E110

Tegen het weerzinwekkende witte schildersdoek der muzikale kunsten van drie rare kwasten werd eens een fles punk leeggespoten. De zwaartekracht gehoorzamend, bevlekte de natte massa het doek tot een vorm van enige waardigheid. Het was een voldoende, maar zonder kusje van de juf. Als de laatste bruine banaan in de schaal hing het meewarig en treurig aan de muur. Totdat, bij het krieken van de dageraad, drie stiekeme snaken met hun kleine penceeltjes grote klodders Ska, Funk, Jazz, Rock en niet... Meer »

Tegen het weerzinwekkende witte schildersdoek der muzikale kunsten van drie rare kwasten werd eens een fles punk leeggespoten. De zwaartekracht gehoorzamend, bevlekte de natte massa het doek tot een vorm van enige waardigheid. Het was een voldoende, maar zonder kusje van de juf. Als de laatste bruine banaan in de schaal hing het meewarig en treurig aan de muur. Totdat, bij het krieken van de dageraad, drie stiekeme snaken met hun kleine penceeltjes grote klodders Ska, Funk, Jazz, Rock en niet te vergeten wat Roll op kunstwerk kwakten. Bij de ontdekking schreeuwden onthutste mensen opgewonden door elkaar: ‘Wat is er met de punk gebeurd? Dit is geen punk meer! Dit is als een haan zonder kam! Dit is postpunk!’. Het object riep bij sommigen braakneigingen op, anderen kregen angstaanvallen of zelfs hyperactiviteitstoornissen. Zodoende kreeg de energieke kleurenkakofonie vanaf die dag de toepasselijke naam van de oranjegele voedingskleurstof met dezelfde bijwerkingen: E110.
Bij de ontdekking schreeuwden onthutste mensen opgewonden door elkaar: ‘Wat is er met de punk gebeurd? Dit is geen punk meer! Dit is als een haan zonder kam! Dit is flutpunk!’. Het object riep bij sommigen braakneigingen op, anderen kregen angstaanvallen of zelfs hyperactiviteitstoornissen.

Zodoende kreeg de energieke kleurenkakofonie vanaf die dag de toepasselijke naam van de oranjegele voedingskleurstof met dezelfde bijwerkingen: E110. « Minder