Theo Maassen

Theo Maassen, geboren in Oegstgeest (1966) en opgegroeid in het Brabantse Zijtaart , werd in 1990 uitgeroepen tot prijswinnaar van het Rotterdams cabaretfestival Camaretten. Tevens won hij in dat jaar de publieksprijs van dit festival.

Twee recensies van zijn laatste show "Tegen beter weten in":
Tegen beter weten in, recensie van Cor Jan van Zwol (http://www.coma.nl/ )
De vijfde show van Theo Maassen

Hij denkt dat hij misschien wel de nieuwe Messias zou kunnen zijn, maar hij heeft...

Theo Maassen, geboren in Oegstgeest (1966) en opgegroeid in het Brabantse Zijtaart , werd in 1990 uitgeroepen tot prijswinnaar van het Rotterdams cabaretfestival Camaretten. Tevens won hij in dat jaar de publieksprijs van dit festival.

Twee recensies van zijn laatste show "Tegen beter weten in":
Tegen beter weten in, recensie van Cor Jan van Zwol (http://www.coma.nl/ )
De vijfde show van Theo Maassen

Hij denkt dat hij misschien wel de nieuwe Messias zou kunnen zijn, maar hij heeft geen zin in al dat gedoe. Het klinkt arrogant, maar als je naar hem luistert dan begrijp je hem. En begrijpen is misschien niet het goede woord, je gaat hem geloven. Ik durf het zelfs meer te noemen dan slechts cabaret. Ik noem het Theologie.

Zeventien mei 2006, dat was de memorabele datum dat ik eindelijk een show van Theo Maassen aan den lijve heb mogen ondervinden. De plaats had bijna niet beter gekund, de zesde rij in het midden. Ik heb er bijna een jaar naar uitgekeken. En daar stond hij, de meester zelve.

'Tegen beter weten in' is de vijfde theatervoorstelling van Theo Maassen. Hiervoor maakte hij 'Bepaalde dingen' (1994), 'Neuk het systeem' (1996), 'Ruwe pit' (1998) en 'Functioneel naakt' (2002). Al zijn vier voorgaande shows zijn te beluisteren op het internet en daar heb ik gretig gebruik van gemaakt. Ik ben een beetje bang dat deze recensie een verheerlijking van hem worden zal. Dat komt omdat ik een zeer grote fan van hem ben. En daar komt nog eens bij dat ik eigenlijk helemaal niet weet hoe je een recensie moet schrijven.

Ik zou bijvoorbeeld kunnen vertellen welke grappen ik goed vond. Maar het probleem is dat je het niet allemaal kan onthouden. En tevens is er een zeer grote kans dat ik het verkeerd vertel. Hij heeft daar in zijn vorige show 'Functioneel naakt' in de vorm van een typetje een aanklacht tegen uitgesproken, dus ik zal het proberen niet na te vertellen. Al heb ik die neiging wel, want de enige manier om aan te geven hoe goed hij is, is door het te laten horen.

Ik zal toch proberen te vertellen waarom ik Theo Maassen zo geniaal vind. Het verhaal dat hij tijdens een voorstelling vertelt, is een combinatie van twee onderdelen, grappen en kritiek. De grappen zijn sterk, onverwachte wendingen die je constant op het puntje van je stoel houden. En kritiek op mensen: vrouwen, zichzelf, mannen en de maatschappij. En vooral dat laatste is interessant.

Ik zie meer in Theo Maassen dan slechts een grappenmaker. Tijdens colleges van willekeurige sociologische vakken schieten zijn teksten door mijn hoofd. Bijvoorbeeld over evolutie. "Ja, wij gaan er altijd maar zo heel arrogant en gemakshalve van uit dat wij, dat wij dan de meest intelligente diersoort op deze planeet. Weet je, ik twijfel daar altijd aan als ik een hondje zijn ballen zie likken, en dan denk ik altijd: 'Ja, wat is wijsheid?'" (Functioneel naakt). Zo ook deze show waarin hij bijvoorbeeld stelt dat wij in het westen net zo goed fundamentalisten zijn, van de democratie.

Hij analyseert het gedrag van mensen. En wat ik goed vind, is zijn nuchtere en logische benadering. Vooral het aankaarten van dom gedrag. En we zijn dom. "Niemand is intelligent genoeg, zijn eigen domheid te bevatten." (Ruwe pit).
Ik noemde zijn woorden net al theologie. Het is een woordspeling, maar ik probeer er mee duidelijk te maken dat er veel waarheid in zijn grappen zit. En 'Tegen beter weten in' is een voorstelling van een opeenstapeling van terechte maatschappijkritiek. Ik denk alleen dat veel mensen slechts de grappen horen, vervolgens hard lachen, maar niet door hebben dat het over henzelf gaat. En dat vind ik jammer.

