Deze keer bij de Tien Van..
this beautiful mess. Dit vijftal krijgt steeds meer de handen op elkaar en heeft over optredens niet te klagen. De groep ging onlangs voor acht concerten naar Engeland en er zitten nog meer reisjes in het vat.
this beautiful mess (tbm) bestaat uit:
Lydia Wever - zang/toetsen,
Axel Kabboord - gitaar/drums,
Abne Herrebout - bas,
René de Vries - drums en
Arjen van Wijk - zang. Met de laatste spraken we. Het laatste album
'Temper The Wind To The Shorn Lamb' is gesigneerd te winnen bij de
prijsvraag die parallel loopt aan dit interview (van 23 februari tot en met 9 maart). De hoofdprijswinnaar krijgt behalve die cd ook nog een vinyl-single van
Rowing on the Lakes of Kanada, de, zeg maar, akoestische uitvoering van this beautiful mess en de groep belooft er een mooi pakket van te maken. Op
de site van Sally Forth Records, het label van this beautiful mess, staan zes fragmenten van een minuut die je kunt beluisteren, dat om de muziek van tbm wat beter te leren kennen, als dat nog nodig is.
De (geposeerde) foto's waarop vier personen zijn nog van voor de komst van René de Vries |
Laten we eens beginnen door het gelijk al ingewikkeld te maken, wie speelt allemaal nog meer waar in?, want het is bepaald niet verboden bij jullie om te "dubbelen". Arjen: "Lydia speelt ook in
brown feather sparrow. René dubbelt momenteel niet, maar doet natuurlijk wel het nodige aan productie-werk. Axel zit ook in
at the close of everyday en
the spirit that guides us. Ik zelf zit inmiddels wel min of meer vast in brown feather sparrow en bij the spirit that guides us en met z'n allen zitten we dus ook in Rowing on the Lakes of Kanada, waarmee we akoestische optredens doen en een single gemaakt hebben. We maken allemaal graag muziek en tbm is nog niet op dat niveau dat we er fulltime mee bezig kunnen zijn, dus het kan nog en het is leuk want het zijn in de meeste gevallen wel hele verschillende dingen. Het botst heus wel eens een keer, maar de meeste groepen spelen
geconcentreerd, dat maakt het duidelijker om goed te plannen. Op dit moment gaat het allemaal nog, dus we zien wel. Bovendien, als je aan een project gaat beginnen, verwacht je niet dat het zo gaat lopen als bijvoorbeeld at the close of everyday. Minco en Axel hadden nooit verwacht dat dat zoveel aandacht zou krijgen. Ook in het buitenland is daar veel belangstelling voor. The spirit that guides us oversteeg de verwachtingen eveneens ver. Als tbm moeten we er nog steeds behoorlijk voor vechten, maar bij sommige projecten lijkt het vanzelf aan te komen waaien. Ach, het werkt ook andersom, dat men zegt dat de gitarist van at the close of everyday bij ons zit, dat is toch wel erg grappig."
René is eind vorig jaar bij jullie gekomen, daar was op onze site wat verbazing over, hoe is dat gegaan? Arjan: "Nadat Joop, onze vorige drummer stopte hebben we oproepen geplaatst voor een
nieuwe drummer en een aantal audities gedaan. René heeft ook gewoon auditie gedaan, maar het klikte zo goed, hij werd het. We kenden René al heel lang, hij heeft arrangementen verzorgd op beide albums, dat hij nu juist de nieuwe drummer zou worden. Hij heeft nog heel even gedubbeld met
Rollercoaster 23, maar het is echt niet zo dat wij 'm weggekaapt zouden hebben, voor zover ik weet had hij het toch al minder naar zijn zin met Rollercoaster, hij wilde gewoon wat nieuws. Eind oktober heeft hij zijn eerste optreden bij tbm gedaan, op het moment dat hij bij ons kwam waren er volgens mij geen Rollercoaster-activiteiten."
