Arno Loriaux

Arno Loriaux (1974) is een Singer/Songwriter en dichter uit Den Haag. Zijn songs zijn geworteld in de traditionele amerikaanse muziek (geïnspireerd door o.a. Williams, Cash, Dylan, Cohen, Waits en Cave ). Maar hij heeft duidelijk een eigen stijl ontwikkeld, die zich kenmerkt door zijn expressieve bariton en sobere maar doeltreffende gitaarspel.

De messcherpe teksten nemen je mee in een heftige, dynamische realiteit; De ondoorgrondelijke en duistere kanten van de psyche en menselijke... Meer »

Arno Loriaux (1974) is een Singer/Songwriter en dichter uit Den Haag. Zijn songs zijn geworteld in de traditionele amerikaanse muziek (geïnspireerd door o.a. Williams, Cash, Dylan, Cohen, Waits en Cave ). Maar hij heeft duidelijk een eigen stijl ontwikkeld, die zich kenmerkt door zijn expressieve bariton en sobere maar doeltreffende gitaarspel.

De messcherpe teksten nemen je mee in een heftige, dynamische realiteit; De ondoorgrondelijke en duistere kanten van de psyche en menselijke relaties worden soms pijnlijk blootgelegd, vaak juist benadrukt door het licht van schoonheid en troost dat door de kieren schijnt. Andersom is er hier geen lichtheid zonder een klein ruw, zwart randje of bijtende kanttekening.

In eigen beheer kwamen uit Liquid Identity Syndrome I : I Rise’n’ Fall (2004) en de EP Liquid Identity Syndrome II : Chanteur/Charmeur (2006). Sindsdien zijn er homerecordings en tribute-albums verschenen via de site.

In november 2009 kwam de bundel A Bad Case of Poets Fever uit, met de songteksten uit de periode 2004-2008.

Sinds 2010 is er ook een theatervoorstelling, gebaseerd op de teksten en songs uit A Bad Case of Poets Fever, waarin de songs gespeeld worden in een eclectisch associatief decor van geluidsfragmenten, rituelen en andere zorgvuldig georkestreerde achteloosheid.

Sinds januari 2011 is er het project Poem of the Day (arnoloriaux.com/poems). Een website waarop enkele keren per week een kort gedicht verschijnt, soms vergezeld van een voorgedragen versie. Begonnen als “vingeroefening”, met als beperking dat alle gedichten binnen een uur geschreven en gepubliceerd moesten worden, is het ondertussen een volwaardige verzameling geworden. De gedichten zijn veelal inkijkjes, een blik door het sleutelgat, in een universum dat sureëel is, maar toch consistent door zijn eigenaardige wetmatigheden. Beeldende en klinkende miniaturen, waarin de woorden vaak evenzeer bron van klank en ritme zijn als dragers van betekenis.

Het langverwachte nieuwe studio-album komt uit in het voorjaar van 2012.

Anderen over Arno Loriaux:

“Muzikaal voor elkaar, het verhaal en het beeld klopten. Het was af!” Juryrapport GPZH

“[Arno Loriaux] heeft een opmerkelijk warm stemgeluid dat je niet vaak hoort in ons land.” haagspoppodium.nl

“Lekker om naar tekst te luisteren; hij heeft tenminste iets zinnigs te melden(...)Je hoeft niet in Amerika te wonen om prachtige americana te maken. Hij heeft echt een stem om naar te luisteren (...) Het is echt een muzikant, punt.” Marnix Rueb, 3voor12

“Deze man doet me denken aan Johnny Cash, Quentin Tarantino films en whiskey tegelijk. Zoals altijd kwam hij in pak op, ging zitten, begroette kort het publiek en deed zijn ding. Melancholische klanken, een donkere stem en schitterende teksten vulden de theatherzaal” fabianmusic.com

“...met zijn gedurfde spoken word intro’s presenteerde Loriaux zich (...) in de eerste plaats als een tekstschrijver en een deksels goede tekstschrijver bovendien.” 3voor12 Rotterdam « Minder