"This woman can make you dream, cry, and fall in love. What more could you desire…" (The Music Advocate)
"Quite simply, Denise Jannah is one of the best jazz singers to come along in the 25 years I've been writing about music." (Award winning critic and jazz author Gary Giddins in the "Village Voice").
"Jannah's voice is fine – rich, certain and teeming with a candor undiminished by the artifice of record-making." (Down Beat)
"If you're having trouble keeping track of the score of female singers swamping the current jazz scene, let me save you some trouble: Denise Jannah is worth your time." (Detroit Free Press)
"Her voice is so direct, the delivery so fresh and clear that she will surely withstand the test of time" (Jazz Times)
Geboren in een zeer muzikaal domineesgezin in Suriname als oudste van vier dochters, begon Denise Jannah na het behalen van haar diploma Gymnasium A aan de Universiteit van Utrecht aan de studie rechten. Zij studeerde daar vier en een half jaar, maar maakte deze studie niet af daar haar hart al steeds meer naar de muziek trok, zoals eigenlijk haar hele leven al het geval was geweest. Zij trad al geruime tijd in verschillende allround formaties op toen naar het Conservatorium in Hilversum ging, afdeling lichte muziek.
Tegen de tijd dat Jannah afstudeerde was haar eerste album een feit ("Take It From The Top", Timeless Records '91, geproduceerd door Chris Ellis), en was zij een van de principals in de musical "A Night at the Cotton Club". Verder had zij op 2 internationale festivals reeds prijzen behaald: de derde prijs op het Liederfestival "Menschen und Meer" in Rostock, voormalige D.D.R. ('89) en de eerste prijs op het festival "Golden Orpheus" in Bulgarije ('92). Er deden resp. 12 en 14 landen aan deze festivals mee.
In 1991 won zij eveneens de Gouden Microfoon op het Nationaal Jazz Zangconcours te Breda en stond zij voor de eerste maal op het North Sea Jazz Festival.
In 1993 nam Jannah in New York haar tweede album "A Heart Full Of Music" op, geproduceerd door Hein van de Geijn, waarvoor zij in 1994 haar eerste Edison ontving. Intussen was zij regelmatig te zien en te horen in diverse radio- en tv-programma's. In 1995 volgde een internationaal contract bij platenmaatschappij Blue Note Records;
voor de ondertekening daarvan kwam Bruce Lundvall, president van Blue Note speciaal naar Rotterdam. In datzelfde jaar verscheen de cd "I Was Born In Love With You", eveneens opgenomen in New York. Ditmaal was er ook een Big Band bij betrokken, o.l.v. Bob Belden. Dit album werd geproduceerd door Gary Giddins.
In 1996 verscheen het cross-over album "Different Colours" (Blue Note), geproduceerd door Bart Fermie en Jannah zelf, en trad zij o.a. op tijdens de "European Jazz Night" welke 'live' in 16 europese landen werd uitgezonden. In dat jaar vond ook de première plaats van de filmdocumentaire "Jannah, New Lady in Jazz", gemaakt door regisseur Hans Hylkema.
Hoogtepunten in 1997 waren optredens voor de top van de Europese Unie in de Ridderzaal in Den Haag, en later dat jaar in diezelfde zaal voor Koningin Beatrix, het toenmalig presidentsechtpaar Bill en Hillary Clinton en de staatshoofden van Europa i.v.m. de herdenking van het 50-jarig jubileum van het Marshall Hulpplan voor Europa. Ook internationaal rees haar ster, hetgeen resulteerde in tournees in o.a. Japan en Chili.
In musicalland had Jannah in '97 opnieuw haar opwachting gemaakt in een van de leidende rollen in de musical "Joe, de Musical". Een jaar later schitterde ze als een van de twee leading ladies samen met Marjorie Barnes in de musical show "Ain't Misbehavin' " van Fats Waller; zij was de enige niet-Amerikaanse in de cast.
In 1999 verscheen Jannah's vijfde, in New York opgenomen, album: "The Madness Of Our Love" (Blue Note). Evenals op haar twee voorgaande albums staan op dit album ook weer een aantal teksten en composities van haar eigen hand. Voor dit album kreeg zij een Edison – nominatie.
In datzelfde jaar stond zij met groot succes op het prestigieuze "Spoleto Festival" in South Carolina, USA.
Tijdens de millenniumwisseling stond Jannah voor Holland met een honderdtal kinderen op de Dam in Amsterdam in een wereldwijde televisie-uitzending: "Hallo 2000", waar zij het lied "Different Colours, one Rainbow" zong (eigen tekst). De uitzending was in 54 landen 'live' te volgen.
