One In A Million en de breakthrough

29 nov 2004, 21:17 | rubriek: Interviews | door: Roel | gelezen: 1536x | Reacties: 3

One In A Million is momenteel met zekere regelmaat op de clipzenders te zien met 'Arrogance'. Dat is mede het gevolg van het winnen van de Spits Breakthrough Award eerder dit jaar, waarmee de groep de steun van een paar grote partijen wist te krijgen. Een goede gelegenheid om eens terug te kijken op de gevolgen van het winnen van die nieuwe onderscheiding. We spreken met Marcel Groenewegen (bas). De band bestaat verder uit: Erik van Haaren (zang/gitaar), Martijn van den Berg (gitaar) en Bram van den Berg (drums). Voor we met Marcel van wal steken eerst aandacht voor de Prijsvraag (van 29 november tot en met vrijdag 10 december). Er zijn drie gesigneerde exemplaren van het gelijknamige debuut-album te winnen. De hoofdprijswinnaar krijgt behalve die cd ook nog de 'Arrogance' single. Die single is (nog) niet officieel verschenen, er is alleen een promo voor de media, dus dat is toch een soort collectors item.

Marcel

Aan Marcel als eerste de vraag of hij even kort de geschiedenis op een rijtje wil zetten? Marcel: "In 1999 begonnen Erik van Haaren en Martijn van den Berg - beiden afkomstig uit de band NT Social - samen met Matthijs Verberkmoes van Product X een nieuw project. Eigenlijk meer voor de gein, om eens wat luchtiger materiaal dan punk en hardcore te kunnen spelen, het moest meer een poppunkbandje worden. Toen die andere groepen stopten, zijn ze er meer serieus mee verder gegaan. Dat was het begin van One in a Million. Toen ben ik er in 2000 bijgekomen als bassist. Vervolgens heeft Matthijs Verberkmoes de band verlaten in 2001 doordat hij naar Engeland verhuisde omdat hij daar ging werken. In zijn plaats is toen de huidige drummer Bram van den Berg gekomen. De huidige samenstelling is er dus sinds 2001."

Spelen jullie altijd in die pakken en met stopdassen aan? En wat voor idee zit daar achter? Marcel: "Ja, dat dragen we altijd. We willen toch iets extra's meegeven op dat podium. Je staat daar niet alleen om muziek te maken, maar ook om een show te maken. Natuurlijk komen de mensen voor de muziek, maar ze willen ook iets zien, anders kunnen ze de cd ook thuis wel opzetten. Een band in pak ziet er altijd wel cool uit. Het voornaamste idee erachter is eigenlijk dat we live toch wel wat harder zijn en dan dat ideale-schoonzonen idee, dat is gewoon een mooi contrast."

Jullie hebben de huidige clip te danken aan het winnen van de Spits Breakthrough Award. Kun je daar wat meer over vertellen? Marcel: "Wij doen normaal gesproken nooit mee aan wedstrijden uit principe, we vinden dat bands elkaar moeten steunen en niet elkaars concurrenten moeten zijn, maar iemand, ik denk eigenlijk wel de platenmaatschappij, had ons genomineerd en zo werden we dus tot onze verbazing uitgenodigd voor de finale. Ik was al aangenaam verbaasd dat we de laatste 25 hadden gehaald. Ik dacht, och mooi, dan komt je naam weer eens in de krant.

Dus waren we volkomen verrast nog gewonnen te hebben ook. Er zaten toch een flink aantal bands met een zekere naam tussen de kandidaten, vooraf had ik onzelf weinig kans toegedicht. Live zijn we sowieso al een stuk steviger dan op het album, dus we zijn er flink ingedoken en hebben een overrompelende set neergezet. Dat zal blijkbaar toch indruk gemaakt hebben. We mochten als een van de prijzen een clip opnemen met Bas Vink, die heeft eerder gewerkt met onder andere Beatsteaks en Solomon Burke en heeft een documentaire en clip voor Tricky gemaakt. Het is een hele professionele clip geworden, wij zijn er erg tevreden over en we krijgen er erg goede reacties op." Is er ook een single van? Marcel: "Op dit moment nog niet, het is wel de bedoeling dat die er komt, maar we wachten nog op Yorin FM, als onderdeel van het prijspakket zouden die ons radio aandacht geven, zodra dat loskomt vermoed ik dat er ook wel een echte single gaat komen."

