Junkie XL en Elvis

Je ontkomt er niet aan, bij de release van 'Radio JXL: A Broadcast From The Computer Hell Cabin' van Junkie XL barst alles en iedereen los, daar doet ook MusicFrom vrolijk aan mee. Nu is dat ook niet zomaar, want het zou best eens kunnen dat het derde Junkie XL album één van de meest succesvolle albums in de Nederpophistorie wordt. Aan de ene kant is er voor de internationale wereld de referentie naar JXL en de Elvis Presley remix, anderzijds bevat de nieuwe dubbelaar ook tal van fameuze gastvocalisten. De aanwezigheid van mensen als onder meer Robert Smith, Solomon Burke, Chuck D en Gary Numan zal internationaal her en der wel een extra deurtje openen. We spraken met Tom Holkenborg en omdat je dan maar beperkt tijd krijgt en het wat kort zou worden geven we je ook de beschrijvingen van de cd's en de gastvocalisten. Natuurlijk hebben we voor Tom ook weer een graai in de vragen-grabbelton gedaan en is er een Prijsvraag (van 26 mei tot en met 6 juni) die parallel loopt aan dit interview. Daarbij zijn drie gesigneerde exemplaren te winnen van 'Radio JXL: A Broadcast From The Computer Hell Cabin' en is er voor de hoofdprijswinnaar een extraatje in de vorm van een Radio JXL-portable radio-tje. Voor we met Tom gaan spreken rest ons nog te vermelden dat je Junkie XL aan het werk kunt zien op Pinkpop op 7 juni en een speciaal try-out optreden op 5 juni in de Oosterpoort in Groningen. De liveband zal dan bestaan uit Baz Mattie (drums) en Marc Baronner (samples, bas) van Mimezine en OLaBola-percussionist Rudi De Graaff.

"Voor mij is het belangrijkste van het nieuwe album toch het idee", antwoordt Tom Holkenborg op het verzoek wat meer te vertellen over zijn nieuwe plaat, "Het is toch een conceptplaat. Aan de ene kant omdat radio altijd heel belangrijk voor me is geweest. Ik ben nu 35, dus ik begon naar de radio te luisteren in 1973, toen zat de radio nog wel heel anders in elkaar. Anderzijds heb ik een zwak voor concept-albums, 'Dark Side Of The Moon' en 'The Wall' van Pink Floyd, maar ook Frankie Goes To Holywood, 'Slave To The Rhythm' van Grace Jones, de albums van Art Of Noise en laatst nog The Gorillaz. Daarnaast is het ook in een tijd waarin pop-idols en andere marketing strategie gerichte producten de dienst uitmaken en dat vind ik het een goede zaak om met een album te komen dat met veel liefde, geduld en plezier gemaakt is. Dus ik wilde met een concept-album komen en ook daadwerkelijk een radiostation. Dat is dus niet aleen een idee, maar ook echt werkelijkheid. Het hart van dat radiostation ligt op junkiexl.com waar tweewekelijks een programma van twee/drie uur zal uitgezonden worden. Het is on demand, dus mensen kunnen ook steeds naar oude programma's blijven luisteren. Het is heel erg gericht op mij en de mensen waarmee ik heb samengewerkt of nog ga samenwerken in de toekomst. Het album reflecteert waar het radiostation voor staat. '3 AM de tweede cd is mijn visie op wat nachtradio zou kunnen zijn, dat is heel sterk club georiënteerd. '3 PM', de eerste cd is mijn visie op wat dagradio zou kunnen zijn, korte tracks, snelheid genererend, cool met underground en toch met hele sterke vocalen.

Er doet een enorme rij bekende gast-vocalisten aan het album mee, hoe ben je aan die mensen gekomen/ Holkenborg: "Het hele proces heeft drie jaar geduurd. Ik ben begonnen met het maken van 20 songs met een bepaalde vocalist in gedachten. Ik heb die nummers toen opgestuurd en ik hoopte dat één, twee of drie mensen zouden terugkomen, maar ze kwamen allemaal terug. Vanaf dat moment ben ik ontzettend veel tijd gaan stoppen om al die mensen naar Amsterdam, naar de studio te krijgen, om daar een echte collaboratie met die vocalisten te bewerkstelligen. Waarom ik ze had geselecteerd was puur op grond van het feit dat het allemaal hele sterke persoonlijkheden zijn en ze stuk voor stuk een karakteristieke stem hebben. Er zijn uiteindelijk twee mensen geweest die niet inzagen wat ze toe konden voegen aan de muziek, terwijl ze de muziek wel erg goed vonden, dan waren er nog een paar gevallen waarin de platenmaatschappijen er onderling niet uitkwamen en ik krijg nog vijf nummers terug." Worden die gebruikt voor het zogenaamde derde deel, het deel dat alleen op de site staat? Holkenborg: "Nee, er is inderdaad wel een derde deel, dat heet '7 AM', maar dat is meer een programma om lekker wakker bij te worden of juist bedoeld om te chillen als je terugkomt van een nacht goed doorzakken, maar die nummers die nog terug moeten komen worden in de toekomst weer gebruikt." Mogen we daar uit concluderen dat je verder wilt op de ingeslagen weg? Holkenborg: "In principe is deze weg niet heel anders dan hiervoor, ik heb altijd al gewerkt met sterke vocalisten, alleen was het toen steeds een vaste vocalist."

