Mariëlla Tirotto & the Blues Federation

Klinkt heel indrukwekkend allemaal! Spannende muziek!
Reminds me of 50's film noir scenes en soundtracks. You're not 'your average bluesband'.
Denk aan Miles, Bird, Billy H.

In deze quote van Bluesfarm of Jay and Maria blijken heel veel mensen zich te kunnen vinden.

Een exclusief soort band, met sfeervolle, zeer intense muziek die tot in het diepst van je ziel doordringt.
De muzikanten - die hun sporen op de Nederlandse en buitenlandse... Meer »

Klinkt heel indrukwekkend allemaal! Spannende muziek!
Reminds me of 50's film noir scenes en soundtracks. You're not 'your average bluesband'.
Denk aan Miles, Bird, Billy H.

In deze quote van Bluesfarm of Jay and Maria blijken heel veel mensen zich te kunnen vinden.

Een exclusief soort band, met sfeervolle, zeer intense muziek die tot in het diepst van je ziel doordringt.
De muzikanten - die hun sporen op de Nederlandse en buitenlandse podia ruimschoots verdiend hebben – zijn solistisch heel sterk, maar vormen daarnaast ook een ongekende muzikale eenheid.
Op het podium spat de chemie er vanaf!

De combinatie van een zeer gevarieerd repertoire, een mix van eigen werk en bewerkingen van bestaande songs, - waarbij in de verschillende nummers aan alle mogelijke emoties uiting gegeven wordt, van hardverscheurend tot melancholiek tot cynisch - en het duidelijke plezier dat Mariëlla Tirotto & the Blues Federation uitstraalt, maakt dat het publiek van de eerste tot de laatste seconde geboeid blijft.

Hun debuut CD met grotendeels eigen werk zal eind november 2008 uitgebracht worden.

De bandleden hebben in een aantal opzichten een verschillende achtergrond: de zangeres is half-Italiaans, de gitarist half-Duits, de bassist/toetsenist heeft een kwart Duitse genen, de roots van de drummer liggen in de Molukken. Kortom, de enige authentieke Nederlander is de bluesharpist.
Ook hun muzikale achtergronden zijn zeer divers ( zie de info bij Bandleden )

Het gezicht van de band is zangeres Mariëlla Tirotto: "what you see is not what you get".
Italiaans dynamiet in een romige bonbon verpakking! Confused??

What you see:

* een half-Italiaanse, tengere, 1,59 m kleine vrouw
* ultra-vrouwelijk en exotisch
* lange zwarte haren, lange nagels
* extravagante, kleurige fladderjurkjes en -rokjes
* pumps of laarzen met een stiletto hak
* iemand met - letterlijk - vele gezichten

What you get:
* een vat vol tegenstellingen, iemand met - figuurlijk - vele
gezichten
* explosief, één brok dynamiet maar ook... subtiele
ingetogenheid
* felheid, rauwheid maar ook... breekbaarheid en
kwetsbaarheid
* een donkere, lage , zware stem, die soms omfloerst en
fluisterend, soms heftig, ruig en op orkaankracht klinkt
* een stem als van een "big fat mama"; de vergelijking met
negerinnen als Etta James, Carmen McRae, Cassandra
Wilson en Eartha Kitt is gemaakt

Prachtige stem, doet een beetje in het laag denken aan Eartha Kitt, een van mijn favoriete zangvrouwen (bron: Nicko Christiansen van de Livin Blues Xperience)

Wat een stem! (bron: Bertus Borgers toen hij haar de 1e keer hoorde zingen)

Hoe dan ook, met zo'n stem moet je het kunnen maken..... Als het wijn was zou ik kunnen spreken van donkerzwart bosfruit met volle houttonen en een ellenlange afdronk (bron: recensie Sante Brun)

De half-Italiaanse Tirotto heeft een doorrookte stem die je overeind doet schieten in je stoel. Heel diep, ze is een donkere contra-alt. Ze heeft een dijk van een stem en kan alles. Mariëlla Tirotto past niet in een hokje (bron: recensie Nico Koolsbergen/ Brabants Dagblad)

Het is die stem die zo mateloos boeit….Warm, diep, rauw, met de potentie van een kanon, dan weer zacht en ingetogen, maar je proeft de ingehouden kracht (bron: interview met Hans Jacobs/ De Gelderlander)

Mariëlla Tirotto heeft een lage, hese stem die soms associaties oproept aan de onvolprezen Cassandra Wilson (bron: recensie Jean Paul Heck, journalist Telegraaf)

De tegenstelling tussen haar zeer vrouwelijke verschijning en haar gigantische strot en dynamische performance roept soms zelf de vraag op of ze wel zelf zingt................wat uiteraard het geval is. Come and check it out!!!!

In Nederland is ze bekend geworden met haar jazz cd Stranger en haar eigen jazz-quintet (optredens bij o.a. Barend en Van Dorp/ NPS radio/ Vara Radio) waarin jazz-corifeeën als saxofonist Rolf Delfos, fluitist Ronald Snijders en Bob Malach (deze Amerikaanse tenorsaxofonist toerde een hele tijd geleden nog met de Steve Miller Band) de revue passeren.

Veelzijdigheid is haar troef, in de loop der jaren zong ze in verschillende bands zowel pop, rock, soul en funk als blues en jazz.

De virtuoze gitarist Harald Koll - neef van Heins - gebruikt maar liefst 3 gitaren om zijn muzikale verhaal te vertellen. Hij laat ze janken, grommen (en gromt zelf soms mee), zingen en ronken. Soms neemt hij Mariëlla's microfoon om met zijn solo's mee te scatten. Zijn fanatisme weerspiegelt zich in zijn mimiek, vooral tijdens soms felle, maar vooral ook altijd pakkende solo's.

Als bluesharpist weet Michel de Kok een extra dimensie aan de muziek te geven door zijn passievolle spel, waarbij hij zichtbaar helemaal opgaat in de nummers. Hij speelt draadloos en grijpt regelmatig de kans het publiek op te zoeken. Afhankelijk van zijn stemming zie je hem mét of zónder zonnebril.

Mariëlla's echtgenoot, de zeer relaxte bassist / toetsenist Heins Greten, uit zijn muzikale emoties door ongelooflijk te grooven op zijn basgitaar, om vervolgens af en toe plaats te nemen achter de toetsen, waarbij vooral bloedmooie, melancholieke akkoorden tevoorschijn getoverd worden.

Drummer John Kakiay vormt de andere schakel van de ritme tandem. Zijn soms stevige, soms subtiele maar vooral ook speelse en ontspannen spel zorgt voor een solide basis. John en Heins voelen elkaar feilloos aan. Hierdoor swingt en grooved alles al, zonder dat de rest van de band invalt. Een samenspel dat je zelden tegenkomt. « Minder