Wat hebben jullie er verder aan over gehouden? "Een ander onderdeel van het prijspakket was dat The Box de clip zou promoten en dat gebeurt ook, hij komt regelmatig voorbij. Verder mogen we volgend jaar op het NJOY festival spelen en is er aandacht van diverse media. Er is bijvoorbeeld al een groot stuk in Spits zelf verschenen en je merkt dat programmeurs door dergelijke publiciteit je nu toch meer serieus nemen. Vroeger wilden ze ons misschien niet, maar nu zie je dat ze denken, dat moet ik maar eens proberen."

Het album is inmiddels ongeveer een jaar uit, zijn jullie al bezig met nieuw materiaal? Marcel: "We zijn wel al bezig met nieuw materiaal schrijven, we hebben ook al aardig wat af, maar we zijn toch nog vooral met dit album bezig. We spelen nog steeds veel shows door het album en nu met de aandacht van 'Arrogance' loopt dat allemaal nog wel door Er zal binnen nu en een jaar zeker nog geen nieuw album verschijnen. We gaan wel binnen afzienbare tijd demo's opnemen en dan maar eens kijken of CNR nog een album wil uitbrengen." Hoe kijk je nu terug op het album, het zal voor jullie al zo'n twee jaar geleden zijn dat het is opgenomen? Marcel: "Ach, je hoort later altijd dingen en inderdaad er zit best oud materiaal bij, er staan nummers op die in 2001 al ontstaan zijn. Muziek is eigenlijk nooit af, net als schilderkunst, als je van Gogh zou loslaten in zijn eigen museum zou hij waarschijnlijk ook nog met een kwast over de doeken gaan, maar als geheel ben ik er nog steeds dik tevreden over. Natuurlijk als je het afzet tegen ons geluid nu, zijn we wel wat veranderd. Dat was een plaat die het meest neigde naar pop, inmiddels klinken we wel iets steviger en harder. Het blijft wel One In A Million, maar met een beetje meer pit. Een volgende keer wordt het wat meer rock dan pop, maar dat zijn allemaal maar woorden, het is moeilijk uit te leggen."

Hoe waren jullie eigenlijk bij CNR terechtgekomen? Marcel: "Dat is eigenlijk via via gegaan. Iemand die ons had zien spelen had een publisher en die werd getipt eens naar ons te komen kijken. Dat deed hij en hij tipte ons vervolgens weer bij CNR. Toen zijn mensen van CNR een paar keer naar ons komen kijken en ze waren zwaar geïnteresseerd. We hebben vroeger twee demo's opgenomen, de meest recente daarvan hebben we ze meeggeven en toen wilden ze meer horen. Toen hebben we met producer Gordon Groothedde een demo gemaakt voor CNR met drie nummers en daar waren ze tevreden over, dus toen mochten we een heel album opnemen. Zo snel als het hier staat, ging het in werkelijkheid natuurlijk niet, ik denk dat het hele proces van voor het eerst komen kijken en uiteindelijk het groene licht voor het album al met al wel zo'n anderhalf jaar geduurd heeft." Maar wie kan er anno nu nog zeggen opgepikt te zijn door een platenmaatschappij? Marcel: "Inderdaad, ik vraag me nog steeds regelmatig af 'waarom nou net wij', het is reuzemoeilijk voor bands om een contract te krijgen en het lukt ons. Niet dat we het in de schoot geworpen hebben gekregen, we hebben er ook keihard voor gewerkt en de paden bewandeld enzo, maar er komt zeker een flinke portie geluk bij."