Essent Award op Lowlands 2002 |
Jullie zijn niet echt een band die met zichzelf te koop loopt en toch zie je de naam steeds vaker voorbij komen. De naamsbekendheid groeit duidelijk en het aantal optredens ziet er ook goed uit, je merkt dat mensen het met respect beginnen te benaderen. Hoe verklaar je dat? Arjen: "Het klopt wel wat je zegt, ik hoop eigenlijk maar dat het komt doordat we een
groeiproces hebben doorgemaakt tussen de eerste cd en nu. Dat dat af te horen is aan je nieuwe cd, en dat de optredens beter worden. We hebben over het algemeen recensies die van goed tot juichend gaan, we hebben bij de laatste plaat anderhalve mindere recensie gekregen, de rest allemaal zeer positief. Maar ja, de eerste kreeg ook haast geen slechte recensies. We zijn waarschijnlijk toch een goede band en het is fijn dat daar ruimte voor is. Ik weet het verder ook niet, we zijn niet cool, niet hip. Als dat er niet is moet het wel van je muziek komen, we proberen ons in onze muziek
te onderscheiden, we zijn geen kloon van iets anders. Als je probeert mooie muziek te maken duurt het ook wel even voordat dat voet heeft gezet. Ik was ook al blij dat we op Noorderslag in één van de grotere zalen mochten staan. Ik lieg niet als ik zeg dat er door dat optreden aanvragen voor concerten binnenstromen. We moeten toch voor de zeg maar
olievlek-werking gaan. We hopen dat door te kunnen zetten, bij de festivals ligt dat echter al weer een stuk moeilijker, dan moet je toch tegenwoordig nog meer persaandacht krijgen voor de programmeurs je weten te vinden. We hebben wel op Crossing Border gestaan, dat kan ook niet iedereen zeggen. Dat, Noorderslag, Lowlands, FRET-a-LIVE@013 festival, het zijn wel mooie zaken voor je cv, waardoor het toch steeds wat beter valt. De tendens dat er steeds veiliger geprogrammeerd wordt doet overigens geen goed aan onze festival-aanwezigheid. Ik ben daar niet blij mee. Het is vaak maar een
schrale bedoening. We zijn geen band die een feestje gaat bouwen, nee, maar op een festivals moet ook plek zijn voor andere bands. De vaak gestelde vraag is jullie muziek
geschikt voor festivals zegt op zichzelf al genoeg. Er wordt dus al op een bepaalde manier naar gekeken. Daarom vind ik het soort festivals als FRET-a-LIVE@013 en Metropolis veel prettiger, daar hoef je niet per se te stampen of superhip te zijn."
Vertel eens iets meer over de tour door Engeland. Hoe is het zo gekomen? Arjen: "Onze vorige cd is ook uitgebracht door
Deep Elm, een Amerikaans label, hun distributie kun je vergelijken met een grote major. Het is daardoor zo dat je in elke Plato- of Velvet-achtige winkel ter wereld kunt liggen of dat de cd daar in ieder geval bestelbaar is. Dat heeft een bijzonder goed effect gehad op onze naam in het buitenland. Nu we een nieuwe cd hebben was er een Engels boekingskantoor die zei we willen jullie
graag laten spelen en wel dan en dan, kunnen jullie dan? Ze wilden eigenlijk nog meer optredens, maar wij willen eerst een beetje de kat uit de boom kijken. Nu kost het ons zo een (werk)week en is het nog net goed te doen. Dat is al met al heel snel geregeld, we hebben er bijna niets zelf aan hoeven te doen. Ze willen ons al terug hebben, terwijl we niet eens zijn geweest. We hebben al stiekem de hoop om door te breken vanuit Engeland." (Dit gesprek vond plaats voor de tour in Engeland (van 7 tot en met 15 februari), we horen dus niet uit de mond van Arjen hoe het gegaan is, maar
Axel heeft voor de VPRO een aantal
dagboek bijdragen verzorgd. Onderaan staat de link naar zijn ervaringen in de UK.) Van de zomer gaan jullie ook naar
Spanje en Portugal? Arjen: "Ja, is hetzelfde verhaal, wordt ook voor ons geregeld. Dat allemaal door die Deep Elm uitgave. We proberen dat weer hetzelfde te doen, weer negen dagen. Het is nog niet 100% zeker, tot nu toe zijn er drie optredens bevestigd. We willen pas groen licht geven bij vijf bevestigde optredens."
