Daniël Lohues

Nou uhm. Nou, op een gegeven moment was ik dan geboren. Met opgroeien enzo. Nou, en eerst speelde ik orgel in de kerk, nou en toen kreeg ik een gitaar en toen gebeurden er allemaal dingen en dat was dan mooi enzo. Vooral omdat uhm... Nou gewoon.

Dan maar een interview:
Interview: ' Op zoek naar de pure smaak'
»30-01-2006


In z'n huis tussen de bomen is Daniël Lohues altijd bezig. Popmuziek, klassieke muziek, columns, verhalen: de piano en de laptop zijn zijn grootste vrienden. In...

Nou uhm. Nou, op een gegeven moment was ik dan geboren. Met opgroeien enzo. Nou, en eerst speelde ik orgel in de kerk, nou en toen kreeg ik een gitaar en toen gebeurden er allemaal dingen en dat was dan mooi enzo. Vooral omdat uhm... Nou gewoon.

Dan maar een interview:
Interview: ' Op zoek naar de pure smaak'
»30-01-2006


In z'n huis tussen de bomen is Daniël Lohues altijd bezig. Popmuziek, klassieke muziek, columns, verhalen: de piano en de laptop zijn zijn grootste vrienden. In 'Allennig', Lohues' eerste solovoorstelling, vertelt en zingt de muzikant over God, de duivel, reizen, heimwee, liefde en eenzaamheid: ''Lieve mensen zat, maar je hebt helemaal alleen het stuur in handen.''

Het tv-programma Top 2000-a-Go-Go meldde het eind december maar weer eens: Skik, met Op Fietse hoog genoteerd in de Top 2000, is uit elkaar. "Een wijdverbreid misverstand", zegt frontman Daniël Lohues (1971, Emmerhout). "Skik bestaat nog steeds. We zijn en hechte vriendengroep, we bellen elkaar en komen bij elkaar over de vloer. Maar we zijn niet tot elkaar veroordeeld. Juist omdat de muziek ons zo veel waard is, moeten we er af en toe even tussenuit. Onderling

hebben we het heel goed afgesproken: Skik mag nooit een bedrijf worden. Muziek is een heilige koe, geen melkkoe. Het is het enige dat ik heb, man!" Allennig is Lohues' eerste soloprogramma. Ook de Louisiana BluesClub staat tot half april in de ijskast. "In het ideale geval deed ik elke dag iets anders. De eerste dag een optreden met Skik, een dag later met de bluesband. Dan 'ns op stap met een of andere countryband en de vierde dag achter het orgel in de kerk. Maar zo werkt het nou eenmaal niet." Lohues benadert zijn ideaal door steeds een andere weg in te slaan. "Ik doe niet aan carrièreplanning, duidelijk niet. Achteraf bekeken heb ik altijd mijn eigen weg gevolgd. Het gevoel van onafhankelijkheid zou ik niet kunnen missen; ik vermijd dingen die ver van me af staan. En ik weet dat

er een tijd is voor alles. Prediker, hoofdstuk drie." De belangrijkste reden om 'solo te gaan' is simpel, zegt Lohues. "Ik kwam tot het besef dat dat de manier is waarop ik thuis mijn nummers schrijf. Daarnaast leek het me aardig om de teksten eens voorrang te geven. Die komen nog wel eens om in het rock-'n-roll-geweld. En de uitdaging, hè? Een cliché natuurlijk, maar het is super spannend om weer iets nieuws te proberen." Hoewel Lohues stapels ongebruikte liedjes had liggen, loot hij zich wekenlang op om nieuw materiaal te schrijven. "In Amerika heb ik veel onderzoek gedaan naar de bron van bepaalde muziekstijlen. Het is heel wonderlijk om juist in Kentucky te bedenken dat je je eigen bron nauwelijks kent. Want waarom weet ik niets over de muziek die mijn overgrootouders hoorden? Met die gedachte ben ik gaan grasduinen in de historie van de Drentse moordliederen. En heb ik er zelf ook een geschreven, over een moord in Emmen." Tijdens de voorstelling begeleidt Lohues zichzelf op de piano, op gitaar, banjo en harmonica. "Ik ben heel erg fan van die troubadourtraditie. Soms zijn de aankondigingen langer dan het nummer zelf, dat hoort er een beetje bij. Het zijn geen uitgeschreven verhalen, trouwens. Ik kan elke avond doen wat me invalt. Daarom heb ik ook geen regisseur in de arm genomen. Dat is me wel aangeboden, maar ik wil zo dicht mogelijk bij mezelf blijven." Lohues trekt de parallel met zijn andere passie: eten. "Tegenwoordig wordt alle soep bereid met van die bouillonblokjes. Dat kan best lekker zijn, hoor, soep waar een pakkie doorheen zit. Maar ik mis die pure, échte smaak. Dat ik me daar druk om smaak onderscheidt me van de meeste mensen." Zijn autobiografische liedteksten omschrijft Lohues als 'momentopnamen'. Hij zingt over God, maar ook over de redenen waarom zijn geloof is afgebrokkeld. Over

reizen, heimwee en relaties. "In het Noorden zijn we al gauw bang om onszelf te veel bloot te geven. Maar de muzikanten die ik waardeer hebben dat juist wél gedaan. Luister maar naar de eerste platen van Bob

Dylan, of Hank Williams' Alone With His Guitar. Ik ben ze daar ontzettend dankbaar voor." Uiteindelijk, zegt Lohues, is muziek voor hem een niet te missen uitlaatklep. "Zonder de muziek was ik waarschijnlijk een vrij neerslachtige jongen geweest. Bijvoorbeeld door het besef dat iedereen in de basis allennig is. Lieve mensen zat, maar je hebt helemaal alleen het stuur in handen."

Martin Groenewold

Bekeken: 9290×
Toegevoegd: vr 8 december 2006