Krezip is weer Krezip. Met het nieuwe album Plug It In is de jeugdigheid in één klap terug in het geluidsbeeld. Niet dat het vorige album What Are You Waiting For nou zo slecht was, verre van zelfs. Maar draai ze maar eens na elkaar en je hoort het verschil onmiddellijk. Krezip klinkt weer jong en fris, exact hetgeen waarom ze ooit zo juichend werden binnengehaald. Daarbij heeft de band de aansluiting met de muzikale trend hervonden. De jaren '80 die zo nadrukkelijk terug...
Meer »
Krezip is weer Krezip. Met het nieuwe album Plug It In is de jeugdigheid in één klap terug in het geluidsbeeld. Niet dat het vorige album What Are You Waiting For nou zo slecht was, verre van zelfs. Maar draai ze maar eens na elkaar en je hoort het verschil onmiddellijk. Krezip klinkt weer jong en fris, exact hetgeen waarom ze ooit zo juichend werden binnengehaald. Daarbij heeft de band de aansluiting met de muzikale trend hervonden. De jaren '80 die zo nadrukkelijk terug zijn in veel Britse en Amerikaanse producties zijn hoorbaar opgepikt door Krezip, dat klinkt als een band hongerig naar eerherstel in de artistieke frontlinie van de Nederlandse popmuziek. Zet de stereo of iPod maar aan en Plug It In.
Plug It In is alweer het vierde album van Krezip dat zó jong begon rond de eeuwwisseling, dat ze zelfs nu zeven jaar later nog steeds tot de jonge bands van het land gerekend mogen worden. Waarin schuilt hem nu precies het verschil met voorganger What Are You Waiting For uit 2005. Frontvrouw Jacqueline Govaert aarzelt er geen moment over. 'Het proces nu was heel anders. Ik wist dit keer precies wat ik wilde. Ik heb echt nog nooit zo relaxed aan nieuwe nummers geschreven als deze keer. En dat hoor je terug in het resultaat,' zegt ze.
De vorige keer ging Jacqueline als schrijfster in LA in de slag met internationaal erkende ervaren broodschrijvers The Wizards of Oz, het Australische stel Liz Hooper en Andrew Bojanovic, die ook nog eens de productie van het album ter hand namen. Ditmaal vormden jonge Zweden haar schrijvers- en productieklankbord. En óf dat verschil te horen valt (MOR vs trend)! Of je moet zo doof zijn als de spreekwoordelijke kwartel. Zweden worden altijd een beetje oneerbiedig de 'Japanners van Europa' genoemd. Daarmee wordt bedoeld dat ze als geen ander situaties kunnen nabootsen en sferen kunnen oproepen. De Zweden hebben het talent om als geen ander de internationale trends aan te voelen en daar naar te handelen. Luister maar naar Krezip. Plug It In, en iedereen kan het horen. Dit klinkt als van deze tijd.
Wie zijn die Zweden dan wel waar Krezip zich zo nadrukkelijk mee in laat? Allereerst heeft Jacqueline drie liedjes (Play This Game With Me, You're Wong en All My Life) geschreven met gitarist Felix Rodriguez en toetsenman Jesper Anderberg van de Zweedse pop band The Sounds, net as Krezip ook aangevoerd door een alle blikken vangende blonde zangeres. Mede door deze samenwerking is Krezip meer pop dan ooit – en dientengevolge dus aanmerkelijk minder rock. Gitaar is iets verder teruggedrukt in het bandgeluid, terwijl toetsen heel erg naar voren zijn gehaald. Toetsenvrouw Annelies Kuijsters heeft het drukker dan ooit met allerlei rare piepjes en bliepjes. Verder is er een discoachtige huppel door de achterdeur binnengeslopen, die in de verte herinnert aan Blondie uit de periode Atomic en Heart Of Glass. Ook de liedjes, die Jacqueline met Krezip-gitarist JP schreef, passen naadloos binnen dit profiel. Eerste single met de nogal dubbelzinnige titel Plug It In & Turn Me On is hiervan een goed voorbeeld. Zweedse producers Adel Dahdel en Peter Mansson hebben de 'nieuwe lijn' over de volle linie bewaakt tijdens de opnames in de beroemde Brusselse ICP Studio's.
