Dat klinkt lekker!

Vooral rond de programma's van Omroep Max zie je de commerciële boodschappen geregeld op het scherm verschijnen. Drie dames van vergelijkbare leeftijd en met vergelijkbare kleding lopen lachend door een parkachtige omgeving. De niet-zo-ontbijt-in-de-maag-houdende strekking van de boodschap is: aan de buitenkant zie je er niks van, maar een van deze charmante vrouwen is een lekkende oude doos en heeft een buitenmodel gewatteerde schaamlap in het kruis hangen. Lekken, het kan ons allemaal op een bepaald moment overkomen. Het afgelopen jaar was de klokkenluiderssite Wikileaks the talk of the global village. Met beelden van een uit de hand gelopen helikopteraanval boven Bagdad, onthullingen over ongeoorloofde praktijken in Afghanistan en de openbaarmaking van gênante correspondentie tussen vestigingen van Amerikaanse ambassades werden boegbeelden Julian Assange, Bradley Manning en Birgitta Jónsdóttir door velen beschouwd als de redders van het vrije woord.

Een beetje beschamend was wel dat bekend werd dat Wikileaks het zelf niet zo op prijs stelde als de eigen medewerkers onthullingen over de organisatie naar buiten brachten. Tsja, lekken, het kan ons allemaal op een bepaald moment overkomen.

De nieuwste moneymaker op internetgebied is het opzetten van websites waar heel veel dataverkeer mogelijk is. Via sharing sites als mediafire, filesonic, hotfile, fileserve, letitbit, turbobit, bitshare etc. is het mogelijk hele grote bestanden online op te slaan voor eigen gebruik, maar dusdanig dat anderen ze eventueel ook kunnen downloaden. En inmiddels zijn de zogenaamde torrent-sites (zoals Pirate Bay en BT-junkie) waar muziek, video en databestanden worden gedeeld naar de achtergrond gedrongen, omdat ze veel anoniemer opereren en met sterk versleutelde bestandsnamen werken.

Dat maakt het zoeken er niet eenvoudiger op, maar daar zijn dan weer tientallen speciale websites voor die niets anders doen dan een verwijzing plaatsen naar waar je een bepaald bestand kunt vinden. Dat dit bestanden zijn die daar niet helemaal legaal zijn geplaatst is dan niet het probleem van die sites: "Hé, wij wijzen alleen maar naar waar die straat is met dat bord: verboden in te rijden. Dat mensen er dan toch inrijden kunnen wij niet helpen." Zoals Baldrick al tegen Blackadder zei: "I have a cunning plan, my lord."

De meeste 'verwijs-sites' specialiseren zich in het zoeken naar zogenaamde albumleaks: muziek die nog niet is verschenen (Huh?). Soms weken voor het mogelijk is de muziek van een cd überhaupt te kunnen kopen is deze al in de best denkbare kwaliteit te downloaden van het internet. De dag dat ik dit schrijf is de nieuwe Arctic Monkeys (die over 20 dagen wordt uitgebracht) al in volle glorie gratis in huis te halen. Eveneens vandaag al verkrijgbaar, maar pas over 31 dagen in de fysieke of de webwinkel: de nieuwe plaat van Bon Iver. Lady Gaga heeft haar nieuwe plaat iets langer geheim kunnen houden, maar toch: vier dagen voor de officiële release is een simpele zoekopdracht voldoende om je nieuwsgierigheid te bevredigen. Lekken, het kan dus ook iedere artiest overkomen.

Een beetje leedvermaak in de richting van de platenmaatschappijen die hierdoor gedupeerd worden kan echter niet achterwege blijven. Immers, iemand moet die bestanden voor ze kunnen worden gedownload toch eerst uploaden. En het is onmogelijk dat die iemand die bestanden niet eerst van diezelfde platenmaatschappij heeft gekregen in de vorm van een promo-CD. Het maakt allemaal onderdeel uit van de strategie van een label om de releasedatum van een plaat heel erg belangrijk te maken, zodat mensen meteen naar de winkel sprinten als de op een gratis promo-exemplaar gefêteerde 'journalisten' (die keurig hebben gewacht met publiceren tot zij een seintje hebben gekregen) een recensie plaatsen.

Helaas zijn niet alle meedraaiers in deze keten even betrouwbaar en worden de embargo's bij bijna alle releases gebroken. Hoogste tijd dus voor herbezinning van dit systeem waarin de pers medeplichtig wordt gemaakt aan de reclamecampagne van een bedrijf. Je kunt wel net doen of bepaalde muziek tot een vastgestelde datum niet bestaat, maar als iemand het tegendeel kan aantonen doet dat veel meer recht aan de waarheid. Lekker, puh!

---

De column van Henk Koolen verschijnt elke twee maanden in Speaker Magazine van de Zuid-Hollandse Popunie. Henk Koolen is programmeur bij Paard van Troje in Den Haag. Bands/acts (uit Zuid-Holland) kunnen zich inschrijven bij de Popunie en ontvangen dan Speaker Magazine gratis in de bus: www.inschrijvenpopunie.nl