Hoe was het werken met de producer Gordon Groothedde? Marcel: "Ja super, we wilden eigenlijk Oscar Holleman, maar die had toen geen tijd. Oscar kwam met de naam van Groothedde en CNR kende hem natuurlijk ook al door zijn werk voor bijvoorbeeld F33l3r. Maar het klikte bijzonder goed. Ik, of we, vinden het heel belangrijk dat het niet alleen qua muzieksmaak en opvattingen overeen komt, maar het moet ook persoonlijk goed klikken. Dat ging meteen goed zodra hij bij ons bij een repetitie kwam. We hebben maandenlang lol gehad, want het is natuurlijk niet alleen werken samen.

Jullie hebben niet te klagen over het aantal optredens? Marcel: "Nee, we hebben elke maand wel zo'n 5/6 optredens. Kijk, het kan natuurlijk altijd meer, de optredens zijn toch waar we voor leven, maar nee we klagen niet. Voor beginnende bands in Nederland is het momenteel erg moeilijk om aan optredens te komen, dus in dat licht gaat het zeker heel aardig." Als je het aantal optredens van dit jaar bijvoorbeeld afzet tegen vorig jaar, dan zit er groei in? Marcel: "Op onze website staat ook een archief van de voorbije optredens en als je dat bekijkt kom je toch wel zo'n beetje aan een verdubbeling. Veel spelen is gewoon erg belangrijk, die naamsbekendheid maar op blijven bouwen en hopen dat de media het oppikken en daar hebben we de laatste tijd zeker geen klagen over."

We hebben de indruk dat jullie nogal droog zijn en het spelen in een band af en toe met de nodige ironie benaderen? Marcel: Ja, ha ha, humor is erg belangrijk voor ons. Voor onszelf, maar ook in de muziek, we hebben ook danspasjes tijdens een show, als grap natuurlijk. In de clips zit ook humor verwerkt.Humor houdt je op de been. In een band spelen is niet altijd makkelijk, er zijn periodes dat het niet gaat zoals je wilt en dan is het belangrijk dat je met z'n vieren een vorm van humor hebt en af en toe ook nog eens kunt lachen. Maar ook op de oefenavonden en onderweg. Je zit vaak langer met elkaar in de bus dan dat je met elkaar op het podium staat en er zijn ogenblikken dat het lijkt of het met de band bezig zijn voor 80% uit wachten bestaat, uiteraard moet je in die tijd ook met elkaar overweg kunnen. Maar we zijn een echte vriendenband. Ook als we niet spelen of oefenen, zien we elkaar. One In A Million is een vriendengroep die muziek maakt. Toen we destijds een nieuwe drummer zochten heeft het persoonlijke ook zwaar meegewogen. Het was net zo belangrijk dat het persoonlijk klikte als dat het muzikaal gezien goed viel."

Aangezien dit de eerste keer is dat een interview op MusicFrom.nl niet wordt afgesloten met tien vragen, maar we een onderdeel daarvan wel in ere willen houden, het slechtste en het beste concert? Marcel: "Het slechtste was in Tilburg in 2003 tijdens het Marivin Festival. In de Piushaven liggen dan allemaal schepen, daar waren toen ook bands geprogrammeerd. De bands speelden op een boot, maar die boot lag niet voor de wal (parallel), maar haaks op de wal. De mensen zagen ons dus van de zijkant. Maar we speelden ook heel slecht en onze drummer wist het te presteren om zijn drumstokken tegen het hoofd van de gitarist te gooien, zodat het bloed er uit spoot. Alles wat maar een beetje fout kan gaan, ging toen ook fout. Het beste concert was voor mij de single-presentatie van 'Maybe' in 013, ook in 2003. We speelden toen voor het eerst alleen in de kleine zaal van 013, en we hebben die zaal toen echt op onze naam volgekregen en dat gaf een enorme kick. We speelden toen ook zeker heel erg goed."