Headlines via Kicking The Habit

Kijk aan: zo leren we niuew album Kveikur van IJslanders Sigur R

METZEn daar was weer een nieuwe trailer van het Duitse Haldern Pop. Na iets meer dan 2 minuten tellen we twaalf nieuwe namen voor het langzaam uitdijende programma. Vandaag toegevoegd: METZ,

Vanwege de absurde rotvaart waarmee de garage-weirdos cq. -helden van Thee Oh Sees uit San Francisco hun platen uitbrengen (met liefst twee stuks in 2011), wil er wel eens een wat minder exemplaar tussendoor glippen. Welja, Putrifiers II van vorig jaar was nog steeds een onderhoudende plaat, daar niet van, maar toch ook wat braaf voor Thee Oh Sees-begrippen. Met vooral te weinig van de prettig gestoorde manie met ADHD-trekjes die deze band zo onweerstaanbaar

Sinds de release van het prachtige en wat dieper gravende tweede album {Awayland} hoef je gelukkig niet te veel moeite te doen om Villagers in het wild te kunnen zien. De band van Conor O'Brien geeft komende week weer enkele optredens in Nederland, onder meer in het oosten des lands, op woensdag 1 mei in de Metropool in Hengelo. Voor dit optreden mogen we 2x2 vrijkaartjes verloten onder iedereen die ons antwoord kan geven op de volgende vraag...- Wat heeft de naakte man op het toilet in 'Earthly Pleasures' in zijn mond?rnStuur het juiste antwoord naar prijsvraag@kickingthehabit.nl, o.v.v. Villagers. Gelukkige prijswinnaars kunnen woensdagmorgen een persoonlijk mailtje in hun inbox verwachten.

Achter de pakkende naam East India Youth gaat de jonge muzikant en producer William Doyle

Zo lees je dat voormalig frontman Daniel Blumberg Yuck heeft verlaten terwijl de band werkt aan een volgende album, zo is er zijn nieuwe soloproject onder de naam Hebronix. Inderdaad: Blumberg laat er geen gras over groeien. Hoewel dit eerste liedje Unreal dan wel behoorlijk laidback en quirky klinkt, terwijl hij herhaaldelijk "I feel so unreal" zingt. Heeft zijn vertrek dan toch indruk gemaakt? Minder energiek dan zijn vorige band dus, maar nog steeds lekker fuzzy, dat wel.Het debuut van Hebronix - eveneens Unreal geheten - verschijnt op 8 juli via ATP Recordings en werd geproduceerd door voormalig Royal Trux-bandlid Neil Hagerty. Beluister de titeltrack via de link hieronder.

Ora et Labora? Dat is Latijn voor 'bidden en werken', zo weet iedereen die vroeger goed oplette op het gymnasium. En het is nu ook de nieuwe naam van het duo dat voor kort nog als Jesus Dieleman door het leven ging, bestaande uit Zeeuwse singer-songwriter Broeder Dieleman en muzikant/producer Pim van de Werken. Meer folk- en bluesliederen volgens een christelijke leer dus? Neen: bij Ora et Labora draait het volledig om vervreemdende geluidscollages met fulminerende dominees, orgels, psalmgezang, kerkklokken en veldopnames uit de natuur, 'naast het Woord de enige plek waar volgens de Heidelbergse catechismus God zich openbaart.'

...Trail Of DeadHet nieuwe festival

Pech voor iedereen die zich erop had verheugd shoegazelegendes My Bloody Valentine

Unknown Mortal OrchestraEen dag om flink naar uit te kijken, met vooraf al het gevoel dat je onvermijdelijk toch ook een hoop moois moet gaan missen op Le Guess Who? May Day. En jawel: met het blokkenschema dat nu online is verschenen zijn er lastige keuzes te maken. Hoe kan het ook anders met zo'n programma. Wordt het Mount Eerie of Merchandise? The Haxan Cloak in EKKO, Mikal Cronin in Tivoli de Helling of toch de ruim een uur durende show van Deerhunter aan de Oudegracht? Dat en nog veel meer allemaal op

Een zesde album van lofi-powerpopband The Thermals, zaten we daar nog op te wachten? Toegeven, bij de aankondiging zelf ging het bloed nog bepaald niet sneller stromen, maar kijk aan: een nieuw label voor de band uit Portland, Oregon (Saddle Creek) betekende ook blijkbaar echt een frisse, nieuwe start voor het trio. Vooruitgesnelde single Born To Kill barstte in de speeltijd van nog geen twee minuten weer van de energie waarmee The Thermals tien jaar terug voor het eerst om zich heen maaiden; voor je het wist stak de vuist alweer gebald in de lucht. En nu heel Desperate Ground er is, zijn het matige Now We Can See (2009) en het ronduit futloze Personal Life (2010) spontaan vergeven.Want eindelijk vlammen frontman Hutch Harris en zijn band op de beste momenten weer als vanouds. De sound van drums, bas en gitaar is hier niet t

Maar natuurlijk kan de 'glam' in Be Glamorous voor niks anders staan dan onvervalste seventies glamrock m

Dat is alweer het tweede nummer van Baths' nieuwe album Obsidian. Noemden we Miasma Sky al een prettig rustgevend liedje, dit Ironworks overtreft die omschrijving nog eens zonder problemen. Hij zit vol nostalgisch piano- en vioolspel, licht stotterende beats en de troostende zang van Will Wiesenfeld. Wauw. Zo elegant hoorden we Baths volgens mij nog niet eerder. Hoe dan ook: dit is schitterend. Niets minder.Obsidian verschijnt op 28 mei via Anticon.

Na het vorig jaar verschenen tweede album Nocturne van Wild Nothing, komt de band in mei alweer met de opvolger in de vorm van de Empty Estate EP, uiteraard via platenlabel Captured Tracks. Het album werd geproduceerd door Al Carlson (Clinic, Yeasayer), dus misschien komt het daardoor dat eerste voorproefje A Dancing Shell wat elektronischer klinkt. Wild Nothing verkent duidelijk zijn jaren '80 synthpop-kant - ook door de clip die het nummer vergezeld -, gelukkig wel weer in een uiterst relaxt liedje.Empty Estate bevat zeven liedjes, met bandleider Jack Tatum "exploring new sounds, new instruments and a new voice for Wild Nothing." Dat is te horen. Op de een of andere manier doet A Dancing Shell ook wel iets denken aan de elektronische softpop van

De kans is groot dat je hem niet in handen hebt kunnen krijgen tijdens Record Store Day: de gezamenlijke 12" van Brian Eno, Nicolas Jaar en Grizzly Bear. En dus gaan we nog maar even door met het posten van muziek die die dag uitkwam, want deze remix door Nicolas Jaar van Grizzly Bear's Sleeping Ute is behoorlijk de moeite waard. Het lied wordt uitgerekt tot bijna acht minuten vol onderhuidse en ingehouden spanning, waarin de zang en het kenmerkende gitaarpartijtje - hier in verknipte versie - je enige aanknopingspunten zijn.Rustig pianospel en tokkelende akoestische gitaren zorgen verder voor een heerlijke sfeer in de track. Als tegen het eind de Grizzly Bear-hook steeds harder wordt ingezet, denk je dat de uitbarsting komt, maar niets is minder waar.