Harry Merry

Ik ben op 15 November 1971 geboren in Rotterdam-west. Mijn tante had een café in Delft daar stond ik toen ik 5 jaar was vaak op een stoel naar wat er binnenin de Jukebox gebeurde te kijken. Ik was gebiologeerd door het constant roteren van de singles in de jukebox met hun in vele kleuren uitgevoerde labels. Je weet hoe het was in de zeventigerjaren... Mijn favorieten waren van het Apple label, Pye records (vooral de donker roze) en CBS (de oranje, niet die lelijke latere labels).... Meer »

Ik ben op 15 November 1971 geboren in Rotterdam-west. Mijn tante had een café in Delft daar stond ik toen ik 5 jaar was vaak op een stoel naar wat er binnenin de Jukebox gebeurde te kijken. Ik was gebiologeerd door het constant roteren van de singles in de jukebox met hun in vele kleuren uitgevoerde labels. Je weet hoe het was in de zeventigerjaren... Mijn favorieten waren van het Apple label, Pye records (vooral de donker roze) en CBS (de oranje, niet die lelijke latere labels). Zodoende heb ik altijd het Pye records label in m'n gedachte zodra ik een nummer van Mungo Jerry hoor.Thuis kochten mijn ouders een kleine platenspeler met singles voor me die me vele uren plezierig tijdverdrijf hebben bezorgd. Een paar jaar later begon ik met piano spelen. Mijn broer kreeg de 'the beatles greatest' LP te pakken op het duits/nederlandse Odeon label, (in het buitenland is deze LP intussen een duur collectors item geworden, maar hier kun je hem nog steeds voor 5 euro kopen. Het is nog steeds mijn favoriete Beatles plaat). Ook dankzij mijn broer kwam ik in contact met de films van Walt Disney wiens animaties we met het hele gezin bekeken met een super 8 projector op de muur gericht. Ja, dit waren de gelukkigste dagen van mijn leven waarin ik werkelijk alles wat ik voorgeschoteld kreeg absorbeerde.

In 1979 verhuisden we naar Rotterdam-Noord waar ik mijn eerste piano lessen kreeg. Ik begon ook platen te verzamelen die ik van mijn zakgeld kocht. Laat tachtiger jaren ontdekte ik alle grote britse groepen uit de sixties en ik las veel boeken over de swinging londen scène in Carnaby street met soundtracks en alles over de toenmalige mode.In de negentiger jaren, na jaren van pianolessen besloot ik dat de tijd rijp was om zelf te gaan componeren. De interesse daarin werd opgewekt door de groepen en artiesten in de Rock 'n roll tijd die ik bewonderde. Ik was vooral onder de indruk van de manier dat artiesten uit die tijd net zolang aan hun muziek schaafden totdat ze tevreden konden luisteren naar een song die meerdere lagen bevatte. Mijn eerste pogingen klonken verschrikkelijk aangezien ik nog niet bekend was met muziek structuren en toonladders. Maar ik heb ze nog op cassettes staan en wie weet worden ze ooit nog uitgebracht-Ja, ja we moeten allemaal ergens beginnen zou ik maar zeggen. Sinds die begindagen was ik erop gebrand mijn muziek ten gehore te brengen aan grote scharen luisteraars, maar zolang ik zelf nog niet tevreden was wilde ik er niet aan beginnen. Daarom bleef ik experimenteren en evolueren. Ja, beste lezers door de jaren heen ontdekte ik de verschillende manieren om een goed geproportioneerde song te maken, en ontwikkelde ik mijn eigen manier op songs op papier te zetten. Nu was ik er klaar voor!De genres die ik me eigen heb gemaakt op mijn Roland Keyboard zijn Rock 'n Roll, Rhythm & Blues, Schlagers, Latino, Franse Chansons, levensliederen en sinds kort ook Sloveense pop en Servische turbo folk. Charles Dickens geeft mij ook inspiratie. Ik ben nu "the old curiosity shop" aan het lezen nadat ik al "the Pickwick papers", "little Dorrit", en "a tale of two cities" had doorgeploegd. En platen? Te veel om op te noemen zo langzamerhand...

Om mezelf rhytmisch te begeleiden gebruik ik vooraf opgenomen drums die ik save en download van diskettes. Wat de muziek betreft ben ik even vaak beïnvloed door klassieke componisten als Mozart, Beethoven, Wagner, Mahler en Sibelius, vooral de concert registraties met Von Karajan als dirigent. Zodoende was de BBC documentaire "Ghosts Of The Past - The Making Of The Liverpool Oratorio" natuurlijk erg leerzaam voor me. Ik hoop voor mijn 40e een opera te schrijven. In Oktober 1996 had ik mijn nerveuze eerste optreden gedurende het singer songwriter festival in Rotown te Rotterdam, waar ik tot mijn eigen verbazing de finale haalde. Ik was doodsbang, geloof me! Maar gelukkig was het optreden een succes en ging alles goed. Daarna speelde ik in Rotterdam, Utrecht, Den Haag, Breda, Tilburg, Hamburg, Stuttgart, Berlijn, Hannover, Londen, Liverpool, Salissbury, Ljubljana, Postoina, Rome, Triest, Zagreb, Parijs en uiteindelijk deed ik in 2004 een tournee door de USA die me in Californië, Texas en Louisiana bracht. Dat alles in de afgelopen vijf jaar, maar in deze tijd ontmoette en leerde ik meer mensen kennen dan in al die jaren daarvoor. Ik hoop dat ik zoveel mogelijk mensen kan blijven entertainen. Ik zou niet weten wat anders te doen.

Ik hoop dat mijn muziek u genoeg aanspreekt. Alles wat ik kan doen is garanderen dat ik een harde werker ben die altijd bezig is met nieuwe songs. Ik probeer mezelf en mijn optredens altijd op elk gebied te verbeteren. In deze showbussiness ben je nooit te jong of te oud om iets te leren en nieuwe tactieken te ontwikkelen. Het leerproces houd niet op me te verbazen; het zijn altijd stappen naar iets hogers dan wat eerder bereikt werd. Wie weet levert het zelfs ooit nog wat voor me op, wie weet? Maar inmiddels heb ik al behoorlijk wat fans als ik zo vrij mag zijn dit zo zelf te stellen. Ik hoop u genoeg onder de indruk te hebben gebracht met alles wat ik van mezelf in deze bio heb onthuld. Wat ik nog te zeggen heb is "beoordeel het zelf" Harry Merry « Minder