Sfeerverslag Nirwana Tuinfeest 2010

Dat 'groter' niet altijd 'beter' hoeft te betekenen, bewijst Nirwana Tuinfeest ook dit jaar weer. De 35e editie van het Lieropse feest is er eentje voor de boeken. Een legendarische editie die naast de grote internationale namen zoals Sepultura, Sick Of It All, Ill Niño, Monster Magnet en GWAR vooral ook veel Nederlands talent ten tonele bracht.

Het festival kenmerkt zich, naast een internationale camping (met Duitsers, Belgen en ook mensen uit Spanje en Italië), ook door het ontbreken van strakke regelgeving, veel relaxt personeel en vrolijke vrijwilligers. De prijzen zijn “schandalig laag” zoals een bezoeker riep; 50 euro voor 3 dagen feest en muntjes van slechts €1,80 (voor een volle bierbeker van 33 cl). De camping kost éénmalig €7,50 voor het hele weekend en daarvoor heb je dan ook douches met warm water, schoongemaakte toiletten die doorgespoeld kunnen worden en een sfeer die onvergetelijk is.

Primeur dit jaar voor de houders van een weekendticket waren de stoffen polsbandjes. Het groen met zwarte item is nú al een gewild object voor de liefhebbers en velen dragen hem dan ook nog trots.

Vrijdag 20 augustus
Opener dit jaar is Sleazy Dreams, winnaar van het Eurosjopper festival. Zij mochten ook hier hun beste poot voorzetten en dat werd dan ook goed ontvangen. Afgelopen maart kwam hun debuutalbum uit en laat zich het beste omschrijven als ouderwetse hardrock en een vleugje dansbare punkrock.
Sepultura volgt daarna en overdondert met kracht en overtuiging en bewijst zichzelf tegenover het aangegroeide publiek. Ill Niño trekt de jongeren naar voren toe, maar bij Sick Of It All is het feesten en pitten voor alle leeftijden. Het Tuinfeest is overduidelijk opgewarmd en dan moet de vrijdag nog worden afgesloten met Monster Magnet.

's Nachts is het redelijk rustig maar zéker niet minder sfeervol toeven op de camping. Hier en daar een meegebracht aggregaat met een stereo installatie, wat bankstellen en stoelen, véél kratten met bier en gezellige gesprekken met je buren volop. Maar onvergetelijk is de campinghit van dit jaar 'Maag Ik Hier Rooke' van de WC Experience.

Zaterdag 21 augustus
De zaterdag begint vrolijk met Dee Dee York. Moeiteloos speelt zij haar repertoire af met band. Vervolgens speelt Destine en hier springen direct de vlammen vanaf. Beide bands zijn voornamelijk aantrekkelijk bij het jongere publiek, maar het rockwerk van Destine laat ook de oudere bezoeker zich ja-knikkend welgevallen. Bertolf volgt en overtuigt meteen want het terrein voor het podium begint snel vol te stromen. The Slackers maken het feest helemaal compleet en de vrolijke gekte is besmettelijk te noemen. Dan volgt GWAR. Een uur lang naait de duivel mensen in de reet, worden er ledematen afgezaagd, vlees van de botten gerukt en duizenden liters met nepbloed en pus over het publiek gespoten. Gore metal zoals we het graag zien! Het duurt ongeveer 3 á 4 dagen voor de troep uit je kleren en van je lijf is.

Terwijl er extra douches worden geopend omdat er pakhembeet 300 mensen moeten douchen, staan de Gotcha! All Stars op het podium om het overige publiek in goede stemming te houden en dat lukt deze feestband dan ook met gemak. Gedoucht en wel pakken we Moke ook mee onder het genot van een glas bier en alle remmen gaan los bij de Mad Caddies. Feest volop, overal wordt gedanst, gelachen en gedronken.

Zondag 22 augustus
Vandaag is het tribute band dag en mogen de Def Americans beginnen. Origineel gekleed en met zangeres mogen we nummers van de ´man in black´, de grote Johnny Cash aanhoren. De show en sfeer zijn goed te noemen. Dan volgt BrooT. Jos van der Horst zet een griezelig authentieke Herman Brood neer, qua stijl, looks en zang. Herman Brood leeft! Aangekleed met Bombita´s (nu weten we wie Bom en wie Bita is) en vergezeld van een nog in origineel staat verkerende gitarist die vroeger ook met Herman heeft opgetreden, loopt er nummer na nummer de koude rillingen over het lijf van bewondering. Mán, wat is dit goed! Halverwege wordt er door schilder Herman Joop een schilderij aan Broot overhandigd wat spontaan met applaus wordt ontvangen. Na alle bekende songs komt daar 'My Way' en links en rechts wordt het bezoekers te veel en lopen er tranen van emotie.

The Superunknown vervolgen deze zondag, die na Broot plots verandert in een erg natte dag. De Kings Of Lyon (Kings Of Leon) geven een act de precense, waarna de Four Fighters (Foo Fighters) aan de beurt zijn. Het begin is wat rommelig, maar ze eindigen spetterend met veel spektakel en daverend applaus. The Fillers (The Killers) komen met een geheel aangekleed podium en geven een strak gezette show wat vooral het popliefhebbend publiek aantrekt. De avond sluit af met Coldplace (Coldplay) en die hebben al te horen gekregen dat ze iets té authentiek klinken, wat alleen maar als compliment kan worden opgevat. Een intiem podium met zeer ontspannen bandleden en een spektakel met uithalen van heb ik jou daar. Vlammend en zuiver, vergeet je dat je naar een coverband luistert. Het publiek gaat er helemaal in mee op.

Deze 35e editie was spectaculair te noemen. Het geheel verliep vlekkeloos en de sfeer onder bezoekers en met bands en medewerkers was haast vanzelfsprekend uitstekend te noemen. Volgend jaar is Nirwana Tuinfeest op 12, 13 en 14 augustus, zet het vast in je agenda. En nu voor de 4e keer m'n kleren wassen...