In januari 2000 opende zij het "Barbados Jazz Festival". Het tweede concert die avond werd gebracht door het Lincoln Centre Jazz Orchestra o.l.v. Wynton Marsalis.
In juli 2000 werd aan Jannah tijdens haar (7e) optreden op het North Sea Jazz Festival de Edison Jazz Public Award uitgereikt, zij had een derde van de op het internet uitgebrachte stemmen van het publiek gekregen. Tevens kreeg zij een Edison nominatie voor haar vocale bijdrage aan het album "Thirst!" van het Willem Breuker Kollektief, waarop zij als gastvocaliste vijf stukken zingt. Met dit reeds 27 jaar bestaande orkest werkt zij al enige jaren samen, met zekere regelmaat en met grote
voldoening. Samen traden zij ook reeds op in Italië, Zwitserland en Frankrijk. Ook deze samenwerking typeert Jannah's veelzijdigheid.
Denise Jannah heeft enige jaren les gegeven aan het Rotterdams Conservatorium, en legio workshops en masterclasses gegeven zowel in Nederland als in Suriname en de USA. Ook is zij als vocal director betrokken geweest bij een zevental theater- producties, waaronder "Antigone" en "Voor vrouwen die in regenbogen geloven maar ook zelfmoord overwogen" van Theatergroep De Nieuw Amsterdam en "Romeo 'N Juliette" van Theater Cosmic.
Denise Jannah heeft door de jaren heen met de meest uiteenlopende formaties op het podium gestaan. Naast optredens met haar eigen combo was zij een geziene gastvocaliste bij o.a. de Koninklijke Luchtmachtkapel, de Koninklijke Marinierskapel, het Rotterdams Symphonie Orkest, het mannenkoor De Maastreechter Staar, de Bob Belden Big Band (New York), het Cyrus Chestnut Trio (idem), de Dutch jazz Orchestra, de Holland Big Band en de Carnegie Hall Jazz Band (New York) en de Berget Lewis Gospel Train, naast het hierboven reeds genoemde Willem Breuker Kollektief.
In 2001 'deelde' zij een van de avonden van het festival "Jazz en Tete" in Clairmont Ferrand (Frankrijk) met Chick Corea, en gaf zij een groot openlucht concert voor de Curaçao Jazz Foundation. In september dat jaar trad zij alle zondagmiddagen op in de gerenommeerde Blue Note Jazz Club in New York.
In 2002 tourde zij met het Rosenberg Trio langs verscheidene theaters in Nederland. Verder heeft zij eerder samengewerkt met o.a. Ernst Daniel-Smid, Mathilde Santing en Donald Jones in de productie "Gershwin" van de American Songbook Productions, met Karin Bloemen, Izaline Calister, de soulzanger Eddie Floyd (Alabama, USA) en de jazzcoryfee zanger Jon Hendricks (New York). Eind 2001 stond zij met o.a. Frank Boeijen en Stef Bos in het muziekproject "Ons Kruispaaie" in Stellenbosch, Zuid Afrika. Zij zong in verschillende europese landen, maar ook in landen in het Caribisch Gebied, in Suriname, de Nederlandse Antillen, Canada, de U.S.A. en Zuid Afrika.
Intussen heeft zij ook opgetreden voor oud-president Kenneth Kaunda van Zambia (London, 2000) en Nelson Mandela (tijdens het "Faranani" (=Saamhorigheid) Concert dat op 7 juni 2002 als eerbetoon voor hem georganiseerd was en live uitgezonden werd vanuit Theater Carré te Amsterdam).
Begin 2001 is Jannah begonnen ook gedichten te zingen, waarvoor ze zelf de muziek componeert. Dit heeft haar uitnodigingen opgeleverd voor diverse literaire festivals, behalve in Nederland ("Winternachten" in Den Haag, januari '02 en "Spraakmakers" in Utrecht, november '02 ) ook in Suriname ("Het Woud der Verwachting" in Paramaribo, november '02) en Zuid-Afrika ("Time of the Writer" in Durban en het "Cape Town Festival" in Kaapstad, beide maart '02). In april 2003 stond zij op het Internationaal Literatuur Festival "Winternachten – Krusa Laman" op St. Maarten, Aruba, Curaçao en Bonaire. Zij was voor augustus 2003 uitgenodigd gedichten te zingen in Indonesië
(Bali, Solo en Jakarta) tijdens het festival Pestra Sastra Utan Kayu 2003, en in maart 2004 zong zij gedichten tijdens het Internationaal Literatuur Festival Suriname: "1001 Identiteiten.
