Barrelhouse

Toen Barrelhouse eind 1973 werd opgericht als instrumentale groep onder de naam Barrelhouse Bailey's Blues & Boogie Band hadden de bandleden al flink wat jaren ervaring als muzikant. Barrelhouse Bailey was niemand minder dan Han van Dam. Het was zijn artiestennaam in de Oscar Benton Bluesband, waarin Jan Willem Sligting doorging voor Jay Walker. Ook de achternaam Laporte stamt uit de tijd met Oscar, want het is niet de eigenlijke achternaam van de broers Guus en John. De Oscar Benton...

Toen Barrelhouse eind 1973 werd opgericht als instrumentale groep onder de naam Barrelhouse Bailey's Blues & Boogie Band hadden de bandleden al flink wat jaren ervaring als muzikant. Barrelhouse Bailey was niemand minder dan Han van Dam. Het was zijn artiestennaam in de Oscar Benton Bluesband, waarin Jan Willem Sligting doorging voor Jay Walker. Ook de achternaam Laporte stamt uit de tijd met Oscar, want het is niet de eigenlijke achternaam van de broers Guus en John. De Oscar Benton Bluesband was, samen met Cuby & The Blizzards, vaandeldrager van de Nederlandse blues aan het einde van de jaren zestig en het begin van de jaren zeventig.

De samenwerking tussen Han en Jan Willem stamt al van daarvoor, toen zij aan het begin van de zestiger jaren deel uitmaakten van het vanuit Haarlem opererende Trio Han van Dam en later, de naar IJmuiden verwijzende Smoke Town Stompers. Guus, en later ook John, voegde zich pas bij hen in de Oscar Benton periode. Als gitarist, maar ook als bassist, een taak die hij  overnam van Jan Willem die tijdelijk drums speelde bij Oscar.

Na het uiteenvallen van de Oscar Benton Bluesband in 1973 ging de toenmalige drummer Art Bausch naar de groep Smyle, een Haags gezelschap met hitpotentie. Oscar ging samenwerken met Monica & The Voices of Freedom en verlegde zijn werkterrein naar voornamelijk Duitsland. In het bluescircuit werd door Han, Jan Willem en John, die gedrieën plannen hadden voor een nieuwe bluesband, een drummer gezocht. Met de hulp van boogiepianist André Valkering, goede bekende van Han, viel het oog op Bob Dros, in die tijd deel uitmakend van de hardrockgroep Head over Heels, de vernieuwde Frogs uit Castricum. Bob, oorspronkelijk in 1962 op Texel begonnen in The Typhoons, begeleidde André's boogies in de Sociëteit van het studentencomplex Uilenstede te Amstelveen, waar ze beiden woonden. Na een tip van André zagen ze hem aan het werk op een sessie in Castricum.

Na een bepaalde fill moet John hebben gezegd: "Dat is 'm." Maar met voornamelijk Beatles, Stones, en later Black Sabbath en Led Zeppelin als achtergrond werd het noodzakelijk geacht de nieuwe drummer bij te spijkeren op het gebied van de typische bluesritmes zoals de shuffle. Daarvoor kroop Jan Willem achter de drums om het voor te doen, en kreeg Bob tapes mee met daarop drummers als O.D.Paine, Fred Below en Mick Fleetwood, om daar maar eens goed naar te luisteren. Die inzet en dat enthousiasme was overigens koren op zijn molen. John: "Je hi-hat hoeft bij een shuffle niet altijd parallel te lopen aan de snare, Bob."
Guus maakte in de beginperiode geen deel uit van Barrelhouse: hij maakte het hoge Noorden van het land onveilig met zijn Snake.

De oorspronkelijk bezetting in november van het jaar 1973 bestond dus uit slechts vier man: Han-piano, Jan Willem-bas, John-gitaar en Bob-drums. Door het contact van Han met platenbaas Job Zomer van Munich Records vonden de eerste repetities plaats in een leegstaande villa in Herwijnen, een rustieke plek in het zuiden van het land, met uitzicht op de Waal. Later werd dat Provadja in Alkmaar. Als the Barrelhouse Baily's Blues & Boogie Band tourden de vier een korte tijd door Nederland met uitsluitend instrumentale nummers (zonder zang zou Han zeggen).

Om het gemis van een vocalist(e) te compenseren werd contact gezocht met blueszanger/gitarist Shakey Sam ( wijlen Simon Vlietstra) uit Franeker, die we regelmatig tegenkwamen op bluesfestivals. Simon fungeerde bij de eerste optredens in het voorjaar van 1974 als een soort voorprogramma, maar voegde zich na de pauze ook bij de band. Na de komst van Tineke Schoemaker in april kreeg zijn rol in het geheel steeds minder nadruk, en richtte hij uiteindelijk zijn eigen Shakey Sam Blues Band op. Tijdens een jamsessie in Bruintje Beer in Alkmaar, georganiseerd door Jan Hupkes, hoorden de oorspronkelijke Barrelhouse-leden Tineke voor het eerst zingen. Zoals vele anderen waren ook zij zeer onder de indruk.

