thans veel meer als een echte, hechte band." Hoe kijk je dan nu terug op je uitstapje met de twee leden van Daryll-Ann (toen nog tenminste) en Cor van Ingen? Ik vind het wel een
aardige tussenoplossing. Op dat moment hadden we net een nieuwe drummer en die moest nog ingewerkt worden en dat ging in eerste instantie niet zo vreselijk soepel, dus ik heb er toen voor gekozen dat het te lang zou duren voordat de nieuwe drummer ingewerkt zou zijn, dus het kwam goed uit. Ik heb destijds met Jan Pier en Janke afgesproken dat het iets
eenmaligs zou zijn en dat we daarna weer als band verder zouden gaan, dus dat was geen probleem. Ik ben in wezen toch een solo-artiest, met de Negroes zijn we weliswaar inmiddels een echte band, maar ik vind wel dat je daar eens een keer van af mag stappen. Dat is in goed overleg gegaan, als de Negroes nee hadden gezegd, dan had ik het waarschijnlijk niet gedaan."
 Henx Fotografie |
Betekent het feit dat dit een echte groepsplaat is ook dat je voorlopig de komende periode alleen met de band optreedt, dus voorlopig geen optredens solo, of slechts met één begeleider? Meindert: "Dat is wel de bedoeling ja. Het is soms ook niet even duidelijk of ik nu solo kom, of dat er twee mensen op het podium verschijnen of dat de hele groep komt, voor nu hebben we er voor gekozen om dit album te promoten met de hele band." Ga je nu ook een
compacte tour doen? Meindert: "We hebben wel een aantal optredens staan de komende tijd, misschien dat we nog wat op Oerol gaan doen, dat is nog niet helemaal zeker, maar je zit ook aan het eind van het seizoen, dus na de zomer, zo in september willen we dan weer veel gaan optreden."
 Henx Fotografie |
In je teksten is seks nogal regelmatig een onderwerp, waar komt die fascinatie vandaan? Meindert: "Ach, dat is een menselijke drijfveer die velen niet onbekend zal zijn. In mijn teksten komen drie thema's vaak voor:
dood, seks en liefde. Op dit album komt vooral de dood regelmatig voor. Het is niet echt een thema of zo, maar het komt wel een aantal keer terug. Ik werk sowieso niet thematisch. Het zijn allemaal aparte nummers, maar achteraf blijkt dan, zoals nu, dat een bepaald begrip wat vaker terugkomt." Je schrijft ook nog
wekelijks een column, die op je site komt te staan en ben je ook nog bezig met
boeken momenteel? Meindert: "Dit jaar ben ik voornamelijk bezig met muziek. Ik heb wel het een en ander geschreven, als ik me er full-time op zou storten, zou ik nog wel een boek af kunnen krijgen, maar ik wil deze plaat promoten en ik ben ook nog bezig met een ander album. Ik werk ook nog aan een
Engelstalige plaat. Die ga ik in eerste instantie zelf opnemen en uitbrengen, het is nog niet duidelijk of de Negroes daar ook bij betrokken zullen zijn. Dat wordt meer een sfeergerichte plaat, een beetje psychedelisch en dat geldt ook voor de teksten. Als je wat meer abstracte muziek maakt, vind ik Engels toch wel een
prettige taal om in te werken." Hoe ver ben je daarmee? Meindert: "Ik werk daar gewoon thuis aan, in mijn eigen studiootje. Het materiaal is al aardig ver, maar voorlopig gaat de meeste tijd naar de nieuwe plaat en alles wat daarbij komt. Extra oefenen, wat vaker optreden en dergelijke. Ik moet nog kijken hoe dat precies verder gaat. Ik ga dat in mijn vrije uren gewoon op mijn gemak afmaken en dan kijk ik wel wat de mogelijkheden daarvoor zijn."
 Henx Fotografie |
Dit is het zesde album, toch moet je er nog steeds hard aan trekken om te werken aan je naamsbekendheid, is het klimaat in Nederland toch onvoldoende? Meindert: "Wij zijn natuurlijk bepaald nog niet doorgebroken. We verkopen geen duizenden en duizenden platen. Ook in Hilversum, om het zo maar te noemen, staan ze niet met open armen op ons te wachten. We zijn tot nu toe vooral een groep
voor de liefhebber." Ben je dan niet bang voor het fenomeen dat hier in Nederland wel eens te snel gedacht wordt "dat weten we nu wel"? Meindert: "Als de mensen niet meer op je muziek zitten te wachten moet je wat anders gaan doen, maar ik vind het nog steeds leuk om nieuwe dingen te maken. Als blijkt dat je rol vooral in de marge zit, dan is dat zo. Zolang ik met de combinatie van muziek, columns en boeken mezelf in leven kan houden vind ik dat toch de prettigste manier van bezig zijn. Het kan over vijf of tien jaar wel heel anders liggen, maar voorlopig vind ik het fijn zo. Je zult niet
commerciëler te werk gaan om maar eens op de radio te komen of zo? Meindert: "Nee, dat zal ik niet doen, misschien dat er een bekendere artiest nog eens een nummer van me wil coveren dat je daardoor wat bekender wordt, maar ik ga mijn muziek niet aanpassen voor betere verkoopcijfers of meer populariteit." Is Nederland voor jou wel een geschikt land om muzikant te zijn? Meindert: "Als je in je eigen taal zingt en je maakt muziek die wat anders is dan gebruikelijk, maak je het jezelf
niet al te makkelijk nee. Als je in het Engels zingt heb je veel meer afzetmogelijkheden natuurlijk. Als je te werk gaat zoals wij en bijvoorbeeld De Kift en Krang ben je vanzelfsprekend wel veroordeeld tot Nederland en België." Want hoe beleef jij in algemene zin het Nederlandse muziekcircuit? Meindert: "Ik vind toch wel dat er
te weinig originele dingen gebeuren, er wordt nog steeds veels te veel muziek uit Engeland en Amerika nageaapt." En jij doet niemand na? Meindert: "Nee, daar ben ik ook niet goed in, dat is eigenlijk wel mijn voordeel in dat opzicht. Ik doe gewoon mijn eigen dingen. Ik vind het soms ook wel eens beetje vreemd dat er zoveel naar het buitenland gekeken wordt. Ik ben natuurlijk ook schrijver en dan is het niet meer dan normaal dat je in je eigen taal schrijft, daar kijkt niemand van op, de
thema's hebben dan ook vaak te maken met je eigen omgeving. Maar als men hier in Nederland een band begint, gaat het vaak gelijk in het Engels en is de thematiek ook vaak Engels of Amerikaans. Mijn muzikale voorbeelden komen ook wel uit Amerika en Engeland, maar door de
orgellessen die ik zeven jaar heb gehad ben ik in mijn eigen muziek daar toch veel minder op gericht, ik heb ook allerlei andere invloeden opgezogen."