Goslink

Harm Goslink Kuiper studeert in 1999 af aan de kunstacademie te 's-Hertogenbosch met een enorme hoeveelheid werk. Schilderijen, beelden, (animatie)filmpjes, installaties, tekeningen, een verhalenbundeltje en een cd met liedjes. Dit blijft niet onopgemerkt in de kunstwereld. De drie jaar na zijn afstuderen exposeert hij in diverse kunstenaarsinitiatieven, galeries en musea, ontvangt twee prestigieuze schildersprijzen (Wim Izaksprijs, Buning Brongersprijs), enkele beurzen en een filmpje... Meer »

Harm Goslink Kuiper studeert in 1999 af aan de kunstacademie te 's-Hertogenbosch met een enorme hoeveelheid werk. Schilderijen, beelden, (animatie)filmpjes, installaties, tekeningen, een verhalenbundeltje en een cd met liedjes. Dit blijft niet onopgemerkt in de kunstwereld. De drie jaar na zijn afstuderen exposeert hij in diverse kunstenaarsinitiatieven, galeries en musea, ontvangt twee prestigieuze schildersprijzen (Wim Izaksprijs, Buning Brongersprijs), enkele beurzen en een filmpje waarin hij een compositie ten gehore brengt met stofzuiger, viool en zang ('My heart is full of Dust', 1998) belandt in de collectie van het Stedelijk Museum Amsterdam.

Toch voelt Harm zich niet op zijn gemak in de snelle, trendy wereld van de kunst en besluit ermee te breken. Hij trekt zich terug voor een periode van bezinning en stort zich in afzondering op het tekenen en het thuis opnemen van zijn muziek en liedjes. Dit resulteert in drie – kleine oplage, eigen beheer – cd'tjes vol liedjes met banjo-, gitaar-, slide- en mandolinegetokkel, vergezeld van boekjes met uniek drukwerk met tekeningen.
Mede door deze cd's trekt Harm de aandacht van de Rotterdamse alt-country band El Pino & the Volunteers en wordt hij in 2005 als multi-instrumentalist ingelijfd in het gezelschap. In 2007, na twee succesvolle jaren, stopt hij met de band teneinde weer toe te komen aan zijn eigen muziek en kunst.

Hij start met het thuis opnemen van zijn Nederlandstalige liedjes. Gaandeweg worden de opnames steeds nadrukkelijker beheerst door de authentieke klanken van de instrumenten die hij in deze periode begint te bouwen; gitaren, banjo's en andere snaarinstrumenten van fruitkistjeshout, visolieblikken, deurdrempels, sloophout, schilderslinnen, een saladeschaal en meer. De instrumenten doen in klank en karakter denken aan instrumenten uit de jaren 20 van de vorige eeuw. Knisperende fingerpicking blues en folkopnamen (vaak òòk opgenomen in huiselijke setting). Niet raar, gezien Harm's voorliefde voor ouwe, rauwe, akoestische blues en volksmuziek.



foto: Lennaert Ruinen

Na twee intensieve jaren van opnemen, bouwen, schrijven en componeren ligt er een selectie van 16 tracks klaar voor een album. De warme, licht ironische liedjes, handelend over eenzaamheid, de worsteling met het bestaan en liefde, in al haar veelvormigheid, ademen dezelfde sfeer als Harm's schilderijen. De liefde waarmee afgedankte materialen nieuw leven is geschonken in de instrumenten, en de klank die deze voortbrengen bieden troost en hoop bij de verlatenheid die uit sommige liedjes spreekt. Elk instrument vertelt een eigen verhaal. Zoals ook elk liedje dat doet.

Met het album 'Stil Leven' (refererend aan de schilderterm) komen al Harm's kunstdisciplines als een harmonieus geheel tot elkaar. Iets waar hij al jaren naar zocht. 'Stil Leven' is een liefdevol, Nederlandstalig album vol muzikale en tekstuele kunstwerkjes. « Minder