Margriet Eshuijs

Margriet werd geboren in 1955 en was al op haar negende slaggitariste in de Bright Stars, het bandje van Henny Huisman. Twee jaar later werd er een bandje opgericht, The Marileens. Margriet vroeg Henny om drummer te worden. Het bandje ging uit elkaar. Margriet nam orgel les en ontwikkelde zich tot multi instrumentaliste. Ze werd graag gevraagd door allerlei bandjes. Na de middelbare school ging ze naar de VL/VU om Engels en Nederlands te studeren. Twee jaar hield ze het vol, maar op haar... Meer »

Margriet werd geboren in 1955 en was al op haar negende slaggitariste in de Bright Stars, het bandje van Henny Huisman. Twee jaar later werd er een bandje opgericht, The Marileens. Margriet vroeg Henny om drummer te worden. Het bandje ging uit elkaar. Margriet nam orgel les en ontwikkelde zich tot multi instrumentaliste. Ze werd graag gevraagd door allerlei bandjes. Na de middelbare school ging ze naar de VL/VU om Engels en Nederlands te studeren. Twee jaar hield ze het vol, maar op haar 20ste was het gedaan met haar studie.

Margriet ging gitaar, orgel en piano spelen en zingen in een bandje. Ze noemden zich Lucifer. Lucifer werd al heel snel ontdekt door platenmaatschappij E.M.I.. Lucifer trad op in nachtclubs in Duitsland, op cruise schepen van de Holland Amerika Lijn en deed een tournee langs workingmen's clubs in Engeland. E.M.I bracht ondertussen de eerste single "Open book" uit, Bijna was het gedaan met de muzikale carrière van Margriet, als er niet dat ene mooie liedje op het repertoire had gestaan. "House for sale" kwam uit in 1975 . "House for sale" werd opgemerkt door Radio Veronica en tot alarmschijf gebombardeerd. "Scarlet Lady" de tweede single werd ook een hit en de Lp "As we are" was in een week tijd goud. Lucifer had de X-factor, deed aan overexposure en na anderhalf jaar was de hype voorbij.

Lucifer deed mee aan het Nationale Songfestival en bereikte een mooie 3de plaats met "Someone is waiting for you" een compositie van Margriet zelf. Het werd echter geen grote hit en langzaam maar zeker zette de platenmaatschappij Lucifer erg onder. Margriet solo was makkelijker in de markt te zetten. Er kwam uiteindelijk een nieuwe bezetting met Jan Pijnenburg ( drums) en Fred Berger ( gitarist). De Lp "Margriet" kwam uit met daarop "Selfpity" dat een bescheidde notering haalde. Lucifer was na 6 jaar opgebrand. In 1979 werd Margriet moeder en ging weer voorzichtig zingen in een lokaal bandje. Directeur Allan Davis bood haar ter plekke een platencontract aan. Tom Salisbury werd aangewezen als producer en dat bleek een goede move. Op "On the move again" kon Margriet voor het eerst alle registers open trekken. Ze won de persprijs op het Knokke festival en kreeg de Pall Mall Export prijs. Lex Bolderdijk (gitarist) vroeg Margriet, meteen na de toer, om een bandje te beginnen, Jan Hollestelle (bas), Ton op 't Hof (drums) en Peter Schön (keyboards). Na een jaar ploeteren van club naar club ging de Band de Wisseloord Studios in om de Lp "Right on time" op te nemen.

"Black Pearl" kwam uit in 1981 en werd een grote hit. De Lp "Right on time" en de single "Black Pearl" kregen beiden een Edison en de Band speelde met gemak een paar engelse hoofdacts, op het Parkpop festival in Den Haag, letterlijk naar huis. Er werd anderhalf jaar lang onafgebroken opgetreden in clubs, op festivals en ook de radio had de Eshuijs Band graag als gast in programma's zoals Countdown Café. Lex Bolderdijk verliet helaas de band. De druk om een opvolger te maken op "Right on time" was groot.

De lp "Eye to eye" werd door de Band met gastgitaristen gemaakt. De Band besloot eigenlijk vrij plotseling om te stoppen. Omdat het succes van "Black Pearl"niet werd geëvenaard werd de Band erg onder druk gezet. Margriet vond nieuwe muziekanten in Harry Hardholt ( gitaar) en Willem Ennes ( Keyboards) beiden ex Solution. Toen raakte Margriet haar platencontract kwijt. Vijf jaar toeren zonder plaat was te lang en met pijn in haar hart doekte ze haar bandje op.

Ze gaf les op het conservatorium in Leeuwarden en Alkmaar, deed solo optredens zichzelf begeleidend achter de vleugel en speelde in een Nijmeegs bandje, the Dream. De cd "Sometimes" kwam uit in 1991. Ze kreeg de Gouden Harp. 21 theaters gaven Margriet een kans en haar publiek kwam massaal naar de tournee Sometimes. Ze produceerde, met steun van Maarten Peters, de Cd "The wee small hours". De Cd kreeg een Edison nominatie en werd heel erg goed verkocht. "Shadow dancing" werd de derde Cd die ze opnam voor B.M.G.in 1996. David de Marez Oyens (basgitaar) kwam in de band spelen en er werd een eigen platenlabel, Beehive Records, opgericht door Maarten Peters.

Het eerste project was "Step into the light". Margriet werd geridderd in de Orde van Oranje Nassau voor haar verdiensten in de Nederlandse popmuziek. Het concept album "Time" werd gereleased in september 2001. Er werden 2 concert tournees gekoppeld aan de release. Co Vergouwen kwam de band versterken in 2003. 2004 werd het jaar van de voorbereidingen, het opnemen en produceren van de eerste dvd van Margriet. Maarten Peters nam de productie in handen. Intussen werden er 2 tournee's gespeeld. "In Concert"en "In Concert" unplugged. 2005 wordt het jaar van Margriet Eshuijs. De dvd "In Concert" komt uit in maart (zie inleiding biografie en dvd informatie) en de tournee start 11 februari 2005. « Minder