Tineke begon begin jaren zeventig in Flat Country, blues natuurlijk, want dat was al erg vroeg haar passie, met de Blizzards, maar ook Oscar Benton Blues Band als haar idolen. Tineke was dan ook zeer verrast dat ze door de ex-Oscar Benton leden werd gevraagd om mee te doen. Op de eerste optredens met Barrelhouse (Mahogany Hall, Edam!) zong ze niet meer dan vijf á zes nummers mee. Met de ontdekking van Tineke kreeg de band zijn definitieve gestalte en zijn definitieve geluid.

Met de Akerslootse raakte de band snel op dreef, en de plannen voor een soloplaat van Han op voorstel van Job Zomer en Oldie Blues labelmanager Martin van Olderen werden omgesmeed tot een eerste elpee voor de band als geheel: "Barrelhouse" uit 1974. Het was de tijd dat de band aan elk optreden er twee overhield; de populariteit steeg snel en daardoor ook de inspiratie om eigen nummers te schrijven en vooral om te vernieuwen. De albums verschenen met tussenpozen van anderhalf jaar, en de band kreeg al snel de naam een der beste live-acts van het land te zijn: energiek, geölied en niet wars van invloeden buiten de pure blues. De band trok de aandacht van saxofonist Hans Dulfer, die jaren achter elkaar, regelmatig met bij de band op het podium stond, en die later een min of meer vast duo vormde met trompettist Jeff Reynolds. Hoogtepunten van de samenwerking zijn te beluisteren op"Beware" en  "Got to get Together", het album uit 1981. Paul Vielvoije uit Leiden maakte in deze periode enige maanden vast deel uit van de bezetting.

Maar waar gehakt wordt vallen spaanders: aan het eind van zeven vette jaren was niet te voorkomen dat Jan Willem de band verliet. Zijn plaats werd ingenomen door Hans Oldenburg uit Castricum, die later weer werd vervangen door Roscoe Stallworth uit Heemskerk.
Toen ook Tineke in 1984 de band verliet om met One-Two nieuwe wegen in te slaan heeft nog een aantal mensen de zang op zich genomen, zoals Karin Wielenga in 1986 en Theo Houtkoop in 1987. Maar de bekendste naam was toch die van Jony de Boer met wie de band nog een tweetal jaren na Tineke's vertrek optrad, enkele singles en zelfs nog een album opnam ("Every night in the Week", 1985).
Het bleek zonder Tineke en Jan Willem moeilijk geïnspireerd te blijven en van lieverlee brokkelde de motivatie af. Een laatste poging in de zomer van 1987 Oscar weer bij de band te betrekken leverde gemengde reakties op: na het eerste en enige optreden met hem in Bloemendaal werd besloten Barrelhouse op te heffen, en ieder zijns weegs te laten gaan. We pinkten een traantje weg, dat wel, maar keken toch met voldoening terug op vele productieve jaren (in zalen en op vinyl), en een grote schare trouw en enthousiast publiek.

Interlude 1987-1993

Guus, John en Han voegden zich kort na het optreden in Bloemendaal samen met drummer Jos van den Dries definitief bij Oscar Benton. Het betekende een nieuwe start van de band waarmee zij vóór Barrelhouse furore hadden gemaakt.
Bob haakte af en vond in 1988 een warm onthaal bij De Gigantjes.
Na een korte maar hevige periode met One-Two was Tineke inmiddels weer, meest met lokale  of gelegenheidsbands, in het bluescircuit terechtgekomen.
Jan Willem had de basgitaar ook niet aan de wilgen gehangen en startte met Chris Koenen, J.Polvliet, Paul Vielvoije en Lex 't Hart zijn Tilt Team al in 1981. In 1983 trad hij toe tot de Blues Bastards van Rinus Groeneveld met naast Rinus Han Bennink, Hans Dulfer, Cor Willemse, voornoemde Chris Koenen en Karin Wielenga.

Start van een tweede leven in 1993

In het begin van het jaar 1993 waren er nog geen tekenen van verandering. De Blues Bastards bestonden als zodanig niet meer en Jan Willem richtte zich op zijn werk bij Paradiso. De Oscar Benton Bluesband trok nog regelmatig de aandacht maar vernieuwde zich nauwelijks meer. De Gigantjes waren in dat jaar nog het meest actief: er was net een live-cd uitgebracht en de voorbereidingen voor de eerste theatertour waren in volle gang. Bij Tineke was er inmiddels een sterk verlangen gegroeid naar een permanente, professionele begeleidingsband
á la Barrelhouse. Toen zij medio 1993 het aanbod van O42 in Nijmegen kreeg haar "eigen band" voor het optreden daar samen te stellen, belde zij Han op om hem te vragen mee te doen en John en Guus ook uit te nodigen. Tijdens het gesprek ontstond bij haar spontaan het idee voor een herkansing van de hele band en beraamde zij samen met Han het initiatief tot hereniging. Er is in feite nooit gedacht de zaak bij elkaar te brengen voor dit ene optreden: van meet af aan is er gedacht aan een herstart van de bezetting die er altijd het meest toe deed, die in ieder bandlid het beste naar boven haalde: de oorspronkelijke bezetting van Tineke, Han, Jan Willem, John, Guus en Bob.

Bekeken: 23021×
Toegevoegd: wo 4 december 2002