Flying Fortress

FLYING FORTRESS - BIOGRAFIE
Flying Fortress is de bijnaam van de Amerikaanse strategische bommenwerper B-17. Na haar eerste testvlucht werd dit vliegtuig door journalist Dick Williams in de pers omschreven als een Flying Fortress. Dit is de naam die ze de rest van haar leven officieel zou voeren.

HET ONTSTAAN
In 1935 wordt er opdracht gegeven om een strategische bommenwerper te ontwikkelen: een militair vliegtuig dat is ontworpen om gronddoelen op grote afstand aan te vallen. Boeing had... Meer »

FLYING FORTRESS - BIOGRAFIE
Flying Fortress is de bijnaam van de Amerikaanse strategische bommenwerper B-17. Na haar eerste testvlucht werd dit vliegtuig door journalist Dick Williams in de pers omschreven als een Flying Fortress. Dit is de naam die ze de rest van haar leven officieel zou voeren.

HET ONTSTAAN
In 1935 wordt er opdracht gegeven om een strategische bommenwerper te ontwikkelen: een militair vliegtuig dat is ontworpen om gronddoelen op grote afstand aan te vallen. Boeing had al ervaring met vliegtuigen geschikt voor lange afstand en nam deze opdracht aan: het viermotorige model 299, het prototype van de B-17, is geboren. Het duurde echter nog een aantal jaar voordat de eerste Flying Fortress dienst krijgt.

HET VLIEGTUIG
Flying Fortress was tijdens WOII dé standaard bommenwerper bij de Amerikaanse luchtmacht en werd voortdurend aangepast door de ontwikkeling van de gevechtsomstandigheden. Ze was enorm groot voor haar tijd. Met een lengte van ruim 22m, een hoogte van bijna 6m en een spanwijdte van ruim 31m behoorde ze tot de reuzen van die tijd. Ondanks deze omvang kon ze tot een hoogte van 12.500m klimmen. Dit betekende wel dat de bemanning niet alleen dikke kledij tegen de kou moest dragen, maar ook zuurstofmaskers door de ijle lucht.

Verder had ze een prachtige stroomlijn die onderbroken werd door vier uitstulpingen die in totaal 13 beweegbare machinegeweren konden herbergen. De 10-koppige bemanning van Flying Fortress bestond uit: een piloot, co-piloot, navigator, radio-operator en meerdere boordschutters. Vanuit 6 posities waren mitrailleurs op de vijand gericht. Hiernaast voerde ze ook 2.000kg aan bommen mee. Kortom, Flying Fortress was tot het tandvlees bewapend met vuurkracht!

Naast deze vuurkracht beschilderde de bemanning de romp met teksten en een mooie, al dan niet schaars geklede, dame. Deze "nose-art" diende zowel voor de bemanning zelf, als ook ter afleiding van de vijand.
Flying Fortress was een gigantisch sterk vliegtuig. Het is nog steeds een raadsel hoe ze vaak terugkeerden: Gaten in de vleugels en romp zo groot als een kleine auto, drie motoren in de brand en de staart of neus verdwenen was niet ongewoon. Men sprak dan ook van "limping home".

HET GEBRUIK
Door de vuurkracht was Flying Fortress de beste zelfverdedigende bommenwerper van dat moment. Toch ging er vaak een Flying Fortress verloren tijdens het overvliegen van vijandelijk gebied door het grondgeschut en de aanvallende vliegtuigen. Volgens piloten was dat zo hevig en dicht dat je over de zwarte ontploffingen van granaten heen kon lopen.

Als ze eenmaal bij het doel aangekomen was dan was het de taak voor de bommenrichter om de bommen te gooien. Hij mocht dit alleen als er goed zicht was en hij zeker was het doel te raken. Zo niet, dan moesten ze omkeren en een nieuwe aanloop maken. "BOMBS AWAY" was de kreet waar iedereen op zat te wachten!


Piloot: Matthijs Snijders
Navigator: Remco Cornelissen
Bommenwerper: Stijn Mertens
Schutter: Maarten Jas « Minder