Op 26 November 1977 wordt Kevin de Randamie geboren in Roermond, Limburg. Zijn ouders zijn in verband met de onafhankelijkheid van Suriname naar Nederland gekomen met oog betere mogelijkheden. Dat zou later een goede keus blijken. Wanneer hun eerstgeboren zoon twee jaar oud is verhuist het jonge immigranten stel naar 't Harde, een dorpje in de buurt van Zwolle, waar ze een jaar later een tweede zoon krijgen.
Vader Imro de Randamie zit als sinds hij in Suriname woonde in het leger, en zet deze carriere voort. 't Harde blijkt een goede uitvalsbasis voor de vele herplaatsingen die de jaren zouden brengen, het gezin hoeft op deze manier niet iedere keer te verhuizen. Kevin gaat als 4 jarige jongen naar de Petraschool in 't Harde, een christelijke basisschool in het centrum van het dorpje. Het zou nog lang duren voordat hij in aanraking kwam met hiphop, maar het optreden zat hem duidelijk al in het bloed. Hij danste en zong er thuis lustig op los met zijn inmiddels 3 jongere broertjes en zusje. Nummers van BoyzIIMen, Withney Houston en natuurlijk Michael Jackson passeerden de revu.
Kort na de transitie van basisschool naar middelbare school begon Kevin zich steeds meer te interesseren voor rap. Zo kon hij zich uren vermaken met op bandjes opgenomen hiphop tracks herhaaldelijk af te spelen om te proberen te ontcijferen wat er precies gezegd werd, en zodoende de nummers uit zijn hoofd te leren. Samen met een vriendje uit de buurt besloot hij wat eigen geschreven engelse tracks op te nemen in de discotheek die minder dan 300 meter verwijderd was van zijn ouderlijk huis. Hij wilde een sterke naam voor zijn act en bedacht ' Blaxtar' oorspronkelijk als groepsnaam. De samenwerking was echter van korte duur, kort na de tweede ' studio-sessie' verwaterde het contact tussen de beide vrienden en besloot Blaxtar dat dat zijn artiestennaam zou zijn.
Na de MAVO te hebben afgerond, met zeldzaam succes zou later blijken, oriënteerde Blax zich op onderwijsgebied omdat hij geen idee had wat hij wilde doen. Vliegtuigen hadden hem altijd gefascineerd, en zo schreef hij zich in voor Werktuigbouwkundige opleiding in Zwolle. Minder dan zes maanden later bleek dat totaal niet in zijn straatje te passen, en besloot hij het over een algemenere boeg te gooien door te proberen een Havo diploma te halen via het VHBO op MBO College ' Het Knooppunt' in Zwolle.
Deze school hield als jaren een traditie in ere, namelijk de ' Doe-avond' , een avond waar letterlijk iedereen zijn kunsten kon vertonen aan medeleerlingen en leerkrachten. Blax schreef zich in en trad op met behulp van een dronken mede-leerling en een doe-het-zelf mix van de instrumentale versie van Coolio's Gangsta's Paradise en Adina Howard's ' Freak Like Me' remix, eveneens instrumentaal. Het jaar daarop zou hij weer meedoen, met nu met iemand die hij in de trein naar 't Harde had ontmoet. De jongen zat met een vriendin te praten over het inmiddels klassieke hiphop radio programma ' Villa 65' , en vergiste zich in de aanvangstijd van de show. Blax hoorde het gesprek en raakte er in verwikkeld. De jongen, Ricardo McDougal, bleek zelf al in een rapgroep te hebben gezeten in Harderwijk. Het klikt meteen tussen de beide heren en een hechte vriendschap was geboren. Nadat ze samen de volgende Doe Avond op school hadden opgetreden besloten Rico en Blax om samen een groep te vormen. Na enige brainstormsessies werd de naam ' Rudeteenz' gekozen als collectieve naam. Zo een zes maanden later ontmoette Rico op zijn beurt enkele jongens die al een poos bezig waren een naam voor zichzelf te creëren. Beatmaker Delic en freestyle fanaat Steez nodigden de beide 'Rudeteenianz' uit om eens langs te komen, gevolg was een jamsessie die erg belangrijk zou blijken in de loop van de Zwolsche hiphop historie. De vier heren besloten gezamenlijk verder te gaan onder de naam Rudeteenz en traden vooral op in voorprogramma's van hiphop helden van die dagen als E-Life, Postmen, Brainpower en Postmen.
