Martin van de Vrugt

Martin van de Vrugt (Deventer, 1963) is meer dan een singer-songwriter alleen: sinds 1980 schrijft en speelt hij zijn eigen nummers, zich zelf begeleidend op de acoustische gitaar, banjo, mandoline en harmonica. Hij deelt regelmatig het podium met andere artiesten waaronder zangeres Mischa Lelieveld, Marijn Wijnands, Marten de Paepe, de engelse singer-songwriter Ian Britt , de Amerikaanse Karyn Oliver, Jessica Kilroy en Shane... Meer »

Martin van de Vrugt (Deventer, 1963) is meer dan een singer-songwriter alleen: sinds 1980 schrijft en speelt hij zijn eigen nummers, zich zelf begeleidend op de acoustische gitaar, banjo, mandoline en harmonica. Hij deelt regelmatig het podium met andere artiesten waaronder zangeres Mischa Lelieveld, Marijn Wijnands, Marten de Paepe, de engelse singer-songwriter Ian Britt , de Amerikaanse Karyn Oliver, Jessica Kilroy en Shane Alexander.
Geinspireerd door de "grote singer/songwriters" van de jaren zeventig maar ook de oude deltablues begon Martin in 1980 als straatmuzikant en werkte zich op naar vele kleine en grotere podia in Nederland en daarbuiten.
Zijn shows zijn afwisselend dynamisch en verstild, zijn liedjes ontroeren, niet in de allerlaatste plaats omdat Martin feiloos zijn visie op gevoelens over de wereld en zichzelf weet te vangen en weet om te zetten in mooie teksten en tijdloze muziek.

Martin is ook werkzaam als producer en heeft zijn eigen huisstudio waar hij als independent artist al enkele cd's opnam. Zijn cd 'Count the better days' die in 2006 uitkwam kreeg zeer goede recensies van o.a. de Country Gazette en de Backline. Het prachtige titelnummer 'Count the better days' werd door de Dutch Country Music Association uit honderden songs gekozen om Nederlandse country (en aanverwante) muziek te promoten in het buitenland en verscheen op een verzamelcd. In mei 2009 heeft Martin, samen met zijn "Friends" bassist Hennie van Lunteren en percussionist Alexander Klusman de cd 'Road to Rapture' uitgebracht. De eerste recensies die al snel volgden waren zo mogelijk nog jubelender als allen tevoren en ook de DCMA was er weer als de kippen bij om het titelnummer als opener op hun 2010 verzamelaar te zetten.
Hieruit zou geconstateerd kunnen worden dat Martin's muziek in het hokje 'country' gestopt moet worden. Niets is minder waar: zijn liedjes zijn niet onder een noemer te vangen en spreken een groot en divers publiek aan. « Minder