Grappig

Ook in 2005 weer lachen, gieren en brullen met de Amsterdamse Popstichting GRAP

door Jacob Hijmans

Stichting GRAP is de organisatie voor de Amsterdamse popmuziek. De afkorting GRAP staat voor: Groepraad Amsterdamse Popmuziek. Het zou ook kunnen staan voor: Grote Akelige Puinzooi, of voor Griezelige Akelige Piemel, of voor Geënsceneerde Rituele Afspraken Politiek. Zo, de toon voor dit stukje is gezet.

De GRAP organiseert in Amsterdam muziekactiviteiten als competities, showcases en festivals, en biedt advies en informatie aan Amsterdamse muzikanten. De GRAP wordt in het kader van het zogenaamde Kunstenplan gesubsidieerd door de Amsterdamse gemeente. Er werken een aantal vaste krachten. In mijn column Weg met Nuff Said, zei ik het volgende over de medewerkers van de GRAP: ‘Muziekwedstrijden in Amsterdam worden in de regel georganiseerd door mensen die zichzelf scharen bij de linkse intellectuelen, maar alleen geen geld hebben om dure huizen te kopen. Van die mensen zijn er in Amsterdam ook een hoop. In plaats van veel geld hebben ze geen rooie rotcent. Dat komt omdat ze in hun jeugd problemen hebben gekend. Die problemen dachten ze te kunnen overwinnen door iets kunstzinnigs en creatiefs te gaan doen of te gaan studeren. Natuurlijk lukt dat ook niet. De algemene misère wordt alleen maar groter. Via het RIAGG, de UWV, de Sociale Dienst en andersoortige gezellige instanties, komen deze mensen uiteindelijk in Melkertachtige constructies terecht bij de Amsterdamse popstichting (GRAP). De Stichting die in Amsterdam de muziekwedstrijden organiseert. Vanzelfsprekend houden deze mensen van bands uit de ZZ (Zeik en Zeur) categorie. Ik denk zelfs de ZZ categorie in het kwadraat. De uitslagen van de Amsterdamse Popprijs laten zich dan ook al jarenlange prima raden. Als de winnaars niet uit de ZZ categorie komen, dan komen ze wel uit een hoek die in ieder geval zogenaamd muzikaal multicultureel verantwoord is.’

Dit jaar is de Amsterdamse popprijs gewonnen door de band Tribal Roots. Tribal Roots is een band die reggae op een originele en creatieve manier weet te mixen met rockinvloeden. Goede liedjes en goede muzikanten. De bandleden komen oorspronkelijk uit Barbados, en hebben al een redelijke staat van dienst opgebouwd in de muziekwereld. Althans, vergeleken met de bands waar in mijn opinie de Amsterdamse popprijs voor is bedoeld. In de korte biografie van Tribal Roots op de GRAP-site valt het volgende te lezen:

“In 2001 richtte een groep muzikanten en vocalisten de band Tribal Roots op in Barbados. Bij het uitbrengen van hun eerste album in 2001, genaamd ‘Tribal Roots’, kregen zij de kans op te treden in Barbados en de rest van het Caribische gebied. Hierna speelden zij ook in andere delen van de wereld. Momenteel verblijven de leden van de band in Amsterdam. Tribal Roots bestaat uit: Bradley Florent - lead gitaar, Brian Yarde – basgitaar, David Kirton – drums en Junior Morgan - lead zang.”

Vooral het zinnetje ‘Hierna speelden zij ook in andere delen van de wereld’, deed mij een wenkbrauw fronsen. We hebben het hier dus over een band die al bekend is met het fenomeen ‘wereldtournee’. Opmerkelijk is dat over de band Tribal Roots, een band die zich dus al op het mondiale muzikale platform heeft geprofileerd, weinig of haast niets te vinden is. Ja, ze hebben een eigen website: www.tribalroots.net. Echter, deze website is al maanden under construction. Het lijkt mij een vreemde zaak dat als je net de Amsterdamse popprijs hebt gewonnen geen bruikbare internetsite met de hoogst noodzakelijke informatie online hebt. Zeker gezien het feit dat het winnen van de Amsterdamse Popprijs ontzettend veel exposure oplevert, tenminste als ik de GRAP moet geloven.