Hoe zie je dit album dan in combinatie met de vorige twee? Holkenborg: "De rode draad die door alle drie de albums loopt is dat ik probeer een balans te vinden zodat dansmuziek popmuziek wordt en popmuziek, dansmuziek. Dat is iets dat me mateloos fascineert. Wat ook op alle albums terugkomt is dat ik streef naar een mix van allerlei stijlen. Waar de groei inzit ten opzichte van de eerdere platen is mijn productietechniek en de klank-aanpak, die zijn enorm vooruitgegaan. In mijn ogen is deze keer de mix tussen dansmuziek en popmuziek het beste gelukt." Heb jij ook de zanglijnen geschreven? Holkenborg: "Nee, ik heb alle muziek geschreven, maar zoals ik al zei, zijn die vocalisten allemaal sterke persoonlijkheden en die komen het beste tot zijn recht als je ze de vrijheid geeft om met hun eigen teksten en melodieën aan te komen, zo werkte ik met Rudeboy ook altijd. Wat ik wel heb gedaan is de vocalen produceren, dat je mensen coacht en aanwijzingen geeft en zo komt het dat een aantal heel anders klinken op ijn album dan dat ze meestal doen op hun eigen albums. Dat is ook het leuke aan de invalshoek, het moet wel echt een samenwerking zijn tussen mij en de vocalist. Laat ik het zo zeggen, ik wilde een voetbalelftal creeëren waaraan je aan de gezichten van de spelers kunt zien dat het om de vocalisten gaat, maar dat ze wel in een Junkie XL elftal spelen, dat dat bijvoorbeeld aan de kleur van het shirt te zien is.

Gaan een aantal van die vocalisten ook meedoen aan je optredens? Holkenborg: "Op Pinkpop in ieder geval wel, daar speel ik in ieder geval met een echte band en zullen een aantal gasten aanwezig zijn. Een aantal vocalisten die dan niet kunnen zullen per satellietverbinding een bijdrage leveren. Dat moet eengroot spektakel worden." Is dat een procede dat je ook op andere grote festivals gaat toepassen? Holkenborg: "Het is praktisch zo'n geregel en gedoe, dat is zo goed als onmogelijk. Alleen om alles te regelen voor Pinkpop ben ik al vijf maanden bezig geweest. Bij de meeste optredens zal ik dus alleen aantreden.

Er is veel belangstelling vanuit het buitenland? Holkenborg: "Ja, enorm, ik ben al negen weken aan het reizen, ik ga de hele wereld rond. Die belangstelling was er tot voor kort ook wel, maar het is nu allemaal op een heel ander level." Daarmee refereert Tom natuurlijk aan het wereldwijde succes van zijn Elvis Presley remix. Hoe groot is de invloed daarvan? Holkenborg: "Door die single is er nu aandacht voor het album van de complete internationale pers. Die impact is zo enorm groot geweest. Dat is overigens ook de reden dat dat nummer niet op deze plaat staat, ik wilde niet te makkelijk scoren, daarnaast is het een op zichzelf staand project geweest, dat hoorde hier in mijn ogen niet bij." Is de druk groter geworden na dat succes? "Nee, juist kleiner," antwoordt Holkenborg, "Omdat je dat resultaat hebt laten zien kom je meer in de sfeer van mijn wil is wet. De aanbiedingen stromen binnen, maar ik heb volledig in de hand wat ik wel en niet wil doen."