Denise Jannah was in het voorjaar van 2003 wederom als vocal director betrokken bij de productie "Romeo 'N Juliette, A Caribean Xperienz" van Theater Cosmic. Een reprise van de vorige editie ('01), nu voor de grote theaterpodia. Ook was zij in dat najaar als vocal coach betrokken bij de productie "Ajax uit Afrika" van Theatergroep DNA (De Nieuw Amsterdam )
In oktober en november 2003 stond Jannah samen met Jasperina de Jong, Frits Lambrechts, Marcel Beekman en Pieter Hendriks in het muziektheaterstuk "Jona, de Nee- zegger" van Willem Breuker (muziek) en Karel Deurloo (libretto). De muziek werd verzorgd door het Willem Breuker Kollektief en de Mondriaan Strings, de zang door de 5 solisten en het Koor Nieuwe Muziek. Dirigent was Rene Nieuwint.
Tijdens het Internationaal Literatuur Festival "Winternachten" op 17 januari '04 in Den Haag presenteerde Denise Jannah haar eerste literair-vocaal album, "Gedicht Gezongen", door haarzelf geproduceerd en met alle muziek van eigen hart en hand. Dit album had een stroom van zeer lovende recensies tot gevolg. Jannah gaf het album in licentie aan Plattèl Music, onafhankelijk label van (pop)collega Plattèl.
In februari, maart en augustus 2004 was Jannah als een van 3 solisten te zien/horen met de Fra Fra Big Band tijdens hun theatertour "Fra Fra Big Band met Vocale Gasten".
Van 24 t/m 26 september trad zij op tijdens het 'Voorkamerfest' in Darling, Zuid-Afrika, in een duoconcert met gitarist Wolf Martini, en op 22 en 23 oktober van dat jaar op het Suriname Jazz Festival met de formatie Time Out.
In 2005 gaf zij concerten in o.a. Algerije, Indonesië, Suriname, Bulgarije, Servië, de Nederlandse Antillen, de USA en Israël.
In november 2005 kreeg Jannah de Bata Anasacievič Award uitgereikt na concerten met de Bulgarian National Radio Big Band en de band van gitarist Ratko Zjača tijdens het Nišville Jazz Festival in Niš, Servië.
In 2006 heeft Denise Jannah, naast de vele binnenlandse concerten, ook concerten gegeven in o.a. Zuid-Afrika, Suriname, Engeland, Luxemburg en Italië.
Tot en met voorjaar 2007 was zij behalve in haar eigen concerten te horen in een concertserie tijdens een tour met het Willem Breuker Kollektief.
In Jannah's eigen formatie, het Denise Jannah Quartet/Quintet, spelen o.a. Amina Figarova (piano) en/of Wolf Martini (gitaar).
In 2007 stond Jannah op podia in Kroatië (5 concerten), België, Azerbaijan (2 concerten), Bulgarije, Curaçao (3 concerten), Aruba (2 concerten), Zuid Afrika (11 concerten), en Suriname (3 concerten), naast de vele concerten en andere podiumuitvoeringen in Nederland zelf.
Een zeer speciaal projekt dat in het najaar van 2007 plaats vond was de samenwerking van Denise Jannah, samen met Anthony Heidweiler (bariton), met Raj Mohan en zijn poëtisch ensemble Shai'rana. Een interessante versmelting van Indiase, Jazz- en Klassieke zang. Na de uitvoering van dit projekt zijn Jannah en Mohan met zekere regelmaat blijven samenwerken.
2008 begon met een serie concerten met de Rosenberg Family. Internationale
concerten vonden plaats in o.a. Kroatië, Taiwan en Zuid Afrika. In september 2008
werd door het Stichts Mannenkoor in Driebergen de cd "I Have A Love" uitgebracht
met Jannah als soliste.
In 2009 gaf Denise Jannah concerten in Oostenrijk, Duitsland, Ierland, Indonesië, Suriname, Bonaire en Zuid Afrika. Eind 2009 verschijnen er twee nieuwe albums: een duo cd met haar gitarist Wolf Martini, live opgenomen in Zuid Afrika, en een album met een heel speciale bezetting nl. met behalve haar vaste pianiste Amina Figarova ook Corrie van Binsbergen (gitaar), Mick Paauwe (bas), Ellister van der Molen (trompet, flugelhorn), Femke Krone (percussie), en Arend Niks (drums).
Op 29 april 2009 is Denise Jannah door Hare Majesteit Koningin Beatrix benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau.
« Minder