Wordt het nieuwe album ook weer door Deep Elm in licentie genomen? Arjen: "Daar is wel sprake van, maar dat is op dit moment nog niet duidelijk." Waar hangt dat van af dan? Arjen: "Er zijn deze keer
meerdere opties, we hebben nog meer aanbiedingen, dat willen we even rustig bekijken. Maar het zou kunnen hoor, dat geweldig grote distributienetwerk waar ze bij zitten biedt zoveel voordelen. Er zijn nog twee of drie gegadigden. Dat komt dan weer voor een groot deel door Sally Forth. Die hebben bijvoorbeeld Blackstrap, dat komt uit Noorwegen, die zitten daar bij V2, dus heeft Sally daar goede contacten mee, dus Sally heeft
V2 Scandinavië weer enthousiast gemaakt voor ons." Hummm, je wilt doorbreken vanuit Engeland en straks je platen laten verschepen vanuit Scandinavië, is dat een masterplan? Arjen: "Nee, en ik moet zeggen, ik vind het lastig er over te praten omdat het allemaal nog lang niet zeker is en we ook niet opschepperig willen overkomen, maar die intresse is er gewoon. Er is ook een Engels label geïnteresseerd, we hebben de mensen daarvan nu uitgenodigd voor de shows aldaar, dan kijken wat er uit voortkomt. Deep Elm wil je alleen exclusief, maar at the close of everyday werkt met diverse
kleinere licenties, dan ben je steeds verzekerd van een minimum-afname, dat gaat ook goed. zo moeten we het een en ander afwegen en duurt het nog even voor we definitief beslissen wat we gaan doen."
Regelt Sally Forth al dat soort contacten of doen jullie dat zelf er ook nog bij? Arjen: "We hebben nu een echte manager en inderdaad Sally is de afgelopen twee jaar flink gegroeid als indie-label met vele contacten, zij regelen ook veel voor ons, daar hebben we beslist veel aan. Nee, ik hou niet van dat geregel, ik wil muziek maken, ik heb er ook
geen voelspriet voor. Optredens regelen vind ik lastig, ik had al de nodige moeite ook om alle bandleden op één plaats op een bepaalde tijd te krijgen." Want vertel eens, waar woont men zoal? Arjen: "Abne en ik wonen in
Middelburg, Axel woont in
Rotterdam, René heeft zijn studio in
Amsterdam en woont ook in die stad en Lydia komt uit
Uithoorn. We oefenen in Amsterdam." Niet wekelijks dan waarschijnlijk? Arjen: "Dat hebben we een tijd lang wel degelijk gedaan ja, maar nu niet meer omdat we nu vaker optreden. Als we zo in Engeland zijn geweest dan hoort het er goed in te zitten, veel achter elkaar spelen werkt altijd goed."
Downloaden en Kopiëren? Arjen: "Ik vind het belachelijk dat mensen
muziek stelen en het vreemd vinden dat je voor muziek zou moeten betalen. Kopiëren, en het downloaden van hele albums om die vervolgens te branden vind ik diefstal, dat is net zoiets als het inslaan van de winkelruit en de cd meenemen. Dat mensen op zoek gaan naar muziek en daarbij downloaden of uitwisselen vind ik wat anders, de zogenaamde
luisterpaal functie is op zich niet slecht. Alleen als je dan muziek hebt die je goed kunt waarderen, vind ik dat je het album moet gaan kopen. Ook de redenatie dat "stelen" van bijvoorbeeld Justin Timberlake wel zou mogen en van uh, audiotransparent niet is nonsens."