Je hebt in het verleden problemen met je hart gehad, ben je niet bang dat door deze drukte, het vele reizen bijvoorbeeld, dat probleem weer terugkomt? Holkenborg: "Nee, niet echt. In de tijd dat ik die hartproblemen had was ik vooral aan het produceren en het produceren van een band of act is zo energievretend. Als je dan bijvoorbeeld 12 uur op een dag werkt, ben je honderd keer zo kapot dan dat je 12 uur lekker in je eentje aan het werk bent. Ik werk nu misschien nog wel harder, maar het is van een heel andere orde. Nee, ik ben toen bijna kopje onder gegaan, dat zal niet meer zo snel gebeuren. Ik ben nu ook ouder, ik kan dingen beter plaatsen en heb meer zeggenschap over het hoe en wat. Ik zeg niet dat het nu makkelijk is, maar in die tijd vond ik het echt vele malen zwaarder."

Okay, ouder en wijzer, meer grip op de zaak en een flinke muzikale groei, over Tom Holkenborg hoeven we niet in te zitten en we aarzelen dan ook niet om de vragen-grabbelton eens te husselen en Tom tien vragen voor te leggen.

1. Wat zijn je drie favoriete Nederlandse bands? Tom: "Urban Dance Squad, Anouk en Dandruff!!"

2. Wanneer ben je begonnen met muziek? Tom: "Vanaf mijn 8e; eerst drums, daarna piano en gitaar. Vanaf mijn 18e; computers, synth's en samplers."

3. Door wie ben je beïnvloed? Tom: "Trevor Horn: producer van ABC, Grace Jones, Art of Noise."

4. Wat is het eerste album dat je ooit kocht? Tom: "Single: Are 'Friends' Electric (Gary Numan), Album: Hot August Night (Neil Diamond), ..........ik was toen 11 jaar."

5. Muziek is.....? Tom: "Instinct: het is geen keuze maar het moet......"

6. Wat is je leukste ervaring tijdens een optreden? Tom: "Dat mensen massaal het podium opklimmen."

7. Is het moeilijk om altijd aardig te blijven tegen fans? Tom: "Nee hoor: ik ben geen popidool. Dus geen schreeuwende kleine meisjes, maar mensen die gewoon van muziek houden"

8. Wat is de vervelendste roddel die je over je gehoord hebt? Tom: "Dat ik arrogant zou zijn."

9. Met welke (overleden) muzikant zou je in de hemel willen jammen? Tom: "Bill Clinton op sax."

10. Als je geen muzikant zou zijn, wat zou je dan nu doen? Tom: "Kok."

De wetenswaardigheden omtrent 'Radio JXL: A Broadcast From The Computer Hell Cabin'

cd 1: 3PM:
1) Intro
2) Crusher (feat. Saffron)
3) Don't Wake Up Policeman (feat. Peter Tosh)
4) Reload (feat. Dave Gahan)
5) Spirits (feat. Saffron)
6) Angels (feat. Gary Numan)
7) Perfect Blue Sky (feat. Robert Smith)
8) Between These Walls (feat. Anouk)
9) Access To The Excess (feat. Chuck D.)
10) Catch Up To My Step (feat. Solomon Burke)
11) Never Alone (feat. Terry Hall)
12) Logos (feat. Phill Mills)
13) Configuring Audio System
14) Nightmares (feat. Infusion)
15) Beauty Never Fades (feat. Saffron)
16) Rivers (feat. Shelley Harland)
17) Aqua Man (feat. Infusion)
18) Clouds (feat. Grant Nicholas)
19) JXL Radio Technical Support

cd 2: 3AM:
1) Intro 3AM
2) Chilled
3) Dubzilla
4) Casio
5) Angels (12" Cut)
6) Breezer (feat. Sasha)
7) Nudge
8) Red
9) Beauty Never Fades (12" Cut)
10) Cosmic Cure
11) Rehsurc

De gasten: Saffron - Crusher, Spirits, Beauty Never Fades
De onmiskenbare stem van deze prikkelende Britpop-persoonlijkheid, bekend geworden als de roodgelokte zangeres van Republica, heeft een nauwelijks ingehoude punk-attitude in zich. Met drie zelfgeschreven bijdragen heeft ze ook de meest opvallende vocale aanwezigheid op Radio JXL. Op de aanstekelijke openingstrack, Crusher, is ze ready to go over een bombardement van geëlektrocuteerde breakbeats. Spirits schopt herrie op een hooligan-reggae-manier, terwijl Saffron op de clubhit Beauty Never Fades haar donkere bezweringen laat horen in een subtiel evenwicht tussen duisternis, drama en gratie.