De samenwerking uit het verleden met de Wizards is ook niet geheel stopgezet. Can't You Be Mine, met het haast schaamteloos van jaren tachtighit Sweet Dreams (Eurythmics) geleende synth-intro, is geschreven met hen. 'Weet je wat het is? Als je heun zegt wat je wilt hebben, dan zetten ze zonder problemen die pet op,' analyseert Jacqueline de track. 'Maar voor het volledige album werkten we nu liever met mensen die die pet altijd dragen. We wilden deze keer werken met mensen die wat meer bij ons pasten.' Met leeftijdgenoten dus. Door een stapje terug te doen, doet Krezip nu een paar stevige stappen vooruit. Het volwassenwordingproces is gepaard gegaan met de herwonnen charme van weleer.
Waar kwam dat relaxte gevoel voor het nieuwe album vandaan? De tekst van het met JP geschreven Easy Way Out geeft een voorzichtige hint. 'Het geeft goed aan hoe ik er in ben gaan staan. Ik heb m'n focus verlegd, ook in mijn dagelijkse leven,' onthult Jacqueline. 'Vroeger stond alles in het teken van Krezip. Dat gold zelfs binnen onze hele familie. Al heel jong waren we heel serieus bezig.' Jacqueline is in feite een typisch voorbeeld van 'growing up in public.' Die eeuwige prestatiedruk en dat hoge verwachtingspatroon houdt geen mens vol, zeker niet als men allemaal zo op elkaars lip zit. Op een gegeven moment dienen de veranderingen zich dan vanzelf aan. Jacqueline verhuisde van Tilburg naar Haarlem om samen te gaan wonen met haar vriend. 'Op een gegeven moment moesten we allemaal een beetje losweken van elkaar. Dat is het schrijven zeer ten goede gekomen. Ik voelde de vrijheid weer die ik ooit had bij het schrijven van de liedjes van ons eerste album.'
Jacqueline voelde ook geen druk meer om singles te schrijven. 'Singles ontstaan vanzelf als je er niet zo erg mee bezig bent. Plug It In & Turn Me On hebben JP en ik in één middag geschreven. Het is het lekkerst om een liedje te schrijven als je van tevoren weet wat het moet worden.' Een vrolijk up-tempo dansliedje met een simpele melodie, zo luidde de vooraf door het tweetal aan zichzelf opgelegde opdracht. 'En dan zijn de donderdag- en vrijdagmiddag ook nog eens het beste om nummers te schrijven,' geeft Jacqueline nog meer van het geheim prijs.
Het proces kan achteraf het best worden samengevat als 'vooraf goed weten wat je wilt.' Jacqueline beaamt dat: 'Je moet goed voorbereid zijn en niet gestresst, dan komt alles vanzelf goed.' Ook het fraai door Pascal Duval vormgegeven artwork van het album was al vooraf bedacht. We zien een bandopstelling in zwart-wit, met vooraan een in het roze uitgelichte Jacqueline. De neiging bestaat om meer achter zulke afbeeldingen te zoeken dan strikt noodzakelijk. Kijk maar naar Abbey Road van The Beatles waar ook een hele aparte uitleg aangegeven wordt. Is Krezip nog wel een band? Of is het 'Jacqueline met band?' Dat roze vonden we gewoon mooi zo. En laten we eerlijk wezen; ben ik niet altijd de dominante figuur geweest dan?' stelt ze terecht de retorische vraag. 'We zijn zelfs meer band dan ooit. We zijn betere muzikanten geworden nu en hebben het hele album live ingespeeld. Daardoor leeft het ook meer.' Nee, Krezip is weer Krezip, zoals dit verhaal begon. En dat betekent ook dat de typische aanstekerballad weer terug is. Het waarlijk schitterende All My Life heeft alles van de I Would Stay van nu. Krezip is weer Krezip. De jeugd regeert weer.
« Minder
