De Kift

De leden van de in 1988 opgerichte Kift zijn afkomstig uit punkgolven van de jaren tachtig. Uitgangspunt is muziek maken waarbij tekst gebruikt wordt in de eigen taal met het accent op verstaanbaarheid. Dit idee mondt in 1989 uit in de lp 'Yverzucht'. In 1992/1993 verlenen Kift-leden als acteur en muzikant hun medewerking aan de Mal-speelfilm 'Eddie Brains': een absurde detective-thriller waarbij de muziek live wordt uitgevoerd. Na het vertrek van Maarten ontleent De Kift... Meer »

De leden van de in 1988 opgerichte Kift zijn afkomstig uit punkgolven van de jaren tachtig. Uitgangspunt is muziek maken waarbij tekst gebruikt wordt in de eigen taal met het accent op verstaanbaarheid. Dit idee mondt in 1989 uit in de lp 'Yverzucht'. In 1992/1993 verlenen Kift-leden als acteur en muzikant hun medewerking aan de Mal-speelfilm 'Eddie Brains': een absurde detective-thriller waarbij de muziek live wordt uitgevoerd. Na het vertrek van Maarten ontleent De Kift haar teksten aan de literatuur. Werken van Wolfgang Borchert, E.M. Remarque en Jan Arends vormen de basis voor de cd 'Krankenhaus' (september 1993): een verzameling gecomprimeerde korte verhalen over gekte en oorlog, geschreven vanaf het ziekbed en door De Kift voorzien van passende klanken. In april 1995 presenteert De Kift de Duitstalige versie van 'Krankenhaus' in het Goethe Instituut (A'dam).

Het theatrale karakter van Kift-muziek vroeg om aankleding en decor. Dit leidt in 1996 tot Gaaphonger: een theaterstuk/cd met als uitgangspunt de overwintering van Willem Barentsz op Nova Zembla (1596).Met dit stuk werden naast een tour langs popzalen en theaters ook jeugdvoorstellingen gedaan. Daartussen zat de Morrelbarrel-tour (1998): een verhaal over een door een dubieus automerk gesponsorde geoliede rock-machine. Diepgaand contact tussen band en publiek tijdens deze concerten vormt een belangrijke inspiratiebron voor het maken van de nieuwste cd 'Vlaskoorts'. 'Vlaskoorts' is een verhaal van een volledig uit elkaar gevallen plattelandsgezin. In 2000 is in samenwerking met cineasten André van der Hout, Karen Mulder en Matte Mourik een verfilming van Vlaskoorts gemaakt: "De IJzeren Hond". In De IJzeren Hond worden film, muziek (Vlaskoorts) en theater gecombineerd.

In september 2001 bestaat De Kift 121/2 jaar. Ter gelegenheid van dit heugelijke feit werd op 29 september de jubileum-cd 'Koper' gepresenteerd. Op 'Koper' trekt de muzikale historie van De Kift voorbij. In de vorm van een gloednieuwe feestelijke bloemlezing vol stijlcitaten. Op 'Koper' zijn nieuwe muziekstukken gecombineerd met een aantal bewerkingen van composities uit het project 'De Molenaar' (2000) en niet eerder op cd uitgebrachte nummers van De Kift.

Eind 2001 wordt de documentaire over De Kift, 'Iets Wat Niet Glimt Kan Ook Mooi Zijn', gemaakt door Marc Stakenburg en Sjoerd Vos. In 2002 krijgt De Kift een Zilveren Harp uitgereikt en in januari 2003 gaat op het International Film Festival Rotterdam onder regie van André van der Hout de film 'De Arm van Jezus' in première. De Kift is verantwoordelijk voor de filmmuziek en speelt nagenoeg alle rollen. De film werd genomineerd voor een Tiger Award. Op het Nederlands Film Festival kreeg De Arm van Jezus de Prijs van de Nederlandse Filmkritiek.

'Vier Voor Vier' is de titel van de nieuwe cd van De Kift. Het is een opera gebaseerd op het toneelstuk Elisabeth Bam (uit 1928) van de Russische schrijver Daniil Charms. Op de cd wordt een combinatie gemaakt van De Kift's eigenzinnige potten- en pannenmuziek, fanfaretoeters, knoestig krassende koorzang en de klassiek geschoolde zangstemmen van Jeroen Manders en Mariecke van der Linden.

Bezetting:
Ferry Heyne : zang, trombone, trompet, gitaar
Jan Heijne : trompet
Han Hulscher : trompet
Patrick Votrian : trombone, tuba
Mathijs Houwink : (contra)bas
Wim ter Weele : drums, gitaar, zang
Pim Heijne : gitaar, banjo
Frank van den Bos: zang, toetsen « Minder