Je mag je slotwoord leveren... Arjen: "Wat ik heel belangrijk vind als muzikant - en dat zal niet iedereen met me eens zijn, dat weet ik - maar je moet wat cd's zien te verkopen, je kunt jezelf nog zo geniaal vinden, maar als je
10 cd's verkoopt, doe je iets niet goed. Bij ons is het heel duidelijk, we zitten bij Sally en bij Idol Media, die laatste is heel direct: als het niet goed genoeg verkoopt, dan was het gezellig, maar komt de volgende cd er niet via ons. Dat is een helder verhaal, vind ik ook goed, want ik betrek het op mezelf: we steken er verhoudingsgewijs nu veel en veel meer tijd in dan dat het echt iets oplevert, dat is tof, want muziek is heel veel waard, maar het houdt ook een keer op. Je zit binnen de band met studies die niet zijn afgemaakt, met banen, met verantwoordelijkheden in je thuissituatie. Ik heb een ideale basis omdat ik ook voor mijn vrouw werk, maar het is niet altijd even rooskleurig. Ik wil echt wel
een paar duizend cd's verkopen, dat zeg ik eerlijk, op termijn wil ik er zelfs wel 30.000 of 40.000 verkopen. Maar goed, als ik nu zie hoeveel shows er staan, denk ik, dat gaat goed, het begint een beetje te komen."
Goed, tijd voor een greep in de vragen-grabbelton. Tien vragen werden er gegrabbeld. Ze worden beantwoord door
Lydia en René.
1. Wat zijn je drie favoriete Nederlandse bands? Lydia: "Er zijn zo weinig bands in Nederland in de stijl die ik echt heel mooi vind, ik vind bijvoorbeeld
At the close of everyday heel mooi maar ja da's in ons eigen straatje…
Audiotransparent is mooi… en Jodi's doorstep. Maar er zijn wel veel bands die ik heel erg goed vind, zoals…
Tasha's World,
Bløf,
Skik."
René: "Tasha's World,
a balladeer en Moss"
2. Wat vind je het leukste aan muziek maken? Lydia: "De intensiteit ervan, dat muziek iets in beweging brengt in je ziel."
René: "Muziek bevestigt de gevoelens dat ik al langer had. Muziek inspireert me en het zet me in beweging."
3. Wat vind je het minst leuke aan muziek maken? Lydia: "Dat er zoveel meer bij komt kijken dan alleen gewoon mooie muziek maken, de hele zakelijke kant, de hele muziekscène waar het vaak zo om geld draait. Daar ben ik gewoon niet zo goed in of misschien wil ik dat niet zijn."
René: "Prestatiedwang."
4. Wat is je leukste ervaring tijdens een optreden? Lydia: "De keren dat Arjen zwaargewond dreigde te raken. (Met zijn voet vast onder het drumpodium, zijn neus stootte tegen zijn microfoon…) … Nee, ik vind het geweldig als je iemand in het publiek ziet die echt geraakt is, dat komt zo dichtbij, dat is dan echt een hoogtepunt voor mij."
René: "Drummen."
5. Wat is het minimale dat je wilt bereiken in de muziek? Lydia: "Met gemak kunnen spelen; dat je alles kunt laten horen wat er in je opkomt, ook met elkaar als band. Dat wil ik wel graag bereiken."
René: "Dat ik een steeds betere muzikant word."
6. Hoe besteden jullie de oefenruimtetijd? Lydia: "Oefenen en thee drinken."
René: "Effectief."
7. Waar gaat het meeste geld binnen de band aan op? Lydia: "Reiskosten??"
René: "Dat vraag ik me ook af."
8. Wat is jullie slechtste optreden ooit? Lydia: "Sally Family Festival vorig jaar, de Occi een paar weken geleden… schaam… sorry!"
René: "Dat was waarschijnlijk toen ik er nog niet bij was."
9. Wat is jullie beste optreden ooit? Lydia: "Dat komt vast nog wel eens."
René: "Tot nu toe op Noorderslag. (Mijn 5e optreden met TBM.)"
10. Met welke muzikant/artiest zou je een pilsje willen pakken? Lydia: "Stefan van Satellite 7. Haha! (ik lust echt geen bier, ik ben niet zo stoer..)"
René: "Met Peter Erskin."
De dagboek bijdragen van Axel over de trip door Engeland bij de VPRO staan
hier
vr 13 apr '12: 
Reageren