Aangezien ik dit zaakje niet vertrouwde, besloot ik mijn recherchetalenten in de strijd te gooien. Wat blijkt: Tribal Roots heeft al een platencontract en een distributiedeal op haar naam staan. Dat verklaart wellicht ook waarom zij al in ‘andere delen’ van de wereld hebben gespeeld. Tot een grote wereld doorbraak is het nog niet gekomen en misschien heeft dat Tribal Roots ook doen besluiten om naar Europa te komen. Maar eerst moesten ze fort Europa nog in zien te komen. De leden van Tribal Roots hebben het - naar alle waarschijnlijkheid - in Barbados na een warm, zinderend en bijna erotisch concert, aangelegd met een stel geile vrijgezelle vrouwen uit Amsterdam. Van het een kwam het ander en de weg naar Amsterdam lag open. In een van de spaarzame stukjes die op het internet over Tribal Roots op het internet te vinden zijn, een stukje in het kader van de Amsterdamse popprijs 2005, doet de zanger de volgende opmerkelijke uitspraak: ‘Amsterdam is een bekende wereldstad, bekend vanwege zijn vernieuwende entertainment industrie.’ Aha. Ik neem aan dat de zanger ook de GRAP rekent tot een onderdeel van de vernieuwende entertainmentindustrie in Amsterdam. Toch jammer dat deze getalenteerde zanger een volstrek onrealistische beeld van de entertainmentindustrie, zoals hij het zelf noemt, in Amsterdam heeft. Had hij een realistischer beeld gehad, dan was hij zeker met zijn bandgenoten in Barbados gebleven. Of, had hij zich met zijn band ergens anders gevestigd, zolang het maar niet Amsterdam was.

Maar waarom denkt Tribal Roots dat Amsterdam de plaats is die er voor kan zorgen dat hun carriËre een nieuwe impuls krijgt? Daar zijn de vrouwen van de bandleden en de GRAP debet aan. Eenmaal neergestreken in Amsterdam is een van de vrouwen van de bandleden natuurlijk op internet gaan kijken wat de mannen muzikanten voor een muzikale mogelijkheden in Amsterdam hadden. Want tja, naast het volgen van een inburgeringcursus, het bijkomen van de enorme cultuurshock, en het invullen van een hoop papieren van en voor de IND, moesten ze toch ook aan de slag met hun muziek. Op Google toetste zij de woorden bands, popmuziek en Amsterdam in. Enter. De site van de GRAP was het derde zoekresultaat. Een paar klikken later was Tribal Roots opgegeven voor de Amsterdamse popprijs 2005. Wist zij veel dat ze gewoon een aantal goede boekingsbureau’s had moeten bellen. De GRAP had na de aanmelding van Tribal Roots natuurlijk ook beter haar huiswerk moeten doen. Een band als Tribal Roots is geen geschikte kandidaat voor de Amsterdamse Popprijs. Daar horen ze niet thuis. Die moeten via andere kanalen hier voet aan de bodem zien te krijgen. En gezien hun verleden hoeft dat niet eens zo moeilijk te zijn. De GRAP behoort dat toch te weten en had daarin de druk formulieren invullende en Nederlands spreken lerende mannen met de daarbijbehorende autochtone niets van bandjes wetende vrouwen ook moeten adviseren. Maar de GRAP lijdt ook aan de eeuwige zucht naar erkenning als organisatie die wel degelijk een band kan lanceren die het gaat maken. Het is ze alleen nog nooit gelukt. Ja, dan ga je rare, geforceerde dingen doen. In dit geval was het mooi meegenomen dat Tribal Roots al zelf een aardige staat van dienst had opgebouwd. Tenminste: dat dacht de GRAP. Zonder al te veel inspanning zou de GRAP met Tribal Roots als winnaar van de Amsterdamse Popprijs 2005 zichzelf op de borst kunnen kloppen. Zo van: kijk ons eens een neus voor talent hebben. En van: door ons krijgen ze mogelijkheid om echt door te breken. Het paradoxale is dat Tribal Roots na het winnen van de Amsterdamse popprijs minder mogelijkheden zal krijgen om hier datgene te doen waarvoor ze zijn gekomen. Door de GRAP zijn ze ongeloofwaardig geworden, want de GRAP doet al jaren niet meer wat zij moet doen. Het adagium van de GRAP lijkt steeds meer te worden: Fuck de Amsterdamse bands. Waar zijn deze provincialen zeik- en zeurmensen eigenlijk mee bezig? Met verkwisting van Amsterdams subsidiegeld, terwijl er ondertussen stevig wordt gelurkt aan jointjes en blikjes bier worden weggedronken op kosten van de zaak. Ja, en af en toe wordt er een pak flyers voor behoorlijke non-evenementen, vooral voor bands van buiten Amsterdam, in duizenden enveloppen geflikkerd en verstuurd. Daarmee ondermijnt de GRAP ook nog de muzikale mogelijkheden van de bosindianen in het Amazonegebied. Want voor dat pak papier is een pittig stukje regenwoud gekapt. En het is algemeen bekend dat de bosindianen in het Amazonegebied er niet van houden om te musiceren op kale vlaktes. De mensen van de GRAP zouden door alle leden van alle Amsterdamse bandjes zonder enige podiumervaring, die in plaats van Tribal Roots hadden kunnen spelen op de Amsterdamse Popprijs 2005, eens stevig in hun kont moeten worden genomen. Gewoon, voor de grap.