De titel van zijn voorstelling is een mooie samenvatting van de boodschap die Theo Maassen vertelt over het menselijke gedrag. Tegen beter weten in.

En dit is dan het moment van de recensie dat ik moet gaan vertellen wat ik van de voorstelling vond. Vind moet ik zeggen, want het heeft een verpletterende indruk op me achter gelaten. De roes die direct na einde van de voorstelling ontstond duurt nog steeds een beetje voort. Ik kijk nu al uit naar het moment dat deze show op dvd verschijnt. In één woord, geniaal, maar eigenlijk schiet één woord te kort. Het is niet alleen geniaal, maar ook verlichtend, schitterend, hilarisch. En nu ben ik hem toch aan het verheerlijken. Maar hij verdient niets minder.

Cor Jan van Zwol

Recensie oorspronkelijk gepubliceerd op : http://cjvz.web-log.nl/

Fotografie: Jouk Oosterhof (http://www.cabaret.nl/cabaretiers.html)


--------------------------------------------------------------------------------

Tegen beter weten in, recensie van Tim van Dijk

Ik zal jou eens even bijspijkeren

Tim van Dijk

"Ik heb het gevoel dat ik kan zeggen wat ik wil. Ik bedoel statistisch gezien lijkt me de kans toch wel erg klein dat ze nog een Theo koud gaan maken". 'Tegen beter weten in', de nieuwste show van Theo Maassen, zit vol met dergelijke woordgrappen. Zo ook wanneer hij een houten beeldje van Chirstus aan het kruis vasthoudt en het publiek vertelt dat het fenomeen hangjongeren niet alleen iets van de laatste tijd is en dat hij Jezus persoonlijk wel even over de nieuwste trends zal bijspijkeren.

Net zoals bij zijn vorige shows - Bepaalde dingen (1994), Neuk het systeem (1996), Ruwe Pit (1998) en Functioneel naakt (2002) - waren de kaartjes voor 'Tegen beter weten in' in een mum van tijd uitverkocht. Ook de televisie-registratie was populair bij het Nederlands publiek. Met ruim 1,75 miljoen kijkers versloeg Maassen zowel Youp van 't Hek als Bert Visscher in het afgelopen cabaretseizoen. Voor zijn vijfde theatershow kreeg Maassen de Poelifinario: de cabaretprijs voor het meest indrukwekkende programma van het seizoen.

Anders dan bij cabaratiers als Jochem Myjer en Hans Teeuwen is ook bij de nieuwste show van Theo Maassen de inhoud minstens net zo belangrijk als de manier waarop die inhoud gepresenteerd wordt. Het podium is dit keer, in tegenstelling tot in zijn vorige shows, alles behalve simpel. Het complete Brabantse interieur van zijn overleden ouders is opgesteld, wiens dood de rode draad in de voorstelling vormt. Via vele omwegen, waarin hij vooral de verbrokkelende samenleving en het de opkomende islam met veel scherpe observaties en goed gekozen voorbeelden bespreekt, komt Maassen altijd weer bij de aangrijpende dood van zijn ouders terecht. Zoals gezegd heeft Theo Maassen zich het fenomeen woordgrap volkomen eigen gemaakt en hij weet als geen ander serieuze boodschappen af te sluiten met een sterke grap. Zoals wanneer hij dramatisch vertelt over de te vroege dood van zijn moeder en er vervolgens achteraan grapt dat hij toch al geen ochtendmens is.

Acteren is de indruk wekken niet te acteren. In die zin is Theo Maassen een geweldig acteur. Hij wekt de indruk gewoon wat met zijn zaal te kletsen, wat in vergelijking met een wild rondspringende Hans Teeuwen een hele verademing is.

Hoewel de strenggelovigen onder ons bepaalde stukken van de show wellicht wat minder zullen waarderen, presteert Maassen het om het publiek vanaf het begin tot het eind aan het lachen te krijgen. Binnen twee minuten na opkomst versiert hij al – geloof het of niet - een staande ovatie en na afloop van zijn bijna anderhalf uur durende show krijgt hij er nog een, een dik verdiende. Als je zoals Maassen een ijzersterke inhoud kan combineren met een goede manier van brengen en passant ook nog een heuse carnavalskraker kan weggeven, behoor je zonder twijfel tot de absolute top van het Nederlandse cabaret.

Bekeken: 3171×
Toegevoegd: wo 23 juli 2008