Monique Klemann

Monique Klemann is al meer dan twintig jaar de drijvende kracht achter Lois Lane. Samen met haar zus Suzanne is zij het gezicht en de stem van de succesvolle popband. Minder bekend is dat Monique een grote voorliefde heeft voor jazzachtig repertoire, en regelmatig solo-optredens doet, o.a. in club Panama. Met het verschijnen van haar solodebuutalbum On
Patrol komt daar verandering in. Aanleiding van de release is haar rol in de Talpa-misdaadserie Parels & Zwijnen. Daarin speelt ze de... Meer »

Monique Klemann is al meer dan twintig jaar de drijvende kracht achter Lois Lane. Samen met haar zus Suzanne is zij het gezicht en de stem van de succesvolle popband. Minder bekend is dat Monique een grote voorliefde heeft voor jazzachtig repertoire, en regelmatig solo-optredens doet, o.a. in club Panama. Met het verschijnen van haar solodebuutalbum On
Patrol komt daar verandering in. Aanleiding van de release is haar rol in de Talpa-misdaadserie Parels & Zwijnen. Daarin speelt ze de exotische Lynn Bloem, zangeres en eigenaresse van een nachtclub. Het is een rol waarin Monique haar talent en liefde voor easy listening en jazz mooi kan combineren. Het bleek tevens een perfecte kapstok om haar voorliefde voor deze muziek te etaleren, en dus zijn de songs die zij in de serie ten gehore brengt nu gebundeld.

"Alles kwam nu dusdanig samen dat ik er niet meer omheen kon. Ik ben ooit gaan zingen vanwege dit soort rustige, zwoele nummers, die nog eens heel goed bij mijn stem passen ook. Dit was de perfecte kans om dit soort liedjes op te nemen; liedjes die ik al heel lang zing, maar waar het grote publiek geen weet van heeft."

On Patrol'is geheel samengesteld uit muziek uit de serie, met als resultaat een eclectische mix van jazz en pop. Bekende standards als Burt Bacharach's 'In The Land Of Make Believe' en 'The Look Of Love', Arthur Hamilton's 'Cry Me A River' en Leonard Bernstein's 'Lonely Town' wisselen stuivertje met popklassiekers van bijvoorbeeld Duncan Brown ('Wild Places'). De tracklisting wordt aangevuld met eigen nummers die speciaal voor de serie zijn geschreven, met uitzondering van 'Haze'. Deze track vormt samen met de Astrud Gilberto-cover 'Stay' — een van de minder bekende liedjes van deze Braziliaanse bossa nova legende - het latin-deel van de plaat. "Ik houd van die ongedwongen sfeer uit de fifties en sixties, die krakerige oude nummers. Die sfeer heb ik op mijn soloplaat proberen na te bootsen. Het album klinkt daarom niet al te netjes. We hebben voor sfeer gekozen en niet voor perfectie."

Een van de meest opvallende tracks is het door Monique zelf geschreven 'Don't Speak'. Een melancholieke track die in twee verschillende uitvoeringen op het album staat: de emotionele 'naked' versie en de reprise, die meer uitgesponnen is en een bijna surrealistische sfeer heeft. '"Don't Speak' zat ineens in mijn hoofd, ik kon de tekst achter elkaar opschrijven," aldus Monique. Ze schreef ook gedeeltelijk de tekst voor 'Haze', en samen met Tjeerd Oosterhuis en Han Koreneef componeerde ze 'Mr. Irresistable'. Het titelnummer is geschreven door haar partner Jeroen den Hengst, die ook tekende voor de productie van het album en samen met Monique het hele concept en de sound bedacht. Richard Janssen (ex-Fatal Flowers, ex-Shine) maakte op verzoek van Monique een eigenzinnige versie van David Bowie's 'What In The World'. In een ver verleden speelden ze samen in de band Midnight To Six, waar Monique ooit haar muzikale carrière begon als piepjonge achtergrondzangeres. Het origineel van 'What In The World', afkomstig van het album Low, zat al tijden in haar hoofd. "De melodie van dat nummer is zo mooi. Het heeft ook nog eens een supermooie tekst. Ik wilde een beetje een Ry Cooder-achtige, loungy sfeer en Richard heeft dat perfect gedaan."

Een andere persoonlijke favoriet van Monique is 'Goodmorning Heartache', wat ooit haar eerste kennismaking was met Billie Holiday. "Dat nummer doet mij denken aan de tijd dat ik alleen woonde en die muziek keihard opzette na een nacht flink doorhalen." Ook met 'The Look Of Love', en dan vooral in de uitvoering van Dusty Springfield, heeft ze een sterke band. "Zoals die vrouw kan zingen, je voelt als het ware de tranen. En het gemak waarmee zij hoog en laag afwisselt is natuurlijk waanzinnig!"

Monique staat al te popelen om ook met haar solorepertoire de podia op te gaan. "Het is natuurlijk heel anders om in je eentje een publiek te vermaken. Maar deze muziek leent zich heel goed om live te doen. Ik houd van die nachtclubsfeer uit de fifties en dat is de richting die ik op wil live. Wanneer ga je nou nog uit in een mooie cocktailjurk, met een romantische date. Die intieme sfeer, daar wil ik aan bijdragen. Ik wil het publiek behagen met mooie liedjes en fijne muziek." Binnenkort beginnen de eerste live-shows in de Amsterdamse nachtclub The Sugar Factory.

Met On Patrol gaat voor Monique Klemann niet alleen een langverwachte wens in vervulling, het is tevens een uithangbord voor haar onmiskenbare muzikale talent. "Ik heb altijd veel last gehad van het vooroordeel dat om Lois Lane hangt. Dat men denkt dat het niet uit een eerlijk hart komt. Dat ik alleen maar zou zingen omdat ik mooi ben. Ik hoop dat mensen nu horen dat ik meer in huis heb. Dit is een deel van mezelf waarvan ik vind dat ik het nog meer kan ontwikkelen." Op On Patrol verkent Monique Klemann nieuwe muzikale wegen, en wie weet waar die haar zullen brengen. « Minder