Peter Tosh and friends - Don't Wake Up Policeman
Ook na zijn tragische moord in 1987 is Peter Tosh één van de krachtigste stemmen in de geschiedenis van de reggae gebleven. Don't Wake Up Policeman komt voort uit een (om volstrekt onbegrijpelijke redenen!) niet eerder uitgebrachte sessie met Sly & Robbie en de achtergrondzangers van The Wailers. De opname zou waarschijnlijk tot de vergetelheid zijn gedoemd als Junkie XL niet had ingegrepen. "Een vriend van mij heeft ergens in de jaren zeventig eens iets opgenomen in Jamaica", licht Tom toe. "Hij zei: 'Je zou eens in mijn studio moeten komen kijken. Ik heb nog iets van zes multi-track-opnames met daarop Peter Tosh, Sly Dunbar en Robbie Shakespeare'. Ik dacht: je neemt me in de maling. Ik wilde een lekker zomerse, groovy track maken en uiteindelijk klonk alles volstrekt natuurlijk. Het klinkt bijna of hij echt live op dat nummer gezongen heeft".

Gary Numan - Angels
Gary Numan, de elektropop-vernieuwer die herboren werd als rock-god, is een onomstreden legende met een fanatieke aanhang, onder wie Junkie XL zelf. "Mijn leven veranderde toen ik 'Are Friends Electric' kocht in 1978", vertelt Tom enthousiast. "Het is zo'n overweldigende ervaring om met hem te werken en in de studio te staan…ik bedoel, het is 'tering, Gary Numan!'". Numan erkent dat Angels zijn beste vocale prestatie is sinds jaren. Zijn onmiskenbare geluid sluit prachtig aan bij de kloppende elektronische onderstroom, gothische sfeer en donkere, gesluierde melodieën.

Dave Gahan - Reload
De frontman van de synth pop pioniers en stadion rock geweldenaars Depeche Mode, Dave Gahan is nog zo'n held van Tom die zijn medewerking op zijn volgens eigen zeggen "verlanglijstje dat werkelijkheid wordt". De track Reload was eigenlijk bedoelt voor "Matrix Reloaded"( opvolger van bioscoopkraker The Matrix), maar door een speling van het lot kwam de track op Tom's eigen album terecht. "Het is een track waar David normaal gesproken niet op zou zingen, maar dat onderstreept juist de kracht van het nummer", aldus Tom. "Het is een funky track geworden met een echt funky gitaar riff, waarna de chorus echt explodeert. Zijn stem geeft het een donkere atmosfeer mee, maar is tegelijkertijd opwekkend...Depeche Mode is zo belangrijk geweest voor mijn opvatting van de invloed van electronische muziek in popmuziek".

Robert Smith - Perfect Blue Sky
Bekend bij miljoenen als de man met dat prachtige vogelnest op het hoofd en met lipstick besmeurde gezicht van The Cure, zorgt Robert Smith met zijn karakterestieke stemgeluid voor een "perfect match" met tom's New Wave -style produktie op een van de hoogtepunten op het album. Tom legt uit: "Het is een elektro-track met een moody vibe; grappige is dat ik het destijds de track aan verschillende mensen liet horen, die reageerden met "Jezus, dit zou Robert Smith moeten zingen". Zo was de track ook bedoeld, die door Robert's stem nog meer het gevoel mee kreeg van een "lovesong des Robert Smith". Zijn stem is zo ongelooflijk- op het moment dat hij begint te zingen, kun je hem onmogelijk verwarren met met iemand anders. Als je de track hoort denk je gelijk: Jezus, dit zingt Robert Smith!"

Chuck D. - Access to the Excess
Als hip-hop-pionier en politieke bolbliksem, door Spike Lee omschreven als "één van de meest politiek en sociaal bewogen kunstenaars van welke generatie dan ook", is Chuck D op zijn zachtst gezegd een inspiratiebron. Ook op Access to the Excess laat de voorman van Public Enemy de world weten what time it is. Bring the noise! Chuck geeft de huidige culturele leegheid in de hip-hop de wind van voren - een nadrukkelijke oproep tot actie, op de gedigitaliseerde, dub-heavy beats uit het Computer Hell-laboratorium.

Solomon Burke - Catch Up To My Step
Als "één van de vier of vijf mensen in Amerika die daadwerkelijk de soulmuziek hebben uitgevonden" (aldus Tom) is levende legende Solomon Burke de zelfverklaarde "King of Rock 'n Soul", een berg van een vent en een altijd-jonge R&B-kolos die alle wannabe's met hun mond vol tanden doet staan. Catch Up To My Step is een track die overborrelt van warmbloedige blueslicks en hardrockende beats, gecombineerd met Burkes larger than life vocale aanwezigheid, die bewijst dat hij nog steeds een formidabele oerkracht is waar niemand aan ontkomt.