Blax had de brui inmiddels aan school gegeven en werkte bij de McDonalds, de Coolcat kledingzaak en de X-Ray (plaatselijke discotheek). Echter, hij zag zelf ook wel in dat dat niet echt een productieve manier van leven was. Hij besloot zijn vader voetsporen te volgen en het leger in te gaan, echter met het idee om er wijzer en met een opleiding uit te komen. De scheiding van zijn 3 groepsgenoten was symbolisch, want ook artistiek groeide de heren uit elkaar, geheel volgens natuurlijk proces overigens. Blax nam in het leger zijn eerste Engelstalige demo's op terwijl op dat zelfde moment in Zwolle het inmiddels beroemde drietal aan de basis voor het latere Opgezwolle werkte. Blax verhuisde na drie jaar in het leger te hebben gezeten naar Amsterdam, waar hij ophoekte met singer/songwriter/producer Terence Esajas, van de groep Deante, een groep waar hij als solo artiest al enkele voorprogramma's voor had gedaan. Terence nam enkele soulvolle Engelstalige tracks met Blax op, en introduceerde laatstgenoemde bij producer Anthony Tolsma, beter bekend als Dutch Flower en voormalig percussionist van de succesvolle popband Total Touch.
' Dutch' zag wel wat in de lyrics van ' Biggy Blax' en de twee namen begonnen aan een album dat de titel Ozmoses zou dragen. Het shoppen van de demo had echter niet het gewenste effect, en nog voor dat het project was afgerond verlegde de producer zijn aandacht naar andere artiesten. Blax zat nu met het probleem dat veel artiesten doormaken. Het meningsverschil met de producer van zijn album maakte de tracks onbruikbaar, en het project lag stil.
In de tussentijd had broertje Typhoon met zijn Nederlandse lyrics behoorlijk wat succes met het project ' Generation Now'. Ook zijn gastbijdragen op de eerste twee Opgezwolle platen hadden waren kleine indicaties voor een andere richting. Na een bijdrage te hebben geleverd aan het nummer Denktank (voorheen ' Gedachtengang') van De Colombiaanse Bloedgroep (dat pas twee jaar later zou uitkomen) was het Blax duidelijk dat Ozmoses niet bedoeld was om een Engelstalig album te worden. Hij had de concepten bewaard en schreef de teksten op nieuwe producties van jonge producers als A.R.T, NAV, Wayne Alwart, Nescio, BuddhaBlezz en Darin G. Hij reeg alle titels aan elkaar en zorgde zodoende voor een verhaallijn. In de tussentijd zette het Zwolle-collectief de grootste Nederlandse hiphop tour alle tijden op (Buitenwesten red.), waar hij af en toe een nummertje mee kwam doen in de show van Typhoon, die inmiddels Grote Prijs winnaar was geworden. Blax zette samen met de bevriende artiesten Neo en Manu, de Colombiaanse Bloedgroep, broertjes Typhoon en O-Dog en zusje Dinopha de Ozmoses Tour op, die de bedoeling had aandacht te genereren voor zijn aanstaande debuut album. De korte tour was een succes, de energie blies van het podium en liet maar weinig individu in het publiek ongemoeid. Het concept van de Ozmoses Tour was, gelijk het album, een van eenheid in verdeeldheid. Alle artiesten sneden door elkaars performances om beurten, met Blax als leidraad in het geheel.
Tijdens de druk bezochte release party in de exclusieve club The Mansion in Amsterdam werd Ozmoses gelanceerd, op 20 april 2006. Dit was tegelijkertijd de eerste release van het album dat Blax voor zichzelf had opgezet, genaamd RAEN Music. Samen met IQ-Music werkte hij hard aan de promotie van het album, en besloot zelfs om mee te doen met de Grote Prijs van Nederland. Dit was iets dat een groot risico inhield, omdat de 'hype' om zijn album zou kunnen sterven op het moment dat hij niet als winnaar uit de bus zou komen, maar hij besloot het erop te wagen. In de aanloop naar de halve finale deed Blax veel vooroptredens voor nationale acts als internationale acts als Ghostface, Method Man, KRS-One en zelfs Jay Z, die de aanleiding was voor een uitverkochte Heineken Music Hall. In December van 2006 stond Blax dan met een gelegenheidsband in de Paradiso ter gelegenheid van de Grote Prijs Finale, net als zijn jongere broertje 2 jaar daarvoor. Het zou voor het eerst zijn in de geschiedenis van de Grote Prijs dat twee broers als solo-artiest de Grote Prijs winnen. Geschiedenis was geschreven. Ozmoses is een album als geen ander. Inmiddels heeft Blax er naast optredens op Parkpop, Noorderslag, en Lowlands er een Grote Prijs en een Essent Award aan overgehouden, geen gekke score voor een eerste album.
In januari 2007 komt dan zijn tweede album "Chronozbaäl" uit, wederom op zijn eigen label, RAEN Music. Chronozbaäl bevat 14 tracks die aan elkaar worden geregen door een soort spoken-word-achtige interludes. De producties worden verzorgd door Wayne Alwart (executive producer van het album), Rogér (Nescio) del Prado, Nav, Jetset en MPC. Daarnaast staat er een coproductie op van Blaxtar zelf met componist Yigal Roos. De zang van het album komt voor rekening van Dinopha, Blax' jongere zus, en April Alice (April van der Kuyp) die het refrein van de eerste single 'Proloog'zingt.
« Minder
