Doe Maar

In 1980 klopt Henny's oude maatje Ernst bij hem aan. Ernst had een nieuw bandje, Doe Maar, maar de toenmalige bassist Piet Dekker hield er mee op en ze hadden iemand nodig die bij de nog openstaande optredens wilde bassen. Henny weigert. Joost Belinfante neemt de taak als bassist bij Doe Maar dan tijdelijk over, ook al heeft hij nog nooit een bas aangeraakt. Later dat jaar klopt Ernst weer aan bij Henny. De optredens waren afgewerkt, maar hij vond het eigenlijk toch zonde om met Doe Maar... Meer »

In 1980 klopt Henny's oude maatje Ernst bij hem aan. Ernst had een nieuw bandje, Doe Maar, maar de toenmalige bassist Piet Dekker hield er mee op en ze hadden iemand nodig die bij de nog openstaande optredens wilde bassen. Henny weigert. Joost Belinfante neemt de taak als bassist bij Doe Maar dan tijdelijk over, ook al heeft hij nog nooit een bas aangeraakt. Later dat jaar klopt Ernst weer aan bij Henny. De optredens waren afgewerkt, maar hij vond het eigenlijk toch zonde om met Doe Maar te stoppen. Henny zit een beetje vast, thuis ging het ook niet zo goed, en hij wil iets doen waar hij zijn hart en ziel in kan steken. Hij zegt ja.

Doe Maar was reeds bezig met de opnames voor hun tweede album, en in allerijl speelt Henny de in eerste instantie door Joost ingespeelde baspartijen over. Ook schrijft hij in één dag drie nieuwe liedjes voor de plaat. Eén van die liedjes wordt de nieuwe single: Sinds 1 dag of 2. De single doet niets. Gevolg is dat ook de optredens steeds minder worden. Als dan ook de release van het album nog eens keer op keer uitgesteld wordt, trekt de band aan de bel. Ze eisen dat platenmaatschappij Telstar het album direct uitbrengt, of anders hebben ze geen band meer om de plaat te promoten. Telstar gaat overstag en begin 1981 verschijnt 'Skunk'. Op hetzelfde moment wordt de titel van de single, op aanraden van DJ Frits Spits, veranderd in '32 jaar' en het wordt zowaar alsnog een hit. Gevolg is dat ook het album redelijk verkoopt en het aantal optredens groeit.

De echte doorbraak komt echter in 1982 met het album 'Doris Day en andere stukken' en de single 'Doris Day'. Het album haalt de eerste plaats van de hitparade ook 'Skunk' bereikt alsnog diezelfde positie. Het aantal optredens stijgt met een noodgang en Doe Maar groeit uit tot de populairste Nederlandse groep ooit. Ze spelen op Pinkpop en hebben twee nummer één hits vlak achter elkaar, 'De bom' en 'Pa'. Het album '4US' uit 1983 is platina nog voordat het in de schappen van de winkels ligt. De roem heeft echter ook een keerzijde. Normaal op straat lopen is er niet meer bij, een privé-leven is onmogelijk, bonafide handelaren proberen munt te slaan uit het succes en de kranten schrijven de grootste onzin-verhalen over de groep. Doe Maar heeft er geen zin meer in en last een publiciteitsstop in. Als dat echter niet het gewenste effect heeft besluit de groep begin 1984, middenin de opnames voor een nieuwe plaat, om het bijltje er bij neer te gooien. Een groot afscheidsconcert in de Maaspoort in Den Bosch markeert het einde van Doe Maar.

Op 1 november 1999 maken de vier leden van Doe Maar bekend dat ze nog één keer bij elkaar komen voor een groots opgezette reunie. Aanleiding is o.a. het zeer succesvolle optreden van Bløf in de Marlboro Flashback-serie, waarin ze nummer van Doe Maar speelden. In april 2000 worden zestien uitverkochte concerten gegeven in Ahoy in Rotterdam en verschijnt de nieuwe cd 'Klaar'. De cd laat een Doe Maar horen dat volwassener is geworden zonder de oorspronkelijk roots te zijn vergeten. De reunie is eenmalig, van de concerten verschijnt nog een live-cd en dan is het klaar. « Minder