Terry Hall - Never Alone
Voor het eerst sinds zijn hoogtijdagen met The Specials keert de original 2 Tone hero terug naar zijn ska-roots. Never Alone is als een achtbaankarretje dat uit de bocht vliegt, bestemd voor wangedrag op de dansvloer en nauw samenhangend met een van Terry's vroegere hoogtepunten. "Het leek me een geweldige mix om met Terry iets te doen met dansmuziek, maar wel die ska-vibe te behouden" zegt Tom. "De eerste keer dat hij naar het nummer luisterde moest hij zich echt inhouden om niet Gangsters (van The Specials) te zingen. Daarna kwam hij naar Amsterdam, begon te zingen en had iets van "Shit, doe ik het wéér".

Infusion - Nightmares, Aqua Man
De Australische dance-sensatie, Infusion, draagt twee nummers bij aan de playlist van Radio JXL. Het vanuit Sydney opererende trio Manuel Sharrad, Frank Xavier en Jamie Stevens behaalde internationale roem met de debuutplaat Phrases and Numbers. Na Junkie XL's geniale remix van hun single Legacy vervolgden zij hun samenwerking. Nightmares is een enerverende elektronische joyride, een deskundige mengeling van energieke dance-dynamiek en melodische gevoeligheid. Aqua Man verplaatst zich naar meer klaaglijke wateren, langzame en akoestische elementen verwevend rond dagdromerige superheldenfantasieën.

Anouk - Between These Walls
De Nederlandse zangeres Anouk is bekend om haar compromisloze benadering van zowel haar muziek als haar imago. Ze is Nederlands beroemdste rock-persoonlijkheid, een zangeres met zowel pure oprechtheid als lef. Op Between These Walls verstevigen haar krachtige cadansen hun emotionele grip om een sober downtempo nummer. Ontroerende popmuziek met een smekende boodschap.

Phil Mills - Logos
Op Logos werkt Tom samen met zijn voormalige partner uit de invloedrijke Nederlandse industriële rockband, Nerve. De in Engeland geboren Phil Mills haalt zijn aanzienlijke talenten uit de kast op één van de tederste momenten van de plaat: zijn met een vocoder vervormde stem die zachtjes voortkabbelt op een vette dub-baslijn en rijke, melancholieke akkoorden.

Shelley Harland - Rivers
De in Engeland geboren en vanuit New York opererende zangeres Shelley Harland heeft haar sporen verdiend binnen de dance-muziek als gastzangeres op grote clubhits van onder anderen Joshua Ryan en Pole Folder, maar ook met haar eigen plaat die binnenkort uitkomt. Daarnaast is ze een artiest met emotionele gevoeligheid en diepte, wat ze laat horen op Rivers, een mooie, vrijwel beatloze mix van ijzige ambience en verwarrende, ijle zang.

Grant Nicholas - Broken
Als zanger/gitarist van de wereldveroverende rockband Feeder, is Grant Nicholas van eeneen uitstekende komaf als het gaat om het schrijven van inspirerende en ontroerende nummers. Met het laatste nummer van de CD 3pm, Clouds, laat Grant (voor wie hem kent van de stadion-rock van zijn band) een andere, meer bedachtzame kant van zichzelf zien. Hij leent zijn tedere zang aan een ander melodisch, hartverscheurend nummer met een sterke emotionele onderstroom.

Sasha - Breezer
Terwijl hij de laatste tien jaar al één van de meestgevraagde DJ's ter wereld was, heeft de man die ook bekend staat als Alexander Coe in 2002 eindelijk zijn langverwachte debuutalbum, Airdrawndagger, uitgebracht, dat overal juichend ontvangen is. Met een beetje hulp van Junkie XL, met wie Sasha in de late jaren negentig al een werkrelatie had opgebouwd na het horen van Toms single Future In Computer Hell. Breezer is een niet-te-missen crowd pleaser met het ene na het andere zonovergoten eufore hoogtepunt.

De dubbelcd is nog maar het begin. Op de website (gelijk met de release op 2 juni in de lucht) zal een derde uitzending worden "verborgen", met name voor die vierentwintiguurs-mensen die het blijven vertikken om naar bed te gaan. In dat derde deel remixes, live-opnamen, specials etc.